Strona główna Blog Strona 98

Osy opanowały ogród? Nie rób tego, bo możesz je rozdrażnić

0
osy

Osy są pożytecznymi owadami, ponieważ polują na muchy, gąsienice i inne szkodniki. Ich obecność w ogrodzie staje się jednak problemem, gdy zaczynają krążyć wokół stołu, wlatują do napojów albo budują gniazdo blisko tarasu, altany czy wejścia do domu. Zamiast próbować je zabijać, lepiej usunąć to, co je przyciąga, i zastosować metody utrudniające im przebywanie w miejscu wypoczynku.

Osy nie przylatują bez powodu. Wiosną i na początku lata poszukują przede wszystkim pokarmu zawierającego białko. Interesują je między innymi owady, mięso, resztki karmy dla zwierząt oraz pozostałości po grillowaniu. Pod koniec lata znacznie częściej przyciągają je słodkie napoje, dojrzałe owoce, ciasta, lody i soki.

Owady mogą regularnie odwiedzać ogród również wtedy, gdy znajdą w nim wygodne źródło wody. Nieszczelny kran, miska pozostawiona dla psa, płytkie oczko wodne czy pojemnik zbierający deszczówkę mogą stać się dla nich stałym miejscem postoju.

Jeżeli os jest wyjątkowo dużo i pojawiają się codziennie w tym samym miejscu, warto sprawdzić, czy w pobliżu nie znajduje się gniazdo. Może być ukryte pod dachem altany, w szczelinie elewacji, w budce dla ptaków, w stercie drewna, pod ziemią albo w opuszczonej norze gryzonia.

Usuń z ogrodu to, co przyciąga osy

Najskuteczniejsze odstraszanie warto rozpocząć od ograniczenia dostępu do pożywienia. Nawet najlepsze zapachowe odstraszacze nie pomogą, jeśli na stole przez kilka godzin będzie stał otwarty dzbanek z sokiem albo talerz z owocami.

Podczas posiłków na zewnątrz należy przykrywać jedzenie, a napoje przelewać do zamykanych butelek lub kubków. Szczególną ostrożność trzeba zachować przy piciu z puszek. Osa może wpaść do środka i pozostać niezauważona.

Kosze na odpady powinny mieć szczelne pokrywy. Resztki po grillowaniu najlepiej wyrzucać od razu, a zabrudzone talerze i sztućce przenosić do domu. Warto także regularnie zbierać spadające jabłka, gruszki, śliwki oraz inne dojrzewające owoce. Fermentujący sok jest dla os wyjątkowo atrakcyjny.

Miski dla zwierząt nie powinny pozostawać na zewnątrz przez cały dzień, szczególnie gdy znajduje się w nich mokra karma. Trzeba też dokładnie wycierać rozlane słodkie napoje, ponieważ nawet niewielka ilość pozostawiona na blacie może szybko zwabić kolejne owady.

Jakich zapachów nie lubią osy?

Osy wykorzystują węch do odnajdywania pożywienia, dlatego intensywne aromaty mogą utrudnić im krążenie wokół stołu. Nie należy jednak traktować roślin i olejków jako niezawodnej ochrony. Ich działanie jest zwykle ograniczone i najlepiej sprawdza się w połączeniu z utrzymaniem porządku.

W pobliżu tarasu można ustawić doniczki z miętą, bazylią, tymiankiem, lawendą lub melisą. Rośliny te nie zagwarantują całkowitego zniknięcia os, ale mogą zmniejszyć ich zainteresowanie konkretnym miejscem.

Na stole można położyć przekrojoną cytrynę z wbitymi goździkami. Intensywny zapach bywa dla owadów nieprzyjemny, a jednocześnie nie przeszkadza większości osób wypoczywających w ogrodzie. Trzeba jednak pamiętać o regularnej wymianie owocu, ponieważ po pewnym czasie sam może zacząć przyciągać owady.

Pomocne bywają również olejki eteryczne, na przykład miętowy, goździkowy lub eukaliptusowy. Kilka kropli można nanieść na waciki umieszczone przy stole, ale nie należy stosować nierozcieńczonych olejków bezpośrednio na skórę, meble ani rośliny. Mogą powodować podrażnienia, odbarwienia i uszkodzenia liści.

Czy atrapa gniazda os naprawdę działa?

W sklepach można znaleźć papierowe atrapy przypominające gniazda os lub szerszeni. Ich skuteczność jest jednak niepewna. Osy nie zawsze unikają miejsca tylko dlatego, że zauważą obiekt podobny do gniazda innej kolonii. Duże znaczenie ma gatunek owadów, dostępność pożywienia oraz położenie prawdziwego gniazda.

Atrapa może być stosowana jako dodatkowy element ochrony tarasu, ale nie powinna zastępować zabezpieczania jedzenia, zamykania śmietników i usuwania dojrzałych owoców. Nie rozwiąże też problemu, gdy kolonia zdążyła już założyć gniazdo w budynku lub pod ziemią.

Gdzie ustawić pułapkę na osy?

Pułapka może ograniczyć liczbę os pojawiających się podczas posiłków, ale jej ustawienie wymaga rozsądku. Nie powinna znajdować się na stole, przy drzwiach ani obok miejsca zabaw dzieci. Zapach przynęty przyciąga owady, dlatego pojemnik najlepiej umieścić na obrzeżu ogrodu, kilkanaście metrów od tarasu, jeśli pozwala na to wielkość działki.

Gotowe pułapki często mają konstrukcję utrudniającą owadom wydostanie się ze środka. Warto wybierać modele osłonięte, które ograniczają ryzyko przypadkowego dotknięcia zawartości przez dziecko lub zwierzę.

Pułapki nie powinny być pierwszą metodą stosowaną w ogrodzie. Mogą przyciągać osy z sąsiednich terenów i nie usuną przyczyny problemu. Jeżeli owady latają w stałym kierunku, znacznie ważniejsze jest ustalenie, czy w pobliżu nie znajduje się gniazdo.

Jak zachować się, gdy osa lata wokół człowieka?

Gwałtowne machanie rękami zwiększa ryzyko, że osa poczuje się zagrożona. Lepiej zachować spokój, powoli się odsunąć i pozwolić owadowi odlecieć. Nie należy próbować przygniatać osy dłonią ani strącać jej ze skóry szybkim ruchem.

Przed wypiciem napoju lub ugryzieniem owocu trzeba sprawdzić, czy nie usiadł na nim owad. Dzieci powinny pić na zewnątrz przez słomkę z zamykanego kubka. Po jedzeniu warto umyć im ręce i twarz, ponieważ pozostałości słodkiego pokarmu mogą zainteresować osy.

Podczas prac ogrodowych należy nosić zakryte obuwie. Jest to szczególnie ważne w pobliżu stert drewna, kompostownika i miejsc, w których widoczne są otwory w ziemi. Przypadkowe nadepnięcie na wejście do podziemnego gniazda może wywołać gwałtowną reakcję całej kolonii.

Co zrobić po znalezieniu gniazda os?

Gniazda nie należy uderzać, zalewać wodą, podpalać ani samodzielnie rozcinać. Niebezpieczne jest również zatykanie wejścia pianką montażową lub innym materiałem. Osy mogą wtedy znaleźć inną drogę wyjścia, także do wnętrza budynku.

Jeżeli gniazdo znajduje się daleko od domu i nie zagraża mieszkańcom, zwierzętom ani osobom korzystającym z ogrodu, czasami można pozostawić je do końca sezonu. Kolonia zwykle zanika wraz z nadejściem chłodów, a stare gniazdo zazwyczaj nie jest ponownie wykorzystywane w kolejnym roku.

