Minister Krajewski podczas przemówienia w siedzibie Mlekovity (fot. MRiRW)
Eksport polskiej żywności bije kolejne rekordy, osiągając wartość ponad 58 mld euro. Aby utrzymać to tempo i otwierać nowe rynki zbytu, przedstawiciele korpusu dyplomatycznego z całego świata odwiedzili Podlasie – serce krajowego sektora mleczarskiego.
W dniach 9–11 października szefowie misji dyplomatycznych akredytowani w Polsce wzięli udział w wizycie studyjnej na Podlasiu. Gospodarzem wydarzenia był minister Stefan Krajewski, który zaprezentował zagranicznym gościom potencjał polskich producentów rolno-spożywczych, nowoczesne technologie oraz rolę rodzinnych gospodarstw w budowaniu bezpieczeństwa żywnościowego.
„Polskie rolnictwo jest ważną częścią polskiej gospodarki i naszego bezpieczeństwa żywnościowego. Jego siłą są przede wszystkim ludzie – rolnicy, którzy każdego dnia dbają o to, aby na stołach w Polsce i na wielu rynkach zagranicznych znajdowała się żywność najwyższej jakości”
— Stefan Krajewski, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Dynamiczny rozwój handlu zagranicznego
Polskie produkty rolno-spożywcze cieszą się uznaniem konsumentów na całym świecie i trafiają już do blisko 200 krajów i regionów.
Wartość eksportu (2025 r.): ponad 58 mld euro
Wzrost r/r: blisko 9%
Dalszy rozwój handlu zależy od znoszenia barier oraz uzgadniania nowych świadectw weterynaryjnych. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi intensywnie prowadzi rozmowy z partnerami zagranicznymi, by dopuszczać kolejne zakłady do sprzedaży na rynkach trzecich.
Mlekovita i Europejska Dolina Mleczna
Kluczowym punktem programu była wizyta w Wysokiem Mazowieckiem, gdzie dyplomaci odwiedzili Spółdzielnię Mleczarską Mlekovita – lidera branży w Europie Środkowo-Wschodniej. Goście zapoznali się z historią zakładu, procesami przetwórstwa mleka oraz skosztowali sztandarowych produktów firmy.
Województwo podlaskie od lat umacnia swoją pozycję jako Europejska Dolina Mleczna, łącząc tradycję z najwyższymi standardami technologicznymi i jakościowymi.
Dyplomacja, biznes i dziedzictwo regionu
Wizyta zorganizowana przez Protokół Dyplomatyczny MSZ, na zaproszenie władz Województwa Podlaskiego i Prezydenta Białegostoku, była także okazją do prezentacji regionalnej kultury i tradycji. Dyplomaci odwiedzili m.in. Kruszyniany oraz Supraśl, poznając wielokulturowe dziedzictwo i lokalną kuchnię.
Bezpośrednie spotkania i rozmowy gospodarcze stworzyły solidne fundamenty pod nawiązanie nowych kontaktów handlowych, które posłużą dalszej ekspansji polskiego rolnictwa na światowych rynkach.
Źródło: Opracowanie Agro Profil na podstawie komunikatu MRiRW
Święcenie koni, wspólny przejazd, rozmowy hodowców i spotkanie miłośników koni z różnych stron Polski – tak wyglądała kolejna edycja wydarzenia „Z koniem za pan brat” w Śledzianowie i Putkowicach Nadolnych na Podlasiu. To coroczne spotkanie łączy miłośników koni, rodzinne tradycje i integrację środowiska hodowców.
Dla jednych „Z koniem za pan brat” to okazja do zaprezentowania swoich koni i zaprzęgów, dla innych – możliwość spotkania znajomych, wymiany doświadczeń i wspólnego spędzenia czasu. Są też tacy, którzy pokonują setki kilometrów, aby choć raz w roku przyjechać do Putkowic Nadolnych.
Wszystkich łączy jedno – zamiłowanie do koni i przywiązanie do tradycji, która w wielu rodzinach jest przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Święcenie koni w Śledzianowie
Wydarzenie „Z koniem za pan brat” ma swój stały rytm. Jednym z jego najważniejszych punktów jest msza święta, po której odbywa się święcenie koni. Następnie uczestnicy ruszają w przejazd do Putkowic Nadolnych, prezentując swoje zwierzęta i zaprzęgi.
– Witamy was w Śledzianowie, ogólnie w Putkowicach Nadolnych, gdzie co roku odbywa się impreza, na której święcimy konie. To taka, można powiedzieć, ostatnia nasza impreza, na którą wszystkich zapraszamy – opowiada Paweł Bazylczuk.
Jak podkreśla, spotkanie ma przede wszystkim rodzinny charakter. Nie trzeba być hodowcą ani przyjeżdżać z własnym koniem, żeby wziąć udział w wydarzeniu.
– To jest ogólnie rodzinna taka impreza. Radość, bo tutaj ci, którzy są, myślę, że nie wyginą. Co roku jest coraz więcej ludzi. Dlatego namawiamy wszystkich, nawet i bez konia – zachęca Paweł Bazylczuk.
„Trzeba być z koniem, żeby czuć tę imprezę”
Na „Z koniem za pan brat” przyjeżdżają uczestnicy nie tylko z najbliższej okolicy. Dla pasjonatów koni odległość nie zawsze ma znaczenie.
Paweł Bazylczuk pojawił się na wydarzeniu po raz trzeci, pokonując ponad 500 kilometrów.
– Trzeba być z koniem, żeby czuć tę imprezę, ale ogólnie wszystkich, całe rodziny, wszystkich zapraszamy. Do Putkowic, zawsze w pierwszy tydzień października – mówi.
Pan Andrzej nie ma wątpliwości, że to jedna z ciekawszych imprez tego rodzaju w okolicy.
– Fajna impreza, tu w okolicy to nie ma takiej. No i jedna z ostatnich – podkreśla.
Hodowcy koni spotykają się i wymieniają doświadczeniami
W Putkowicach Nadolnych spotykają się osoby, dla których konie są czymś znacznie więcej niż hobby. W wielu rodzinach zainteresowanie nimi ma wielopokoleniową historię. Konie były obecne w życiu dziadków i rodziców, a dziś zajmują ważne miejsce również w życiu ich dzieci.
Pan Franciszek zwraca uwagę, że spotkanie łączy tradycyjne obrzędy z możliwością wspólnej zabawy.
– Bo jest co popić, pojeść, potańczyć, popatrzeć. Fajnie, tradycyjnie ksiądz wychodzi, święci – opowiada.
Dla hodowców koni takie spotkania są okazją nie tylko do integracji, ale także do rozmów o hodowli. Można zobaczyć zwierzęta innych hodowców, wymienić doświadczenia i porównać własne spostrzeżenia.
Pan Stanisław przyznaje, że mimo trudów związanych z utrzymaniem koni nie zamierza rezygnować ze swojej pasji.
– Spotkać się jeden z drugim, porównać: ten ma takiego konia, ten takiego. Mówi się, że dziś konie posiada albo bogaty, albo głupi. No ja do tych głupich należę, bo jeszcze piętnaście mam – żartuje.
Zaraz jednak dodaje, że takich inicjatyw nie można pozostawiać bez wsparcia.
– Trzeba wspomóc drugiego, kiedy on chce to organizować – podkreśla.
Coraz więcej młodych osób interesuje się końmi
Uczestnicy wydarzenia zauważają, że z roku na rok na spotkanie przyjeżdża coraz więcej osób. Szczególnie cieszy ich zainteresowanie młodzieży, która coraz chętniej angażuje się w aktywności związane z końmi.
– Dla wszystkich bardzo ważna, raz w roku organizujemy taką imprezę. Zbiera się mnóstwo koni, hodowców przede wszystkim. Spotykamy się, jest integracja, wspaniałe przyjęcie, impreza – mówi pan Tomasz.
Jak zaznacza, takie wydarzenia warto kontynuować i rozwijać. Sprzyjają integracji środowiska, a jednocześnie pozwalają młodszym pokoleniom poznawać osoby, które od lat zajmują się hodowlą koni.
– Młodzież właśnie się wciąga, zwłaszcza konno, dużo jest dziewczyn na koniach, co roku więcej – zauważa.
Dla hodowców ważne są wszystkie wydarzenia poświęcone koniom. Jak przekonuje pan Stanisław, wiele zależy od nastawienia i chęci uczestnictwa.
