KRUS zaprasza dzieci rolników ubezpieczonych w KRUS do udziału w III Ogólnopolskim Konkursie dla Dzieci na Rymowankę o Bezpieczeństwie w Gospodarstwie Rolnym pod hasłem „Bezpiecznie na wsi mamy, bo ryzyko upadków znamy”.

Zadanie konkursowe polega na ułożeniu rymowanki (min. 4 wersy) popularyzującej sposoby ograniczenia ryzyka upadków osób w gospodarstwach rolnych. Kompletne zgłoszenie (rymowankę oraz wypełniony formularz zgłoszeniowy) należy przesłać w terminie do 15.03.2022 r. pocztą tradycyjną (liczy się data stempla pocztowego) lub elektroniczną na adres Oddziału Regionalnego KRUS, w którym podlega ubezpieczeniu rodzic/opiekun prawny dziecka.

Na etapie wojewódzkim, który kończy się 22.04.2022 r., 3 najlepsze prace zostaną nagrodzone nagrodami rzeczowymi o wartości ok. 500 zł brutto oraz skierowane do oceny Centralnej Komisji Konkursowej, która spośród 48 prac nagrodzonych przez oddziały regionalne KRUS wybierze 20 najlepszych rymowanek. Ich autorzy otrzymają nagrody rzeczowe o wartości ok. 1 000 zł brutto. Gala podsumowująca zaplanowana jest na czerwiec 2022 roku.

Szczegóły znajdziesz w Regulaminie Konkursu

Oficjalne zaproszenie przez Prezes KRUS dr Aleksandrę Hadzik do udziału w konkursach prewencyjnych Kasy: XII Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym dla Dzieci „Bezpiecznie na wsi mamy, bo ryzyko upadków znamy” oraz III Ogólnopolskim Konkursie na Rymowankę o Bezpieczeństwie w Gospodarstwie Rolnym znajdziesz tutaj

https://www.youtube.com/watch?v=qO95EtYYVAg

O przyszłości polskiego rolnictwa w kontekście wyzwań, jakie stawia przed nim Europejski Zielony Ład oraz o związanych z tym zagadnieniem tematach, jakie będą poruszane podczas zbliżającej się Konferencji Ochrony Roślin (16 –18 lutego 2022 r.) opowiada dr hab. Roman Kierzek, prof. IOR – PIB, p.o. Dyrektora Instytutu Ochrony Roślin – PIB.

„Europejski Zielony Ład a przyszłość ochrony roślin” – dlaczego właśnie ten temat wybrali Państwo na myśl przewodnią tegorocznej Konferencji Ochrony Roślin – 62. Sesji Naukowej Instytutu Ochrony Roślin – PIB?

Europejski Zielony Ład jest tematem aktualnym i budzącym wiele emocji nie tylko w Polsce, ale w całej Europie. Zakłada on m.in. działania, które mają doprowadzić sektor rolny i produkcję żywności do neutralności klimatycznej.Cele te mają być realizowane poprzez zmniejszenie użycia chemicznych środków ochrony roślin, nawożenia, zanieczyszczenia środowiska, wód czy też ograniczenia tzw. śladu węglowego w rolnictwie. Te długofalowe cele przekładają się wprost na rolniczą rzeczywistość. Musimy się w niej odnaleźć i obrać takie kierunki ochrony roślin, które z jednej strony pozwolą realizować założenia redukcyjne, a z drugiej przełożą się na konkretne efekty dla gospodarki i rolnictwa. Dlatego – jako Instytut od lat zajmujący się bardzo szeroko pojmowaną ochroną roślin uznaliśmy, że temat Zielonego Ładu, dotyczący wszystkich – od producentów środków ochrony roślin, nawozów, przez rolników, na konsumentach skończywszy – wart jest pogłębionej analizy, podpartej badaniami naukowymi. Tym bardziej, że przemyślana strategia ochrony roślin może i powinna realizować owe redukcyjne cele. Rolnicy potrzebują konkretnych rozwiązań, narzędzi, które pomogą im funkcjonować w tej nowej rzeczywistości. Tegoroczna sesja ma za zadanie pokazać, jakie mają ku temu możliwości. 

Z jakimi zatem wyzwaniami muszą mierzyć się rolnicy w związku z wytycznymi Zielonego Ładu?

