Korytarz morski na Morzu Czarnym działa?Po wcześniejszych doniesieniach o paraliżu portów Wielkiej Odessy w wyniku zmasowanych ataków Rosji, najnowsze oficjalne komunikaty sugerują, że porty Wielkiej Odessy są otwarte (cokolwiek to znaczy). Utrzymujące się dostawy, zdaniem rządu, oraz wysokie wcześniej wolumeny wywozu z basenu Morza Czarnego mogą mieć wpływ na przeceny na paryskiej giełdzie Matif.
Mimo że w lipcu Rosja nasiliła ataki rakietowe i dronowe na infrastrukturę portową oraz statki handlowe, ukraiński korytarz morski nie został zdaniem władz zamknięty. Statki – choć w mniejszej liczbie – nadal zawijają do portów Wielkiej Odessy, a Kijów we współpracy z Bukaresztem intensywnie pracuje nad kolejnym zwiększeniem możliwości przeładunkowych portów nad Dunajem.
„Nie zamykamy portów. Statki nadal przypływają i odpływają. Ich liczba spadła, ale mamy nadzieję, że ruch się odrodzi. Porty nad Dunajem również działają. Współpracujemy z Rumunią, aby zwiększyć ich przepustowość, tak jak w latach 2022–2023, kiedy brały na siebie główny ciężar operacji eksportowych” — poinformował pierwszy wiceminister rozwoju społeczności i terytoriów, Serhij Derkacz.
Ostatnie spadki notowań pszenicy na giełdzie Matif wpisują się w obraz rynku, na który ziarno z regionu Morza Czarnego jest nadal dostępne. Reakcja giełdy może wynikać z faktu, że mimo lokalnych dużych utrudnień logistycznych podaż ukraińskiego ziarna pozostaje realna i dostarczana na światowe rynki. Warto zauważyć, że równoległe źródła twierdzą jednak co innego. Zapewne zauważymy to w kolejnych danych eksportowych.
Na razie, dane za pierwsze trzy tygodnie lipca pokazują, że wywóz pszenicy z ukraińskich portów głębokowodnych (POC) sięgnął 744 tys. ton – to ponad dwukrotnie więcej niż w analogicznym bardzo słabym (opóźnione zbiory) okresie ubiegłego roku (360 tys. ton).
Eksport pszenicy z portów Morza Czarnego (1–22 lipca, w tys. ton)
Dunaj ograniczony przez suszę, kolej w odwodzie
Plany rozbudowy logistyki dunajskiej trafiają jednak na dodatkową barierę natury pogodowej. Dunaj jest obecnie rekordowo płytki, co znacząco ogranicza zanurzenie barek i chwilowo paraliżuje sprawną żeglugę na tej magistrali. To sprawia, że ciężar utrzymania płynności handlu tymczasowo przesuwa się w stronę portów morskich oraz transportu lądowego.
Ukraińskie Koleje (Ukrzaliznycia) sprawnie przywracają do ruchu uszkodzone w ostrzałach lokomotywy, starając się zabezpieczyć ciągłość dostaw. Utrzymanie stabilnego eksportu rolnego pozostaje strategicznym priorytetem rządu w Kijowie i było przedmiotem narad u prezydenta Wołodymyra Zełenskiego.
Od początku pełnoskalowej inwazji ukraińskim korytarzem morskim przeładowano już ponad 200 mln ton ładunków, z czego 120 mln ton stanowiło zboże.
Dopłaty na cenne siedliska:Krajowa Rada Izb Rolniczych zawnioskowała, aby dopłaty na cenne siedliska w ramach pakietów rolno-środowiskowo-klimatycznych były przyznawane wyłącznie gospodarstwom posiadającym zwierzęta. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydało w tej sprawie oficjalną, odmowną decyzję. Jakie argumenty stoją za stanowiskiem resortu i co to oznacza dla rolników?
30 czerwca 2026 r. Zarząd Krajowej Rady Izb Rolniczych (KRIR) skierował do resortu rolnictwa pismo z postulatem, aby wsparcie rolno-środowiskowo-klimatyczne uzależnić od prowadzenia produkcji zwierzęcej. Odpowiedź Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW) z 25 lipca 2026 r. rozwiewa jednak wątpliwości – proponowane zmiany nie wejdą w życie.
Dlaczego dopłaty na cenne siedliska pozostaną bez zmian?
Resort rolnictwa argumentuje, że wprowadzenie wymogu obsady zwierząt zablokowałoby dostęp do wsparcia znacznej części gospodarstw, które skrupulatnie realizują plany ochrony (PO/PZO) na obszarach Natura 2000.
Gospodarstwa te, niezależnie od posiadania inwentarza żywego, są zobowiązane do ekstensywnego użytkowania trwałych użytków zielonych (TUZ). Ponoszą przy tym realne koszty zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych. Uzależnienie płatności od posiadania zwierząt mogłoby doprowadzić do zaprzestania użytkowania części TUZ, co utrudniłoby realizację celów ochronnych.
Korzyści dla hodowców bez zbędnej biurokracji
Resort zwraca uwagę, że obecny system, w którym przyznawane są dopłaty na cenne siedliska, wciąż pośrednio wspiera lokalnych hodowców:
Źródło paszy i ściółki: Warianty przyrodnicze wymagają koszenia (lub użytkowania kośno-pastwiskowego) oraz obowiązkowego usunięcia biomasy z działek. Pozyskana zielonka i siano trafiają do okolicznych gospodarstw hodowlanych.
Wypas przez inne gospodarstwo: Przepisy dopuszczają, aby wypas na działkach objętych zobowiązaniem prowadziło inne gospodarstwo niż to, które wnioskuje o płatności.
Zagrożenie dla retencji wody i walki z suszą
Kolejnym argumentem MRiRW są finanse związane z retencjonowaniem wody. Grunty, na które przysługują dopłaty na cenne siedliska, kwalifikują się również do płatności retencyjnej (retencjonowanie wody na TUZ).
Wykluczenie rolników bezinwentarzowych pozbawiłoby ich obu form wsparcia. Mogłoby to drastycznie ograniczyć zdolność krajobrazu rolniczego do zatrzymywania wody, co w warunkach narastających susz stanowiłoby poważne zagrożenie dla całego sektora.
Co z premiowaniem hodowców po 2027 roku?
