Masz pomysł na badania, które mogą pomóc rolnictwu lepiej radzić sobie z wyzwaniami środowiskowymi? Studenci i doktoranci mogą ubiegać się o dofinansowanie swoich projektów, a pojedynczy grant wynosi nawet 40 tys. zł. W tegorocznej edycji konkursu szczególną uwagę poświęcono bioróżnorodności w rolnictwie. Na przygotowanie i przesłanie zgłoszenia jest czas tylko do końca listopada.
40 tys. zł na jeden projekt. Kto może otrzymać dofinansowanie?
Rozpoczęła się trzecia edycja programu #NestleDlaNauki, organizowanego przez Nestlé Polska. Jednym z jego głównych elementów jest konkurs grantowy skierowany do młodych naukowców zainteresowanych problematyką rolnictwa i systemu żywnościowego.
W tegorocznej odsłonie organizatorzy przeznaczyli na dofinansowanie projektów badawczych łącznie 80 tys. zł. Wsparcie otrzymają co najmniej dwa najwyżej ocenione projekty, a maksymalna wartość pojedynczego grantu wynosi 40 tys. zł.
Do konkursu mogą przystąpić:
studenci studiów pierwszego i drugiego stopnia,
studenci jednolitych studiów magisterskich,
doktoranci.
Projekty można zgłaszać indywidualnie lub w zespołach liczących maksymalnie cztery osoby. Dopuszczalna jest również współpraca uczestników reprezentujących różne kierunki studiów i wydziały.
Bioróżnorodność w rolnictwie. Jakich projektów szukają organizatorzy?
Tematem trzeciej edycji programu jest bioróżnorodność w rolnictwie, ze szczególnym uwzględnieniem regeneracji ekosystemów, monitorowania różnorodności biologicznej i edukacji konsumentów.
Organizatorzy poszukują pomysłów, które pozwolą lepiej poznawać i mierzyć stan ekosystemów rolniczych oraz rozwijać praktyczne rozwiązania wspierające ich regenerację.
Wśród zagadnień związanych z tematyką konkursu znajdują się m.in. kondycja gleby, dostępność wody, różnorodność gatunkowa oraz odporność rolnictwa na zmiany środowiskowe.
Ważnym obszarem jest także opracowywanie metod monitoringu, które mogą pomóc w ocenie skuteczności działań podejmowanych na rzecz bioróżnorodności.
Program ma łączyć wiedzę naukową z praktycznymi wyzwaniami rolnictwa i produkcji żywności.
Dlaczego stan gleby i różnorodność biologiczna mają znaczenie dla gospodarstw?
Bioróżnorodność w rolnictwie nie ogranicza się wyłącznie do ochrony dzikich gatunków roślin i zwierząt. Obejmuje również zależności pomiędzy organizmami glebowymi, uprawami, dostępnością wody i funkcjonowaniem całych ekosystemów rolniczych.
Stan tych elementów może wpływać na odporność gospodarstw na niekorzystne warunki środowiskowe, w tym suszę i zmieniające się warunki klimatyczne. Dlatego w ramach konkursu organizatorzy chcą wspierać projekty pozwalające nie tylko opisywać stan środowiska, ale także opracowywać narzędzia służące do jego monitorowania i oceny.
Trzecia edycja programu koncentruje się również na zwiększaniu świadomości konsumentów dotyczącej znaczenia bioróżnorodności dla produkcji żywności.
Do kiedy można składać wnioski? Termin upływa 30 listopada
Nabór do konkursu rozpoczął się 12 października i potrwa do 30 listopada 2026 roku.
Uczestnicy, których projekty zostaną wybrane do dofinansowania, otrzymają trzy lata od przyznania grantu na przeprowadzenie badań i opublikowanie wyników. Oznacza to, że konkurs nie ogranicza się do przedstawienia samej koncepcji badawczej. Zakłada również jej realizację oraz upowszechnienie uzyskanych rezultatów.
Szczegółowe zasady udziału, regulamin i formularz zgłoszeniowy dostępne są na stronie www.nestledlanauki.pl.
Nie tylko pieniądze. Program obejmuje również IDEATHON
#NestleDlaNauki to inicjatywa łącząca środowisko akademickie z biznesem, której celem jest wspieranie młodych naukowców w rozwijaniu projektów odpowiadających na wyzwania związane z rolnictwem, żywnością i zrównoważonym rozwojem.
Oprócz konkursu grantowego program obejmuje IDEATHON, podczas którego uczestnicy pracują nad rozwiązaniami dotyczącymi zagadnień wskazanych w danej edycji.
