Chronione oznaczenie Geograficzne przypisywane jest produktom o wyjątkowej jakości, niepowtarzalności i bezpieczeństwa. Miano te uzyskały w 2011 roku Jabłka Grójeckie. Dlaczego ten certyfikat jest tak ważny pośród zalewu innych oznaczeń? Zapraszamy do lektury! 

ChOG to mercedes wśród certyfikatów

Chronione Oznaczenie Geograficzne (ChOG) nie jest przyznawane nikomu raz na zawsze. Każdy producent nieustannie musi dbać o jakość i bezpieczeństwo, w tym również sadownicy zrzeszeni w Stowarzyszeniu Sady Grójeckie, którzy poddają jabłka szczegółowym kontrolom na każdym etapie: od sposobu produkcji jabłek w sadzie, po ich przechowywanie i sortowanie.

„Uzyskanie certyfikatu ChOG było dla nas początkiem, a nie końcem drogi – przekonuje Maciej Majewski Prezes Zarządu Stowarzyszenia Sady Grójeckie – Było to dla nas motywacją do podejmowania dalszych działań, tak aby Jabłka Grójeckie, były jeszcze bardziej wyjątkowe, a przede wszystkim chcemy, aby ich sposób produkcji odpowiadał obecnym wymaganiom konsumentów i naszym ambicjom.” 

Nienormatywne jabłka zyskają certyfikat ChOG

Na samym certyfikacie historia się nie kończy. Jak tłumaczy prezes Sadów Grojeckich po 12 latach od uzyskania prestiżowego odznaczenia postanowili pójść o krok naprzód i zaproponować Komisji Europejskiej zmiany zapisów 

„Po pierwsze chcieliśmy jeszcze mocniej nawiązać do zasady zrównoważonego rolnictwa. Drugim powodem jest produkcja zgodna z zero waste. Zmiana we wniosku dotyczącym certyfikatu ChOG została skonstruowana w taki sposób, że nakładamy na siebie dwukrotnie ostrzejszy rygor dotyczący bezpieczeństwa i jakości, niż to, czego wymaga Komisja Europejsk” – tłumaczy Maciej Majewski

Dotychczasowa specyfikacja Jabłek Grójeckich ChOG uznawała jedynie wysortowane owoce klasy I lub extra. Chcąc wykonać przetwory, należało więc zmniejszać pulę owoców deserowych. W czasie sortowania Jabłek Grójeckich zauważono, że wiele owoców spełnia główne wymagania jakie nakłada na nie Chronione Oznaczenie Geograficzne, ale nie mogą być one sprzedawane, ponieważ nie prezentują się dobrze w kartonach, np. ze względu na kształt. Są one jednak zdrowe i bezpiecznie, ale po prostu niezbyt urodziwe. Właśnie takie owoce, po uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej, Stowarzyszenie Sady Grójeckie chce wykorzystać do przetworów.

Wyselekcjonowane Jabłka trafią na soki 

Uzgodnione przez KE zapisy sprawiają, że nienormatywne jabłka nie mogę być sprzedane do konsumpcji przez co się marnują. Brakuje im ogonka bądź mają ślady po przymrozkach. Prezes Sadów Grójeckich poinformował, że znaleźli sposób na wykorzystanie tych smacznych i wyjątkowych owoców. 

„Wraz ze zmianami dotyczącymi zwiększenia norm bezpieczeństwa, zaproponowaliśmy Komisji Europejskiej umożliwienie sprzedaży Jabłek Grójeckich do przetwórstwa, które będą mogły posłużyć do produkcji między innymi soków. Dzięki temu polscy przetwórcy będą mieli możliwość skorzystania z wyjątkowych i wysokiej jakości owoców, które sprawią, że finalny produkt będzie jeszcze smaczniejszy i bardziej atrakcyjny dla konsumenta. Mam nadzieję, że uda nam się szybko uzyskać zgodę Komisji Europejskiej na proponowane przez nas zmiany i jeszcze w tym roku, wejdziemy w nowy etap rozwoju Jabłek Grójeckich” – przekazał. 

Takie wiadomości bardzo cieszą. Mamy nadzieję, ze KE pozytywnie zaopiniuje proponowane zmiany i mniej żywności pójdzie na straty. 

źródło: Sady Grojeckie
zdj: pixabay

Na początku czerwca w Gdańsku odbył się 46 Kongres Europejskich Plantatorów Buraka Cukrowego. Przeanalizowano główne problemy ekonomiczne i polityczne, z jakimi boryka się obecnie uprawa buraka cukrowego w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem zarządzania ryzykiem, polityki handlowej, kwestii związanych z Europejskim Zielonym Ładem oraz konsekwencji wojny na Ukrainie.