Choć w obecnym stanie prawnym dopłaty na cenne siedliska nie wymagają posiadania inwentarza, resort zapewnia, że analizuje rozwiązania na przyszłość. W nowej perspektywie finansowej Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) po 2027 roku rozważane są warianty wzmocnienia wsparcia kierowanego bezpośrednio do gospodarstw z produkcją zwierzęcą.
Eksport żywności do Egiptu:Polska przechodzi do ofensywy w handlu rolno-spożywczym z Afryką Północną. 28 lipca 2026 roku sekretarz stanu Małgorzata Gromadzka spotkała się z Ambasadorem Egiptu w Polsce Ahmedem Samy Mohamedem Mahmoudem ElAnsarym. Główny cel rozmów był jasny: wznowienie dostaw polskiej pszenicy, rozszerzenie dostępu dla rodzimego mięsa oraz wykorzystanie Kairu jako bramy na kolejne rynki afrykańskie.
Spotkanie w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi z udziałem przedstawicieli Głównego Inspektoratu Weterynarii oraz PIORIN było kontynuacją czerwcowej misji gospodarczej polskich przedsiębiorców z sektora zbożowego i młynarskiego w Egipcie.
Jednym z najważniejszych punktów rozmów były możliwości powrotu polskiej pszenicy na rynek egipski po kilkuletniej przerwie. Egipt, będący jednym z największych importerów zbóż na świecie, intensywnie szuka obecnie opcji dywersyfikacji źródeł dostaw. Rozmowy rozpoczęte podczas czerwcowej wizyty wiceminister Gromadzkiej w Kairze stworzyły solidne fundamenty pod ponowne otwarcie tego kierunku. Przy dużej podaży zbóż i rosnącej konkurencji międzynarodowej, odblokowanie rynku egipskiego byłoby kluczowym impulsem dla polskich producentów i handlowców.
Czekając na zielone światło dla mięsa i drobiu
Drugim filarem negocjacji pozostaje dostęp polskich produktów pochodzenia zwierzęcego. Strona polska oczekuje na oficjalne wyniki audytu, który w czerwcu br. przeprowadziły egipskie służby w polskich zakładach drobiarskich, wołowych oraz chłodniach składowych. Pozytywna weryfikacja pozwoli nie tylko przedłużyć dotychczasowe uprawnienia eksportowe, ale także dopuścić do rynku kolejne podmioty z Polski.
Ambasador ElAnsary zadeklarował pełne wsparcie dla zwiększania wymiany handlowej, zwracając uwagę, że Egipt należy traktować nie tylko jako partnera bilateralnego, ale również jako strategiczny węzeł logistyczny na całą Afrykę.
Rekordowe tempo wzrostu sprzedaży
Egipt już teraz odgrywa istotną rolę w polskim handlu zagranicznym. W 2025 roku wartość eksportu produktów rolno-spożywczych na ten rynek osiągnęła 104 mln euro, co oznaczało wzrost o 18 proc. w porównaniu z rokiem poprzednim. Do Egiptu wysyłaliśmy dotychczas głównie świeże jabłka, gruszki, sery, twarogi oraz produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego.
Dane za pierwsze cztery miesiące 2026 roku pokazują, że ten trend przyspiesza – wartość eksportu do kwietnia sięgnęła już około 51 mln euro. Szybkie domknięcie ustaleń w sprawie pszenicy i mięsa może sprawić, że ten rok okaże się przełomowy.
Kondycja upraw w USA pogarsza się z powodu utrzymujących się upałów i braku opadów, co natychmiast przełożyło się na zmianę rynkowych nastrojów. Sytuacja polowa w Stanach Zjednoczonych ma olbrzymie znaczenie dla globalnych bilansów – to właśnie stan amerykańskich zasiewów nadaje obecnie kierunek notowaniom na giełdzie w Chicago, co bezpośrednio wyznacza trendy na paryskim Matif oraz przekłada się pośrednio na stawki oferowane w polskich skupach.
Kondycja upraw w USA: Wyraźny spadek ocen kukurydzy i soi
Data opublikowania najnowszego raportu USDA przyniosła spore zaskoczenie. Udział kukurydzy ocenianej jako dobra lub doskonała spadł o 4 punkty procentowe do poziomu 63% (73% przed rokiem).
Spadki jakości upraw odnotowano w kluczowych stanach produkcyjnych:
Kolorado: spadek ocen dobrych i doskonałych o 29 punktów,
Michigan: spadek o 28 punktów,
Północna Dakota i Nebraska: spadki odpowiednio o 21 i 18 punktów.
W przypadku soi wskaźnik dobrych i doskonałych plantacji obniżył się o 3 punkty procentowe, również do poziomu 63% (70% przed rokiem).
Szybka wegetacja przy rosnącym deficycie wody
Sam postęp fenologiczny roślin pozostaje wysoki: wiechowanie kukurydzy osiągnęło 78% (wobec 74% średniej 5-letniej), a zawiązywanie strąków soi 47% (wobec 39% średniej). Jednak szybki rozwój w okresie generatywnym przy jednoczesnym braku opadów pogarsza rokowania dla plonów.
Oceny wilgotności gleby wskazują na narastający problem: 47% powierzchni gleb wierzchnich w USA wykazuje niedobory wody (stan krótki lub bardzo krótki). Fale wysokich temperatur w pasie Corn Belt przypadły na moment najwyższego zapotrzebowania roślin na wodę.
Postępy w zbiorach zbóż i lekka korekta ocen pszenicy jarej
Zbiory pszenicy ozimej przebiegają bez zakłóceń – skoszono już 81% powierzchni upraw (w stanach Kansas i Oklahoma zbiory zakończono). Wykłoszenie pszenicy jarej sięga 92%.
Raport USDA wykazał również niewielkie pogorszenie jakości pszenicy jarej. Łączny udział plantacji w stanie dobrym i doskonałym obniżył się symbolicznie o 1 pkt proc. do poziomu 52% (kategoria Good spadła z 48% do 46%, przy lekkim wzroście Excellent z 5% do 7%). Udział upraw w stanie słabym i bardzo słabym wzrósł z kolei do 15% (wobec 12% tydzień wcześniej).
Największy udział słabszych zasiewów występuje w Południowej Dakocie (24% upraw w stanie słabym lub bardzo słabym) oraz Północnej Dakocie (19%). Bardzo dobrą kondycję utrzymują natomiast zasiewy w Minnesocie (88% ocen dobrych i doskonałych) oraz stanie Waszyngton (67%).