Tegoroczny temat wpisuje się w działania dotyczące rolnictwa regeneratywnego i monitorowania bioróżnorodności, które Nestlé rozwija również we współpracy z dostawcami surowców rolnych.
Dla studentów i doktorantów udział w programie może być okazją do zdobycia finansowania, ale także doświadczenia w samodzielnym przygotowaniu i prowadzeniu badań.
Nawet 11,7 metra długości, możliwość transportu różnych rodzajów bel i rozwiązania ułatwiające zabezpieczenie ładunku. Nowy Leboulch Galion ma kilka interesujących parametrów, ale to nie długość platformy zwraca największą uwagę. Producent zdecydował się na konstrukcję, która może mieć znaczenie podczas codziennego załadunku.
Podłoga na wysokości 110 cm. Co wyróżnia nową przyczepę?
Marka Leboulch, należąca do firmy JOSKIN, rozszerzyła ofertę o nową przyczepę platformową Galion. Maszynę przygotowano z myślą o transporcie materiałów rolniczych, w szczególności bel słomy i siana. Jedną z najważniejszych cech konstrukcji jest obniżona platforma ładunkowa, której podłoga znajduje się na wysokości 110 cm od podłoża.
Według producenta jest to najniższa wysokość podłogi w tej kategorii przyczep na rynku. Warto jednak zaznaczyć, że materiał prasowy nie podaje szczegółowego porównania z konkurencyjnymi konstrukcjami. Nisko umieszczona platforma może ułatwiać załadunek, a także ograniczać całkowitą wysokość zestawu z przewożonymi belami.
Nawet 11,7 m długości. Dwie wersje konstrukcyjne Galiona
Nowa przyczepa dostępna jest w wersji doczepianej oraz półzawieszonej. W zależności od konfiguracji długość platformy wynosi od 6 do 11,7 m, co pozwala dostosować maszynę do różnych potrzeb transportowych gospodarstwa.
Produkcja modelu Galion odbywa się w zakładach Leboulch w La Vieille-Lyre w Normandii. Przyczepa została zaprezentowana przy okazji targów Sommet de l’Élevage, zaplanowanych na 6–9 października 2026 roku w Clermont-Ferrand we Francji.
Bele okrągłe czy prostopadłościenne? Wystarczy dobrać odpowiednie drabinki
W modelu Galion przewidziano dwa rodzaje przednich i tylnych drabinek zabezpieczających przewożony ładunek. Do transportu bel okrągłych przeznaczono drabinki wygięte o wysokości 990 mm. Z kolei w przypadku bel prostopadłościennych można zastosować drabinki proste o wysokości 1750 mm.
Takie rozwiązanie umożliwia dostosowanie sposobu zabezpieczenia ładunku do jego kształtu i rodzaju.
Nawet 367 cm wysokości. Hydrauliczne barierki w wyposażeniu opcjonalnym
Dodatkowym wyposażeniem nowej przyczepy mogą być hydraulicznie sterowane barierki boczne. Producent oferuje również rozkładane rozszerzenia, dzięki którym wysokość konstrukcji może wynosić do 367 cm.
Rozwiązanie to ma znaczenie przede wszystkim podczas transportu objętościowych ładunków rolniczych, wymagających dodatkowego zabezpieczenia po bokach platformy.
Co się stanie po odłączeniu przyczepy od ciągnika?
W modelu Galion przewidziano kilka wariantów układu hamulcowego.
Przyczepa może zostać wyposażona w dwuobwodowe hamulce pneumatyczne lub hydrauliczne. Zgodnie z informacjami producenta układy te umożliwiają automatyczne zahamowanie przyczepy po jej odłączeniu od ciągnika.
Dostępna jest również ręczna, trzystopniowa regulacja siły hamowania, pozwalająca wybrać ustawienie odpowiednie do aktualnego obciążenia:
bez ładunku,
połowa ładunku,
pełny ładunek.
Alternatywą jest automatyczny, proporcjonalny układ hamulcowy, który samoczynnie dostosowuje siłę hamowania do obciążenia przyczepy.
Ocynkowane elementy i dwie warstwy lakieru. Jak zabezpieczono konstrukcję?
Przyczepa Galion otrzymała powłokę lakierniczą w charakterystycznych barwach marki Leboulch. Po śrutowaniu konstrukcji nakładany jest podkład dwuskładnikowy 2K, a następnie warstwa nawierzchniowej farby 2K z efektem młotkowym.