Plantatorzy przechodzą od jednego kryzysu do drugiego. 

Podczas wystąpień, ówczesny prezydent CIBE Franck Sander gorzko ocenił fakty

“Po kryzysie kwotowym nastąpił kryzys Covid-19, następnie kryzys energetyczny i kryzys związany z inwazją Rosji na Ukrainę i jej dramatycznymi skutkami dla kosztów produkcji, nie wspominając o powracającym ryzyku związanym z ochroną upraw buraka cukrowego” 

Dodał jednak, że wzrost światowych cen cukru jest jednak dobrym sygnałem dla cen krajowych w UE na nadchodzący sezon. Plantatorzy wiążą z tym duże nadzieje. Liczą, że wyższe ceny na rynku UE pozwolą na odzyskanie pewnej rentowności w kolejnym sezonie. Jest to niezwykle istotne po latach niskich cen.

Uprawa buraka może pomóc w walce ze zmianami klimatu

W rozmowach wybrzmiało również znaczenie buraka cukrowego w gospodarce. Obecnie nie jest już tylko postrzegany jako element spożywczy i pasza. Burak cukrowy nadaje się do produkcji kosmetyków, chemikaliów, farmaceutyków, żeli hydro alkoholowych, bioetanolu do produkcji paliw, biogazu, biomateriałów oraz 

“W wielu regionach Europy burak cukrowy odgrywa ważną rolę w płodozmianie i może w znacznym stopniu przyczynić się do sprostania wyzwaniu, jakim jest rolnictwo niskoemisyjne. Europejski burak cukrowy może pomóc w sprostaniu wyzwaniom związanym z żywnością, energią i zmianami klimatu. W tym celu musi on pozostać atrakcyjny, a nasz sektor powinien otrzymać niezbędne narzędzia i wsparcie, aby mógł skutecznie reagować na te wyzwania” – podkreślił Franck Sander.

Na kongresie ustalono rezolucje, z którymi można zapoznać się TUTAJ

Nowy prezes CIBE

Franck Sandera zakończył swoją prezydenturę wraz z zakończeniem Kongresu. Nowym prezesem CIBE został Marcel Jehaes na kolejne dwa lata. Gratulujemy i życzymy realizacji założonych planów!

Zakończyło się śledztwo prowadzone wobec Zakładów Mięsnych „Zbyszko”. Prokuratura Okręgowa w Łodzi postawiła zarzuty pięciu osobom, w tym 62-letniemu właścicielowi upadłej firmy Zbigniewowi K. Oszustwa jakich dokonała spółka opiewały na kwotę ponad 23 mln zł. 

Rodzinna firma

Zakłady Mięsne „Zbyszko” powstały jako rodzinna firma w latach 90. Na początku były niewielką spółką, która z czasem rozwinęła się w wielkiego producenta mięsa i wędlin. Serce firmy znajdowało się w Bedoniu obok Łodzi, ale jej wyroby znane były o wiele dalej. Nie tak dawno, bo trzy lata temu zakłady miały 48 sklepów w centralnej Polsce. Przedsiębiorstwo zajmowało się zarówno sprzedażą detaliczną, jak i hurtową. Słynne zakłady już nie funkcjonują. Serwis biznesinfo.pl podaje, że sąd ogłosił upadłość układową przedsiębiorstwa w 2019 r. I to mógłby być koniec historii jednak na jaw wyszły oszustwa opiewające na sumę 23 ml zł!

Właściciel Zakładów Mięsnych Zbyszko oskarżony

Zakończyło się właśnie trwające ponad rok śledztwo w sprawie producenta mięsa i wędlin, Zbigniewa K. Prokurator Krzysztof Kopania, rzecznik Prokuratury Okręgowej w Łodzi, poinformował w komunikacie prasowym, że do Sądu Okręgowego w Łodzi skierowano akt oskarżenia wobec właściciela „Zbyszko”. Zarzuty dotyczą głównie oszustw na szkodę kilkuset pokrzywdzonych i łączną kwotę przeszło 23 mln zł. Śledztwo rozpoczęło się, gdy do Komendy Miejskiej Policji w Łodzi wpłynęły liczne doniesienia od kontrahentów przedsiębiorstwa. Konkretnie od dostawców bydła, którzy twierdzą, że nie otrzymali zapłaty. 

„Jak wynika z zebranych dowodów, zakłady nabywały bydło z odroczonym terminem płatności, nie wywiązując się z obowiązku zapłaty” – podał Krzysztof Kopania.