Stan na 26 lipca 2026 r. (Suma 6 stanów – pszenica jara):
Bardzo słaby: 3%
Słaby: 12%
Dostateczny: 32%
Dobry: 46%
Doskonały: 7%
Odpowiedź giełdy w Chicago oraz przeniesienie impulsów na Matif i rynek krajowy
Poniedziałkowe spadki cen zbóż i soi, wywołane przeceną na rynku ropy naftowej (o ponad 7 USD/bbl), zostały szybko odrobione. Inwestorzy zareagowali na raport USDA masowym zamykaniem krótkich pozycji, co przełożyło się na wyraźne wzrosty kontraktów na kukurydzę i soję na giełdzie w Chicago (Matif jeszcze spadał).
Ograniczenie potencjału plonowania u kluczowego globalnego producenta ma strategiczne znaczenie rynkowe. Sytuacja polowa w USA stanowi główny punkt odniesienia dla światowego handlu – podbicie stawek w Chicago przekłada się zwykle na wzrost notowań zbóż i oleistych na europejskiej giełdzie Matif w Paryżu. Dla polskiego rynku oznaczać to może impuls wzrostowy (po ostatnich spadkach): cenniki w podmiotach skupowych oraz w portach są ściśle powiązane z wycenami na Matif. Utrzymanie suszy w USA w kluczowym sierpniu powinno chronić krajowy rynek przed spadkową presją trwających żniw.
Dramatycznie niski stan Sanu:Gwałtownie spadający poziom wód w polskich rzekach zatacza coraz szersze kręgi. Skrajnie niski stan Sanu pokazuje, że skutki suszy hydrologicznej przestają być wyłącznie problemem rolników walczących o plony. Dzisiejsze odczyty wskazują na przebicie historycznego minimum, a w podkarpackich strefach przemysłowych z braku wody wstrzymywano już dostawy dla kilkudziesięciu zakładów.
Sytuacja hydrologiczna na południu Polski osiągnęła punkt zwrotny. Na stacji wodowskazowej w Nisku oficjalne wskaźniki spadły poniżej dotychczasowych rekordów wszech czasów.
Mimo chwilowej poprawy po lokalnych opadach w miniony weekend, trend spadkowy szybko powrócił. Według stanu na środę, 29 lipca (godz. 12:20 UTC), stan aktualny na wodowskazie w Nisku wynosi 89 cm przy braku zmian w krótkoterminowym trendzie. Oznacza to oficjalne przekroczenie i pobicie dotychczasowego absolutnego minimum z września 2025 roku (90 cm).
Stacja hydro-meteo Nisko (San) – odczyt z 29 lipca 2026 (godz. 12:20 UTC):
• Stan aktualny: 89 cm (trend: bez zmian)
• Stan poprzedni: 89 cm (12:10 UTC)
• Dotychczasowe absolutne minimum: 90 cm (10–11 września 2025)
• Status stacji: Poniżej minimum okresowego
• Próg przepływu nienaruszalnego: 92 cm
Dramatycznie niski stan Sanu uderza w strefę przemysłową
Spadek poziomu wody do 89 cm plasuje San wyraźnie poniżej progu 92 cm, wyznaczającego tzw. przepływ nienaruszalny – czyli biologiczną granicę niezbędną do przetrwania ekosystemu rzeki. Skutki tej sytuacji dotykają jednak w równym stopniu gospodarkę.
Gdy poziom wody w Nisku osiąga tak krytyczne wartości, dostawcy są zmuszani do wstrzymywania ujęć technologicznych. Przekonało się o tym 65 przedsiębiorstw zlokalizowanych na terenach dawnej Huty Stalowa Wola, Tarnobrzeskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz Euro-Parku Stalowa Wola, gdy spółka EkoSan musiała czasowo odciąć dostawy wody przemysłowej.
Dla 35 z nich woda z Sanu jest kluczowym elementem procesów technologicznych i chłodzenia maszyn, a dla pozostałych stanowi źródło zasilania zakładowych sieci przeciwpożarowych. Równolegle pobór wody na cele chłodnicze ograniczała strefowa elektrociepłownia.
Wyzwanie dla rolnictwa i ciężkiego przemysłu
Zarejestrowanie wartości 89 cm na wodowskazie w Nisku to wyraźny sygnał ostrzegawczy dla całego sektora gospodarczego na Podkarpaciu. Brak trwałego zasilania opadowego w górnym biegu rzeki lub dodatkowych zrzutów ze zbiornika w Solinie utrzymuje rzekę w stanie wyczerpania zasobów.
Problem Stalowej Woli i Niska dowodzi, że deficyt wody staje się bezpośrednią barierą rozwojową uderzającą równolegle w produkcję rolną oraz ciężki przemysł. Bez przyspieszenia inwestycji w retencję i alternatywne ujęcia głębinowe, kolejne fale upałów i suszy będą stale zagrażać ciągłości funkcjonowania kluczowych zakładów w regionie.
Kukurydza wchodzi właśnie w najbardziej wymagający etap sezonu. Upały z przełomu czerwca i lipca, deszcze, które przyszły w ostatniej chwili, i rozbieżności między regionami – sprawdzamy, jak wygląda dziś sytuacja na polskich plantacjach i na co rolnicy powinni zwracać uwagę w najbliższych tygodniach.
Upały przyszły w idealnym momencie – dla nas
Na przełomie czerwca i lipca przez Polskę przeszła krótka, ale bardzo intensywna fala upałów. Lokalnie temperatura zbliżała się do 40°C, a liście kukurydzy zwijały się, by ograniczyć utratę wody. To właśnie wtedy mogło dojść do najgorszego – wysoka temperatura potrafi drastycznie ograniczyć żywotność pyłku i zniszczyć proces zapylenia kolb.
Kluczowe okazało się jednak to, że najsilniejsze upały ustąpiły zanim kukurydza zaczęła kwitnąć. Jak informuje Wielkopolska Izba Rolnicza, opady na początku lipca zdążyły odbudować wilgotność gleby na tyle, że większość plantacji weszła w kwitnienie w dobrej formie.
To ma ogromne znaczenie, bo właśnie teraz kukurydza pije najwięcej w całym sezonie. Pojedyncza roślina potrafi pobrać nawet 20–30 litrów wody dziennie, a ponad połowa jej sezonowego zapotrzebowania przypada właśnie na te kilka tygodni.
Największym zagrożeniem dla produkcji kukurydzy pozostaje obecnie susza.