– Dla hodowców każda impreza jest ważna. Nie ma złej pogody i zawsze czas się znajdzie, oby chcieć, bo kto nie chce, no to i czasu nie znajdzie i jechał nie będzie – podsumowuje.
Konie w rodzinie od pokoleń
Wśród osób regularnie odwiedzających Putkowice Nadolne jest Natalia. Jak przyznaje, przyjeżdża tu od wielu lat i za każdym razem chętnie wraca.
– Bardzo fajna atmosfera, bardzo fajni ludzie i co roku się tu po prostu z miłą chęcią wraca – podkreśla.
Spotkanie jest dla niej okazją do zobaczenia znajomych, z którymi nie zawsze udaje się spotkać w ciągu roku. To również sposób na podtrzymywanie rodzinnej tradycji.
– Konie były od pradziadka, dziadka, ojca i ja z siostrą też hodujemy – dodaje.
Ta historia dobrze pokazuje, że hodowla koni to często nie tylko codzienna praca, ale również rodzinne dziedzictwo. Wiedza i doświadczenie są przekazywane kolejnym pokoleniom, a wspólne wydarzenia pozwalają podtrzymywać kontakty między hodowcami.
„Z koniem za pan brat” łączy pokolenia
„Z koniem za pan brat” w Śledzianowie i Putkowicach Nadolnych to wydarzenie, podczas którego równie ważne jak same konie są relacje między ludźmi. Hodowcy spotykają się, rozmawiają, wymieniają doświadczeniami i wspólnie spędzają czas.
Dla jednych jest to powrót do rodzinnych tradycji, dla innych okazja do poznania środowiska hodowców i rozwijania własnej pasji. Ważnym elementem pozostaje także święcenie koni, które nadaje spotkaniu wyjątkowy, tradycyjny charakter.
Uczestnicy zgodnie podkreślają, że takie inicjatywy mają sens dopóty, dopóki są ludzie gotowi w nich uczestniczyć i wspierać ich organizację. Rosnące zainteresowanie wydarzeniem i coraz większa obecność młodych osób dają nadzieję, że spotkanie w Putkowicach Nadolnych jeszcze długo będzie ważnym punktem w kalendarzu miłośników koni.
Bo choć każdy ma swoje codzienne obowiązki, raz w roku warto znaleźć czas, by przyjechać, spotkać znajomych, obejrzeć konie i poczuć atmosferę wydarzenia, które łączy pokolenia miłośników koni.
Ponad 100 hektarów pod opieką jednego rolnika, a do tego maszyny marki, o której marzył od dziecka. Tak wygląda codzienność Bartosza Chibowskiego z miejscowości Kaliski w powiecie siedleckim (woj. mazowieckie). Gospodarstwo przejął od rodziców już w wieku 16 lat, a dziś stawia na nowoczesne technologie.
Produkcja roślinna i wierność jednej marce
Chibowski-Agro zajmuje się przede wszystkim produkcją roślinną. W strukturze zasiewów znajdują się rzepak, pszenica ozima, kukurydza, pszenżyto oraz jęczmień.
– Od najmłodszych lat byłem miłośnikiem rolnictwa i marki John Deere. To zamiłowanie nigdy nie osłabło, dlatego w 2020 roku zdecydowaliśmy się na zakup nowego ciągnika John Deere 6155M. Cztery lata później, w związku z dynamicznym rozwojem gospodarstwa, wybraliśmy kolejny – 6R 250 z pełnym pakietem rolnictwa precyzyjnego – opowiada rolnik.
John Deere 6155M: ciągnik do pracy przez cały rok
Model 6155M wyposażony jest w 6-cylindrowy silnik o mocy maksymalnej 172 KM. Sprawdza się zarówno w polu, jak i w transporcie. Jak podkreśla Kamil Walkiewicz, Product Specialist w John Deere Polska, ciągnik wyróżnia się sprawnością energetyczną nawet przy dużym obciążeniu.
– Testy wykazały, że aż 90% mocy silnika przekazywane jest bezpośrednio na koła i WOM. Z kolei funkcja IPM (Intelligent Power Management) dostarcza dodatkowe 20 KM przy dużym obciążeniu – wyjaśnia ekspert.
Dla gospodarstwa przekłada się to na niższe zużycie paliwa. Ciągnik ma jednak także inne atuty. Konfigurując maszynę, Bartosz Chibowski zdecydował się na fabryczne przygotowanie do systemu AutoTrac.
– Dzięki tej decyzji możemy dziś wygodnie korzystać z funkcji rolnictwa precyzyjnego – wspomina rolnik.
John Deere 6R 250: konsekwentnie w stronę rolnictwa precyzyjnego
Drugi ciągnik w gospodarstwie to model 6R 250, wyposażony w prowadzenie równoległe oraz kontrolę sekcji. Wykorzystywany jest m.in. do siewu kukurydzy.
– Dzięki technologii Section Control oszczędzamy nasiona, a przy zbiorze kukurydzy na ziarno ułatwiamy sobie późniejszą pracę – tłumaczy Chibowski.
Jak zaznacza Kamil Walkiewicz, wszystkie ciągniki serii 6R mają to, czego potrzebuje rolnik, by sprawnie wdrożyć rozwiązania rolnictwa precyzyjnego. W standardzie dostępne są odbiornik StarFire™ 7000, wyświetlacz CommandCenter™ G5™/G5ᴾˡᵘˢ oraz łączność JDLink™. Dodatkowo użytkownik otrzymuje bezpłatnie platformę John Deere Operations Center™.
Seria 6R zadbała też o komfort pracy operatora. Kabina jest przestronna i wyciszona, a do dyspozycji jest joystick CommandPRO™ z 11 konfigurowalnymi przyciskami.
– Przy aktualnej skali wykonywanych usług nie wyobrażam sobie pracy bez nawigacji John Deere i systemów rolnictwa precyzyjnego – podsumowuje Bartosz Chibowski.
12 października AGRO Ubezpieczenia rozpoczęły jesienną sprzedaż ubezpieczeń upraw ozimych. Sezon startuje w zmienionym otoczeniu prawnym: więcej składek kwalifikuje się do dopłat z budżetu państwa, a w systemie jest więcej upraw. Dla części gospodarstw oznacza to szerszą ochronę przy mniejszym udziale własnych środków.
Nowe przepisy: więcej składek i upraw objętych dopłatami
Zmiany w przepisach o dopłatach do ubezpieczeń rolnych poszerzyły zakres składek, które można dofinansować z budżetu państwa. Rozszerzono też katalog upraw objętych systemem dopłat. Ma to uprościć zawieranie umów i zwiększyć liczbę gospodarstw, które korzystają z ochrony przed skutkami niekorzystnych zjawisk atmosferycznych.
Co obejmuje oferta na uprawy ozime
Oferta dotyczy zbóż, rzepaku i innych roślin zimujących. Rolnik może wybrać podstawowy zakres ochrony albo dołożyć rozwiązania na zdarzenia spoza standardowego katalogu ryzyk dotowanych.
Polisę można rozszerzyć o:
ochronę upraw w transporcie i magazynowaniu plonów,
wariant od wszystkich ryzyk pogodowych.
Ochrona upraw od ognia kosztuje w ofercie AGRO 1 zł/ha.
Przymrozki, grad, wichury: dlaczego firma stawia na ubezpieczenia
Według AGRO rosną odszkodowania wypłacane po zdarzeniach pogodowych. Coraz częściej dochodzi do przymrozków, gradu, intensywnych opadów i silnego wiatru, więc zabezpieczenie przychodów staje się jednym z kluczowych elementów prowadzenia gospodarstwa.
Prezes spółki Daniel Zahorenko podkreśla, że rolnictwo od kilku lat działa w warunkach rosnącej niepewności pogodowej. Jak mówi, spółka konsekwentnie rozwija ofertę dla producentów rolnych, by wspierać stabilność ekonomiczną gospodarstw i bezpieczeństwo produkcji, będące podstawą bezpieczeństwa żywnościowego kraju. Nazywa to „polską racją stanu”.
Gdzie kupić polisę
Sprzedaż jesienna prowadzona jest przez brokerów i sieć agentów współpracujących z AGRO Ubezpieczeniami na terenie całego kraju.
W nocy na wschodzie, północy a do północy także w centrum przewaga chmur i lokalnie przelotnie popada deszcz do 2 mm.
Na zachodzie i południu zachmurzenie umiarkowane i to jedyne regiony; gdzie wiatr ucichnie całkowicie.