Największym jest z pewnością konieczność redukcji zużycia środków ochrony roślin oraz wycofywanie z rynku substancji czynnych, dotychczas powszechnie stosowanych w zabiegach ochronnych. Sytuacja ta zmusza całe środowisko do poszukiwania alternatywnych metod ochrony roślin, jak i nowych strategii działania. Warto zauważyć, że pomimo wzrostu cen środków ochrony roślin, chemiczne metody są wciąż najtańszym rozwiązaniem, a dla rolnika dodatkowo najwygodniejszym do stosowania. Wystarczy dobrać odpowiedni preparat (o ile jego użycie jest dozwolone i uzasadnione), by skutecznie zwalczać daną grupę agrofagów, występującą w uprawie. W sytuacji ograniczonej listy substancji czynnych konieczne jest zatem zwrócenie się ku innym, alternatywnym metodom ochronnym. Mam na myśli m.in. metody agrotechniczne, jak na przykład dobór odmian, płodozmian, wsiewki poplonowe, itp., które mogą przyczynić się do zmniejszenia presji ze strony agrofagów. Alternatywne metody istnieją i potrafimy je stosować. Obecnie kluczowym zadaniem jest przekonanie do nich rolników. 

Proces ograniczania użycia w uprawach środków chemicznej ochrony roślin będzie kontynuowany, ma on zresztą często uzasadnienie środowiskowe, bo „aspekt toksykologiczny” części tych substancji nie jest korzystny. Dlatego rolnik musi zostać wyposażony w wiedzę, jakie metody i narzędzia do zwalczania agrofagów może zastosować w obecnej sytuacji i w większym stopniu zacząć stosować metody niechemicznie. Na przykład metodę mechanicznego zwalczania chwastów, oczywiście tam, gdzie jest to możliwe, czyli na przykład w uprawie roślin rzędowych (burak, kukurydza, rośliny bobowate, również rzepak uprawiany w szerszych rozstawach wysiewu). Coraz częstsze są także próby zaadaptowania metod biologicznych do upraw rolniczych. Oczywiście nie mogą one zastąpić metod chemicznych, ale je uzupełniają, przyczyniając się tym samym do ograniczenia zużycia środków chemicznych w ochronie upraw rolniczych. Ten kierunek ma przyszłość – nie oznacza  rezygnacji z metody chemicznej, lecz wykorzystuje efektywne metody biologiczne do walki z konkretnymi grupami szkodników czy sprawcami chorób, wobec których metoda ta wykazuje zadowalającą skuteczność. 

Oczywiście nie możemy porównywać skuteczności metod chemicznych i biologicznych, choćby dlatego, że środki biologiczne są bardzo czułe na stresy abiotyczne i w związku z tym mają zróżnicowaną aktywność. Środki chemiczne są bardziej stabilne. 

To również jest wiedza, której rolnicy teraz potrzebują, aby móc racjonalnie planować zastosowanie każdej z tych metod ochrony upraw…

Oczywiście. Dlatego rolą takich jednostek jak Instytut Ochrony Roślin – PIB oraz celem Konferencji jest pokazanie, że można poradzić sobie w obecnej sytuacji. Oczywiście może to wymagać wprowadzenia pewnych zmian w sposobie prowadzenia upraw oraz w ich strukturze. Polska jest bowiem nadal w dużym stopniu krajem rolniczym, w którym w dodatku prym wiodą uprawy monokulturowe. Choć monokultury wymagają mniejszych nakładów pracy niż różnorodne uprawy prowadzone na tym samym obszarze, są bardziej narażone na presję agrofagów. Pojawiają się dodatkowe pokolenia szkodników, zwiększa się zagrożenie ze strony chwastów, występuje też lokalnie zjawisko uodparniania się agrofagów na środki ochrony roślin.

Rozwiązaniem tego problemu jest poprawa bioróżnorodności w środowisku rolniczym. Z jednej strony pozwoli na zmianę struktury upraw w polskim rolnictwie, w którym zboża wciąż stanowią 70% areału, a to stanowczo za dużo. Jest też, z ekonomicznego punktu widzenia, szansą dla rolników dysponujących mniejszym areałem i mogących bardziej skupić się na uprawie roślin niszowych i zróżnicowanych pod względem wymagań agrotechnicznych, a przede wszystkim – z biologicznego punktu widzenia – jest to jeden z naturalnych czynników ograniczających zagrożenie ze strony agrofagów. 