Nie wszędzie w Polsce tak samo
Rozwój roślin różni się w zależności od regionu. Na południu kraju kukurydza zakwitła już w pierwszej połowie lipca. W centrum i na północy proces ten opóźnił się nawet o dwa tygodnie – to efekt chłodniejszej wiosny.
Rolnicy zaniepokojeni niską kukurydzą na polach centralnej Polski – miejscami nieprzekraczającą metra wysokości – mogą jednak odetchnąć. Niska biomasa wcale nie musi oznaczać słabszego plonu. Ostateczny obraz sytuacji będzie znany dopiero po zakończeniu nalewania ziarna.
Podczas gdy u nas dobrze, na południu Europy dramat
Zupełnie inny scenariusz rozegrał się w południowej i zachodniej Europie. Tam czerwcowe upały nałożyły się dokładnie na okres kwitnienia kukurydzy. Efekt? Zaburzone zapylenie, mniej ziaren w kolbach i plony, które – jak już dziś wiadomo – będą wyraźnie niższe od zakładanych.
Dla polskich producentów paradoksalnie może to być dobra wiadomość. Mniejsza podaż kukurydzy z południa Europy prawdopodobnie utrzyma korzystne ceny skupu – pod warunkiem, że reszta sezonu obejdzie się bez poważniejszych anomalii pogodowych.
Odmiana też ma znaczenie
W obliczu coraz częstszych fal upałów eksperci zwracają uwagę na dobór odmian odpornych na stres środowiskowy. Liczy się przede wszystkim głęboki system korzeniowy oraz dobra synchronizacja kwitnienia wiechy ze znamionami kolby – to właśnie ona decyduje o skuteczności zapylenia nawet w trudniejszych warunkach.
Co dalej? Plony kukurydzy – prognoza
Prognozy na najbliższe tygodnie są korzystne. Jeśli gleba pozostanie odpowiednio wilgotna, a temperatury nie wystrzelą ponownie w górę, tegoroczny sezon kukurydziany może zakończyć się lepiej, niż wielu się spodziewało.
A jak wygląda kukurydza w Waszej okolicy? Dajcie znać w komentarzach!
Kiedy mówi się o białoruskim rolnictwie, najczęściej pojawiają się tematy dużych gospodarstw, produkcji mleka czy znanych ciągników Belarus. Tymczasem największe bogactwo tego kraju znajduje się tam, gdzie na co dzień nikt nie zagląda – głęboko pod ziemią.
To właśnie tam znajdują się jedne z największych na świecie złóż soli potasowej. Surowca, bez którego trudno wyobrazić sobie współczesną produkcję roślinną. Choć większość rolników zna nawozy potasowe z codziennej praktyki, niewielu zdaje sobie sprawę, jak ogromny wpływ na światowy rynek ma właśnie Białoruś.
Dlaczego Białoruś ma jedne z największych złóż soli potasowej na świecie?
Białoruś należy do krajów posiadających jedne z największych złóż soli potasowej na świecie. Szacuje się, że zasoby czystego tlenku potasu (K₂O) wynoszą około 750 milionów ton, co stawia ten kraj w światowej czołówce.
Skala robi jeszcze większe wrażenie, gdy porównamy ją z innymi państwami. Rosja, mimo że jest największym krajem świata, dysponuje zasobami porównywalnymi z Białorusią. Z kolei Chiny posiadają ich nawet pięciokrotnie mniej.
To pokazuje, jak ogromnym bogactwem naturalnym dysponuje nasz wschodni sąsiad. Choć powierzchnia kraju jest stosunkowo niewielka, pod względem zasobów potasu odgrywa on kluczową rolę dla światowego rolnictwa.
Bez białoruskiego potasu światowe rolnictwo miałoby problem
Znaczenie Białorusi nie kończy się na samych złożach. Równie istotne jest wydobycie i produkcja surowca.
Mimo obowiązujących sankcji dotyczących eksportu nawozów, w 2024 roku Białoruś nadal zajmowała trzecie miejsce na świecie pod względem wydobycia soli potasowej. To pokazuje, jak ważnym pozostaje graczem na rynku nawozów mineralnych.
Potas jest jednym z trzech podstawowych składników pokarmowych roślin, obok azotu i fosforu. Odpowiada między innymi za gospodarkę wodną roślin, poprawia odporność na stres, wpływa na jakość plonu oraz jego wielkość. Nic więc dziwnego, że nawozy potasowe są stosowane praktycznie we wszystkich najważniejszych uprawach.
Trudno wyobrazić sobie nowoczesne rolnictwo bez dostępu do tego surowca. Dlatego wszelkie zmiany dotyczące produkcji czy eksportu soli potasowej z Białorusi są odczuwalne nie tylko przez producentów nawozów, ale również przez rolników na całym świecie.
Sól potasowa jest najtańszym z podstawowych nawozów
Duże krajowe zasoby sprawiają, że sól potasowa pozostaje na Białorusi zdecydowanie tańsza od pozostałych nawozów mineralnych.
Dla porównania, podczas naszej wizyty usłyszeliśmy, że mocznik kosztuje około 1100 rubli białoruskich, fosforan amonu importowany z Rosji około 2500 rubli białoruskich, natomiast sól potasowa zaledwie 440 rubli białoruskich.
Różnice pokazują, jak duży wpływ na ceny nawozów ma dostęp do własnych złóż surowców. Produkcja krajowa pozwala ograniczyć koszty i uniezależnić się od importu, co ma znaczenie zarówno dla producentów nawozów, jak i dla samych gospodarstw rolnych.
Sól potasowa – największy skarb Białorusi?
Choć Białoruś kojarzy się przede wszystkim z dużymi gospodarstwami, produkcją mleka czy ciągnikami Belarus, jednym z jej najcenniejszych bogactw pozostaje sól potasowa. To właśnie dzięki ogromnym złożom i wysokiemu wydobyciu kraj od lat należy do światowych liderów w produkcji surowca niezbędnego do wytwarzania nawozów potasowych.
Dla rolników oznacza to jedno – potas, którego każdego roku używają na swoich polach, bardzo często rozpoczyna swoją drogę właśnie na Białorusi. I choć na pierwszy rzut oka tego nie widać, znaczenie tego surowca dla światowego rolnictwa trudno przecenić.