Dostawcy bydła stratni na 21 mln zł

Zarzucane oszustwa wobec dostawców bydła śledczy oszacowali na ponad 21 mln zł. 

„W odniesieniu do poszczególnych pokrzywdzonych są to zróżnicowane sumy, sięgające nawet 3 mln zł. Jeden z zarzutów, dotyczy także oszustwa na kwotę ponad 2 mln zł na szkodę kontrahenta z Izraela, w związku z zawarciem umowy uboju rytualnego zwierząt i dostawy mięsa” – informuje rzecznik Prokuratury Okręgowej w Łodzi.

Oskarżony właściciel zakładów dodatkowo posądzany jest o pozbywanie się majątku, aby nie spłacić wierzycieli. Zbigniew K. był właścicielem nie tylko zakładów przetwórstwa mięsnego, ale też Centrum Sportowo-Rekreacyjnego „Zbyszko” obok Łodzi. Gdy mężczyzna został aresztowany, w 2021 r. zlicytowano 35 koni i źrebiąt znajdujących się w obiekcie.

62-latkowi grozi kara pozbawienia wolności w wymiarze do lat 10. Został zatrzymany, a następnie tymczasowo aresztowany w marcu 2021 r.”. Zarzuty postawiono ponadto trzem innym osobom związanym z działalnością Zbigniewa K. To 41-letnia kobieta i dwaj mężczyźni w wieku 30 i 51 lat. Grozi im do 8 lat więzienia. Oskarżona jest także 76-letnia biegła rewident.

Źródło: money.pl

W ramach cyklu pokazów maszyn zielonkowych Unia Green-Tour można było w różnych zakątkach kraju obejrzeć pracę maszyn. 6 czerwca takie wydarzenie odbyło się w miejscowości Stoki w woj. lubuskim przy udziale firmy Agromarket. 

W pokazach brały udział dwa zestawy maszyn. Pierwszy to prasoowijarka Master V. Sprzęt wyróżnia stała komora zwijania o średnicy 1,2 m. W przedniej części stanowi ją 8 walcy profilowanych, a w tylnej części producent zastosował łańcuchy z poprzecznymi belkami. Podbieracz o szerokości podbierania 2,1 m. Podawany materiał trafia na trójzębowy rotor wykonany ze specjalnej stali HARDOX, charakteryzującego się bardzo dużą wytrzymałością, który współpracuje z sekcją 14 noży tnących. Każdy z nich ma indywidualne zabezpieczenie. 

Na wspólnej ramie i podwoziu typu tandem z kołami o rozmiarze 400/60-15.5 jest zamontowana owijarka bel. Tym sposobem można w jednym przejeździe wykonać dwa zadania. Zebrać materiał i go owinąć. Owijarka ma zamontowane dwa podajniki na folię o szerokości 750 mm. Bela w zależności od zbieranego pokosu jest tworzona w czasie ok. 1 -1,5 minuty. Następnie bela po otwarciu komory trafia na stół owijarki, gdzie jest owijana folią, które trwa kolejną 1 minutę. W tym czasie operator może zbierać materiał na kolejny balot. Zapotrzebowanie na moc jest określone od 110 KM. Prasoowijarki Master są oferowane ze stałą komorą. Do wyboru są dwie konstrukcje jedna walcowa Master D, a druga łańcuchowo- walcowa Master V. Ta pierwsza jest głównie wykorzystywana do zbioru zielonek. Natomiast komora łańcuchowo-walcowa jest bardziej uniwersalna, bo sprawdzi się i przy zbiorze siana i słomy oraz przewiędniętej trawy z przeznaczeniem na sianokiszonkę. Za dopłatą można otrzymać aplikator płynów do zakiszania, szersze koła, automatyczne smarowanie łożysk. Prasoowijarka Master V waży 3950 kg.

Drugą maszyną była owijarka Twister E. Jest to maszyna zaczepiania oparta na kołach o rozmiarze opon 340/55-16. Wyróżnia ją przedni załadunek beli. Na czas transportu sprzęt jest ciągany za traktorem, a do pracy trzeba przestawić hydraulicznie dyszel zaczepowy. Owijarka jest wyposażona w dwa podajniki na folię o szerokości 750 mm i sterownik Pilot. Zapotrzebowanie na moc jest określone na 45 KM. Za dopłatą można otrzymać zaczep do prasy DF 1,8 V/Vd; DF1,8 D/Dd oraz stawiacz bel. Masa całkowita 1400 kg.