Pogodne niebo i słaby wiatr to przepis na przygruntowe przymrozki; które pojawią się od Niziny Szczecińskiej po całą Ziemię Lubuską oraz zachodnią i południową Wielkopolskę i cały Dolny Śląsk. Na wysokości 2 metrów zanotujemy od 0 do +3 stopni a przy gruncie od -3 do 0 stopni. Na południu kraju w dolinach przymrozki zaś na wzniesieniach nie mniej niż +3/+4 stopnie Celsjusza.
Nad resztą kraju czyli od Podkarpacia po ścianę wschodnią, centrum po Kujawy, Mazowsze i Kaszuby wraz z Warmią od 5 do +7 stopni Celsjusza.
Wiatr słaby, sucho z umiarkowanym zachmurzeniem
W ciągu dnia wiatr powieje słabo. Ale w każdej części kraju powieje z innego kierunku. Na przykład na zachodzie zacznie wiać z południa. Na wschodzie i w centrum powieje z północnego zachodu zaś na południu kraju wiatr z północy. Od Podlasia po Kujawy powieje z zachodu.
Padać nigdzie nie będzie ale pokropić lokalnie będzie mogło od Warmii i Mazur po Podlasie i Kurpie.
Późnym wieczorem kolejny front dotrze do zachodniej Polski w formie zachmurzenia.
Ceny pszenicy a bilans tego zboża:Mimo stabilnego bilansu globalnego w październikowym raporcie USDA, ceny pszenicy na światowych giełdach (CBOT, MATIF) znalazły się pod presją poprawy bilansu kukurydzy i wzrostu zapasów pszenicy u kilku głównych eksporterów. Nadal jednak paraliż eksportowy w basenie Morza Czarnego utrzymuje ceny pszenicy na relatywnie wysokich poziomach. Poniżej prezentujemy najważniejsze wnioski z prognoz podaży i popytu opublikowanych 09.10.2026 przez Amerykański Departament Rolnictwa.
USA: Historycznie niskie zbiory i wysoka cena farmerska
Bilans i zapasy: Październikowy raport WASDE przyniósł korektę w górę amerykańskich zapasów końcowych do 20,14 mln ton (740 mln buszli) oraz spadek prognozy eksportu do 20,41 mln ton (750 mln buszli) z powodu silnej konkurencji zagranicznej.
Poziom cen (Avg. Farm Price): Choć USDA nieznacznie obniżyło prognozę średniej ceny skupu w USA w październiku do 6,30 USD za buszel (wobec 6,40 USD we wrześniu), poziom ten wciąż pozostaje historycznie wysoki na tle poprzednich sezonów (dla porównania: w sezonie 2024/25 średnia cena wynosiła 5,52 USD/bu, a w sezonie 2025/26 zaledwie 5,06 USD/bu). Odzwierciedla to strukturalne napięcie podażowe wynikające ze skrajnie niskich zbiorów.
Struktura produkcji: Mimo minimalnej korekty w górę (produkcja na poziomie 41,74 mln ton / 1 534 mln buszli), zbiory pszenicy w USA pozostają najniższe od 1970 roku. Wynika to z drastycznie okrojonej powierzchni zbiorów (31,9 mln akrów).
Wpływ na ceny pszenicy: Piątkowa głęboka przecena notowań na CBOT miała w dużej mierze charakter sympatyczny – wywołało ją ponad 4-procentowe załamanie cen kukurydzy. Fundamenty samej pszenicy (mimo wzrostu zapasów) nadal wspierane są przez skrajnie niską bazę produkcyjną w Ameryce Północnej.
Unia Europejska: Napięty bilans łagodzi spadki cen
Wyższe zużycie paszowe: Produkcja pszenicy w UE została obniżona do 133,00 mln ton. Jednocześnie rosnące zużycie na cele paszowe (do 52,00 mln ton) mocno ogranicza zapasy końcowe Wspólnoty (spadek do 11,72 mln ton).
Perspektywa dla MATIF: Ciasny bilans wewnątrz UE stanowi naturalną barierę chroniącą europejskie ceny pszenicy przed głębszą przeceną, choć konkurencja ze strony podaży od innych kluczowych eksporterów wyznacza sufit dla ewentualnych wzrostów.
Rosja i Ukraina: Paraliż dostaw z Morza Czarnego i cięcie eksportu
Spadek wolumenów eksportowych: Przy stabilnej produkcji w Rosji (88,00 mln ton) i na Ukrainie (26,00 mln ton), prognoza rosyjskiego eksportu została drastycznie obniżona aż o 3 mln ton – do 40,00 mln ton (z 43 mln ton we wrześniu). Prowadzi to do akumulacji zapasów w Rosji (wzrost do 19,09 mln ton).
Wyzwania logistyczne i infrastrukturalne: Utrzymujący się paraliż żeglugi, ataki na infrastrukturę portową oraz koszty ubezpieczeń w basenie Morza Czarnego efektywnie blokują sprawny wypływ ziarna. Rosja i Ukraina, mimo obecności ziarna w magazynach, mają ograniczoną zdolność do szybkiego zasypywania światowego popytu.
Australia, Kanada i Argentyna: Podaż z Półkuli Południowej i Kanady
Kanada: Zbiory skorygowane w górę do 36,50 mln ton umożliwiły zwiększenie eksportu do 30,50 mln ton.
Australia i Argentyna: Bardzo dobre perspektywy produkcyjne (Australia: 31,00 mln ton, Argentyna: 21,50 mln ton) pozwalają na utrzymanie wyższego wolumenu eksportowego (odpowiednio 23,50 mln ton i 16,00 mln ton), co dodatkowo stabilizuje globalne ceny pszenicy.
Podsumowanie rynkowe: Waluty, diesel z Rosji i geopolityka
W krótkim okresie ceny pszenicy pozostają pod wpływem wahań na rynku kukurydzy, rosnącej podaży z Półkuli Południowej oraz istotnych zwrotów geopolitycznych i walutowych:
Kurs EUR/USD (Dolar najdroższy od maja 2025 r.): Silny dolar z jednej strony uderza w konkurencyjność eksportową USA (wymuszając cięcie prognoz eksportu), z drugiej zaś osłabia euro, co tworzy bufor ochronny dla cen na giełdzie MATIF w Paryżu.
Porozumienie paliwowe i „rozejm energetyczny” (Inicjatywa Trumpa): Naciski dyplomatyczne Donalda Trumpa i ogłoszenie porozumienia w sprawie dostaw rosyjskiego oleju napędowego (oraz rozejmu dotyczącego ataków na infrastrukturę rafineryjną) mają na celu odciążenie rynków paliwowych i obniżenie globalnych kosztów paliw.
Skutki dla rynku rolnego: Tani diesel obniża koszty produkcji rolnej, transportu oraz frachtu morskiego, co zdejmuje część presji inflacyjnej z cen zbóż.
Odbudowa logistyki: Jeżeli porozumienie energetyczne utrzyma się i pociągnie za sobą stopniowe odblaskowanie szlaków na Morzu Czarnym, uwolnienie zablokowanych zapasów z Rosji (19,09 mln ton) może zwiększyć podaż ziarna na rynku globalnym i zadziałać niedźwiedzio na światowe ceny pszenicy.
W dłuższej perspektywie kluczowym fundamentem chroniącym rynek przed głębszymi spadkami pozostają jednak historycznie niskie zbiory w USA (wspierające wysoką, mimo korekty, cenę skupu na poziomie 6,30 USD/bu) oraz kurczące się zapasy końcowe w Unii Europejskiej.
Źródło: Analiza Agro Profil na podstawie danych USDA i giełd towarowych
Ceny kukurydzy a październikowe prognozy USDA: Październikowa publikacja Departamentu Rolnictwa USA (USDA) przyniosła istotne korekty bilansowe, które natychmiast przełożyły się na giełdowe ceny kukurydzy. Wyższa produkcja i wyższe zapasy w USA wywołały presję spadkową na rynku amerykańskim, podczas gdy europejski rynek MATIF zareagował znacznie spokojniej ze względu na napięty bilans w Unii Europejskiej.W naszej analizie znajdziesz szczegółowy obraz podaży i popytu na globalnym i unijnym rynku kukurydzy.
Reakcja rynku: Ceny kukurydzy w Chicago i na MATIF
Obniżka prognozy ceny przez USDA: W najnowszym raporcie USDA obniżyło szacowaną średnią sezonową cenę kukurydzy płaconą rolnikom w USA o 10 centów – z 4,80 USD/bu do 4,70 USD/buszel.