Z kolei obrotnica i drabinki są ocynkowane, co ma ograniczać ryzyko korozji podczas eksploatacji maszyny.
Leboulch Galion – najważniejsze dane techniczne
Parametr
Leboulch Galion
Rodzaj maszyny
Przyczepa platformowa
Wersje
Doczepiana lub półzawieszona
Długość platformy
6–11,7 m
Wysokość podłogi
110 cm
Drabinki do bel okrągłych
Wygięte, 990 mm
Drabinki do bel prostopadłościennych
Proste, 1750 mm
Wysokość z opcjonalnymi rozszerzeniami
Do 367 cm
Barierki boczne
Hydrauliczne, opcjonalne
Hamulce
Pneumatyczne dwuobwodowe lub hydrauliczne
Regulacja siły hamowania
Ręczna, 3-stopniowa lub automatyczna proporcjonalna
Podatek rolny – jaki będzie w przyszłym roku? Prezes GUS ogłosił, że średnia cena skupu żyta będąca podstawą podatku rolnego na rok podatkowy 2026 wyniosła 66,42 zł za 1 dt. Jak podaje GUS w komunikacie z 20 października 2025 r., to wynik z 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy. Rok wcześniej stawka wynosiła 86,34 zł za dt, więc spadek to prawie 20 zł, czyli ok. 23 proc.
Prezes GUS ogłosił w komunikacie z 19 października 2026 r., że średnia cena skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2027 wyniosła 62,00 zł za 1 dt. Rok wcześniej było to 66,42 zł, więc cena, od której zależy podatek rolny, spadła o 4,42 zł. To trzeci z rzędu spadek.
Ile wynosi podatek rolny 2027 za hektar
Podatek liczy się według ustawowych przeliczników: 2,5 dt żyta od hektara przeliczeniowego gruntów gospodarstw rolnych i 5 dt od hektara pozostałych gruntów. Bez uchwały gminy daje to:
155,00 zł od 1 ha przeliczeniowego (w 2026 r.: 166,05 zł),
310,00 zł od 1 ha gruntów pozostałych (w 2026 r.: 332,10 zł).
Przy 10 ha przeliczeniowych podatek spada z 1660,50 zł do 1550,00 zł, czyli o 110,50 zł rocznie.
Cena żyta do podatku niższa o 31 proc. niż w szczytowym 2024 roku
Komunikaty GUS z ostatnich lat pokazują, że cena najpierw rosła skokowo, a od 2025 r. systematycznie się cofa:
Rok podatkowy
Cena żyta (zł/dt)
Podatek rolny za 1 ha przel. (zł)
Zmiana r/r
2018
52,49
131,23
–
2019
54,36
135,90
+3,6%
2020
58,46
146,15
+7,5%
2021
58,55
146,38
+0,2%
2022
61,48
153,70
+5,0%
2023
74,05
185,13
+20,4%
2024
89,63
224,08
+21,0%
2025
86,34
215,85
–3,7%
2026
66,42
166,05
–23,1%
2027
62,00
155,00
–6,7%
Stawki za hektar wyliczone jako 2,5 × cena żyta.
W latach 2018–2022 cena rosła o kilka procent rocznie. W 2023 i 2024 r. podatek wzrósł o ponad 20 proc. dwa razy z rzędu, a szczyt padł w roku podatkowym 2024 (89,63 zł/dt). Od tamtej pory cena spadła o ok. 31 proc., a stawka za hektar przeliczeniowy o 69,08 zł. Obecny poziom to najniższa wartość od roku podatkowego 2022 (61,48 zł/dt), ale wciąż ok. 18 proc. więcej niż w 2018 r.
Podatek rolny – szczegóły
Od 2014 r. podatek rolny nie zależy od bieżących wahań rynkowych, tylko od średniej z 11 kwartałów. Według GUS cena jest ilorazem wartości i ilości skupionego żyta w danym okresie, na podstawie sprawozdań podmiotów skupujących. Komunikat musi się ukazać do 20 października roku poprzedzającego rok podatkowy.
Gminy mogą obniżyć stawkę podatku rolnego
Ogłoszona cena to górna granica. Rada gminy może ją obniżyć uchwałą na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy o podatku rolnym. Rok temu Rada Gminy Górno obniżyła cenę żyta do podatku na 2026 r. do 60 zł za dt. Stawkę obowiązującą na swoim terenie sprawdzisz w uchwale gminy lub w urzędzie.
Podatek płaci się w czterech ratach. Jeśli nie przekracza 100 zł, płatny jest jednorazowo do 15 marca.