Inaczej należy postąpić, gdy owady zbudowały gniazdo przy wejściu, w skrzynce rolety, pod tarasem, na poddaszu lub w miejscu uczęszczanym przez dzieci. W takiej sytuacji najbezpieczniej skontaktować się ze specjalistyczną firmą zajmującą się usuwaniem gniazd owadów błonkoskrzydłych. Dotyczy to szczególnie gospodarstw domowych, w których mieszka osoba uczulona na jad.

Jak zabezpieczyć ogród przed powrotem os?

Po zakończeniu sezonu warto dokładnie obejrzeć altanę, elewację, dach, skrzynki rolet i budynki gospodarcze. Niewielkie szczeliny można zabezpieczyć dopiero po upewnieniu się, że nie ma w nich aktywnych owadów. Kratki wentylacyjne i większe otwory można osłonić drobną siatką, która nie zablokuje przepływu powietrza.

Drewniane konstrukcje dobrze jest regularnie kontrolować pod kątem pęknięć i pustych przestrzeni. Sterty desek, nieużywane donice i porzucone pojemniki powinny być uporządkowane, ponieważ mogą zapewniać osom osłonięte miejsce do budowy gniazda.

Systematyczne zbieranie owoców, szczelne zamykanie odpadów i sprzątanie stołu po każdym posiłku daje zwykle lepszy efekt niż pojedynczy preparat odstraszający. Dzięki temu osy nie znajdują łatwego źródła pożywienia i znacznie rzadziej wracają w miejsce, w którym odpoczywają domownicy.

Nie będzie odgórnej siły wyższej dla Wielkopolski

0

Wielkopolska Izba Rolnicza wnioskowała o rozporządzenie, które odgórnie zwolniłoby rolników z całego województwa z kar za niespełnienie wymogów po lipcowych nawałnicach i gradobiciu. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi odpowiedziało jednak odmownie. Oznacza to, że każdy poszkodowany rolnik musi zgłosić siłę wyższą samodzielnie, we własnym gospodarstwie.

Dlaczego nie będzie rozporządzenia dla całego województwa?

WIR powoływała się na art. 72 ust. 3 ustawy o Planie Strategicznym dla WPR, który pozwoliłby na odgórne odstąpienie od kar dla rolników z całego województwa lub poszkodowanych gmin. Po analizie przepisów unijnych oraz skali zniszczeń resort uznał jednak, że nie ma podstaw prawnych do takiego rozwiązania.

Ministerstwo wskazuje trzy główne powody:

Zniszczenia są nierówne. Lipcowe zjawiska pogodowe nie dotknęły wszystkich rolników w jednakowym stopniu – różnice w skali szkód są znaczne nawet między sąsiadującymi gminami czy działkami.

Wymogi unijne. Przepisy UE (rozporządzenie 2021/2116) wymagają, aby odgórne uznanie siły wyższej dotyczyło poważnej klęski żywiołowej powodującej duże szkody na dokładnie określonym obszarze – tak jak miało to miejsce np. podczas powodzi w południowo-zachodniej Polsce w 2024 roku. Zdaniem resortu tegoroczna sytuacja w Wielkopolsce tego kryterium nie spełnia.

Równe traktowanie. W sezonie 2026 niekorzystne zjawiska – przymrozki, susza, nawałnice – dotknęły rolników w różnych częściach kraju. Przyznanie specjalnego statusu tylko wybranym gminom Wielkopolski, bez analogicznej oceny sytuacji w reszcie Polski, byłoby nierównym traktowaniem producentów rolnych.

Co z konkretnymi wymogami i ekoschematami?

WIR zgłaszała też szczegółowe zastrzeżenia dotyczące możliwości wywiązania się z poszczególnych norm. Oto stanowisko ministerstwa punkt po punkcie.

Międzyplony ozime (ekoschemat „Rolnictwo węglowe”). Problem dotyczył zniszczenia upraw i trudności glebowych po ulewach. Ministerstwo uspokaja: termin wysiewu międzyplonów ozimych (1 lipca – 1 października) wciąż nie jest zagrożony, więc rolnicy mają jeszcze czas na przeprowadzenie siewu.

Dobrostan zwierząt – wypas i wybiegi. Tam, gdzie podtopienia uniemożliwiły wypuszczenie zwierząt na zalane pastwiska, resort przypomina, że wymóg wypasu stosuje się tylko wtedy, gdy pozwala na to stan fizjologiczny zwierząt i nie występują niekorzystne zjawiska pogodowe. Jeśli podtopienia rzeczywiście uniemożliwiły wypas, ARiMR nie ma podstaw do nakładania kar za te braki.

Rolnictwo ekologiczne. Przepisy nie wymagają uzyskania minimalnych plonów ani zbioru plonu handlowego – weryfikacji podlega sam fakt wytworzenia produktu i przeznaczenie minimum 30% zbioru do przetwórstwa lub sprzedaży. Jeśli plon został całkowicie zniszczony przez grad lub nawałnicę, rolnik musi zgłosić siłę wyższą indywidualnie do ARiMR, co zwalnia go z sankcji.

Trwałe Użytki Zielone. Naniesienie mułu przez wodę nie odbiera gruntowi statusu TUZ – zobowiązanie może być kontynuowane bez potrzeby specjalnych odstępstw obszarowych.

Normy warunkowości (GAEC 6 i GAEC 7). Odstępstwa od tych norm mają charakter wyjątkowy i bardzo ograniczony czasowo. Ze względu na zróżnicowanie szkód w Wielkopolsce nie zostaną wprowadzone ogólne odstępstwa – każdy przypadek musi być oceniany indywidualnie.

Co musi zrobić poszkodowany rolnik?

Skoro nie będzie odgórnego zwolnienia dla całego regionu, kluczowe jest indywidualne zgłoszenie siły wyższej. Organem właściwym do jej uznania w konkretnym gospodarstwie jest kierownik Biura Powiatowego ARiMR. Oto co należy zrobić.

Krok 1: Złóż zgłoszenie

Zgłoszenie o wystąpieniu siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności trzeba złożyć do właściwego Biura Powiatowego ARiMR:

  • elektronicznie przez Platformę Usług Elektronicznych (PUE) lub Portal Rolnika,
  • w formie papierowej – bezpośrednio w kancelarii BP ARiMR lub pocztą.

Krok 2: Zbierz dowody

To kluczowy etap – wnioski bez materiału dowodowego mogą nie zostać uznane. Warto przygotować:

  • zdjęcia zniszczonych upraw lub zalanych pól (najlepiej z geolokalizacją lub widocznymi punktami odniesienia w kadrze),
  • protokół komisji klęskowej, jeśli szacowała straty na danym polu,
  • oświadczenia i zeznania świadków,
  • zaświadczenia z IMGW, ekspertyzy lub opinie biegłych potwierdzające wystąpienie gwałtownych zjawisk w danej miejscowości.

Dowodem może być w zasadzie wszystko, co przyczynia się do wyjaśnienia sprawy i nie jest sprzeczne z prawem – im więcej udokumentowanych źródeł, tym większa szansa na pozytywne rozpatrzenie zgłoszenia.

Dlaczego warto się nie ociągać?

Prawidłowe i terminowe zgłoszenie przypadku siły wyższej to jedyny sposób, by zachować prawo do dopłat oraz uniknąć sankcji finansowych za niespełnienie wymogów ekoschematów, dobrostanu czy norm warunkowości. Bez indywidualnego zgłoszenia rolnik naraża się na kary, mimo że zniszczenia nie wynikały z jego zaniedbań, a z niezależnych od niego zjawisk pogodowych.

Szczegółowe informacje oraz wzory dokumentów znajdują się na stronie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w zakładce dotyczącej siły wyższej.