Zatem w ogólnym rozrachunku bioróżnorodność prowadzi do zmniejszenia zużycia środków ochrony roślin?

Tak, tym bardziej jeśli nastąpi zwrot w kierunku rolnictwa precyzyjnego. Rolnictwo precyzyjne i nowoczesne technologie w ochronie roślin to przyszłość rolnictwa. Dlatego podczas Konferencji poświęcamy temu zagadnieniu cały panel. Koncepcja rolnictwa precyzyjnego zakłada redukcję zużycia środków ochrony roślin, bo – zgodnie z ideą integrowanej ochrony roślin – należy je stosować w momencie kiedy występuje zagrożenie, dokładnie w miejscu występowania (punktowo a nie całopowierzchniowo) i w optymalnej, pożądanej ilości. Chcemy naświetlić uczestnikom wydarzenia, jakie są obecnie możliwości wykorzystania nowoczesnych urządzeń i technologii cyfrowej do ochrony upraw przed agrofagami oraz jakie rozwiązania pozwalają na maksymalnie precyzyjne stosowanie środków ochrony roślin. 

Kolejnym obszarem tematycznym Konferencji, na który warto zwrócić uwagę, są niechemicznie metody ochrony roślin. Od wielu lat prezentujemy badania, które dowodzą, że istnieją realne możliwości ograniczenia występowania agrofagów dzięki tym metodom ochronnym. 

Odrębny panel poświęcony jest również aktywności PIORiN na polu innowacji, integracji i współpracy w trakcie realizacji kluczowych zadań dla bezpieczeństwa i kontroli produkcji rolniczej w Polsce. Uczestnicy Konferencji będą mogli zapoznać się m.in z zadaniami realizowanymi przez PIORiN w polskim rolnictwie ekologicznym, podczas wdrażania nowego systemu paszportowania roślin, nadzorem nad realizacją systemu Integrowanej Produkcji Roślin, czy działaniem sieci laboratoriów PIORiN oraz planowanymi kierunkami zmian prawa UE w zakresie statystyki zużycia środków ochrony roślin. 

Z dumą zaprezentujemy również wyniki badań i ekspertyz, jakie naukowcy IOR – PIB prowadzą na potrzeby Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Dotyczą one m.in. badań i monitorowania zagrożeń fitosanitarnych ze strony organizmów szkodliwych i kwarantannowych, bezpieczeństwa pszczół, efektów działania Platformy Sygnalizacji Agrofagów, czy też kontroli urzędowej jakości środków ochrony roślin i pozostałości środków ochrony roślin w krajowych płodach rolnych. 

Konferencja Ochrony Roślin to również platforma dyskusji. Odbędą się aż trzy fora dyskusyjne. 

Pierwszy „Nauka – Doradztwo – Praktyka” to okazja do rozmów oraz poznania faktycznych problemów, z jakimi zmaga się współczesne rolnictwo w kontekście wyzwań i realizacji założeń Europejskiego Zielonego Ładu. W tym roku są to takie tematy, jak np.: wykorzystanie adiuwantów do redukcji zużycia herbicydów, alternatywne metody ograniczania sprawców chorób, zwalczanie szkodników i problemy z ich uodparnianiem się na insektycydy, zmiany w nawożeniu, wykorzystanie kwasów humusowych i biostymulatory. Dla świata nauki to idealna okazja, aby odkrywać problemy rolnictwa od strony praktyki: z czym się mierzy, czego oczekuje, jakie ma potrzeby. Podczas ostatniego dnia konferencji odbędą się z kolei „Forum Nasienne” i „Forum Adiuwantów” – są to imprezy towarzyszące 62. Sesji Naukowej i jestem przekonany, że jak zawsze obrady będą burzliwe i pełne ciekawych wniosków, co z pewnością będzie impulsem do dalszych działań w omawianych obszarach.

Od dwóch lat Konferencja Ochrony Roślin przeprowadzana jest, z uwagi na bezpieczeństwo epidemiologiczne, zdalnie. Czy jest szansa powrotu do formuły stacjonarnej?