Gwałtowny spadek na giełdzie w Chicago (CBOT): Reakcja inwestorów na piątkowe dane była natychmiastowa. Ceny kukurydzy na giełdzie w Chicago spadły po publikacji raportu o ponad 4%, reagując na wyższe od oczekiwań zbiory i odbudowę zapasów końcowych w USA.
Ograniczony wpływ na ceny kukurydzy na MATIF: W przeciwieństwie do giełdy w USA, unijny rynek zignorował amerykańskie spadki. Ceny kukurydzy na paryskiej giełdzie MATIF wykazały dużą odporność, a wpływ raportu był mocno ograniczony. Głównym powodem jest głęboki deficyt produkcyjny w Europie, który utrzymuje wysokie premiowanie lokalnego ziarna.
Stany Zjednoczone: Wzrost podaży odbudowuje zapasy
Amerykański bilans kukurydzy w korekcie październikowej charakteryzuje się wzrostem plonów, co przełożyło się na presję, jaką odczuły ceny kukurydzy.
Wskaźnik rynkowy
2025/26 (Est.)
2026/27 (Sep)
2026/27 (Oct)
Zmiana m/m (Oct – Sep)
Zapasy początkowe (Beginning Stocks)
1 551
1 922
2 095
+173 mln bu
Zbiory (Produkcja) (Production)
16 964
15 800
16 034
+234 mln bu
Zużycie całkowite (Use, Total)
16 451
16 180
16 305
+125 mln bu
Zapasy końcowe (Ending Stocks)
2 095
1 567
1 849
+282 mln bu
Średnia cena na farmie ($/bu)
$4,16
$4,80
$4,70
-$0,10
Kluczowe obserwacje dla USA:
Wyższe plony i produkcja: USDA podniosło szacunek średniego plonu ze 178,5 do 181,2 bu/akr. Przełożyło się to na wzrost zbiorów o 234 mln bu (do 16 034 mln bu).
Bioetanol silnym filarem popytu: Przetwórstwo na bioetanol wzrosło m/m o 50 mln bu do poziomu 5 650 mln bu. Przemysł paliwowy pochłania obecnie aż 35,2% amerykańskich zbiorów (5 650 mln z 16 034 mln bu) oraz 34,7% całkowitego zużycia w USA, ograniczając głębsze spadki cen.
Skutki dla zapasów: Wzrost całkowitej podaży (+407 mln bu) przewyższył wzrost zużycia (+125 mln bu), co podniosło prognozowane zapasy końcowe do 1 849 mln bu.
Przełożenie na rynek globalny
Mimo że w ujęciu miesięcznym (m/m) światowe zapasy wzrosły za sprawą USA, w ujęciu rocznym (r/r) globalne bilanse pozostają napięte.
Region
Sezon
Zapasy początkowe
Zbiory (Produkcja)
Zużycie całkowite
Eksport
Zapasy końcowe
Świat (World)
2025/26
295,64
1 330,62
1 319,10
215,96
307,16
2026/27 (Oct)
307,16
1 293,75
1 320,50
210,70
280,44
Zmiana r/r
+11,52
-36,87
+1,40
-5,26
-26,72
Kluczowe obserwacje dla Świata:
Perspektywa m/m (październik vs wrzesień): W porównaniu z ubiegłym miesiącem globalne zapasy końcowe wzrosły o 8,34 mln t (do 280,44 mln t).
Perspektywa r/r (2026/27 vs 2025/26): W porównaniu do poprzedniego sezonu światowe zbiory spadną o 36,87 mln ton (do 1 293,75 mln t), a globalne zapasy końcowe skurczą się na koniec sezonu o 26,72 mln ton r/r, co w dłuższej perspektywie powinno wspierać światowe ceny kukurydzy.
Unia Europejska i rola Ukrainy: Dlaczego MATIF opiera się spadkom?
Sytuacja w Unii Europejskiej tłumaczy, dlaczego amerykańscy inwestorzy i ceny kukurydzy w USA zareagowali spadkami, podczas gdy rynek europejski pozostał stabilny.
Głęboki spadek zbiorów w UE: USDA w październiku obniżyło szacunek unijnej produkcji o 2,6 mln ton m/m – do poziomu zaledwie 48,0 mln ton. W porównaniu z ubiegłym sezonem (56,9 mln t) oznacza to drastyczny spadek aż o 8,9 mln ton r/r.
Konieczność wysokiego importu: Wyraźny deficyt ziarna w UE powoduje, że prognozowany import kukurydzy przez UE wynosi wysokie 23,5 mln ton (wobec 20,0 mln t w sezonie 2025/26). To właśnie ten czynnik sprawił, że ceny kukurydzy na giełdzie MATIF zachowały stabilność.
Ukraina głównym dostawcą: Ukraina utrzymuje stabilne zbiory na poziomie 31,8 mln ton oraz potencjał eksportowy w wysokości 22,0 mln ton. Dostępność ukraińskiego ziarno będzie kluczowa dla zaspokojenia unijnego zapotrzebowania importowego.
Podsumowanie Rynkowe
USA i Chicago: Szybsza odbudowa zapasów końcowych wywarła silną presję na ceny kukurydzy na giełdzie w Chicago (spadek o ponad 4%) oraz skłoniła USDA do obniżenia średniej ceny sezonowej do 4,70 USD/bu. Popyt ze strony bioetanolu pozostaje jednak mocnym buforem stabilizującym.
Europa i MATIF: Drastycznie niższe zbiory w UE (zaledwie 48 mln t) utrzymały wysokie zapotrzebowanie na import (23,5 mln t), sprawiając, że wpływ amerykańskiego raportu na ceny kukurydzy na MATIF był bardzo ograniczony.
Źródło: Analiza Agro Profil na podstawie danych USDA
Zmiany Prawa łowieckiego:Krajowa Rada Izb Rolniczych (KRIR) wydała zdecydowanie negatywną opinię o obywatelskim projekcie ustawy o zmianie ustawy – Prawo łowieckie oraz niektórych innych ustaw. Samorząd rolniczy apeluje o całkowite odrzucenie propozycji, wskazując, że choć autorzy projektu powołują się na ochronę zwierząt i bezpieczeństwo publiczne, w praktyce uderza on bezpośrednio w interesy gospodarstw rolnych, bezpieczeństwo żywnościowe oraz walkę z ASF.
Projekt, który wpłynął do Sejmu, niesie za sobą daleko idące zmiany w dotychczasowej gospodarce łowieckiej. Zdaniem KRIR, dokument nie zawiera rzetelnych analiz dotyczących skutków finansowych i gospodarczych dla rolników.
Główne zagrożenia dla rolnictwa wskazane przez KRIR:
Strefa 700 metrów i paraliż odstrzału: Projekt zakłada m.in. zwiększenie minimalnej odległości oddawania strzału od budynków ze 150 do 700 metrów. Przy rozproszonej polskiej zabudowie wiejskiej wyłączy to z polowań ogromne obszary pól uprawnych, które staną się bezkresnymi „azylami” dla zwierzyny.
Brak zabezpieczenia finansowego odszkodowań: Ograniczenie źródeł przychodów Polskiego Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich (w tym likwidacja polowań komercyjnych) nastąpiło bez oszacowania wpływu na zdolność do wypłaty odszkodowań za szkody łowieckie. W efekcie zniszczone przez dziki czy jelenie plony mogą pozostać całkowicie bez rekompensaty dla rolnika.
Zagrożenie epizootyczne (ASF): Proponowane zakazy (m.in. w zakresie dokarmiania czy ograniczenia metod nocnych i z nagonką) nie uwzględniają realiów zwalczania chorób zakaźnych. Brak wyłączeń dla odstrzałów sanitarnych grozi utratą kontroli nad populacją dzików i eskalacją afrykańskiego pomoru świń.
Biurokracja i ryzyko luki prawnej: Wymóg uzgadniania rocznych planów łowieckich z 16 RDOŚ oraz nadanie szerokich praw strony organizacjom ekologicznym (z prawem do sądowych skarg) doprowadzi do przewlekłości postępowań. Sztywne terminy wygaszania dotychczasowych wieloletnich planów (24 miesiące) i obwodów (36 miesięcy) grożą powstaniem groźnej luki prawnej i całkowitym wstrzymaniem gospodarki łowieckiej.
Co dalej?
Samorząd rolniczy stoi na stanowisku, że regulacje o tak szerokich skutkach społeczno-gospodarczych nie mogą być wprowadzane bez uwzględnienia realiów produkcji rolnej. KRIR wnosi o odrzucenie projektu, a w przypadku kontynuowania prac parlamentarnych – o bezwzględne zabezpieczenie interesów rolników, zagwarantowanie wypłat odszkodowań oraz utrzymanie skutecznych metod regulacji liczebności zwierzyny.