Rolnicy oceniają sytuację w swoich gospodarstwach wyraźnie gorzej niż przed rokiem. Jak informuje Urząd Statystyczny w Zielonej Górze, wskaźnik zmiany ogólnej sytuacji w gospodarstwach rolnych (WZOS) wyniósł w 1. półroczu 2026 r. minus 41,1. W analogicznym okresie 2025 r. było to minus 23,6, czyli spadek wyniósł 17,5 pkt. Ujemne wartości wskaźnika odnotowano we wszystkich województwach.
Opolskie, kujawsko-pomorskie i łódzkie z najniższymi ocenami
Najbardziej pesymistyczni byli rolnicy w województwie opolskim (minus 47,2), kujawsko-pomorskim (minus 45,1) i łódzkim (minus 45,0). Oceny pogorszyły się w każdym regionie, a największy spadek WZOS w skali roku zanotowano w opolskim (o 25,2 pkt) i lubelskim (o 24,9 pkt).
Hodowcy tracą najwięcej, wielokierunkowe najniżej
Pesymizm dotyczy wszystkich specjalizacji, ale skala spadków jest różna:
gospodarstwa wielokierunkowe: minus 43,5, najniższy wynik wśród specjalizacji (spadek o 21,1 pkt),
produkcja roślinna: minus 40,7 (spadek o 15,0 pkt),
produkcja zwierzęca: minus 35,5 wobec minus 13,6 rok wcześniej. W tej grupie wskaźnik zjechał najmocniej, a w opolskim sięgnął minus 57,1.
Jedyny wyjątek na mapie to warmińsko-mazurskie, gdzie wśród producentów roślinnych wskaźnik wzrósł o 2,4 pkt.
Średnie i duże gospodarstwa oceniają sytuację gorzej niż małe
Według grup obszarowych najniższy WZOS odnotowano w gospodarstwach o powierzchni 10–50 ha (minus 44,7). Niewiele lepiej wypadły te od 50 ha wzwyż (minus 44,0) i od 1 do 10 ha (minus 37,7). Najmniejsze gospodarstwa, do 1 ha, uzyskały minus 32,1. Tu również wyróżnia się warmińsko-mazurskie, jedyne województwo z dodatnim wskaźnikiem (15,3).
Opłacalność produkcji: saldo minus 69,6
Za pogorszeniem nastrojów stoją oceny opłacalności. Saldo odpowiedzi na pytanie o jej zmianę w minionym półroczu wyniosło minus 69,6, a najniższe wartości zanotowano w łódzkim (minus 80,5), kujawsko-pomorskim (minus 73,9) i lubelskim (minus 73,0). Popyt na produkty z gospodarstw oceniono na minus 25,4, o 14,0 pkt niżej niż przed rokiem.
Głównymi barierami rozwoju pozostają zbyt wysokie koszty produkcji (wskazało je 76,0% rolników) i zbyt niskie ceny zbytu (74,7%). Udział wskazań wzrósł odpowiednio o 8,6 i 13,0 p.proc. w skali roku. Trzecią barierą są niekorzystne warunki atmosferyczne (52,0%).
Prognozy na 2. półrocze bez poprawy
Rolnicy nie spodziewają się szybkiego odbicia. Saldo prognoz opłacalności na 2. półrocze 2026 r. wynosi minus 41,0 (o 14,4 pkt mniej niż rok wcześniej), a popytu minus 16,3. Pesymistyczne oceny przeważają we wszystkich województwach.
Mimo to gospodarstwa nie wstrzymują inwestycji. Saldo wydatków inwestycyjnych w 1. półroczu wyniosło plus 48,9, a plany na kolejne sześć miesięcy oceniono na plus 44,3.
Źródło: Urząd Statystyczny w Zielonej Górze, „Koniunktura w gospodarstwach rolnych w 1. półroczu 2026 r. Raport wojewódzki 2026″.
Opady deszczu, które znad Ukrainy wieczorem wkroczą nad obszar południowego Podlasia i Lubelskiego kierować mają się w nocy na Mazowsze, Warmię i Mazury (mapa niżej) po Kujawy, Powiśle a nad ranem dotrą nad Kaszuby. Miejscami spadnie do 2-7 mm deszczu. Na południowym zachodzie kraju pojawią się przejaśnienia. Nad resztą kraju pochmurnie ale sucho.
Na termometrach od 2-4 stopni na Podhalu i Przedgórzu Sudeckim oraz 5 stopni od Żuław po północną Warmię i Mazury oraz Suwalszczyznę do 6 i 7 stopni na zachodzie i północy kraju i nawet +8 w centrum i na wschodzie kraju.