Ceny paliw:Od dawna szczegółowo analizujemy rynek paliw, śledząc relacje między giełdami surowcowymi a cennikami w Płocku. Ostatnie decyzje cenowe PKN Orlen stają się jednak wyjątkowo trudne do uzasadnienia. Od ubiegłego piątku światowe notowania ropy Brent tąpnęły o blisko 15% (spadając do poziomu 84 USD/bbl). Jeszcze w piątek akcje polskiego giganta na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie osiągnęły swoje historyczne maksimum. Jak na głęboki spadek cen surowca zareagował krajowy monopolista? W środę 29 lipca łaskawie ściął hurtową cenę Ekodiesla o… słownie jeden grosz na litrze (-9 zł/m³).
Tym samym formalnie przełamano trwającą od ponad miesiąca serię wzrostów, ale wymiar tej obniżki pozostawia ogromny niedosyt. Dla gospodarstw rolnych prowadzących w pełnym tempie prace żniwne uporczywe podnoszenie stawek za olej napędowy było potężnym ciosem w opłacalność produkcji. Bilans zakończonej właśnie maratońskiej serii jest porażający: od 24 czerwca do 28 lipca Orlen podnosił cenę hurtową diesla 25 razy z rzędu, przechodząc z poziomu 5 358 zł/m³ do 6 628 zł/m³. Przełożyło się to na skok oficjalnej bazy o 1,56 zł/l brutto (+1 270 zł/m³).
Choć środowa korekta (-9 zł/m³ dla Ekodiesla do 6 619 zł/m³ oraz -14 zł/m³ dla Pb95 do 5 767 zł/m³) zatrzymuje ten trend, olej napędowy w hurtowym cenniku Orlenu nadal pozostaje o 21,4% droższy niż na koniec czerwca oraz o 37,6% droższy w porównaniu z końcem lutego (4 809 zł/m³).
Sytuacja na giełdach: Krach na ropie i lekkie odbicie diesla ARA
Rynki giełdowe po gwałtownej przecenie szukają nowej równowagi. Notowania z ostatnich sesji pokazują wyraźny rozjazd między wycenami surowców a cenami paliw gotowych w Płocku:
Ropa Brent: spadła od piątku o niemal 15%, osiągając poziom 84,09 USD/bbl (podczas wtorkowej sesji zanotowała spadek o -4,83%).
Ropa WTI: potaniała do 79,26 USD/bbl (-4,06%).
Olej Napędowy ARA: po poniedziałkowym spadku o blisko 8%, we wtorek i środę zanotował lekkie korekcyjne odbicie o +0,6% do poziomu 1 157,50 USD/t. Notowania diesla w Europie wciąż pozostają jednak o 53% wyższe niż na koniec lutego 2026 r.
Kurs USD/PLN: pozostaje stabilny w rejonie 3,7977 PLN.
Mimo że strukturalny niedobór diesla w Europie uzasadniał wcześniejsze wzrosty, tak powolne przekładanie się spadków cen ropy ze światowych giełd na oficjalny cennik w Płocku budzi uzasadnione wzburzenie wśród odbiorców hurtowych.
Cena oficjalna a realne koszty żniwne – jak negocjować dostawy?
Oficjalna stawka Płocka dla Ekodiesla na poziomie 8,14 zł/l brutto służy jako ogólnokrajowa baza. Należy jednak pamiętać o kluczowym mechanizmie rynkowym: hurtownicy kupujący paliwo bezpośrednio od Orlenu – podobnie jak stacje detaliczne – korzystają ze sporych upustów wolumenowych i rabatów handlowych.
Różnica między ceną oficjalną a faktycznym kosztem zakupu tłumaczy, dlaczego na stacjach detalicznych wciąż możliwe jest oferowanie wakacyjnych rabatów rzędu 30–40 groszy na litrze. Jednak gdy Orlen ścina oficjalną bazę zaledwie o 1 grosz, automatycznie ogranicza przestrzeń do szybszych obniżek u lokalnych dystrybutorów dowożących paliwo do gospodarstw.
Wskazówka dla rolników: Cena 8,14 zł/l brutto nie jest kwotą sztywną. Skoro pośrednicy i sieci detaliczne kupują paliwo z dyskontem od cennika bazowego, rolnicy zamawiający paliwo do zbiorników w szczycie żniw powinni twardo negocjować stawki i ubiegać się o rabaty od oficjalnej tabeli Orlenu.
Rząd zapowiada interwencję: Ceny regulowane lub niższy VAT na koniec wakacji
W odpowiedzi na rosnącą presję społeczną i polityczny klincz wokół podatku od nadzwyczajnych zysków, rząd zapowiedział awaryjne rozwiązania na drugą połowę lata. Premier Donald Tusk ogłosił, że jeśli sytuacja na Bliskim Wschodzie ponownie wywoła niestabilność, rząd zaproponuje regulowane ceny paliw na ostatnie dwa tygodnie wakacji.
Uzupełnieniem tego planu ma być ewentualna obniżka stawki VAT na paliwa w drugiej połowie sierpnia, nad którą pracują resorty energii i finansów. Ma to być rozwiązanie osłonowe skierowane do kierowców i rolników w okresie natężenia prac polowych oraz urlopowych powrotów. Przedstawiciele rządu wskazali również, że w obliczu kwestionowania ustawy o windfall tax za 2026 rok przez Prezydenta, od stycznia 2027 roku może zostać wprowadzony stały, systemowy podatek dla firm paliwowych i gazowych, co wyeliminuje zarzuty o działanie prawa wstecz.
Paliwo po 6 zł dla Polaka, a dla Ukraińca za 2,94 zł? Prześwietlamy głośny mit
W sieci szerzy się dezinformacja dotycząca rzekomego sprzedawania paliwa na Ukrainę „za pół ceny”. Podawana w przestrzeni publicznej kwota 2,94 zł/l to wyłącznie hurtowa, statystyczna wartość towaru z dokumentów celnych z 2025 roku – całkowicie pozbawiona polskich podatków.
W cenie 6 zł, którą polski kierowca widział na stacji, aż 2,82 zł stanowiły krajowe daniny: VAT, akcyza, opłata paliwowa i emisyjna. W tym samym czasie hurtowa cena paliwa bez podatków w Polsce wynosiła 2,84 zł/l – była więc nawet niższa niż cena eksportowa na Ukrainę. Eksport odbywał się na rynkowych warunkach, koncern na nim zarabiał, a cała różnica wynika wyłącznie z obciążeń podatkowych trafiających do polskiego budżetu.
Akcyza czy VAT – mechanizm podatkowy w szczycie prac polowych
Planując koszty paliwa w gospodarstwie, warto pamiętać o funkcjonalnych różnicach ewentualnych obniżek podatkowych:
Obniżka AKCYZY (kluczowa dla wszystkich): Akcyza wchodzi w skład hurtowej ceny netto. Jej zmniejszenie obniża kwotę bazową paliwa, przynosząc natychmiastową ulgę wszystkim rolnikom (zarówno płatnikom VAT, jak i ryczałtowym).