Źródło opinii: Wystąpienie Zarządu Krajowej Rady Izb Rolniczych podpisane przez Prezesa Wiktora Szmulewicza (KRIR/JM/1078/2026).
KRIR apeluje: Nowe drogi ekspresowe i obwodnice są kluczowe dla rozwoju infrastruktury, ale dla wielu gospodarstw oznaczają komunikacyjny paraliż. Odcięte dojazdy do pól, zakazy wjazdu dla ciągników i wielokilometrowe objazdy po zbyt wąskich drogach lokalnych to codzienność rolników. Czy inwestycje drogowe muszą powstawać kosztem gospodarstw rolnych? Krajowa Rada Izb Rolniczych (KRIR) przekonuje, że nie – ale wymaga to pilnej zmiany prawa.
Zarząd KRIR, realizując wniosek przyjęty podczas XIII posiedzenia KRIR VII kadencji, skierował oficjalny apel do Ministra Infrastruktury Dariusza Klimczaka. Samorząd rolniczy domaga się wprowadzenia ustawowego obowiązku opiniowania projektowanych dróg przez właściwe miejscowo wojewódzkie izby rolnicze.
Obwodnica, która utrudnia życie. Przykład Nysy i Sidziny
Obecne przepisy nakazują konsultowanie przebiegu inwestycji drogowych z jednostkami samorządu terytorialnego – wójtami, burmistrzami czy zarządami powiatów i województw. W tym procesie brakuje jednak głosu samorządu rolniczego, który najlepiej zna realia pracy na wsi.
Skutki takich niedopatrzeń widać na konkretnych przykładach:
Obwodnica Nysy (DK46, DK41): Wprowadzone zakazy ruchu dla ciągników i maszyn rolniczych zmuszają gospodarzy do korzystania z wąskich dróg gminnych i powiatowych, nieprzystosowanych do szerokiego, nowoczesnego sprzętu. Dzieje się tak mimo niedawnego podniesienia dopuszczalnej prędkości ciągników do 40 km/h.
Projektowana obwodnica Sidziny (DK46): Generuje ryzyko powtórzenia tego samego scenariusza, odcinając tradycyjne ciągi komunikacyjne i dojazdy do pól.
Przecięcie szlaków dojazdowych wymusza na rolnikach wielokilometrowe objazdy. To nie tylko strata czasu podczas prac polowych czy transportu płodów rolnych do punktów skupu, ale także realny wzrost zużycia paliwa i wyższe koszty prowadzenia produkcji.
Rozwiązanie na wyciągnięcie ręki: Konsultacje przed wylaniem asfaltu
Jak podkreśla Prezes KRIR Wiktor Szmulewicz, większości tych konfliktów można by uniknąć na bardzo wczesnym etapie. Wojewódzkie izby rolnicze – dzięki strukturom rad powiatowych i delegatom w gminach – dysponują unikalną wiedzą na temat lokalnej sieci dróg, struktury gospodarstw i szlaków komunikacyjnych maszyn rolniczych.
Gdyby izby miały prawo opiniować warianty przebiegu dróg, projektanci mogliby z wyprzedzeniem zaplanować odpowiednie wiadukty, bezkolizyjne przejazdy czy poszerzenia dróg dojazdowych.
Główny postulat KRIR:
Wprowadzenie prawnego obowiązku zasięgania opinii wojewódzkiej izby rolniczej przy każdej inwestycji drogowej planowanej na gruntach rolnych lub wpływającej na dojazd do gospodarstw i pól.
A jak wygląda sytuacja z dojazdem do pól w Waszej okolicy? Czy nowe drogi poprawiły logistykę, czy przysporzyły dodatkowych kłopotów? Zachęcamy do dyskusji w komentarzach!
Źródło: Opracowanie Agro Profil na podstawie komunikatu KRIR
Ceny paliw na poniedziałek 12.10.2026:Początek nowego tygodnia na polskich stacjach paliw przebiega pod dyktando górnych limitów cenowych wyznaczonych w piątkowym obwieszczeniu Ministra Energii. W poniedziałek, 12 października, na pylonach w całym kraju obowiązują wyższe stawki z okresu weekendowego, na czele z maksymalną ceną oleju napędowego wyśrubowaną do poziomu 8,06 zł/l (+24 gr/l względem ubiegłego tygodnia). Należy jednak podkreślić, że podawane w rozporządzeniach kwoty to nie sztywna cena rynkowa, lecz nieprzekraczalny sufity detaliczny – na niezależnych stacjach i w lokalizacjach miejskich podstawowy diesel jest ciągle kupowany taniej, podczas gdy pułap 8,06 zł/l zarezerwowany jest głównie dla paliw uszlachetnionych (Premium) oraz stacji autostradowych. Z racji zasady PKN Orlen, wykluczającej poniedziałkowe zmiany cenników rafineryjnych, obecny układ cenowy utrzyma się do końca dnia.
W tle polskiego rynku toczy się brutalna gra polityczna na linii Waszyngton–Kijów–Moskwa. Ogłoszone przez Donalda Trumpa porozumienie z Władimirem Putinem ws. wyeksportowania do 4,8 mln ton rosyjskiego diesla (oraz wydanie przez amerykański Departament Skarbu czasowej licencji sankcyjnej) odbyło się całkowicie poza wiedzą i akceptacją Ukrainy. Prezydent Wołodymyr Zełenski bezogródkowo skrytykował ten krok, nazywając cichym sponsorowaniem machiny wojennej Kremla.
Analiza działań Białego Domu wskazuje jednoznacznie, że Trump, pod presją zbliżających się decyzji politycznych w USA, próbuje przerzucić odpowiedzialność za rekordowe ceny diesla na wojnę rosyjsko-ukraińską oraz ataki Kijowa na rosyjskie rafinerie, maskując w ten sposób bezpośrednie skutki własnego konfliktu z Iranem i kryzysu na Bliskim Wschodzie.
Poniedziałkowe ceny maksymalne na stacjach (12.10.2026 r.)
Zgodnie z obowiązującym obwieszczeniem resortu energii, dzisiaj na stacjach w kraju obowiązują poniższe nieprzekraczalne limity (wyznaczone w ramach programu CPN – „Ceny Paliwa Niżej” z 8% stawką VAT):
Olej Napędowy (ON):8,06 zł/l(maksymalna cena dopuszczalna; najczęściej wyznaczająca pułap dla paliw Premium)
Benzyna Eurosuper 95 (Pb95):6,97 zł/l(maksymalna cena dopuszczalna)
Benzyna Super Plus (Pb98):7,85 zł/l
Hurt Orlenu i kulisy sporu politycznego
W poniedziałek rozliczenia z odbiorcami bazują na cenniku hurtowym PKN Orlen opublikowanym w sobotę, 10 października:
Olej Napędowy Ekodiesel:7 124 zł/m³ netto(lekki spadek o -36 zł/m³ względem piątku).
Benzyna Pb95:6 239 zł/m³ netto(wzrost o +85 zł/m³).
Na rynku międzynarodowym obietnice Trumpa zderzają się z twardymi realiami:
Ostra odpowiedź Kijowa: Ukraina zadeklarowała, że nie zamierza wstrzymywać uderzeń dronowych na rosyjskie rafinerie i porty paliwowe. Tuż po ogłoszeniu układu ukraińskie drony zaatakowały m.in. terminal naftowy w obwodzie rostowskim.
Brak fizycznego paliwa: Uszkodzenia rosyjskich zakładów przetwórczych (spadek mocy o ok. 30%) i wewnętrzne niedobory diesla w samej Rosji sprawiają, że zapowiadana dostawa 4,8 mln ton może okazać się jedynie politycznym bluffem.
Wyliczenie prognozy cen maksymalnych na wtorek (13.10)
Przeliczenie sobotnich stawek rafineryjnych Orlenu (hurt netto + 30 gr/l marży detalicznej + 8% VAT) wyznacza prognozowane progi cen maksymalnych, jakie Minister Energii wprowadzi od wtorkowego poranka:
Poniedziałkowy poranek na stacjach przypomina o bardzo wysokich kosztach paliwa w szczycie jesiennych prac polowych. Choć obietnice płynące z Waszyngtonu miały uspokoić rynek, rolnicy i przedsiębiorcy transportowi widzą, że gra toczy się w wymiarze czysto politycznym.