Ja osobiście mam taką nadzieję. Konferencja prowadzona zdalnie ma wiele zalet, z których najważniejszymi są większe skupienie odbiorców podczas prelekcji czy dyskusji oraz szerszy zasięg (zwłaszcza w tym roku, kiedy prelekcje można oglądać bezpłatnie, np. w kanale YouTube IOR – PIB). Jednak spotkania twarzą w twarz są bardziej inspirujące, mobilizujące do poszukiwań nowych rozwiązań i kierunków. Poza tym wszyscy tęsknimy już chyba za wyjazdami i spotkaniami w kuluarach, dyskusjami do późna i za całą tą konferencyjną otoczką.

Konferencja Ochrony Roślin to bardzo ważne wydarzenie branżowe. Jaki, Pana zdaniem, ma ona wpływ na polskie rolnictwo?

Naukowcy często identyfikują potencjalne wyzwania i problemy, zanim rolnicy sobie je uświadomią i zanim zaczną one w miarę powszechnie występować. Trzeba wyprzedzać pewne zjawiska, edukować w tym zakresie rolników i doradców, aby byli przygotowani na ewentualne zagrożenia. Bo dewizą ochrony roślin jest działanie nie tylko ściśle ochronne – interwencyjne, ale również wyprzedzające. Podczas corocznych sesji chcemy „wyprzedzać rzeczywistość” – omawiać prowadzone badania i ich wyniki, wskazywać, jakie zjawiska występują w polskim rolnictwie, które z nich należy monitorować, a które nie powinny stanowić zagrożenia. Wszystko to z myślą o utrzymaniu wysokiej produktywności polskich gospodarstw, co jest kluczowym elementem bezpieczeństwa żywnościowego Polski. Na podbudowie badań naukowych powstają więc praktyczne rozwiązania i narzędzia, które rolnik może wdrożyć w swoim gospodarstwie. Parafrazując nazwę jednej z unijnych strategii – dokonujemy transferu wiedzy od laboratorium – przez pole, a w konsekwencji – do stołu.

Rozmawiała Andromeda Wróbel

Konferencja Ochrony Roślin – 62. Sesja Naukowa Instytutu Ochrony Roślin – PIB

Termin: 16‒18 lutego 2022 roku
Otwarcie Konferencji: 16 lutego 2022 roku; godz. 10:00
Strona Konferencji: www.snior.pl

Transmisje online:

Facebook: https://www.facebook.com/IORPoznan
YouTube: https://www.youtube.com/channel/UC0RX0UFt4uwh5i37iM8rdGQ

Konsumenci nadal mogą się cieszy z niskich cen paliw na polskich stacjach, ale ostatni tydzień przyniósł już wyraźny wzrost cen, zwłaszcza benzyn. Według e-Petrol, w środę 9-go lutego 2022 za benzynę 95-oktanów i olej napędowy trzeba było zapłacić na krajowych stacjach średnio 5,26 i 5,31 zł/l. Oznacza to, że w ciągu tygodnia cena średnia popularnej 95 wzrosła o 7 gr/l, a ON podrożał o 3 gr/l. W tym samym czasie cena średnia LPG obniżyła się o 2 grosze na litrze.

Fatalnie wyglądają ceny paliw z punktu widzenia przedsiębiorców, dla których VAT jest neutralny. Ceny hurtowe benzyn zbliżyły się w tym tygodniu do historycznych maksimów z październik i listopada, a diesel nawet ten rekord przebił.

Ceny średnie paliw w detalu: 09-02-2022 / zmiana tygodniowa (według portalu e-petrol.pl):

• Pb98: 5,51 zł/l (+8 gr/l);
• Pb95: 5,26 zł/l (+7 gr/l);

• ON: 5,31 zł/l (+3 gr/l);
• LPG: 2,69 zł/l (-2 gr/l).

Ceny paliw w kraju:

Ceny hurtowe dwóch głównych paliw (bez VAT) wzrosły w tym roku o ok. 40 groszy na litrze !!!

Dużo gorzej wygląda sytuacja na rynku paliw z punktu widzenia przedsiębiorców, którzy patrzą na ceny netto (VAT zapłacony odliczają od naliczonego przy własnej sprzedaży).

W hurcie, po stabilizacji na niższych poziomach w okresie świąteczno-noworocznym ceny ruszyły w górę w styczniu. Przełom stycznia i lutego przyniósł dalszy wzrost cen paliw (bez VAT). W efekcie od początku roku benzyna 95-oktanów podrożała netto (bez VAT) w hurcie o 40 gr/l, a ON o 41 gr/l. W połowie tygodniu cena hurtowa diesla skoczyła nawet do 5,05 zł/t (netto) i była najwyższa w historii.