Obniżka VAT (wsparcie dla ryczałtowców): Zapowiadana na koniec sierpnia obniżka VAT zmniejszy cenę brutto na dystrybutorze. Zmiana ta ucieszy rolników ryczałtowych oraz konsumentów indywidualnych. Dla płatników VAT zmiana ta będzie neutralna kosztowo, gdyż podatek ten podlega pełnemu odliczeniu.
Najbliższa noc pogodna z dużą rosą na wschodzie kraju
Najbliższa noc będzie bezchmurna a na wschodzie bezwietrzna. Na termometrach o poranku od 10-11 stopni w Strzyżowie na Roztoczu do 11-12 stopni na Podlasiu; woj. Lubelskim i na Podkarpaciu do 13 stopni na Mazurach i Mazowszu oraz 15 stopni na południu i w centrum do 16-18 stopni Celsjusza na zachodzie kraju oraz na wybrzeżu.
Czwartek bezchmurny i upalny
Od samego rana temperatura będzie gwałtownie rosnąć. Na wybrzeżu środkowym i wschodnim powieje odpowiednik wiatru halnego znad wzgórz kaszubskich.
Wiatr słaby a chwilami bezwietrznie ma być przez cały dzień na Podlasiu i Mazurach oraz miejscami od okolic Legnicy po Leszno, Babimost, Drezdenko.
Nad resztą kraju wiatr powieje umiarkowanie z południa.
Na termometrach zanotujemy od 29 stopni Celsjusza w Suwałkach do 37 stopni w Zgorzelcu, Żaganiu i Świebodzinie.
W piątek i sobotę miejscami przejdą gwałtowne burze
W piątek dotrze do nas front chłodny na którym miejscami zwłaszcza od Dolnego Śląska i Wielkopolski po Kujawy, Warmię, Mazury, Podlasie, Mazowsze przejdą gwałtowne burze z gradem i wichurami.
W sobotę największa szansa na takie same burze przesunie się na południe i częściowo na wschód kraju zaś w niedzielę padać już nigdzie nie powinno.
Trzęsienie ziemi na europejskim rynku trzody chlewnej. Geestferkel GmbH – jeden z największych producentów prosiąt w Niemczech – oficjalnie ogłosił niewypłacalność. Katastrofalnie niskie ceny skupu, drastyczny wzrost kosztów produkcji oraz brak realnych perspektyw ze strony polityki rolnej doprowadziły przedsiębiorstwo do upadku. To czarny scenariusz, który staje się sygnałem ostrzegawczym dla całej branży w Europie.
Głęboki kryzys w sektorze hodowli trzody chlewnej zebrał swoje najgroźniejsze jak dotąd żniwo. Negocjacje z bankami i wierzycielami, trwające do ostatnich dni, zakończyły się fiaskiem. Problemy dotyczą nie tylko głównej siedziby spółki w Wildeshausen (Dolna Saksonia), ale również jej oddziałów w Brandenburgii, Saksonii-Anhalt oraz Meklemburgii-Pomorzu Przednim. Z dnia na dzień zagrożonych zostało 188 miejsc pracy oraz cała sieć powiązań gospodarczych w północnych i wschodnich Niemczech.
30 euro za prosię i 50 euro straty na tuczniku. Wyniki ekonomiczne, które zabiły giganta
Przyczyny upadku Geestferkel GmbH są bezpośrednio powiązane z drastycznym spadkiem opłacalności produkcji. Ceny skupu w Niemczech spadły do poziomów, które – po uwzględnieniu inflacji – są najniższe od dekad:
Prosięta: Obecna cena rynkowa oscyluje wokół zaledwie 30 euro za sztukę, co oznacza dla hodowcy stratę przekraczającą 25 euro na każdym wyprodukowanym zwierzęciu.
Tuczniki: Stawki na poziomie około 1,40 euro za kilogram masy tuszy (EBC) generują stratę rzędu ponad 50 euro na sztuce.
W zestawieniu z gwałtownym wzrostem cen energii, pasz, kosztów pracy oraz wyższymi stopami procentowymi, przychody ze sprzedaży przestaną pokrywać nawet podstawowe koszty utrzymania stada.
– Ostatecznie nie było realnych perspektyw na to, że hodowla trzody chlewnej będzie mogła być ponownie zrównoważona i opłacalna ekonomicznie w obecnych warunkach rynkowych – komentuje gorzko Jörn Ahlers, dyrektor zarządzający Geestferkel GmbH i zarazem rolnik.
Karani za dobrostan? Milionowe inwestycje bez pokrycia w rynku
Szczególnie bulwersujący dla branży jest fakt, że upadłość dotknęła przedsiębiorstwo, które było wzorem w zakresie wdrażania nowoczesnych standardów hodowli. Geestferkel GmbH zainwestowało w ostatnich latach miliony euro w poprawę zdrowotności stóp i warunków bytowych zwierząt. Wszystkie fermy spółki posiadały prestiżowy certyfikat Animal Welfare Initiative (Inicjatywa Dobrostanu Zwierząt).
Decyzje biznesowe, takie jak wcześniejsze przejęcie podmiotu Prignitz Landschwein, miały na celu budowanie zintegrowanego, lokalnego łańcucha dostaw wysokiej jakości mięsa. Jednak rynek i sieci handlowe nie zaoferowały za to odpowiedniej premii cenowej.
– Każdy, kto inwestuje miliony, a potem nie jest w stanie pokryć nawet kosztów bieżących, jest karany ekonomicznie za swoje zaangażowanie – podkreśla Ahlers. Zarząd spółki apeluje o wprowadzenie stabilnych, systemowych premii za dobrostan opłacanych przez rząd oraz o odejście od cotygodniowych giełdowych wahań cenowych na rzecz długoterminowych, rocznych umów z sieciami handlowymi (na wzór rynku drobiu).
Dominacja sieci handlowych i zagrożenie dla europejskiego rynku
Upadek Geestferkel GmbH pokazuje bezlitosną mechanikę rynku: brak równowagi w relacjach między producentami rolnymi a sektorem handlu detalicznego (Food Retail). Drastyczna dyktatura cenowa sieci marketów, w połączeniu z wyśrubowanymi wymogami środowiskowymi, doprowadza do likwidacji rodzimej produkcji.