We wtorek czeka nas na stacjach jedynie symboliczna obniżka maksymalnej ceny diesla (o 4 grosze na litrze), natomiast maksymalna cena benzyny Pb95 przekroczy barierę 7 zł. Dopóki na Morzu Czarnym trwa infrastrukturalna wojna, a sytuacja na Bliskim Wschodzie pozostaje napięta, realny spadek cen paliw na pylonach pozostaje bardzo odległy.
Od kilku tygodni trwają żniwa słonecznika. Wprawdzie niektórym rolnikom udało się zebrać część upraw nawet na początku września, to większość musiała czekać miesiąc dłużej, a są i tacy, gdzie rośliny na plantacji wciąż są zielone.
Wegetacja słonecznika. Jak rośliny poradziły sobie z suszą?
– Słonecznik uprawiamy od 4-5 lat – mówi Tomasz Krysiak, rolnik z Wierzbnika. – Raz mamy więcej, a raz mniej. W tym roku było 28 hektarów. Początek wegetacji był bardzo dobry. My preferujemy wczesne siewy, a wtedy były opady deszczu. Później zaczął się problem i słonecznik zaczął w oczach umierać. Skończyło się niezbyt dobrym wynikiem.
Żniwa słonecznika – na co zwrócić uwagę podczas omłotu?
– Z tych 28 hektarów zebraliśmy średnio około dwóch ton technologicznych nasion do sprzedaży. Mieliśmy jedną odmianę. Bywało, że zbieraliśmy nawet ponad 4 tony, a w tym roku na tym samym polu przy braku opadów sypnął tylko 2 tony z hektara.
– Na słonecznik, tak jak na inne uprawy, nie był może to cudowny rok, ale widać – mówi Wojciech Grabowski z Jankowic Wielkich. – Uważa się, że słonecznik znosi, może nie tyle co toleruje, ale znosi te wysokie temperatury. I tak porównując wszystkie inne uprawy w naszym gospodarstwie, typu soja, kukurydza, czy inne wiosenne, to słonecznik chyba wypadnie lepiej niż się spodziewaliśmy. Najgorszy kawałek dał mi 1,8 tony z hektara, troszeczkę lepszy 2,3 tony z hektara, a jeszcze lepszy około 3 ton z hektara. Była to ta sama odmiana, a na plonowanie miała wpływ tylko zmienność glebowa. Najlepsze stanowisko jeszcze jest zielone i jeszcze czekamy ze zbiorem. Byłaby za duża strata podczas omłotu, więc czekamy na uschnięcie roślin i dopiero wtedy będziemy to kosić.
Wyniki plonowania słonecznika. Różnice między odmianami
– Z doświadczeń wnioskuję, że odmiany bardzo dużo wnoszą – stwierdza Tomasz Krysiak. – Ale dużo zależy też od warunków pogodowych. Główny wpływ na plon ma deszcz, bo nie jest z prawdą to, co wszyscy mówią, że słonecznik można posiadać na słabych glebach.
– Tutaj niedaleko nas są dość duże poletka pokazowe – mówi Wojciech Grabowski. – Prowadzący te poletka mają dobrze opracowane wyniki, można się na nich wzorować. Ja w tym roku miałem tylko jedną odmianę, ale widać, że zmienność bonitacji glebowej bardzo mocno wpływa na wynik plonu.
Wilgotność nasion słonecznika podczas zbioru
– Słonecznik zbierany był około 10% wilgotności – twierdzi pan Tomasz.
– Wilgotność słonecznika musi być w okolicach dziesięciu, ośmiu, dziewięciu, żeby się to fajnie wymłóciło – dodaje pan Wojciech. – Jeżeli jest większa wilgotność, to są duże straty.
Straty podczas zbioru słonecznika mogą obniżyć rzeczywisty plon
– Zbieraliśmy to własną przystawką przerobioną, czyli przystawka zbożowa przerobiona specjalnie do zbioru słonecznika. Próbowaliśmy 2 lata zbierać to przerobioną przystawką do kukurydzianą. Nie sprawdzało się, były za duże straty. W tym roku zrobiliśmy całe przezbrojenie i uważam, że jest ok.
– My uprawiamy słonecznik drugi rok z rzędu – dodaje Wojciech Grabowski, rolnik z Jankowic Wielkich. – Pierwszy rok był może nie tyle co problematyczny, co sam zbiór okazał się bardzo trudny. Nie mieliśmy przystawki odpowiedniej, było duża strata na przystawce kukurydzianej i stwierdziłem, że nie będę tego robił. Ale udało się nam na ten rok załatwić tam przystawkę oryginalną, typową do słonecznika. Straty podczas omłotu znacznie się pomniejszyły.
Do magazynu czy punktu skupu. Co ze sprzedażą nasion?
– Sprzedaliśmy już 75 ton nasion, czyli praktycznie większość z tego areału 28 hektarów – mówi pan Tomasz. – Pojawiają się, natomiast pewne dziwne problemy logistyczne. Słonecznik to bardzo lekki towar i na naczepy ciężarowe wchodzi tylko około 18 ton. To sprawia, że koszty transportu na dalsze odległości są już spore, ponieważ firma transportowa może przewieźć niewiele tego towaru, więc stawki za tonę są wysokie.
Opłacalność na przestrzeni kilku sezonów. Jak opłacalna jest uprawa?
– Ten rok chcemy całkowicie zapomnieć. W tym roku w związku z suszą słonecznik dał plon zaledwie dwóch ton , soja od 1,5 do 2 ton, a kukurydza, którą właśnie wczoraj zaczęliśmy kosić – około 3 do 3,5 tony z hektara przy wilgotności kukurydzy od 21-25 procent. Musimy zebrać wszystkie uprawy, policzyć i zobaczymy jak to wyjdzie. Excel pokaże prawdę na koniec.
– Siejemy słonecznik, żeby po prostu radzić sobie z tymi warunkami trudnymi, suchymi warunkami pogodowymi – stwierdza Wojciech Grabowski. – Musimy zdywersyfikować uprawy, a słonecznik na pewno jest jakąś alternatywą. Więcej firm zaczyna już skupować ten słonecznik, więc w ten sposób uciekamy od problemów i pchełki rzepakowej, i śmietki rzepakowej, i innych owadów, które są uporczywe w uprawie rzepaku.
Słonecznik na poletkach odmianowych. Jak wypadł w tym sezonie?
– Wegetacja, jak widać tutaj po tej plantacji, na której jesteśmy, przebiegała bardzo pomyślnie – mówi Kacper Ksiądzyna z firmy Pioneer. – Niestety są miejsca u nas na Opolszczyźnie, które dotknęła susza i krajobraz jest bardzo różny i tak samo różnie potrafią wyglądać poszczególne rośliny na polach. Wydaje mi się, że słonecznik jest jedną z tych roślin, która poradziła sobie nieco lepiej w miejscach, gdzie wystąpiła ta ekstremalna susza. Natomiast to wszystko trzeba jeszcze oszacować po zbiorach. Natomiast trzeba stwierdzić, że na przestrzeni ostatnich 5-7 lat z roku na rok widać lawinowy wręcz przyrost areału upraw słonecznika. Rolnicy nauczyli się tej uprawy, dopracowywali technologię zbioru, żeby ograniczyć straty i poprawić wydajności na polach. W zeszłym roku, dwa lata temu, możemy powiedzieć o bumie na słonecznik, bo to już był naprawdę przyrost lawinowy. I w tym roku wydaje mi się, że historia może się powtórzyć.
Nasiona słonecznika. Czy niektóre odmiany będą dostępne?
– Jeśli słoneczniki przyniosą przyzwoity plon, a tak w wielu miejscach wyglądają, do tego cena też na chwilę obecną kształtuje się na bardzo przyzwoitym poziomie, więc może to zachęcić gospodarzy do dalszego uprawiania. Dodatkowym plusem jest to, że słoneczniki świetnie nadają się też na słabe stanowiska, bo radzą sobie też na 5-6 klasę, a od tego roku coraz częściej spotykam się ze gospodarzami, którzy wysiewają słoneczniki i na 3, i na 2 klasie, więc widać, że też przekrój gleb, na których wysiewane są słoneczniki też wzrasta. Wydaje mi się, że możemy mieć kolejny rekordowy rok, jeśli chodzi o zasiewy słonecznika. Potwierdzają to też liczne rozmowy i telefony od gospodarzy, którzy pytają o dostępność materiału siewnego, proszą o zarezerwowanie nasion, ponieważ z ofertą sprzedażową ruszamy dopiero jesienią, a zainteresowanie słonecznikiem wystartowało dużo szybciej niż zwykle.