źródło: WIR

Rekordowy nabór dla młodych rolników! Ponad 7,2 tys. wniosków o premię na start

0

Zakończył się IV nabór wniosków o wsparcie dla młodych rolników w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej (PS WPR 2023–2027). Wyniki pokazują jednoznacznie: zainteresowanie premią na start pobiło dotychczasowe rekordy. Sprawdź, jak wyglądają najnowsze dane i kiedy można spodziewać się wypłat.

Lawinowy wzrost zainteresowania – ponad dwa razy więcej wniosków

Od 1 czerwca do 30 lipca 2026 roku młodzi rolnicy po raz kolejny mogli ubiegać się o unijne wsparcie na rozpoczęcie i rozwój działalności rolniczej. Tegoroczna frekwencja zaskoczyła nawet największych optymistów.

W IV naborze zarejestrowano aż 7275 wniosków. To wynik ponad dwukrotnie wyższy niż w analogicznym okresie ubiegłego roku i absolutny rekord w obecnej perspektywie finansowej.

Jak wygląda statystyka z ostatnich lat?

  • 2023 r. – 3581 wniosków
  • 2024 r. – 2770 wniosków
  • 2025 r. – 3531 wniosków
  • 2026 r. – 7275 wniosków

Skąd tak duży skok? Wpływ na to mają nie tylko stabilizujące się zasady naborów, ale przede wszystkim atrakcyjne stawki wsparcia, które realnie pomagają zastartować nowemu pokoleniu w agrobiznesie.

Do 300 tysięcy złotych na rozwój gospodarstwa

O bezzwrotną premię mogły ubiegać się osoby, które w dniu składania dokumentów nie ukończyły 41 lat, prowadzą gospodarstwo nie dłużej niż od 24 miesięcy lub dopiero planują rozpoczęcie działalności rolniczej.

Wysokość przyznawanej dotacji zależy od profilu planowanej produkcji:

  • 200 tys. zł – podstawowa kwota wsparcia na rozwój gospodarstwa,
  • 300 tys. zł – podwyższona kwota w przypadku inwestycji ukierunkowanych na produkcję zwierzęcą.

Wsparcie to stanowi kluczowy impuls dla modernizacji parków maszynowych, zakupu gruntów czy inwestycji w nowoczesne budynki inwentarskie.

Ponad 1,7 mld zł trafiło już do młodych gospodarzy

Realizacja programu idzie pełną parą. Z dotychczas udostępnionych danych wynika, że w ramach PS WPR 2023–2027 podpisano już 8,1 tys. umów o łącznej wartości około 1,74 mld zł.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) prowadzi obecnie intensywne prace związane z podpisywaniem kolejnych umów z poprzednich naborów oraz sukcesywnie przechodzi do weryfikacji formalnej i merytorycznej tysięcy najnowszych wniosków z zakończonegołała właśnie naboru.

A Ty, składałeś wniosek w tegorocznym naborze na „Premie dla młodych rolników”? Na jakie inwestycje w swoim gospodarstwie planujesz przeznaczyć pozyskane środki? Dołącz do dyskusji w komentarzach poniżej i podziel się swoimi doświadczeniami!

źródło: ARIMR

75 rolników ruszyło z pomocą wdowie po tragicznie zmarłym farmerze. Piękny gest!

0
Żniwa 2026
Ilustracja poglądowa

Prawdziwa wspólnota ujawnia swoją siłę w najtrudniejszych momentach. Kiedy nagła śmierć rolnika przerwała codzienne funkcjonowanie gospodarstwa, lokalni gospodarze nie zastanawiali się ani chwili. Mobilizacja sprzętowa i ludzka, do której doszło w małej miejscowości Antler, pokazuje, że wiejska solidarność i sąsiedzka pomoc wciąż stanowią fundament rolniczego stylu życia.

Wypadki i tragiczne zdarzenia losowe dotykają branżę rolniczą bez ostrzeżenia. Gdy w tragicznym wypadku samochodowym zginął Randy Fyllesvold, jego rodzina – żona Kharra wraz z dwoma synami – stanęła w obliczu ogromnej tragedii. Poza bólem po stracie bliskiej osoby, nad gospodarstwem wisiało potężne wyzwanie organizacyjne: zbiór kukurydzy i soi z powierzchni aż 567 hektarów. Dla pogrążonej w żałobie rodziny wykonanie tak ciężkiej pracy fizycznej i logistycznej było zadaniem ponad siły.

12 kombajnów i 40 ciężarówek w jednym miejscu: Mobilizacja na niespotykaną skalę

Gdy plony na polach zmarłego rolnika osiągnęły dojrzałość zbiorczą, inicjatywę przejęli dwaj bliscy przyjaciele Randy’ego. Zrozumieli, że bez wsparcia z zewnątrz cenny surowiec pozostanie na polu, a rodzina zostanie bez środków do życia. Wieść o planowanej akcji rozeszła się błyskawicznie po okolicznych miejscowościach.

Efekt przeszedł najśmielsze oczekiwania:

  • 75 wolontariuszy stawiło się gotowych do pracy w polu i logistyki,
  • 12 kombajnów zbożowych wyjechało jednocześnie na łany kukurydzy i soi,
  • 7 wozów przeładowczych dbało o płynność omłotu bez niepotrzebnych przestojów,
  • ponad 40 ciężarówek odpowiadało za sprawny transport zebranego ziarna do punktów skupu i magazynów.

Dzięki potężnemu zapleczu maszynowemu oraz profesjonalnej koordynacji prac, setki hektarów upraw zostały skoszone i zabezpieczone w ciągu zaledwie kilku dni.

Wdowa nie ukrywała wzruszenia

Praca w rolnictwie to nie tylko ciągła walka z pogodą, rynkiem czy rosnącymi kosztami produkcji. To przede wszystkim relacje międzyludzkie. Mieszkańcy wiejskich rejonów po raz kolejny udowodnili, że pojęcie „sąsiada” na wsi ma zupełnie inny, głębszy wymiar.

Wdowa po zmarłym rolniku, Kharra Fyllesvold, nie ukrywała wzruszenia, komentując gest lokalnej społeczności:

„To po prostu zapiera dech w piersiach. Móc zebrać ostatnie plony męża w tak licznym i oddanym gronie to ogromny zaszczyt. Wiem, że Randy patrzy na nas z góry i jest dumny ze swojego rodzinnego miasta.”

źródło: Agrarheute

Berlin: dziesięć bawołów uciekło z pastwiska. Nagrania z akcji podbijają internet

0

W czwartek rano mieszkańcy Berlina byli świadkami niecodziennego widoku – dziesięć bawołów wodnych spacerowało ulicami dzielnicy Hohenschönhausen. Do akcji wkroczyła policja, a nagrania z nietypowej „eskorty” szybko obiegły media społecznościowe.

Bawoły na ulicach stolicy Niemiec

W czwartek, 30 lipca, około godziny 5:30 rano, kierownik zmiany z komisariatu policji Berlin-Hohenschönhausen zauważył coś, czego zdecydowanie nie spodziewał się o tej porze – dziesięć bawołów spokojnie przemieszczających się ulicą Pablo-Picasso-Straße, w pobliżu skrzyżowania z Falkenberger Chaussee w dzielnicy Alt-Hohenschönhausen.

Na miejsce skierowano aż sześć radiowozów policyjnych, których zadaniem było bezpieczne odprowadzenie stada z powrotem na pastwisko. Jak przekazał rzecznik policji w rozmowie z dziennikiem „Tagesspiegel”, zwierzęta były nerwowe, ale zachowywały się spokojnie przez całą akcję.