Dla porównania, notowania ropy Brent (usd/b) na tle zmian kursu usd/pln (lewa oś):

Ropa systematycznie drożeje od 20-grudnia, umacniając się w tym czasie z poniżej 70 do ponad 90 usd/b. Wycena ropy Brent oscyluje od kilku dni w okolicy 93 usd/b i jest najwyższa od 2014 roku. Na szczęście luty przyniósł gwałtowne umocnienie złotego w wyniku czego kurs USD/PLN obniżył się już o blisko 20 groszy i zbliżył się do 3,92 zł. Tańszy dolar zmniejsza wpływ drogiego surowca na ceny paliw w hurcie. Wzrosty cen ropy mogłaby zatrzymać większa podaż surowca na rynku. Stąd bardzo ważne są trwające rozmowy USA z Iranem w celu zawarcia nowego porozumienia nuklearnego, które zdjęłoby embargo na eksport irańskiej ropy.

Andrzej Bąk – eWGT
Źródło cen: PKN Orlen, e-petrol.pl, barchart.com, EIA

Liczba zadłużonych rolników spadła w przeciągu 2 lat ale niech nie zmylą was dane. Rolników jest coraz mniej i dlatego liczba dłużników może maleć. Ponadto zadłużenie w gospodarstwach z każdym rokiem jest coraz wyższe. 

Najbardziej zadłużeni opolscy rolnicy

Według danych Krajowego Rejestru Długów wynika, że na koniec 2021 r. największe średnie zadłużenie było w woj. opolskim – 97 980,55 zł, wielkopolskim – 95 119,29 zł, a także w dolnośląskim – 77 932,03 zł. Są to województwa, gdzie dominują większe gospodarstwa. Mają one duże obroty i dlatego wykazują największe długi. Przedsiębiorcy Potrzebują większej ilości środków na uruchomienie produkcji ze względu na jej skalę. Tym samym muszą bardziej się zadłużać, korzystając z kredytu kupieckiego czy bankowego. Z kolei najmniejsze wystąpiło w woj. podkarpackim – 35 649,83 zł, świętokrzyskim – 51 830,99 zł, jak również w łódzkim – 54 534,05 zł. W tych regionach przeważają małe gospodarstwa. Średnie zadłużenie każdego z nich jest niższe – tłumaczy Wiktor Szmulewicz. U jednych jak i drugich spłata zobowiązań przeważającej większości nie jest realna w świetle obecnej sytuacji gospodarczej. 

Ile rolników w Polsce jest zadłużonych? 

Liczba rolników wpisanych na koniec ub.r. do Krajowego Rejestru Długów spadła o prawie 3,7% rdr. i o 0,2% w ciągu 2 lat. Z kolei w Rejestrze Dłużników BIG InfoMonitor i w bazie informacji kredytowych BIK przybyło dłużników z kategorii uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając w to działalność usługową. Z końcem listopada 2021 r. było ich więcej o 0,9% rdr. i o blisko 3% w porównaniu do analogicznego okresu w 2019 roku. W zależności od rejestru, analizowaniu dłużnicy mają do oddania od blisko 315,3 mln zł do 499,3 mln zł, a średni dług wynosi od ponad 72,2 tys. zł do 329,8 tys. zł. 

Na koniec ub.r. do Krajowego Rejestru Długów wpisanych było 4366 dłużników z branży rolniczej. To o 3,68% mniej niż rok wcześniej (4533). Z kolei w stosunku do wyniku sprzed dwóch lat nastąpił spadek o 0,2% (4375). 

– Rolników jest coraz mniej i dlatego liczba dłużników może maleć. Jednak udział zadłużonych osób w całej grupie zawodowej rośnie procentowo. Dla przykładu, w ub.r. prawie 40 tys. gospodarstw w Polsce zrezygnowało z hodowli świń. Część z nich wkrótce zaprzestanie jakiejkolwiek produkcji rolnej, co zaszkodzi producentom pasz i właścicielom małych przetwórni mięsa. Wielu z nich będzie spłacało swoje długi już nie jako rolnicy, a to też zmieni obraz danych – wyjaśnia Michał Kołodziejczak z ogólnopolskiego ruchu rolników AGROunia.