– A czy nie zabraknie nasion?
– Tego nie jesteśmy w stanie zagwarantować. Sytuacja jest bardzo dynamiczna. Wiele krajów europejskich jest dotkniętych suszą. Ja z mojej strony mogę przekazać, że biorąc pod uwagę wcześniejsze lata i wręcz lawinowy przyrost areału słonecznika, zgłosiłem bardzo duże zapotrzebowanie, jeśli chodzi o materiał siewny. Natomiast ciężko oszacować w tym momencie, jaka będzie skala tego popytu, więc wszystko rozstrzygnie się jesienią. Dlatego, jeśli ktoś jest zainteresowany jakąś wybraną odmianą słonecznika, to rekomenduję nieco szybciej rozważyć opcje zamówienia materiału siewnego, żeby móc dostać tą odmianę, na którą chcemy się zdecydować.
Słonecznik w Europie. Jak wyglądają tamtejsze uprawy?
– Jestem po rozmowach z kolegami z innych krajów, takich jak Węgry, Rumunia czy Francja – mówi Kacper Mazurek z firmy Lidea. – Wszędzie tam wystąpiła susza. Węgry praktycznie całościowo były dotknięte brakiem opadów i suszą. Z tego powodu żniwa zaczęły się tam zdecydowanie wcześniej, nawet około 10 dni wcześniej niż zazwyczaj. I w tych rejonach dotkniętych suszą plony są na poziomie około tony, maksymalnie półtorej tony z hektara. W innych rejonach, na przykład w Rumunii sytuacja wygląda obiecująco i tutaj plony słonecznika mogą sięgać czterech, nawet pięciu ton z hektara.
Co ma największy wpływ na plon?
– Jeżeli oceniamy sytuację tegoroczną, to wszystko zależy od lokalizacji – mówi Dariusz Klusko, rolnik z Pągowa. – Na tej plantacji słonecznik wygląda w miarę dobrze, ale to może też dlatego, że czasami wystarczy jeden deszcz. Tutaj przyszedł taki duży deszcz z gradem. I choć wyglądało to dość przerażająco, bo liście i łodygi były uszkodzone, to rośliny zostały opryskane i zabezpieczone jakoś sobie poradziły i nie widać wielkich strat. Ale w innych rejonach Polski, a nawet województwa opolskiego to wygląda różnie.
Ten mały pojazd o długości 188 cm i szerokości 91 cm cechował się niewielkim promieniem skrętu wynoszącym 150 cm. Fot. R. Mazur
Polscy konstruktorzy stworzyli wiele interesujących maszyn rolniczych, które nigdy nie doczekały się produkcji seryjnej. Wśród nich znalazł się niezwykły trójkołowy Ursus C-308 FSO, wykorzystujący części z samochodu Warszawa i skutera WFM Osa. Choć pojazd pomyślnie przeszedł próby, jego historia zakończyła się na etapie warsztatowej konstrukcji. Podobny los spotkał projekt niewielkiego Ursusa C-308D z silnikiem wysokoprężnym.
Historia polskiej techniki rolniczej pełna jest niezrealizowanych projektów. Część z nich nigdy nie opuściła bram fabrycznych, a nawet desek kreślarskich. Kulisy powstania dwóch takich konstrukcji pokazują, jak wiele pomysłów mieli polscy inżynierowie w czasach PRL. W drugiej połowie lat pięćdziesiątych odstąpiono od przymusowej kolektywizacji rolnictwa na wzór ZSRR. Okazało się wówczas, że polskie leśnictwo i rolnictwo praktycznie nie dysponują mikrociągnikami. Ministerstwo Przemysłu zainicjowało więc prace nad takimi maszynami w Biurze Konstrukcyjnym Przemysłu Maszynowego Leśnictwa we Wrocławiu oraz Zakładzie Konstrukcyjnym ZM Ursus.
Projekt przygotowany w biurze konstrukcyjnym podwarszawskich zakładów został ukończony w marcu 1957 roku, a pierwszy prototyp ujrzał światło dzienne 11 października tego samego roku. Tempo prac było więc imponujące. Mikrociągnik Ursus C-308 miał służyć rolnikom i ogrodnikom, ułatwiając uprawę mniejszych areałów z użyciem dedykowanego osprzętu.
Wiosną 1958 roku przeprowadzono testy w gospodarstwach ogrodniczych. Pomyślne wyniki pozwoliły skierować ten niewielki ciągnik do produkcji seryjnej, która ruszyła pod koniec 1958 roku. Należy jednak zaznaczyć, że Ursus C-308 stał się dla fabryki sposobem na zapełnienie wolnych mocy produkcyjnych. Powstawał w małych seriach, a dziennie halę montażową opuszczało nie więcej niż 4–6 sztuk. Produkcja małego Ursusa zakończyła się już w 1963 roku, wraz z podpisaniem umowy z Zetorem na uruchomienie produkcji ciągnika typu 4011.
Ursus C-308. Niewielki ciągnik rolniczy z silnikiem o mocy 8 KM
Warto wspomnieć kilka słów o samej konstrukcji Ursusa C-308, do napędu którego warszawscy konstruktorzy zastosowali jednocylindrowy, dwusuwy silnik S-261C o zapłonie iskrowym, dostarczany przez WSM Bielsko Biała. W perspektywie jednostka ta miała zostać zastąpiona jednocylindrowym dieslem, o którym będzie mowa dalej. Silnik z WSM osiągał moc 8 KM, a jego maksymalny moment obrotowy wynosił 26 Nm przy 2100 obr./min. Litera „C” oznaczała odmianę ciągnikową tego silnika. Użebrowaną głowicę ze stopu lekkiego wyposażono w odprężnik ułatwiający ręczny rozruch za pomocą dźwigienki z zębatką. Chłodzenie powietrzem zapewniała dmuchawa promieniowa.
Do szczególnych cech układu napędowego C-308 należało zastosowanie sprzęgła odśrodkowego, współpracującego z 3-biegową przekładnią oraz mostem ze zwolnicami. Charakterystyka sprzęgła odśrodkowego wymuszała na użytkowniku specyficzną obsługę. Zmiana biegów była możliwa wyłącznie podczas całkowitego postoju pojazdu, zaś sprzęgło załączało się samoczynnie, gdy liczba obrotów silnika przekraczała 1200 obr./min. Aby ograniczyć poślizg tarczy, silnik musiał pracować powyżej 1500 obr./min.
Ursus C-308 FSO. Jak z ciągnika rolniczego powstał trójkołowiec?
Ergonomia i obsługa: stanowisko operatora uległo całkowitej przemianie. Pojawiła się podłoga osłonięta błotnikami oraz centralnie umieszczone siodełko dla kierowcy. Zajęcie miejsca za kierownicą może przysporzyć nieco trudności. Ale gdy już to się uda, kierowca doceni zwrotność tego ciągnika. Fot. R. Mazur
Potencjał adaptacyjny małego Ursusa wykraczał daleko poza tradycyjne rolnictwo. Dostrzegli to inżynierowie z warszawskiej Fabryki Samochodów Osobowych. Otóż zareagowali oni na kłopoty transportu wewnątrzzakładowego, gdzie zastosowanie C-308 z długim ramieniem kierowniczym, jako środka do holowania platform transportowych, okazywało się w warunkach fabrycznych dość nieporęczne. Dlatego zaproponowano skrócenie całego pojazdu poprzez wyeliminowanie ramion kierowniczych i dodanie z przodu koła kierującego.
Tak powstał trzykołowy C-308 FSO, wyposażony we własne siedzenie i miniaturowy układ kierowniczy. Zakres zmian obejmował m.in. zastosowanie przedniego koła ze skutera WFM Osa oraz spawany wspornik zawieszenia. Dla zmniejszenia kosztów zaadaptowany został mechanizm kierowniczy wraz ze skróconą kolumną od samochodu FSO M20 Warszawa.
Części z Warszawy i skutera Osa. Nietypowe rozwiązania konstrukcyjne Ursusa
Pedał hamulca przyspawano do istniejącej dźwigni, a obsługiwało się go prawą nogą. Natomiast pedał gazu łączyła z przepustnicą gaźnika linka Bodwena. Tu, trochę nietypowo, gaz obsługiwało się lewą nogą, co też wymagało przyzwyczajenia kierowcy.
