Historyczne ceny mleka, jaj, drobiu czy bydła. Takie nagłówki towarzyszą nam od paru miesięcy i poniekąd są zgodne z prawdą. Biorąc pod uwagę coroczne analizy, ceny oferowane przez punkty skupujące są na najwyższych poziomach jednak jest jedno ale. Widniejące podwyżki wcale nie równają się z polepszeniem sytuacji finansowej rolników bowiem koszty produkcji zabierają znaczną część dochodu. Zdecydowanie za mało się o tym mówi.

Rolnicy rezygnują z działalności rolniczej

Aby produkcja stała się opłacalna, cena musi pokryć w odpowiednim stopniu koszty wytworzenia produktu. Drożejące paliwo, energia, pasze i środki do produkcji rolnej sprawiają, że w kieszeni rolników pozostaje niewiele. Dodatkowo od kilku miesięcy mamy do czynienia z rosnącą inflacją która potęguję problem.  Ciosem dla hodowców był rok 2020 w którym doszło do załamania rynków na skutek pandemii Covid-19. Ceny żywca drastycznie zmalały a w międzyczasie ceny zbóż notowały historycznie wysokie stawki. Doprowadziło to do sytuacji w której wiele rolników nie radząc sobie z okolicznościami postanowiło odejść od hodowli zwierząt. W przypadku produkcji rolnej zbóż, uwarunkowania były z goła inne. Dobre plony zapewniły w pewnym stopniu stabilne przejście przez trudny okres lecz niestety z paroma wyjątkami. W tym wypadku po kieszeni uderzyły najbardziej drożejące środki do produkcji rolnej oraz paliwo. Ceny podstawowych nawozów zdrożały nawet o 30% a dodatkowo zmalała ich ilość w związku z wycofywaniem się Unii Europejskiej z kolejnych substancji aktywnych, przez co rolnicy musza wykonywać zabiegi kilkukrotnie. Rok 2021 niestety jest umocnieniem tych tendencji. 

Temat kosztów produkcji powinien być nagłośniony

Co miesiąc informowani jesteśmy o kolejnych wzrostach cen żywności. Nikt jednak nie rozwija tematu rosnących kosztów produkcji, które zepchnięte są na margines. Istnieje silna potrzeba poruszenia tego tematu, z każdej zaangażowanej w rolnictwo, strony. Również podczas konferencji. Brak realnego wsparcia sprawi, że po kieszeni dostaną wszyscy, nie tylko rolnicy.

Na zachodzie pojawi się front, który do niedzieli nie dotrze na wschód kraju. W nocy z wtorku na środę na zachodzie przybędzie chmur. Dzięki nim temperatura przed wschodem słońca spadnie do zaledwie 18-21 stopni Celsjusza. Na pozostałym obszarze pogodnie i temperatura obniży się do 16-18 stopni Celsjusza.

W środę przed południem opady deszczu pojawią się na Ziemi Lubuskiej- głównie północ i zachód regionu oraz na Pomorzu Zachodnim i być może zachodzie Dolnego Śląska. Po południu popadać i zagrzmieć może na Kaszubach, w Trójmieście, północy Kujaw i północnym wschodzie Wielkopolski. Burze będą słabe, bez wichur, gradobić. Na pozostałym obszarze słonecznie. Jedynie na środkowym zachodzie chmur ma przybywać.

Najwyższe temperatury na poziomie 33-34 stopni pokażą się w pasie od Gniezna po Mogilno, Włocławek, Kutno, Skierniewice, Kalisz, Sieradz, Opole, Wieluń.

W kolejnych dniach na zachodzie, środkowym zachodzie i północny menadrował będzie front z opadami i tam się ochłodzi do 20-26 stopni. Centrum gorące, ale lokalnie burzowe, zaś na wschodzie cały czas upalnie i wydaje się, że będzie zupełnie sucho.

Wiadomości płynące z kraju o nieprzestrzeganiu zasad bioasekuracji podczas prewencyjnego likwidowania stad trzody chlewnej budzą trwogę. Niezabezpieczona przyczepa, rozlane płyny ustrojowe na ulicy, brak mat dezynfekujących podczas działań to obraz ostatnio udokumentowanych działań przez służby zajmujące się prewencyjnym ubojem świń. W tym samym czasie rolnicy zmuszani są do coraz większych zasad bioasekuracji. Nawet posiadania siatek na oknach chlewni które się nie otwierają. Potrzeba pilnej interwencji, która i tak powinna mieć miejsce kilka miesięcy temu.