Zarząd upadłej spółki ostrzega, że jest to sygnał alarmowy dla całych Niemiec i sąsiednich krajów. Likwidacja dużych i nowoczesnych ferm w Europie Zachodniej nie sprawi, że konsumenci przestaną jeść wieprzowinę. Doprowadzi jedynie do przeniesienia produkcji za granicę – do krajów o znacznie niższych standardach środowiskowych i weterynaryjnych.
Upadłość niemieckiego potentata uderza bezpośrednio w lokalnych dostawców pasz, firmy budowlane, rzemieślników oraz lekarzy weterynarii. To wyraźny dowód na to, że bez systemowych zmian w polityce rolnej EU oraz w modelu wyceny żywności przez sieci handlowe, kryzys w sektorze wieprzowiny będzie dalej zataczał coraz szersze kręgi.
Pogoda w tym roku nie ułatwia pracy wielkopolskim rolnikom. Przelotne, ale intensywne opady deszczu, wysoka wilgotność oraz niekorzystne warunki wegetacyjne z wiosny sprawiają, że przebieg żniw jest mocno pofragmentowany, a uzyskiwane plony – niezwykle zróżnicowane. Wielkopolska Izba Rolnicza (WIR) opublikowała najnowszy raport z pól. Jak wyglądają zaawansowanie prac, parametry ziarna oraz aktualne ceny skupu zbóż i rzepaku?
Pogoda i koszty produkcji głównymi wyzwaniami żniw
Tegoroczne zbiory przebiegają pod znakiem walki z czasem i opadami. W wielu powiatach rolnicy wykorzystują zaledwie kilkugodzinne Okna pogodowe. Na łączną wysokość plonów ogromny wpływ miały wiosenna susza, lokalne przymrozki oraz zimowe braki pokrywy śnieżnej. Słabsza gleba dotkliwie odczuła te deficyty, co przełożyło się na spadki plonowania sięgające w niektórych rejonach nawet 35% rok do roku.
Równolegle największym obciążeniem dla gospodarstw pozostaje opłacalność produkcji. Wysokie ceny paliwa, nawozów, środków ochrony roślin oraz usług kombajnowych mocno rzutują na bilans finansowy. Przy obecnych stawkach w punktach skupu pokrycie rosnących nakładów staje się wyzwaniem.
Raport z powiatów: jak wyglądają zbiory w poszczególnych rejonach?
Szczegółowe dane przekazane przez pracowników biur powiatowych WIR obrazują duży rozrzut w zaawansowaniu prac oraz uzyskanych wynikach.
Północna i centralna Wielkopolska: przestój przez deszcze
Powiaty obornicki, wągrowiecki i chodzieski: Żniwa są na wstępnym etapie (skoszono ok. 10% zasiewów). Jęczmień ozimy plonuje na poziomie 3–6 t/ha, rzepak 2–4 t/ha, pszenżyto 4–6 t/ha, a owies osiąga ok. 4,5 t/ha.
Powiat złotowski: Cykliczne opady (aż 225 l/m² od połowy maja) paraliżują prace. Odnotowano jedynie próbne koszenia jęczmienia ozimego i rzepaku.
Powiat pilski: Jęczmień zebrany w 80% (plon 4,5–6 t/ha). Zaawansowanie pszenżyta to ok. 30% (5–6 t/ha), pszenicy ok. 5% (ok. 5 t/ha), a rzepaku zaledwie 2–3% (1,8–2,5 t/ha). Zbiory trapi drobne ziarno i słabsza gęstość, choć zawartość białka mieści się w normie.
Powiat międzychodzki: Rzepak po wiosennych przymrozkach rokuje słabo (ok. 3 t/ha). Jęczmień ozimy (3–5 t/ha) zmaga się z silnym zachwaszczeniem po opadach.
Powiat poznański: Zakończono zbiór jęczmienia ozimego – plony od 3,2 t/ha na najsłabszych mozaikach do 8 t/ha na najlepszych stanowiskach.
Zachodnia i południowo-zachodnia Wielkopolska: lokalne przyspieszenia
Powiaty grodziski i wolsztyński: Całkowite zaawansowanie prac wynosi ok. 30%. Jęczmień wykoszony w całości (5–6,5 t/ha), rzepak w 50% (2,8–4 t/ha).
Powiat nowotomyski: Zbiory rozpoczęły się z opóźnieniem. Zebrano ok. 10% jęczmienia (5–8 t/ha) i rzepaku (1,5–2,5 t/ha).
Powiat kościański: Rzepak skoszony w 80% (średnio 3 t/ha). Początek koszenia pszenicy przynosi zadowalające wyniki na poziomie ok. 7 t/ha, a pszenżyta 6–7 t/ha. Rolnicy zgłaszają znaczne niedobory słomy.
Powiaty gostyński i leszczyński: Jęczmień skoszony całkowicie (gostyński: 5–7 t/ha; leszczyński: 6–8 t/ha). Zaawansowanie pszenicy wynosi ok. 20% (plony bardzo rozbieżne: od 4 do 8 t/ha).
Wschodnia i południowa Wielkopolska: susza i potencjał na południu
Powiat koniński: Na południu (słabe gleby) skoszono ok. 30% żyta i owsa. Zbiory rzepaku są zaawansowane w około 20%. Dotkliwa susza obniżyła plony w wielu gospodarstwach nawet o 50%.
Powiat kolski: Prace na starcie – 10% zbóż i 30% rzepaku (1,5–2 t/ha). Plony pszenicy i jęczmienia osiągają 5–6 t/ha.
Powiaty kaliski i ostrowski: Najbardziej optymistyczne prognozy w regionie. Plony pszenicy sięgają 6–9 t/ha, rzepaku 2–4 t/ha, jęczmienia 5–7,5 t/ha, a żyta 1,8–5 t/ha. Słoma na pokosie sprzedawana jest za około 300 zł/t.
Ile płacą w skupach? Ceny zbóż i rzepaku w Wielkopolsce
Skupy w większości powiatów pracują płynnie i przyjmują ziarno na bieżąco. Ze względu na wilgotność i parametr gęstości stosowane są standardowe potrącenia. Z uwagi na wyczekiwanie na lepsze stawki, wielu producentów decyduje się na magazynowanie ziarna.