Spokojna eskorta z powrotem na pastwisko

Uciekinierzy należeli do większego stada, liczącego kilkadziesiąt sztuk bawołów, które na co dzień przebywa na pastwisku w Cleantech Business Park w dzielnicy Marzahn. Funkcjonariusze eskortowali zwierzęta z powrotem na miejsce, a cała operacja zakończyła się około godziny 8:15 rano – czyli niecałe trzy godziny po pierwszym zgłoszeniu.

Policja poinformowała, że zwierzęta w trakcie swojej wyprawy po mieście nie wyrządziły poważniejszych szkód.

Nagrania z akcji stają się viralem

Nietypowa „eskorta policyjna” bawołów przez ulice Berlina szybko zyskała popularność w mediach społecznościowych. Filmy pokazujące stado spokojnie prowadzone przez radiowozy przyciągnęły uwagę użytkowników internetu, śmiejących się z absurdalności całej sytuacji – nie codziennie policja eskortuje przez miasto stado bawołów zamiast samochodów czy pieszych.

Co doprowadziło do ucieczki?

Jak ustaliła policja, przyczyną wydarzenia było uszkodzenie ogrodzenia otaczającego pastwisko, które umożliwiło zwierzętom opuszczenie zagrody. W związku z tym wszczęto dochodzenie w sprawie zniszczenia mienia – śledczy sprawdzają, czy do uszkodzenia doprowadził wandalizm, czy inny czynnik.

Ogrodzenie zostało tymczasowo naprawione, co zapobiegło kolejnym próbom ucieczki ze strony reszty stada.

Co dalej?

Sprawa uszkodzonego ogrodzenia pozostaje w rękach berlińskiej policji, która będzie ustalać dokładne okoliczności zdarzenia. Na razie największym „zwycięzcą” całej sytuacji wydają się internauci, którzy zyskali materiał na jedno z bardziej niecodziennych nagrań tego lata – dziesięć bawołów spokojnie spacerujących ulicami europejskiej stolicy w asyście radiowozów.

źródło: agrarheute

Polska gospodarka rośnie dwa razy szybciej niż cała UE. GUS pokazuje, jak wypadamy na tle Europy

0
KONGRES POLSKA WIEŚ XXI

Polska gospodarka rozwijała się w 2025 roku w tempie ponad dwukrotnie szybszym niż cała Unia Europejska. Najnowszy raport Głównego Urzędu Statystycznego pokazuje, że pod wieloma względami nie tylko gonimy Europę, ale w niektórych obszarach – w tym w rolnictwie – wyznaczamy tempo dla całej Wspólnoty.

Polska w gospodarczej czołówce UE

Według najnowszych danych GUS, polski PKB wzrósł w 2025 roku o 3,6%, podczas gdy średnia dla całej Unii Europejskiej wyniosła zaledwie 1,5%. To oznacza, że polska gospodarka rozwijała się w tempie ponad dwukrotnie szybszym niż przeciętna unijna.

Szybszy wzrost gospodarczy odnotowały w 2025 roku jedynie trzy kraje: Irlandia (12,3%), Malta (4,0%) i Cypr (3,8%). Poza tą trójką Polska wyprzedziła pod tym względem wszystkie pozostałe państwa członkowskie.

Dobre wyniki widać też na rynku pracy. Polska należy do czołówki krajów UE o najniższej stopie bezrobocia – wynosi ona zaledwie 3,1%, podczas gdy średnia unijna to 6,0%. Jesteśmy również szóstym krajem członkowskim o najmniejszym zagrożeniu ubóstwem – dotyczy ono 13,2% mieszkańców Polski, wobec 16,3% przeciętnie w UE.

Polskie rolnictwo karmi Europę

Dane GUS pokazują wyraźnie, jak dużą rolę Polska odgrywa w europejskim rolnictwie i produkcji żywności. Nasz kraj należy do najważniejszych producentów żywności we Wspólnocie, zajmując czołowe pozycje w kilku kluczowych kategoriach:

  • 2. miejsce w UE w produkcji żyta,
  • 3. miejsce w produkcji buraków cukrowych,
  • 5. miejsce w hodowli bydła,
  • niekwestionowany lider w produkcji jabłek – z polskich sadów pochodzi blisko jedna trzecia wszystkich zbiorów jabłek w całej Unii Europejskiej.

To ostatnia liczba robi szczególne wrażenie – oznacza, że co trzecie jabłko zbierane w UE pochodzi właśnie z Polski. Dla polskiego sektora sadowniczego to potwierdzenie pozycji, którą trudno przecenić na tle całej Wspólnoty.

Nie tylko gospodarka – jak żyją Polacy na tle Europy?

Raport GUS pokazuje też różnice w stylu życia. Młodzi Polacy znacznie częściej niż przeciętni Europejczycy mieszkają z rodzicami – dotyczy to 51% osób w wieku 25-34 lata, podczas gdy w całej UE ten odsetek wynosi 30%. Polki opuszczają dom rodzinny średnio przed 26. rokiem życia, a Polacy przed 28. – to wartości zbliżone do średniej unijnej.

Pod względem cyfryzacji Polska wciąż nieco odbiega od reszty Europy. Zaledwie połowa dorosłych mieszkańców kraju posiada co najmniej podstawowe umiejętności cyfrowe – to około 10 punktów procentowych mniej niż średnia unijna. Najlepiej pod tym względem wypadają Holandia, Irlandia, Dania i Finlandia, gdzie ponad 80% mieszkańców ma przynajmniej podstawowe kompetencje cyfrowe. Na przeciwnym biegunie znajdują się Rumunia i Bułgaria, gdzie odsetek ten spada poniżej 40%.

Gdzie Polska wciąż goni Europę?

Mimo mocnych wyników gospodarczych, raport wskazuje też obszary wymagające poprawy. Jednym z nich są nakłady na działalność badawczo-rozwojową. W 2025 roku wyniosły one w Polsce 1,4% PKB, podczas gdy średnia unijna sięgnęła 2,2%. To plasuje nasz kraj na 15. miejscu wśród państw członkowskich.

Czołówkę tego rankingu tworzą kraje od lat konsekwentnie inwestujące w innowacje – Szwecja, Belgia, Austria, Finlandia, Niemcy i Dania – gdzie nakłady na badania i rozwój przekraczają 3% PKB.

Drugim obszarem, w którym wciąż gonimy Europę, jest wykorzystanie odnawialnych źródeł energii. W Polsce energia z OZE pokrywa 17,8% całkowitego zapotrzebowania energetycznego, podczas gdy średnia dla UE wynosi 25,2%.

Przedstawione informacje pochodzą z najnowszego folderu Głównego Urzędu Statystycznego „Polska w Unii Europejskiej 2026”. To już druga edycja tego opracowania, przygotowana zarówno w tradycyjnej formie, jak i w interaktywnej wersji cyfrowej. Dokument prezentuje kilkadziesiąt wskaźników pozwalających porównać Polskę z innymi krajami UE w zakresie sytuacji demograficznej, edukacji, rynku pracy, warunków życia, gospodarki, środowiska, innowacyjności i cyfryzacji.

Zainteresowani mogą samodzielnie przeglądać wszystkie dane pod adresem plwue.stat.gov.pl – interaktywna wersja pozwala wygodnie korzystać z grafik zarówno na komputerze, jak i urządzeniach mobilnych, a także pobierać dane w formacie edytowalnym do własnych analiz, prezentacji czy materiałów edukacyjnych.

Co z tego wynika?

Obraz, jaki wyłania się z raportu GUS, jest wyraźnie pozytywny dla Polski – szybszy wzrost gospodarczy niż w większości krajów UE, niskie bezrobocie, relatywnie niskie zagrożenie ubóstwem, a do tego czołowa pozycja w produkcji kluczowych surowców rolnych, w tym niekwestionowane przywództwo w produkcji jabłek. Pozostają jednak obszary do nadrobienia – inwestycje w badania i rozwój oraz transformacja energetyczna w kierunku OZE – które będą decydować o tym, czy Polska utrzyma obecne tempo rozwoju w kolejnych latach.