Chaos i kompletny brak organizacji

Głosy rolników i organizacji producentów trzody chlewnej są zgodne, że działania służb odpowiedzialnych za zwalczanie ASF w regionie i całym kraju są niedopuszczalne. W mediach społecznościowych Sekcja Trzody Chlewnej Polskiego Związku Rolnego przytoczyła sytuację z 1 lipca gdzie doszło do wywrócenia się ciężarówki z częściami poubojowymi:

„Z transportu przewożącego poubojowe części świń w związku z brakiem jakichkolwiek zabezpieczeń wypadła duża ilość przewożonych odpadów oraz wylała się krew. Szczątki zwierząt prawdopodobnie pochodziły z pobliskiej rzeźni która importuje tuczniki nie wiadomo skąd, a tym bardziej nie wiadomo czy zwierzęta na pewno były zdrowe. Miejsce to zostało opacznie posprzątane przez kierowcę, który w żaden sposób nie był przygotowany do zaistniałej sytuacji, a już tym bardziej wyszkolony jak postępować w tym przypadku aby nie stwarzać zagrożenia epidemiologicznego dla lokalnych hodowli trzody chlewnej. „

Z dalszej relacji wynika, że po przyjeździe członków organizacji na ulicy zastali zaschnięte kałuże krwi oraz porozjeżdżane szczątki zwierząt, wiele godzin po karygodnym incydencie. Dalsze informacje szokują jeszcze bardziej bowiem, rondo to znajduję się 7 km od jednego z największych zagłębi trzody chlewnej w kraju oraz 20 km od drogi ekspresowej S5 która biegnie prze całe województwo wielkopolskie…

To nie jedyna taka sytuacja. Nie tak dawno w powiecie kępińskim w Wielkopolsce,  służby weterynaryjne i firma utylizacyjna podjęły się prewencyjnych wybić i tu bez zmian, bez zachowania żadnych zasad fitosanitarnych. 

„Po padlinę wysłano ciężarówkę do przewozu złomu, która była nieszczelna.”– relacjonował Michał Kołodziejczak, lider AGROunii.

Gospodarstwa będą znikać

Podejmowane działania przez służby kłócą się z logiką. Kilka dni temu powiatowy lekarz weterynarii podjął decyzję o wybiciu czterech tysięcy zdrowych świń znajdujących się w niedalekiej odległości od ogniska które nie wykazywały żadnych objawów zakażenia.  Jeżeli w tym przypadku dojdzie do kolejnego zaniechania zasad bioasekuracji będzie to błędne koło! Koszty utylizacji liczone są w milionach złotych które poniesie skarb państwa. Dalsza kontynuacja prewencyjnego wybijania doprowadzi do zniknięcia polskich hodowli trzody chlewnej. Dlatego w trybie pilnym należy zwiększyć nakłady finansowe na walkę z ASF oraz odstrzały dzików a w szczególności  kontrolować sposób utylizacji świń! 

Źródło: Sekcja Trzody Chlewnej Polskiego Związku Rolnego

Pandemia, szał zakupowy na rynku nieruchomości czy chociażby zmęczenie miastem spowodowały napływ nowych mieszkańców na obszary wiejskie.  Niestety  co raz częściej napływowi mieszkańcy wsi utrudniają rolnikom prowadzenie produkcji rolniczej. „Nie rozumieją oni specyfiki wsi i rolniczej produkcji.” –uważa Wielkopolska Izba Rolnicza i dodaje, że spodziewane są zmiany w planowaniu przestrzennym. 

Pożegnajmy się z wsią jaką znamy?

To co kuje po oczach, to coraz bardziej zabudowane, całymi osiedlami domków, tereny rolnicze. Konsekwencja takich zmian może  być bezpowrotna utrata terenów rolniczych i zmiana całkowitego charakteru rolniczego wielu terenów – ostrzega Izba. Już teraz co roku wystosowuje się apel do mieszkańców aby nie utrudniali pracy rolnikom, zwłaszcza w okresie żniw. Co będzie dalej? Apel o przeniesienie się poza obszar rodzinnej zabudowy domów, który niegdyś był ziemią rolną? Nie można przy tym nie wspomnieć o nowym ładzie który daje możliwość budowania nieruchomości do 70 m2 bez pozwolenia na budowę. Stwarza to jeszcze większe ryzyko zaniknięcia terenów wiejskich zgodnych z ich definicją.

Zabudowa terenów rolniczych zostanie nakreślona na nowo

Jak informuje Wielkopolska Izba Rolnicza w związku z niepokojącym zjawiskiem jakim jest niekontrolowane rozlewanie się zabudowy mieszkaniowej na tereny wiejskie związanego z odchodzeniem rolników od działalności rolniczej, a także napływem ludności z miast na tereny wiejskie lub podmiejskie, przygotowywane są systemowe zmiany w przepisach dotyczących zagospodarowania przestrzennego.  Aby zadbać o jak najszersze uwzględnienie potrzeb rolników i rolnictwa, proponując jednocześnie rozwiązania zapobiegające konfliktom przestrzennym i społecznym, wynikającym z prowadzenia produkcji rolniczej do udziału przyłączyło się także MRiRW.