Średnie stawki w regionie kształtują się następująco:
Surowiec / Uprawa
Średnie ceny w skupach (zł/t)
Pszenica konsumpcyjna
750 – 860 zł
Pszenica paszowa
740 – 800 zł
Rzepak
2 000 – 2 550 zł
Pszenżyto
650 – 740 zł
Jęczmień
600 – 720 zł
Żyto
570 – 670 zł
Owies
480 – 550 zł
Bezpieczeństwo podczas prac polowych to priorytet
Zintensyfikowane tempo prac w okienkach pogodowych generuje pośpiech i zmęczenie, a to prosta droga do nieszczęśliwych wypadków. Wielkopolska Izba Rolnicza, z inicjatywy Prezesa Mieczysława Łuczaka, ponawia apel o zachowanie szczególnej ostrożności, sprawdzanie stanu technicznego maszyn i przestrzeganie zasad BHP. Żadne tempo prac nie jest warte ryzykowania zdrowia i życia.
A jak przebiegają zbiory w Waszych gospodarstwach? Czy wilgotność ziarna pozwala na koszenie bez konieczności dosychania?
Przełomowe wieści dla polskiej wsi. Ministerstwo Rolnictwa planuje podnieść stawkę zwrotu podatku akcyzowego za paliwo rolnicze do 2 zł za litr oleju napędowego. To odpowiedź na rosnące koszty produkcji i postulaty zgłaszane przez środowiska rolnicze. Sprawdź, co dokładnie zapowiedział minister Stefan Krajewski i kiedy rusza najbliższy nabór wniosków!
Wyższa akcyza na paliwo rolnicze. Minister potwierdza: „Będzie wyrównanie”
Podczas piątkowego wystąpienia w gospodarstwie rolnym we wsi Czyżew-Ruś-Wieś (woj. podlaskie) minister rolnictwa i rozwoju wsi Stefan Krajewski podsumował dotychczasowe działania resortu oraz przedstawił kluczowe plany na najbliższe miesiące.
Najważniejsza deklaracja, która elektryzuje rolników w całym kraju, dotyczy portfeli gospodarzy i dopłat do paliwa.
Przypomnijmy, że dotychczasowa stawka zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wyznaczona na 2026 rok wynosi 1,48 zł na 1 litr ON. Podniesienie stawki do 2,00 zł/l oznacza znaczący zastrzyk gotówki dla gospodarstw nastawionych zarówno na produkcję roślinną, jak i zwierzęcą.
Ile zyska gospodarstwo? Konkretne pieniądze dla rolników
Podwyższenie stawki z 1,48 zł do 2,00 zł oznacza wzrost wsparcia o ponad 35% na każdym litrze wykorzystanego paliwa rolniczego. I choć minister stawia sprawę jasno – zmiana ma wejść w życie szybko – rolnicy czekają na szczegółowe rozporządzenia i mechanizm wypłaty wyrównania.
Uwaga na terminy! Drugi nabór wniosków rusza już 3 sierpnia 2026 r.
Powiększenie stawki to jedno, ale aby otrzymać pieniądze, trzeba pilnować kalendarza. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przypomina o nadchodzącym, drugim w tym roku terminie składania wniosków.
Kluczowe daty dla rolnika:
Termin składania wniosków: od 3 sierpnia do 31 sierpnia 2026 r.
Jakie faktury uwzględnić? Faktury VAT (lub ich poświadczone kopie) stanowiące dowód zakupu oleju napędowego w okresie od 1 lutego 2026 r. do 31 lipca 2026 r.
Gdzie złożyć wniosek? W urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce położenia gruntów rolnych.
Jak przygotować się do złożenia wniosku o zwrot akcyzy?
Zgromadź faktury VAT – sprawdź, czy wszystkie faktury za zakup oleju napędowego od lutego do lipca 2026 r. są czytelne i prawidłowo wystawione na Twoje gospodarstwo.
Pobierz aktualny formularz – wnioski będą dostępne w urzędach gmin oraz na stronach internetowych resortu rolnictwa.
Sprawdź ewidencję zwierząt – jeśli ubiegasz się o zwrot akcyzy w związku z hodowlą (bydło, świenie, owce, kozy, konie), pamiętaj o dołączeniu zaświadczenia z ARiMR o liczbie DJP.
Dotrzymaj terminu 31 sierpnia – wnioski złożone po terminie nie będą rozpatrywane!
Ta strona korzysta z plików cookies. Służą do tego, by strona działała prawidłowo a także do analizowania ruchu na stronie, a także, by wyświetlać Ci lepiej dopasowane treści i reklamy. Stosujemy również cookies podmiotów trzecich. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności i cookies.
Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić wrażenia podczas poruszania się po witrynie. Niektóre z nich są przechowywane w przeglądarce, bo są niezbędne do działania podstawowych funkcji witryny. Używamy również plików cookie podmiotów trzecich, które pomagają nam analizować i rozumieć, w jaki sposób korzystasz z tej witryny. Te pliki cookie oraz pliki stosowane w celach reklamowych będą przechowywane w Twojej przeglądarce tylko za Twoją zgodą. Masz również możliwość rezygnacji z tych plików cookie. Jednak rezygnacja z niektórych z tych plików cookie może wpłynąć na wygodę przeglądania.
Niezbędne pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania strony. Te pliki cookie zapewniają działanie podstawowych funkcji i zabezpieczeń witryny. Anonimowo.
Cookie
Duration
Description
cookielawinfo-checkbox-analytics
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Analityczne”.
cookielawinfo-checkbox-functional
11 months
To ciasteczko jest stosowane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent, aby udokumentować zgodę użytkownika na ciasteczka z kategorii "Funkcjonalne".
cookielawinfo-checkbox-necessary
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Niezbędne”.
cookielawinfo-checkbox-others
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Inne”.
cookielawinfo-checkbox-performance
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Wydajnościowe”.
viewed_cookie_policy
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent i służy do przechowywania informacji, czy użytkownik wyraził zgodę na korzystanie z plików cookie. Nie przechowuje żadnych danych osobowych.
Funkcjonalne pliki cookie wspierają niektóre funkcje tj. udostępnianie zawartości strony w mediach społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcjonalności podmiotów trzecich.
Analityczne pliki cookie są stosowane, by zrozumieć, w jaki sposób odwiedzjący wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki pomagają zbierać informacje o wskaźnikach dot. liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.
Reklamowe pliki cookie są stosowane, by wyświetlać użytkownikom odpowiednie reklamy i kampanie marketingowe. Te pliki śledzą użytkowników na stronach i zbierają informacje w celu dostarczania dostosowanych reklam.