Źródło: Główny Urząd Statystyczny, „Polska w Unii Europejskiej 2026”

Po 40 latach w Polsce znów wykluły się dropie! To efekt pracy myśliwych

0

W Stacji Hodowli Dropia Polskiego Związku Łowieckiego w Żółwinie wykluło się osiem piskląt dropia zwyczajnego. Klucie pierwszego z nich rozpoczęło się 10 czerwca br., a wszystkie pisklęta rozwijają się prawidłowo. To pierwszy taki wylęg w Polsce od 40 lat i najważniejszy dotąd etap programu, którego celem jest przywrócenie gatunku do rodzimej przyrody.

Osiem piskląt z dziesięciu jaj

Pierwsze jaja pochodzące ze środowiska naturalnego z Brandenburgii dotarły do stacji 2 czerwca br. Cztery dni później jedno z nich zaczęło się poruszać, a 10 czerwca rozpoczęło się klucie pierwszego pisklęcia. Ponieważ jaja znajdowały się na różnych etapach rozwoju, kolejne młode wykluwały się stopniowo przez niespełna trzy tygodnie.

Z 10 przekazanych jaj wykluło się osiem piskląt, co oznacza  80-procentowy sukces lęgowy. W naturalnych warunkach taki wynik jest nieosiągalny, gdyż wiele lęgów nie przetrwa wskutek presji drapieżników i innych zagrożeń. Kontrolowana inkubacja i odchów zwiększają szansę młodych na przeżycie pierwszego, najtrudniejszego etapu życia.

– To pierwszy w Polsce wylęg dropi od czterech dekad i bardzo dobry początek pilotażu. Osiem piskląt, które prawidłowo się rozwija, to ogromny potencjał, ale przed zespołem pozostaje najtrudniejsze zadanie: przygotować ptaki do samodzielnego życia przy zachowaniu ich naturalnej bojaźliwości wobec człowieka. Celem jest wypuszczenie młodych do środowiska naturalnego, dlatego kontakt z człowiekiem musi być ograniczony do niezbędnego minimum” – mówi Wacław Matysek, p.o. rzecznika Polskiego Związku Łowieckiego.

Opieka bez oswajania

Pisklętami opiekują się dwie ornitolożki przeszkolone w niemieckiej stacji hodowli dropia w Buckow. Mieszkają na terenie stacji, ponieważ młode wymagają stałego nadzoru. Jednocześnie dostęp do ptaków jest ściśle ograniczony, aby nie dopuścić do imprintingu, czyli nadmiernego przyzwyczajenia do człowieka.

Dropie są zagniazdownikami: niedługo po wykluciu poruszają się samodzielnie i podążają za opiekunem zastępującym matkę. Podczas codziennych wyjść młode poznają teren, uczą się zdobywać naturalny pokarm i rozpoznawać potencjalne zagrożenia. Dobrze rokuje ich reakcja na nietypowe bodźce – pisklęta chowają się m.in. na widok nadlatującego ptaka drapieżnego, czy przejeżdżającego ciągnika, a więc zachowują naturalną ostrożność.

Kolejny etap: wypuszczenie do środowiska naturalnego

W sierpniu planowane jest przeniesienie młodych do woliery adaptacyjnej i rozpoczęcie tzw. łagodnego wypuszczania (soft release). Ptaki będą mogły poznawać okolicę i usamodzielniać się we własnym tempie, początkowo wracając do woliery na noc. Po oznaczeniu płci samice zostaną wyposażone w nadajniki GPS, które pozwolą monitorować ich przemieszczanie się, przeżywalność i sposób wykorzystywania siedliska.

Program na lata

Polski Związek Łowiecki jest liderem programu reintrodukcji dropia. Nadzór naukowy sprawuje Uniwersytet Zielonogórski, a partnerem merytorycznym jest stacja w Buckow, która od około 30 lat rozwija metodykę inkubacji, odchowu i przygotowywania dropi do życia na wolności. Przedsięwzięcie jest prowadzone na podstawie wymaganych zezwoleń i pod ścisłym nadzorem właściwych służb weterynaryjnych.

Drop wyginął w Polsce w drugiej połowie lat 80. XX wieku; ostatni potwierdzony lęg odnotowano w 1986 r. Obecnie największe europejskie populacje żyją w Hiszpanii i Portugalii, a mniejsze występują m.in. w Niemczech, Austrii, na Węgrzech, Słowacji, w Rumunii, Serbii i Ukrainie. Projekt ma charakter długofalowy. Jeśli pilotaż będzie przebiegał pomyślnie, niemieccy partnerzy deklarują przekazywanie jaj przez kolejne pięć lat. Efekty programu będzie można ocenić dopiero po wielu sezonach, ponieważ samiec dropia osiąga dojrzałość płciową około szóstego roku życia. Już obecny wylęg potwierdza jednak, że po latach przygotowań stworzono warunki do rozpoczęcia rzeczywistego odtwarzania gatunku w Polsce.

– W reintrodukcji sam wylęg jest dopiero początkiem. Kluczowe są prawidłowy odchów, zachowanie naturalnej płochliwości ptaków, bezpieczne wypuszczenie oraz późniejszy monitoring. Drop potrzebuje rozległych, otwartych terenów, dlatego powodzenie programu będzie zależało od wieloletniej, konsekwentnej pracy i ochrony odpowiednich siedlisk” – mówi Wojciech Pawliszak, łowczy okręgowy i przewodniczący Zarządu Okręgowego PZŁ w Gorzowie Wielkopolskim.

O projekcie

Budowę Stacji Hodowli Dropia wraz z wolierami adaptacyjnymi sfinansowano ze środków Polskiego Związku Łowieckiego przy wsparciu finansowym Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Zielonej Górze. Koszt jej budowy wyniósł 773 320,50 zł, w tym 315 tys. zł stanowiła dotacja Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Zielonej Górze.

źródło: Informacja prasowa/ Polski Związek Łowiecki

Zbiory zbóż w Niemczech 2026 – lipcowa korekta KE potwierdza presję suszy

0

Zbiory zbóż w Niemczech w 2026 roku stanęły pod znakiem zapytania ze względu na ekstremalne zjawiska pogodowe. Szacunki Komisji Europejskiej z końca czerwca wskazywały na wyjątkowo udany sezon u naszego zachodniego sąsiada. Jednak najnowszy, lipcowy raport KE obniżył wyliczenia dla zbóż ogółem aż o 1,62 mln ton. Potwierdza to niepokojące doniesienia z pól: czerwcowa fala upałów i susza wywołały zjawisko przedwczesnego zasychania roślin (Notreife), uderzając w tonaż oraz parametry jakościowe ziarna.

W lipcowej prognozie Komisja Europejska zredukowała szacunek produkcji zbóż w Niemczech do 43,16 mln ton (wobec 44,78 mln t prognozowanych w czerwcu). Oznacza to, że oczekiwany początkowo silny wzrost wobec 5-letniej średniej (+5,6%) skurczył się do zaledwie +1,8%.

Czerwcowe upały i zjawisko Notreife

Głównym sprawcą zamieszania okazują się gwałtowne upały oraz niedobory opadów z drugiej połowy czerwca. Trafiły one w krytyczny moment rozwoju upraw – fazę nalewania ziarna w pszenicy oraz dojrzewanie łuszczyn w rzepaku.

Uprawy, broniąc się przed ucieczką wody, drastycznie skróciły okres wegetacji. Zjawisko tzw. Notreife sprawiło, że kłosy pszenicy kryją ziarno drobne i o obniżonej gęstości, a w rzepaku doszło do przedwczesnego zamierania łuszczyn i osypywania nasion.