„Mamy nadzieję, że wkrótce zaproponowane zostaną rozwiązania, które uporządkują zabudowę terenów rolniczych, a napływająca ludność z miast osiedlając się wśród pól, łąk i budynków inwentarskich, będzie musiała zaakceptować formalnie produkcję rolniczą wokół swojego siedliska.” – komentuje Izba.

źródło:wir.org.pl

25 czerwca 2021 r. Komisja Europejska przedstawiła projekt założeń Rocznego Programu Prac (RPP), w którym zaproponowała priorytety, a także orientacyjny podział budżetu na rok 2022 w odniesieniu do programów informacyjnych i promocyjnych skierowanych na rynek wewnętrzny UE i rynek krajów trzecich. Komisja Europejska zakłada współfinansowanie programów promocyjnych na poziomie 176,4 mln EUR. Ministerstwo rolnictwa gorąco zachęca organizacje branżowe, międzybranżowe i organizacje producentów do konsultacji założeń projektu. 

Przewidziany budżet w ramach projektu RPP na rok 2022 ma wynieść 185,9 mln EUR. Wliczać się do niego będą:

Budżet RPP na 2022 rok- 185,9 mln EUR

• programy promocyjne i informacyjne – 176,4 mln EUR, w tym:
  • programy proste 89 mln EUR
  • programy wielonarodowe 87,4 mln EUR
• działania własne KE – 9,5 mln EUR

Uwagi lub komentarze do projektu Komisji Europejskiej, o którym mowa w załączonej prezentacji, należy kierować do 16 lipca br., na adres: aleksandra.bernaciak@minrol.gov.pl.

źródło:mrirw

W nocy z poniedziałku na wtorek sucho i pogodnie w całym kraju. Temperatura o poranku spadnie do 13-16 stopni.

W ciągu dnia słonecznie. W centrum miejscami zupełnie bezchmurnie. I jedynie na wschodzie między godziną 14/00 a 18/00 punktowo spadnie słaby przelotny i krótki deszcz. Temperatura podskoczy do 28/30 stopni Celsjusza. Najcieplej 31 stopni pokaże się w Legnicy i na południu województwa Opolskiego.

2021 rok zapowiada się bardzo korzystnie dla producentów rzepaku. Kondycja roślin jest dobra. Plony i ceny (najwyższe w historii) rysują się także wyjątkowo optymistycznie. Ta dobra koniunktura sprzyja wyborowi rzepaku do uprawy. Warto zastanowić się nad wyborem odmiany. Jakie kryteria należy rozważyć?

Plonowanie

Jego wysokość bezpośrednio przekłada się na zysk plantatora. Niewątpliwie jest to najważniejsza z analizowanych przesłanek. Z uwagi na coraz częstsze anomalia i zmienne warunki pogodowe, warto zwrócić uwagę także i na stabilność plonowania. Ta cecha zwiększa bezpieczeństwo uprawy i polega na zdolności danej odmiany do utrzymywania wysokich plonów w różnych warunkach uprawowych.

Zawartość tłuszczu w nasionach

Od kilku lat cena nasion uzależniona jest od tego parametru.  Zaolejenie staje się coraz bardziej istotne. To ono determinuje wartość surowca. Nie każdą wysoko plonującą odmianę cechuje także wysoka zawartość tłuszczu w nasionach. Warto przeanalizować także i to kryterium.

Podwyższona odporność na pękanie łuszczyn i osypywanie się nasion

Niewiele odmian posiada tę cechę. Ma ona kluczowy wpływ na wysokość uzyskiwanego plonu. Latem, przed zbiorem rzepaku często występują ulewne burze i wichury. Zdarzają się także gradobicia. Te zjawiska spowodować mogą uszkodzenia łuszczyn. Znaczna ilość nasion wysypuje się z nich. Oczywiście istnieją metody na ich sklejenie, zabezpieczenie przed ewentualnym rozsypaniem. Jednak ekonomicznie uzasadniony jest wybór odmiany cechującej się podwyższoną odpornością na pękanie łuszczyn i osypywanie się nasion.

Zimotrwałość

W naszych warunkach klimatycznych ten parametr może zadecydować o powodzeniu uprawy. Niska temperatura, silne wiatry w połączeniu z brakiem okrywy śnieżnej mogą spowodować uszkodzenia zimujących roślin. To kluczowa cecha odmian, którą powinno się zweryfikować. Odmiany o dobrej zimotrwałości charakteryzuje silny początkowy wigor i mała elongacja szyjki korzeniowej przed nadejściem zimy. Od kilku lat w Polsce nie mieliśmy do czynienia ze srogimi zimami, które w znaczący sposób wpłynęły na kondycję roślin. Ale nie można zapominać o takich, jak te w 2012 czy 2016 roku. Okazały się bezwzględne dla ozimin. Część plantacji została całkowicie zniszczona. 