Kolejne miesiące to gwarantowany wzrost zadłużeń 

Choć liczba dłużników na przestrzeni ostatnich 3 lat rażąco się nie zmieniła (3%) to kolejne miesiące zdaniem ekspertów przyniosą lawinowy wzrost zadłużeń wśród rolników.

“Wzrost cen skupu płodów rolnych nie pokryje olbrzymiej podwyżki kosztów produkcji, której wynik jest zawsze niepewny. Nie bez znaczenia będzie też zahamowanie konsumpcji na rynku wewnętrznym wobec postępującego zubożenia społeczeństwa. Do tego zmiany podatkowe niekorzystnie odbiją się na sytuacji rolników” – komentuje Adrian Parol, radca prawny i doradca restrukturyzacyjny. 

Prawie 500 mln zł do oddania

Co istotne, z danych KRD wynika, że zadłużenie rolników rośnie rok do roku. Na koniec ub.r. wyniosło prawie 315,3 mln zł. To o 6,86% więcej niż rok wcześniej (295 mln zł) i o 15,72% wyższy wynik niż na koniec 2019 roku (ok. 272,5 mln zł). Z kolei w przypadku Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor i bazy informacji kredytowych BIK, dłużnicy z ww. kategorii mieli na koniec listopada ub.r. do oddania blisko 499,32 mln zł. To o 0,97% mniej niż rok wcześniej (ok. 504,26 mln zł) i o 29,85% więcej niż w listopadzie 2019 roku (384,51 mln zł). 

“Zadłużenie rolników ewidentnie rośnie ze względu na inflację. To jasno wynika z danych KRD dotyczących zadłużenia rolników. Statystyki Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor obejmują nie tylko gospodarstwa rolne, ale też łowiectwo i sektor usług. Dlatego są trudne do zinterpretowania” – mówi Wiktor Szmulewicz, prezes Krajowej Rady Izb Rolniczych.

Ile wynosi średnie zadłużenie na jednego dłużnika?

Według danych KRD, średnie zadłużenie jednego dłużnika z branży rolniczej na koniec 2021 roku wyniosło 72 215,50 zł. To o 10,95% więcej niż rok wcześniej (65 087,58 zł). Względem końca 2019 roku nastąpił wzrost o 15,96% (62 274,95 zł). Z kolei z danych Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor i bazy informacji kredytowych BIK wynika, że w listopadzie średni dług wyniósł 329 780 zł. To o 1,9% mniej niż rok wcześniej (336 171 zł) i o 26,07% więcej niż w listopadzie 2019 roku (261 575 zł). 

“Ze wszystkich danych, które do nas docierają, wynika, że zadłużenie pojedynczego gospodarstwa jest coraz większe. Rolnicy to jedyna grupa zawodowa, która została całkowicie bez tarczy antykryzysowej, poza wąskim gronem hodowców zwierząt. I dlatego napotykali oni na brak chęci współpracy ze strony banków i firm. Nie chciały one dawać kredytów czy podpisywać umów” – stwierdza Michał Kołodziejczak. 

Podwyżki realnie dotkną rolników dopiero w tym roku

Ekspert z AGROunii ostrzega, że znajdujemy się tuż przed wysypem nie tylko zadłużenia popandemicznego, ale też wynikającego ze zmian rynkowych. Jego zdaniem, nastąpi to już w II kwartale br. Dotychczas wszyscy zaciskali pasa i przeznaczali oszczędności na spłatę zobowiązań. Jednak sytuacja wielu rolników nie poprawia się, a koszty uruchomienia produkcji w nowym sezonie będą bardzo wysokie.  

Jak podkreśla Adrian Parol, w 2021 roku rolnicy opierali się na nakładach poniesionych wcześniej, które były niższe niż obecnie. Tym samym wobec wzrostu cen skupu produktów rolnych zaoszczędzili nieco środków pieniężnych, co pozwoliło im spłacić część zadłużenia. Z uwagi na cykl produkcji rolnej, podwyżki realnie dotkną rolników dopiero w tym roku. W ocenie eksperta, branża dopiero zderzy się z poważnymi problemami, biorąc pod uwagę utrudnione kredytowanie i słabą pomoc rządu. 