Porównanie prognoz KE dla Niemiec (Czerwiec vs Lipiec 2026p)

Najnowsze dane KE oficjalnie sankcjonują straty zgłaszane przez Niemiecki Związek Rolników (DBV) oraz portal agrarheute:

Gatunek / KategoriaPrognoza KE (Czerwiec)Prognoza KE (Lipiec)Korekta m/mWynik vs średnia 5-letnia
Pszenica miękka22,66 mln t21,85 mln t-808 tys. t (-3,6%)+1,8%
Rzepak ozimy4,24 mln t4,13 mln t-103 tys. t (-2,4%)+4,95%
Jęczmień11,16 mln t10,80 mln t-357 tys. t (-3,2%)-0,4%
Zboża ogółem44,78 mln t43,16 mln t-1,62 mln t (-3,6%)+1,8%

Sytuacja w poszczególnych uprawach

  1. Pszenica ozima: Lipcowe cięcie KE sprowadziło produkcję z 22,66 mln t do 21,85 mln t (-808 tys. ton). Wcześniejsza przewaga nad średnią wieloletnią (+5,5%) niemal wyparowała (+1,8%). Z pól wciąż napływają informacje o stratach na lżejszych glebach sięgających 10–15%.
  2. Jęczmień: KE skorygowała prognozę z 11,16 mln t do 10,80 mln t (-357 tys. ton). Choć większość jęczmienia zeszła z pól przed apogeum upałów, ostateczny wynik spchnął gatunek poniżej średniej 5-letniej (-0,4%).
  3. Rzepak obronił przewagę: Lipcowa prognoza rzepaku została obniżona o 103 tys. ton m/m (z 4,24 mln t do 4,13 mln t). Warto jednak zauważyć, że mimo tej korekty i lokalnych strat w plonach sięgających 18%, rzepak pozostaje jedyną główną uprawą w Niemczech, która obroniła wyraźny plus. Wynik 4,13 mln ton jest o blisko 5% (+4,95%) wyższy od średniej 5-letniej (3,94 mln t).

Co to oznacza dla rynku?

Redukcja wolumenu zbiorów u naszego zachodniego sąsiada to tylko część problemu. Równie istotnym czynnikiem staje się jakość surowca. Niższa gęstość pszenicy oraz obniżone zaolejenie rzepaku ograniczą podaż ziarna i nasion najwyższej klasy. W kolejnych miesiącach stworzy to dodatkową presję na cenniki skupowe w całym regionie Europy Środkowo-Wschodniej.

Źródło danych: KE

„Proszę ukarać rolnika za kombajn po 22.” Burmistrz Kleczewa wybuchł

0

Skarga jednego mieszkańca na hałasujący nocą kombajn wywołała mocną reakcję burmistrza gminy Kleczew. Mariusz Musiałowski w nagraniu opublikowanym w mediach społecznościowych staje w obronie rolników pracujących do późna podczas żniw, przypominając, że wieś to nie tylko miejsce do życia, ale przede wszystkim produkcji żywności.

Skąd wzięło się nagranie?

Historia zaczęła się od telefonu – a właściwie wiadomości od znajomego samorządowca z Wielkopolski. Do jego urzędu trafiła skarga: mieszkaniec domagał się, by ukarać rolnika, który prowadził żniwa kombajnem po godzinie 22.00.

Mariusz Musiałowski przyznaje, że początkowo potraktował tę informację jako żart.

„Pogoda, nie zegarek, decyduje o żniwach

W nagraniu burmistrz punktuje logikę, która dla każdego, kto ma kontakt z rolnictwem, jest oczywista, ale najwyraźniej nie dla wszystkich mieszkańców wsi: to nie kalendarz ani godzina na zegarku wyznaczają termin zbioru, tylko pogoda i stan ziarna.

Przywołuje konkretny obrazek sytuacji: zboże dojrzałe, gotowe do zebrania, po tygodniu deszczy pojawia się w końcu kilka suchych godzin, a prognoza zapowiada powrót opadów już nad ranem. Pytanie, jakie stawia Musiałowski, brzmi wprost – co w takiej sytuacji ma zrobić rolnik? Zgasić kombajn o 22.00 i patrzeć, jak deszcz niszczy roczny plon?

Dodaje przy tym, że żniwa to zupełnie inny rytm pracy niż standardowy etat – nie da się ich zamknąć w ośmiu godzinach. Rolnik korzysta z każdego okna pogodowego, jakie akurat się nadarzy, niezależnie od tego, czy wypada to w środku tygodnia, w niedzielę, czy właśnie po zmroku.

Wieś to nie tylko sypialnia

Drugi wątek nagrania dotyka szerszego problemu, jaki widzi burmistrz – zatarcia w świadomości części społeczeństwa tego, czym wieś właściwie jest. To nie wyłącznie miejsce zamieszkania, ale przede wszystkim przestrzeń, w której powstaje żywność trafiająca później do sklepów i na stoły.

Musiałowski nie neguje przy tym, że rolnicy powinni zachowywać zdrowy rozsądek i liczyć się z sąsiadami. Zwraca jednak uwagę na sprzeczność w oczekiwaniach: nie można domagać się dostępności chleba, mąki czy paszy, a jednocześnie wymagać, żeby cały proces ich wytwarzania odbywał się bezgłośnie i wyłącznie w standardowych godzinach biurowych.

Kilka godzin vs. cały rok na stole

Na koniec burmistrz formułuje apel skierowany do wszystkich, których czasem budzi nocny hałas kombajnu. Zwraca uwagę na dysproporcję – ten hałas trwa realnie kilka godzin w skali roku, podczas gdy jego efekt, czyli żywność, towarzyszy wszystkim mieszkańcom przez kolejnych dwanaście miesięcy.

Zachęca, żeby przy najbliższej takiej sytuacji, zamiast irytacji, pomyśleć o rolniku, który nie próbuje nikomu zakłócać snu, tylko walczy z czasem i kaprysami pogody, żeby uratować to, na co pracował przez cały sezon.

Zmiana narracji w Brukseli. UE w końcu nazywa hodowlę „zasobem strategicznym”

0
ke

Przez lata unijna polityka traktowała produkcję zwierzęcą głównie jako problem klimatyczny do ograniczenia. 7 lipca coś się zmieniło – Komisja Europejska po raz pierwszy nazwała hodowlę zwierząt strategicznym elementem bezpieczeństwa żywnościowego. Czy to faktyczny zwrot, czy tylko ładne słowa bez pieniędzy?

Koniec traktowania hodowli jako „problemu”

Przez ostatnie lata unijna narracja wokół produkcji zwierzęcej była w gruncie rzeczy jedna: to sektor generujący emisje, który trzeba ograniczać. 7 lipca Komisja Europejska przyjęła dokument, który tę narrację odwraca – EU Livestock Strategy po raz pierwszy uznaje hodowlę za zasób strategiczny, filar bezpieczeństwa żywnościowego i autonomii Unii.

Skala sektora, o którym mowa, tłumaczy, dlaczego ta zmiana ma znaczenie: to około 400 mld euro rocznego obrotu, 7 milionów miejsc pracy w całym łańcuchu produkcji i eksport wart ponad 50 mld euro rocznie.

Jak ocenia Jerzy Wierzbicki, prezes Polskiego Zrzeszenia Producentów Bydła Mięsnego, to dokument, na który europejska hodowla czekała od lat – po raz pierwszy Bruksela mówi o niej jako o zasobie strategicznym, a nie sektorze do ograniczania.