Dodatkowymi elementami odróżniającymi trójkołowego Ursusa od wersji rolniczej była podłoga zespolona z błotnikami, siodełko oraz dwa zaczepy. Konstruktorzy przyspawali także specjalny odbojnik, chroniący przednie koło przed zbyt dużym wahnięciem podczas ostrych manewrów.
Ursus C-308D z sinikiem Lombardini LDW 502 jest cięższy o 80 kg w stosunku do benzynowego C-308. Dysponuje on też o 5,4 KM większą mocą, co przy tej klasie mikrociągnika stanowi znaczącą wartość. Fot. R. MazurTen mały pojazd o długości 188 cm i szerokości 91 cm cechował się niewielkim promieniem skrętu wynoszącym 150 cm. Fot. R. Mazur
Trójkołowy Ursus przeszedł testy. Dlaczego nie rozpoczęto produkcji?
C-308D z 1-cylindrowym silnikiem Hatz E780U wydaje się najbardziej zbliżony do idei, jaka w 1960 roku przyświecała inżynierom z Ursusa. Fot. R. Mazur
Przed oddaniem trójkołowego C-308 do normalnej eksploatacji na terenie FSO przeszedł on serię prób. Testowano go w różnych warunkach i ze zmiennymi obciążeniami. Wszystkie te zadania wykonał pomyślnie. Najważniejszymi jego zaletami okazała się duża zwrotność, stosunkowo duża siła uciągu, prostota ruszania (ze względu na samoczynne odśrodkowe sprzęgło) oraz małe gabaryty.
Ze względu na zastosowanie znacznej ilości części z innych polskich pojazdów zakładano możliwość uruchomienia małoseryjnej produkcji na potrzeby wewnętrzne przemysłu. Trójkołowe C-308 mogły z powodzeniem zostać wykorzystane w dziesiątkach innych zakładów przemysłowych w całym kraju.
Traktor ten jednak pozostał w sferze warsztatowej manufaktury, wykonany dla własnych potrzeb, choć FSO planowała przerobić w ten sposób około 20 sztuk. Niestety przypuszczalnie kierownictwo zakładu nigdy nie wystąpiło oficjalnie do ministerstwa przemysłu o zatwierdzenie projektu i uruchomienie choćby małoseryjnej produkcji.
Ursus C-308D. Polski mikrociągnik miał otrzymać silnik Diesla
Aby pomieścić dwucylindrowy motor, konieczne było subtelne wydłużenie maski. Zabieg ten wykonany został na tyle umiejętnie, że cały ciągnik wygląda tak, jakby w tej formie opuścił biuro projektowe Ursusa w 1957 roku. Fot. R. Mazur
Wróćmy do wspomnianego wcześniej wysokoprężnego silnika, jaki miał być zastosowany w Ursusie C-308 jako C-308D. Gdy wchodził on do produkcji, od samego początku zakładano, że napędzająca go jednostka o zapłonie iskrowym będzie jedynie rozwiązaniem tymczasowym. Konstruktorzy doskonale zdawali sobie sprawę, że w pojeździe rolniczym znacznie lepiej sprawdziłby się ekonomiczny i trwały silnik wysokoprężny.
W 1960 roku, na fali szeroko zakrojonych prac projektowych nad prototypową serią ciągników „C” oraz silnikami S-313 i S-314, Biuro Konstrukcyjne ZM Ursus podjęło wyzwanie. Zbudowano wówczas prototyp 1-cylindrowej jednostki diesla, stworzonej specjalnie z myślą o modelu C-308. Ta mała jednostka o pojemności skokowej 560 cm³ generowała moc 9,5 KM przy 2400 obr./min.
Do dziś nie zachowały się jednak jasne informacje, czy ten obiecujący silnik kiedykolwiek trafił pod maskę gotowego prototypu ciągnika. Twórcy małego Ursusa nie przypuszczali, że ich wizja nie doczeka się realizacji i upadnie wraz z końcem produkcji Ursusa C-308.
Zachowany w zbiorach Narodowego Muzeum Techniki w Warszawie wysokoprężny silnik do napędu Ursusa C-308. W jego układzie zasilania zastosowano austriacką pompę wtryskową Friedmann & Maier P21C i wtryskiwacz jarzmowy z rozpylaczem czopikowym. Fot. firmowe
Zapomniane prototypy Ursusa powróciły po latach. Odtworzył je polski kolekcjoner
Niedokończone losy wspominanych prototypów postanowił dopisać Michał Piotrowski, kolekcjoner zabytkowych ciągników ze Stowarzyszenia Retro-Traktor z Golubia-Dobrzynia. Ponieważ odnalezienie oryginalnych modeli C-308D i C-308 FSO było fizycznie niemożliwe, a wiedza o nich pochodziła jedynie ze skąpych źródeł, pasjonat poszedł inną drogą.
Postanowił odtworzyć zapomniane prototypy, budując je na bazie seryjnych Ursusów C-308. Podszedł on do zadania z ogromnym szacunkiem dla detali historycznych. Tak powstały dwa wysokoprężne mikrociągniki i trójkołowiec.
Pod maskę pierwszego z nich trafił współczesny, dwucylindrowy silnik diesla Lombardini LDW 502 o mocy 13,4 KM. Z powodu większych gabarytów tej jednostki niezbędne okazało się wydłużenie maski pojazdu.
Projektując silnik wysokoprężny, inżynierowie z Ursusa stawiali na korzyści ekonomiczne, co doskonale pokazuje proste porównanie zużycia paliwa. Traktor C-308D z jednostką Hatz spala zaledwie 0,5 litra paliwa na godzinę, podczas gdy benzynowy model pochłaniał w tym samym czasie aż 3 litry mieszanki. Fot. R. Mazur
Drugi traktor otrzymał natomiast jednocylindrowy silnik Hatz E780U o mocy 10 KM. To właśnie ten egzemplarz wydaje się najbardziej zbliżony do idei, jaka w 1960 roku przyświecała inżynierom z Ursusa.
Dopełnieniem kolekcji stał się trzeci pojazd, stanowiący wierną i szczegółową replikę trójkołowego C-308 FSO. Wszystkie były wielokrotnie prezentowane na zlotach i wystawach zabytkowych ciągników w całym kraju, wzbudzając ogromne zainteresowanie wśród publiczności.
Ta strona korzysta z plików cookies. Służą do tego, by strona działała prawidłowo a także do analizowania ruchu na stronie, a także, by wyświetlać Ci lepiej dopasowane treści i reklamy. Stosujemy również cookies podmiotów trzecich. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności i cookies.
Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić wrażenia podczas poruszania się po witrynie. Niektóre z nich są przechowywane w przeglądarce, bo są niezbędne do działania podstawowych funkcji witryny. Używamy również plików cookie podmiotów trzecich, które pomagają nam analizować i rozumieć, w jaki sposób korzystasz z tej witryny. Te pliki cookie oraz pliki stosowane w celach reklamowych będą przechowywane w Twojej przeglądarce tylko za Twoją zgodą. Masz również możliwość rezygnacji z tych plików cookie. Jednak rezygnacja z niektórych z tych plików cookie może wpłynąć na wygodę przeglądania.
Niezbędne pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania strony. Te pliki cookie zapewniają działanie podstawowych funkcji i zabezpieczeń witryny. Anonimowo.
Cookie
Duration
Description
cookielawinfo-checkbox-analytics
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Analityczne”.
cookielawinfo-checkbox-functional
11 months
To ciasteczko jest stosowane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent, aby udokumentować zgodę użytkownika na ciasteczka z kategorii "Funkcjonalne".
cookielawinfo-checkbox-necessary
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Niezbędne”.
cookielawinfo-checkbox-others
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Inne”.
cookielawinfo-checkbox-performance
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Wydajnościowe”.
viewed_cookie_policy
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent i służy do przechowywania informacji, czy użytkownik wyraził zgodę na korzystanie z plików cookie. Nie przechowuje żadnych danych osobowych.
Funkcjonalne pliki cookie wspierają niektóre funkcje tj. udostępnianie zawartości strony w mediach społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcjonalności podmiotów trzecich.
Analityczne pliki cookie są stosowane, by zrozumieć, w jaki sposób odwiedzjący wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki pomagają zbierać informacje o wskaźnikach dot. liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.
Reklamowe pliki cookie są stosowane, by wyświetlać użytkownikom odpowiednie reklamy i kampanie marketingowe. Te pliki śledzą użytkowników na stronach i zbierają informacje w celu dostarczania dostosowanych reklam.