El Nino rozwijające się obecnie na Pacyfiku może stać się najsilniejszym zjawiskiem tego typu w historii pomiarów. Choć oficjalne prognozy amerykańskiego Departamentu Rolnictwa (USDA) zakładają na sezon 2026/27 globalne rekordy podaży, analitycy ostrzegają przed ryzykiem masowych strat w Brazylii. Ewentualne załamanie pogody na przełomie roku mogłoby wywołać silny impuls wzrostowy, gwałtownie windując ceny soi w Chicago oraz pociągając w górę ceny rzepaku na giełdzie w Paryżu.
Czytaj również:
Rekordowe parametry El Nino na Pacyfiku
Najnowsze komunikaty klimatyczne wskazują, że temperatura wód powierzchniowych w kluczowym rejonie Pacyfiku (Niño-3.4) mocno przekracza wieloletnie normy, a obecne El Nino przewyższa już dotychczasowych rekordzistów z sezonów 1997/98 oraz 2015/16. Klimatolodzy szacują duże prawdopodobieństwo utrzymania się silnej fazy tego zjawiska przez całą zimę, co stawia pod znak zapytania stabilność pogody w Ameryce Południowej.
Oficjalny bilans USDA: Rekordy podaży w tle
Skala potencjalnego szoku podażowego jest doskonale widoczna w zestawieniu najnowszych danych USDA z poprzednim sezonem. W listopadowym raporcie WASDE amerykański resort rolnictwa zakłada, że światowa produkcja soi w sezonie 2026/27 osiągnie 442,5 mln ton (wobec 429,26 mln ton w sezonie 2025/26).
Głównym motorem wzrostu miały być Stany Zjednoczone (wzrost zbiorów ze 115,97 do 124,48 mln ton) oraz Brazylia, dla której USDA utrzymuje optymistyczną prognozę rekordowych zbiorów na poziomie 186,0 mln ton (wobec 180,5 mln ton rok wcześniej).
Mimo tej nadwyżki, rosnący globalny popyt – w tym wysoki import Chin na poziomie 115,0 mln ton (wobec 113,0 mln ton w sezonie 2025/26) – sprawia, że światowe zapasy końcowe mają nawet nieznacznie spaść do 123,50 mln ton (z 124,98 mln ton).
Scenariusz grozy: Ile soi może zabrać El Nino?
W ten optymistyczny obraz uderzają analizy brazylijskiej firmy Serasa Experian. Według ich raportu, jeśli obecne El Nino powtórzy scenariusz dotkliwej suszy z sezonu 2023/24, wiodący eksporter świata może stracić 17,6 miliona ton produkcji.
Oznaczałoby to spadek zbiorów w Brazylii do zaledwie 163,6 mln ton – czyli poziom aż o 16,9 mln ton niższy niż w zakończonym wcześniej sezonie 2025/26. Taki ubytek natychmiast zniwelowałby cały tegoroczny przyrost zbiorów w USA, wywołując ostry deficyt i windując ceny soi na giełdach towarowych. Analitycy firm Allendale i CoBank szacują, że kontrakty terminowe w Chicago mogłyby wzrosnąć z obecnych ok. 12 USD do przedziału 13–19 USD za buszel.
Dlaczego giełdy wciąż zachowują spokój?
Mimo alarmujących sygnałów klimatycznych, rynek futures w Chicago na razie nie panikuje, a ceny soi pozostają relatywnie stabilne z dwóch powodów:
- Dobre warunki na starcie: Brazylijscy rolnicy kończą siewy, a listopadowe opady deszczu w kluczowym stanie Mato Grosso skutecznie złagodziły wcześniejsze niedobory wilgoci.
- Kluczowy styczeń: O ostatecznym plonie soi w Ameryce Południowej decyduje faza generatywna (kwitnienie i zawiązywanie strąków) przypadająca na styczeń. Dopiero wówczas ewentualne blokady opadów wywołane przez El Nino zostaną w pełni odczute przez rośliny.
Jak sytuacja w Ameryce Płd. wpłynie na ceny rzepaku?
Soja pozostaje globalnym fundamentem całego kompleksu oleistego. Każde potwierdzenie suszy w Brazylii i skok notowań na giełdzie CBOT automatycznie ciągnie w górę wyceny śruty sojowej, oleju oraz ceny rzepaku na paryskim parkiecie MATIF i w krajowych punktach skupu.
Przy i tak napiętych zapasach w USA – gdzie prognoza zapasów końcowych została obniżona przez USDA do 8,17 mln ton (wobec 8,58 mln ton sezon wcześniej) – margines błędu pogodowego praktycznie nie istnieje. Okres grudzień–styczeń będzie kluczowym momentem, w którym rynek zweryfikuje, czy optymizm USDA z listopadowych tabel przetrwa konfrontację z rekordowym El Nino, a ceny rzepaku otrzymają silny impuls do odbicia.
Analiza Agro Profil na podstawie danych USDA, raportów Serasa Experian oraz opinii rynkowych.