“W tym roku wysokość zadłużenia rolników będą kształtować głównie ceny nawozów i środków ochrony roślin, które drożeją błyskawicznie. Liczymy na to, że przynajmniej paliwa będą tańsze ze względu na zapowiadane przez rząd zmniejszenie podatku VAT z 23% do 8%. Ważnym elementem w zatrzymaniu zadłużenia rolników pod koniec br. będzie terminowa wypłata zaliczek na płatności obszarowe” – podsumowuje prezes Krajowej Rady Izb Rolniczych.

źródło i foto:mondaynews.pl

Polacy pozornie bardzo dbają o swoje zdrowie. Świadczy o tym chociażby spożycie suplementów diety. Łykamy je na potęgę z rozlicznych powodów – na poprawę odporności, na wzmocnienie organizmu, na dobry sen i uspokojenie czy urodę. Ten trend dotyczy kobiet i mężczyzn, mieszkańców miast i wsi. Jednocześnie jednak profilaktyka lecznicza jest na znacznie gorszym poziomie niż w większości krajów zachodnich. Wizyty u lekarza są złem koniecznym, prewencyjne badania leżą odłogiem. W tym zakresie sytuacja na wsi jest znacznie gorsza niż w dużych ośrodkach miejskich. A mieszkańcy wsi pracujący w rolnictwie są znacznie częściej narażeni na niebezpieczeństwa utraty życia lub zdrowia związane z wykonywanym zawodem.

Główne źródła zagrożeń każdego rolnika to urazy czy obciążenia fizyczne. Również kontakt z chemikaliami (nawozy, środki ochrony roślin) może nieść ze sobą ryzyko dla zdrowia. Producenci rolni pracują ze stężonymi roztworami, które można rozlać, ze sproszkowanymi substancjami, których pył wdychają. Dodatkowe zagrożenie stanowią czynniki biologiczne –bakterie i grzyby. Poważnym niebezpieczeństwem jest hałas. Blisko trzydzieści chorób znajduje się w wykazie schorzeń zawodowych tej grupy. Większości z nich można byłoby uniknąć lub zminimalizować stosując odpowiednie zabezpieczenia. Przede wszystkim zaś odzież ochronną i roboczą. To ona zapewnia ograniczenie wpływu niebezpiecznych czynników środowiska pracy na zdrowie. W zasadzie każda czynność rolnika wymaga użycia odpowiednich akcesoriów i stroju. 

Dla większości, choć niestety nie dla wszystkich, oczywiste jest, że pracując z chemikaliami należy zastosować się do zaleceń producentów i wymogów BHP. Odpowiedni kombinezon, rękawice nitrylowe, buty, szczelnie przylegające do twarzy gogle i maska (z filtrem przeciwpyłowym P2 lub P3) są standardem. Eliminują bezpośredni kontakt skóry i układu oddechowego z pestycydem czy nawozem. Przygotowując preparat do użycia wielu rolników stosuje te zasady, jednak przystępując do wykonaniu zabiegu w polu rzadko który używa tych akcesoriów. Choć środki ochrony roślin są coraz bezpieczniejsze, nadal nie należy wystawiać swojego zdrowia na stały kontakt z nimi. To niewidzialne zagrożenie, przed którym warto się chronić.

Równie poważnym problemem zdrowotnym rolników, są skutki ukąszenia przez kleszcze. Jest to totalnie bagatelizowany problem, a niosący za sobą poważne konsekwencje, włącznie z zagrożeniem życia. Borelioza i odkleszczowe zapalenie opon mózgowych to już zawodowe choroby rolników. A istnieje prosty sposób uniknięcia ich. Wystarczy odpowiedni strój – przylegająca odzież, wysokie buty i czapka. Także, aby zniwelować narażenie na urazy fizyczne, związane z obsługą maszyn i urządzeń niezbędne jest wyposażenie się w odpowiednią odzież roboczą. 

Powszechność występowania schorzeń i urazów związanych ze środowiskiem pracy świadczy o tym, że znaczna część rolników lekceważy troskę o własne bezpieczeństwo podczas wykonywanej pracy. Kłóci się to z codzienną dbałością o kondycję fizyczną i psychiczną, jaką miałaby zapewnić suplementacja diety. Preparaty „lecznicze” nie zapobiegną ryzyku, jakie niesie ze sobą praca w gospodarstwie rolnym. Rolnicy powinni więc jednak położyć większy nacisk na stosowanie prawdziwych środków ochrony jakim jest atestowana odzież przeznaczona dla ich grupy zawodowej. 

Anna Rogowska