Pięć filarów nowej strategii

EU Livestock Strategy opiera się na pięciu priorytetach: odporności sektora, konkurencyjności, zrównoważonej produkcji, uwzględnieniu różnorodności regionalnej oraz promocji jakości. Komisja zapowiada m.in. europejski plan białkowy, wsparcie inwestycji i specjalny mechanizm zarządzania ryzykiem.

Ładne słowa, ale bez konkretnych pieniędzy

Tu jednak zaczyna się problem. Strategia nie określa wysokości finansowania ani nie gwarantuje środków niezależnych od kurczącego się budżetu Wspólnej Polityki Rolnej. Nie wprowadza też twardych klauzul lustrzanych, które uzależniałyby dostęp produktów z państw trzecich od spełnienia norm wymaganych od unijnych producentów.

O tym, czy zmiana narracji przełoży się na realną zmianę sytuacji rolników, zdecydują dopiero przyszłe przepisy, budżet UE po 2027 roku oraz sposób wdrożenia strategii w planach krajowych i regionalnych.

Wierzbicki nie zostawia złudzeń: kierunek jest dobry, ale rzeczywistą wartość strategii pokażą dopiero przepisy i pieniądze przeznaczone na jej wdrożenie. Inaczej Europa będzie miała najwyższe normy na papierze i coraz mniej własnej produkcji.

Kto zapłaci za dekarbonizację?

Polscy producenci już dziś spełniają wysokie standardy – problem w tym, że dalsze ich podnoszenie, w tym dekarbonizacja gospodarstw, musi oznaczać realny podział kosztów w całym łańcuchu, a nie tylko obciążenie rolnika.

Sama strategia to dostrzega – wskazuje na porozumienia obejmujące cały łańcuch wartości, w których odpowiedzialność finansową przejmują również przetwórcy, handel i instytucje finansowe. Branża postuluje mechanizm, dzięki któremu premia za wyższą jakość i niższy ślad węglowy wraca również do producenta bydła. W Polsce podobny model wypracowywany jest już w ramach Okrągłego Stołu ESG – i to właśnie to doświadczenie branża chce przenieść na forum unijne, nadając europejskiemu zespołowi wdrożeniowemu rangę analogicznego okrągłego stołu.

Podczas gdy Bruksela zmienia słowa, Polska zmienia rynki

Co ciekawe, ta zmiana narracji w Brukseli zbiegła się w czasie z bardzo konkretnymi działaniami polskiej branży mięsnej – nie na papierze, tylko na azjatyckich rynkach.

Tajlandia utrzymała uprawnienia eksportowe dla 11 polskich zakładów sektora wołowego, a 4 kolejne dopuściła do sprzedaży. Przy cle na wołowinę sięgającym tam 50%, to ważny krok przygotowujący polskie firmy do przyszłej umowy o wolnym handlu UE-Tajlandia.

Na Filipinach Polska po raz pierwszy wystawiła się na targach WOFEX w Manili, pod hasłem „Poland tastes good”. Minister rolnictwa Stefan Krajewski osobiście prowadził rozmowy z tamtejszą branżą mięsną i administracją, a polscy eksporterzy realizowali równolegle projekt promujący polską wołowinę i wieprzowinę wśród lokalnych importerów.

Jak zauważa Jacek Zarzecki z Polskiej Platformy Zrównoważonej Wołowiny, otwarcie rynku to dopiero początek pracy – teraz trzeba przekonać importerów do polskiej oferty i doprowadzić do realnych kontraktów.

Dlaczego to ważne dla polskiego hodowcy?

Polska to jeden z największych eksporterów wołowiny w UE, a nowe rynki azjatyckie to coś więcej niż dodatkowy kanał sprzedaży. Jak podkreśla Wiesław Różański, prezes Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Mięsnego, Polska nie może budować swojej pozycji wyłącznie na eksporcie surowca i konkurencji cenowej – liczy się jakość, przetwórstwo i zdolność dopasowania oferty do lokalnego odbiorcy.

W praktyce więcej rynków zbytu oznacza możliwość lepszego zagospodarowania różnych elementów tuszy i wyższą wartość uzyskiwaną z każdego sprzedanego zwierzęcia – a to przekłada się bezpośrednio na opłacalność produkcji w gospodarstwie.

Zmiana narracji w Brukseli to ważny sygnał polityczny, ale sama w sobie nie zmienia jeszcze sytuacji ekonomicznej gospodarstw. Kluczowe pytanie brzmi, czy deklaracje o strategicznym znaczeniu hodowli przełożą się na konkretne pieniądze i przepisy, czy pozostaną – jak ostrzega Wierzbicki – „najwyższymi normami na papierze” przy malejącej europejskiej produkcji. Na razie to polscy eksporterzy, nie unijni urzędnicy, przynoszą wymierne rezultaty na rynkach azjatyckich.

źródło: Polskie Zrzeszenie Producentów Bydła Mięsnego

Porzeczki po zbiorach – jak przycinać, żeby zachować przyszłoroczny plon

0

Zbiory porzeczek dobiegają końca, a to oznacza, że nadszedł najlepszy moment na przycięcie krzewów. Odpowiednio wykonane cięcie porzeczek zdecyduje o wielkości i jakości plonu w przyszłym sezonie – a błędy popełnione teraz mogą kosztować sporo owoców za rok.

Dlaczego trzeba przycinać porzeczki po zbiorach?

Po zakończeniu zbiorów porzeczki wchodzą w okres, który w dużym stopniu decyduje o plonowaniu w następnym roku. Właściwie wykonane cięcie porzeczek poprawia doświetlenie wnętrza krzewu, ogranicza jego nadmierne zagęszczenie oraz pobudza wyrastanie nowych pędów, które będą owocować za rok.

Przerzedzony krzew porzeczki ma jeszcze jedną zaletę – szybciej wysycha po deszczu i porannej rosie, co ogranicza rozwój chorób grzybowych. Łatwiejsza staje się też późniejsza pielęgnacja i sam zbiór owoców w kolejnym sezonie.

Kiedy przycinać porzeczki – najlepszy termin cięcia

Termin letni ma jedną kluczową przewagę nad cięciem jesiennym czy wiosennym – bezpośrednio po zbiorach najłatwiej odróżnić pędy porzeczki, które zakończyły już owocowanie, od młodych przyrostów odpowiadających za plon w kolejnym sezonie.

W przypadku odmian wcześniejszych zabieg wykonuje się najczęściej od drugiej połowy lipca do początku sierpnia. Jak rozpoznać właściwy moment na cięcie porzeczek? Dolna część pędów powinna zacząć drewnieć – twardnieć i zmieniać barwę z zielonej na jasnobrązową. Dobrym sygnałem jest też wyraźne zahamowanie wydłużania się końcówek pędów.

Cięcie porzeczek da się oczywiście wykonać także pod koniec zimy lub wczesną wiosną, ale to rozwiązanie głównie dla krzewów, których nie udało się przyciąć latem, albo roślin osłabionych przez suszę czy choroby. Zdrowe porzeczki zwykle znacznie lepiej reagują na zabieg wykonany od razu po owocowaniu.

Jak przycinać porzeczkę czerwoną i białą

Te dwie odmiany porzeczki prowadzi się w bardzo podobny sposób. Najwięcej owoców powstaje u nich na krótkich pędach wyrastających z gałęzi dwu- i trzyletnich – dlatego starszych części krzewu nie wolno usuwać zbyt radykalnie.

Jednakowe skrócenie wszystkich pędów albo wycięcie większości kilkuletnich gałęzi może poważnie ograniczyć plon porzeczki w przyszłym roku. Zasada jest prosta: usuwamy tylko pędy najstarsze (starsze niż 5 lat), chore, uszkodzone lub nadmiernie zagęszczające krzew, a resztę zostawiamy do dalszego owocowania.