Zdrowotność

To także priorytet. Jej poprawa to główne wyzwanie firm nasiennych. Uprawa rzepaku staje się coraz bardziej techniczna, a rynek się segmentuje. Przed podjęciem decyzji o zakupie materiału siewnego warto przeanalizować zdrowotność poszczególnych odmian. Wybrać taką odmianę, która jest najlepiej dopasowana do warunków klimatyczno-glebowych i technologii produkcji. Na zainfekowane kiłą stanowiska dobrać te odmiany, które cechuje odporność na kiłę kapusty. Jeśli zmagaliśmy się z problemem suchej zgnilizny kapustnych wybrać odmianę charakteryzującą się „podwójną” odpornością na tę chorobę. Cecha ta zapewnia najwyższy poziom ochrony przed tym patogenem.

Efektywne wykorzystanie azotu

To także ważna cecha, którą warto zanalizować przed zakupem materiału siewnego. Azot to najbardziej plonotwórczy pierwiastek. Niestety, czasem zdarzają się sytuacje, iż z uwagi na przykład na niekorzystne warunki pogodowe, nie można go w odpowiednim czasie dostarczyć roślinom lub rośliny nie są w stanie go pobrać z gleby. Opóźnione nawożenie lub też brak możliwości pobrania azotu z gleby mogą mieć negatywny wpływ na tempo wznowienia wiosennej wegetacji i regenerację pozimowych uszkodzeń. To z kolei niekorzystnie przekłada się na kondycję roślin i wysokość plonowania. Aby zniwelować ujemne skutki takich sytuacji warto wybrać odmianę charakteryzującą się umiejętnością efektywnego wykorzystania azotu. W warunkach ograniczonego nawożenia lub przy niskiej dostępności azotu takie odmiany efektywniej gospodarują dostępnymi ilościami tego składnika. Nie obniżają swojego poziomu plonowania w porównaniu z mieszańcami, które tej cechy nie posiadają. Przykładem takiej odmiany jest DK Expectation.

Dywersyfikacja

Wybór odpowiedniego mieszańca i sposób zabezpieczenia kwalifikatu to jedne z pierwszych decyzji, jakie musi podjąć każdy producent rzepaku. Plantatorzy uprawiający rzepak ozimy potrzebują różnorodnych odmian. Na dużych areałach, biorąc pod uwagę techniczne możliwości zbioru, lepiej wybrać kilka o różnym czasie dojrzewania łanu. 

Anna Rogowska

Według najnowszych prognoz (z 24-06-2021) tegoroczne zbiory zbóż w UE powinny wynieść 291,21 mln ton. Oznacza to minimalny spadek w stosunku do prognozy sprzed miesiąca (-0,6%), ale o prawie 4% powyżej ubiegłego roku i tyle samo powyżej średniej 5-letniej. Jeśli prognoza się sprawdzi to tegoroczne zbiory zbóż będą trzecie w historii (gorsze tylko od 2019 i rekordowego 2014 roku).

W ostatniej prognozie Komisja Europejska znacznie zwiększyła (m/m) oczekiwaną produkcję  pszenżyta, żyta (o ponad 4% w obu przypadkach) i monimalnie pszenicy durum. Jednocześnie zmalały prognozy zbiorów w przypadku pozostałych gatunków, a najbardziej w grupie „pozostałe zboża” (-18% m/m).

Zbiory zbóż w UE ( w tys. ton.)

W tym roku zbiory pszenicy, po ostatnich korektach, powinny zdecydowanie wzrosnąć w porównaniu z 2020 rokiem. Produkcja pszenicy miękkiej szacowana jest teraz na 126,78 mln ton (+7,4% r/r), a durum na 7,81 mln ton (+8,2% r/r).

W stosunku do średniej 5-letniej będzie to wynik  o 3,6% lepszy dla odmian pszenicy miękkiej, ale nadal o 6,4% gorszy dla pszenicy durum.

Zbiory kukurydzy oceniane są teraz na 70,91 mln ton – poziom o blisko 9% wyższy niż rok temu i 6,6% lepszy od średniej.

Produkcja jęczmienia szacowana jest na 53,96 mln ton, co jeśli się sprawdzi będzie wynikiem o ok 1 mln ton (-2,2%) gorszym niż rok temu, ale ciągle 1,1% powyżej średniej.

Mniejsza produkcja rok do roku dotyczyć powinna:

Obok jęczmieniam, mniejsze zbiory oczekiwane są w przypadku owsa i żyta (spadek po ok. 6% r/r), pszenżyta (-3,6% r/r) i grupy „pozostałe zboża” (-29,4% r/r).

Andrzej Bąk – eWGT
Źródło: KE