Jak przycinać porzeczkę czarną

Zupełnie inaczej wygląda cięcie porzeczki czarnej. Ta odmiana najlepiej owocuje na pędach jednorocznych oraz dwu- i trzyletnich, dlatego wszystkie gałęzie owocujące dłużej niż 3-4 lata powinny zostać wycięte.

To jedna z najczęstszych pomyłek popełnianych przy przycinaniu porzeczki czarnej – zbyt łagodne cięcie, przy pozostawieniu starych pędów, które i tak już nie zaowocują obficie. Warto pamiętać: stare pędy porzeczki czarnej nie dają dobrego plonu, więc oszczędzanie ich nie ma sensu.

Wycinanie porzeczki warto rozpoczynać od strony zewnętrznej krzewu, stopniowo przesuwając się do środka – usunięcie wyłącznie pędów zewnętrznych prowadzi do nadmiernego zagęszczenia rośliny od wewnątrz.

Jak powinien wyglądać dobrze przycięty krzew porzeczki?

Po zakończeniu cięcia dobrze prowadzony krzew porzeczki powinien składać się z około 10-15 silnych pędów w różnym wieku, z wyraźną przewagą młodszych gałęzi, które odpowiadają za przyszłoroczne owocowanie.

Młode pędy porzeczki rozpoznamy po gładkiej, jasnej korze i dużej elastyczności. Starsze są znacznie ciemniejsze, grubsze i sztywniejsze w dotyku. Najstarsze gałęzie należy usuwać jak najniżej – wykonując cięcie około 1-2 cm nad powierzchnią ziemi. Przy całkowitym wycinaniu pędu kąt cięcia nie ma większego znaczenia – najważniejsze, żeby rana była gładka, a drewno nie zostało zmiażdżone.

Najczęstsze błędy przy cięciu porzeczek

  • Zbyt późne przycinanie porzeczek – osłabia krzew i zmniejsza plon w nadchodzącym sezonie.
  • Zbyt łagodne cięcie porzeczki czarnej – pozostawienie starych pędów, które i tak nie zaowocują obficie.
  • Usuwanie wszystkich pędów jednorocznych u porzeczki czerwonej – to właśnie one dadzą owoce w kolejnych latach.
  • Pozostawianie zbyt wielu pędów w środku krzewu porzeczki – ogranicza to dostęp światła i cyrkulację powietrza, sprzyjając chorobom.
  • Cięcie porzeczek wiosną – rany wydzielają wtedy dużo soków, co osłabia roślinę i sprzyja infekcjom.

Kiedy jeszcze można przycinać porzeczki, jeśli nie zdążysz teraz?

Jeśli nie zdążysz przyciąć porzeczek w lipcu czy na początku sierpnia, kolejną dobrą okazją będzie okres jesienny – od sierpnia do września, lub przed samą zimą, na przełomie października i listopada. Warto jednak pamiętać, że dla zdrowych krzewów termin letni, tuż po zbiorach, pozostaje najbardziej korzystny dla przyszłorocznego plonu porzeczek – i to właśnie teraz warto wziąć się za sekator.

Pierwsze szacunki GUS. Zbiory zbóż będą niższe o 4,9%, rzepaku o 14,4%

0
Żniwa 2026 szacunki gus

Rzepak traci w tym sezonie aż 14,4% plonu, a zboża 4,9% – wynika z pierwszych szacunków GUS. Winna jest przede wszystkim pogoda: mrozy, susza i letnie upały odcisnęły piętno na całym sezonie wegetacyjnym.

Zbiory wyraźnie słabsze niż rok temu

Główny Urząd Statystyczny podał pierwsze szacunki tegorocznych zbiorów, i nie napawają one optymizmem. Zbiory rzepaku wyniosą około 3,1 mln ton, czyli o 14,4% mniej niż rok temu. Zbiory zbóż podstawowych z mieszankami zbożowymi spadną o 4,9%, do poziomu 25,3 mln ton.

Winna jest w obu przypadkach ta sama przyczyna: wyjątkowo trudny sezon pogodowy.

Co poszło nie tak?

Jesień 2025 zapowiadała się dobrze – siewy przebiegły w optymalnych terminach, a oziminy zdążyły się rozkrzewić jeszcze przed zimą. Później zaczęły się jednak kłopoty, jeden za drugim:

  • silne mrozy przy niewielkiej pokrywie śnieżnej – bez naturalnej „izolacji” rośliny były bardziej narażone na przemarznięcie,
  • przymrozki w trzeciej dekadzie kwietnia, lokalnie do -11°C,
  • susza od marca do maja – rośliny rosły wolniej i słabiej wykorzystywały nawożenie,
  • rekordowe upały pod koniec czerwca i w lipcu, przekraczające 40°C,
  • burze z gradem i silnym wiatrem, które – jak to ujął GUS – dosłownie „wymłóciły” zboże jeszcze na pniu.

Efekt? Nawet tam, gdzie rolnicy obsiali tyle samo hektarów co rok wcześniej, z pola zjedzie wyraźnie mniej ziarna.

Zboża: areał bez zmian, plon w dół

W przypadku zbóż to właśnie plon, a nie powierzchnia zasiewów, odpowiada za cały spadek. Areał wynosi ok. 5,5 mln ha – praktycznie tyle samo co rok temu (-0,1%). Średni plon spadł jednak do 46,3 dt/ha, czyli o 4,7%.

Wewnątrz tej kategorii są jednak spore rozbieżności:

Rodzaj zbóżZbiory 2026Zmiana r/r
Ozime21,0 mln t-8,0%
Jare4,4 mln t+13,3%

Zboża jare to jedyny promyk dobrych wiadomości w tym zestawieniu – ich zbiory rosną, bo rolnicy zwiększyli powierzchnię zasiewów, częściowo rekompensując straty w ozminach.

Rzepak: podwójne uderzenie

Przy rzepaku problem jest głębszy, bo dotyczy nie tylko plonu, ale i areału – powierzchnia uprawy spadła o 8,4%, do około 1 mln hektarów. Rolnicy obsiali mniej, a to co obsiali, dało gorszy plon.

Majowe i czerwcowe opady poprawiły co prawda uwilgotnienie gleby, ale przyszły za późno – nie zdołały odrobić strat poniesionych przez rośliny wcześniej w sezonie.

Pełne zestawienie danych GUS

WskaźnikWartość 2026Zmiana r/r
Zbiory zbóż podstawowych z mieszankami25,3 mln t-4,9%
Powierzchnia upraw zbóżok. 5,5 mln ha-0,1%
Średni plon zbóż46,3 dt/ha-4,7%
Zbiory zbóż ozimych21,0 mln t-8,0%
Zbiory zbóż jarych4,4 mln t+13,3%
Powierzchnia upraw rzepaku i rzepikuok. 1,0 mln ha-8,4%
Zbiory rzepaku i rzepiku3,1 mln t-14,4%

Najważniejsze wnioski

  • Produkcja zbóż będzie mniejsza o około 1,3 mln ton rok do roku.
  • Największy regres dotyczy rzepaku i rzepiku – zarówno pod względem plonu, jak i areału.
  • Powierzchnia zasiewów zbóż praktycznie się nie zmieniła, więc o wyniku zadecydowały gorsze plony, a nie mniejsza produkcja jako taka.
  • Zwiększona powierzchnia zasiewów jarych częściowo zrekompensowała spadki w zbożach ozimych.

To wciąż wstępny szacunek – ostateczne dane poznamy po zakończeniu żniw. Już teraz widać jednak, że sezon 2026 zapisze się jako wyraźnie słabszy od poprzedniego, szczególnie dotkliwy dla producentów rzepaku, którzy w tym roku stracili zarówno na powierzchni uprawy, jak i na samym plonie.

Źródło: Główny Urząd Statystyczny