Od +9 do +17 stopni Celsjusza i od 0 do 10 mm deszczu
W ciągu dnia na południu kraju pojawi się bardzo dużo słońca. Napłynie cieplejsze powietrze, dzięki któremu w Nowym Sączu i Lesku temperatura wzrośnie do 17 stopni Celsjusza na plusie zaś w Bielsku Białej 16 stopni. Na deszczowych Kaszubach maksymalnie 9 stopni Celsjusza
Opady deszczu na Mazowszu, Podlasiu i Mazurach zanikną. Padać będzie do południa od okolic Lubawy po Grudziądz, Kaszuby i wybrzeże środkowe oraz wschodnie. W wąskim pasie opady będą umiarkowane i może spaść do 5-10 a może i 13 mm deszczu i największa szansa na taki opad będzie gdzieś między Toruniem, Bydgoszczą a Chojnicami i Koszalinem. Późnym popołudniem i wieczorem deszcz lub lekka mżawka mogą pojawić się także na Pomorzu Zachodnim oraz na północy Wielkopolski i północy Ziemi Lubuskiej.
Wiatr jutro zmieni kierunek na wschodni i południowo wschodni. Od Bieszczad po południe Łódzkiego powieje słabo. Na południu kraju umiarkowanie a na północy, wschodzie i wieczorem w centrum oraz na zachodzie nieco silniej w porywach do 40 km/h.
Z wtorku na środę w Sudety, Tatry i Bieszczady zacznie smagać wiatr halny.
Dawna tradycja polskiej wsi powróciła w rekordowym wydaniu. Podczas Gęsiady na Krajnie w Stołuńsku aż 162 osoby jednocześnie darły pierze, ustanawiając Rekord Polski. Wydarzenie połączyło regionalną kuchnię, rolnictwo, muzykę i spotkania z gośćmi, a rekordowa próba miała również szczytny cel.
17 października 2026 roku Stołuńsko w gminie Lipka, w powiecie złotowskim, stało się centrum świętowania gęsiny i tradycji Krajny. Pierwsza Gęsiada, zorganizowana w gospodarstwie MaArkadia, połączyła kulinaria, kulturę ludową, rolnictwo i atrakcje dla całych rodzin.
Za pomysłem wydarzenia stoi Arkadiusz Tomke, hodowca gęsi znany w internecie jako „Arek od gęsi”.
Największe emocje towarzyszyły jednak nietypowej próbie ustanowienia Rekordu Polski.
Rekord Polski w darciu pierza. Udało się zebrać 162 osoby!
Darcie pierza jeszcze kilka pokoleń temu było powszechnym zajęciem w wiejskich gospodarstwach. Jesienią i zimą rodziny oraz sąsiedzi spotykali się, aby wspólnie oddzielać miękkie części piór od twardych stosin. Z pozyskanego materiału powstawały później poduszki i pierzyny.
Podczas Gęsiady w Stołuńsku tradycja powróciła w wyjątkowej skali. W specjalnie przygotowanej przestrzeni obok siebie zasiedli uczestnicy w różnym wieku, podejmując próbę ustanowienia pierwszego Rekordu Polski w kategorii „Najwięcej osób drących pierze jednocześnie”.
Zasady były ściśle określone. Każdy uczestnik otrzymał identyczną porcję gęsich piór, którą musiał prawidłowo przedrzeć w ciągu maksymalnie 15 minut. Nad przebiegiem próby czuwał sędzia Biura Rekordów.
Ostatecznie rekord ustanowiły 162 osoby, przekraczając wymagane minimum o 62 uczestników. Wynik został oficjalnie potwierdzony na miejscu.
Gęsina w roli głównej. Tradycja spotkała się z nowoczesną kuchnią
Gęsiada na Krajnie nie mogłaby odbyć się bez potraw przygotowanych z gęsiny. To właśnie ona była głównym bohaterem kulinarnej części wydarzenia.
W programie znalazły się pokazy przygotowywania tradycyjnych i nowoczesnych dań, degustacje oraz konkurs na najlepszą potrawę z gęsi. Swoje produkty prezentowali także regionalni wytwórcy, rękodzielnicy i koła gospodyń wiejskich.
Wśród kulinarnych atrakcji znalazły się prezentacje Piotra Lenarta oraz Michała Mirlaka, znanego jako „Zabójczo Pyszne”.
Gęsiada była tym samym okazją do przypomnienia kulinarnego dziedzictwa Krajny, a jednocześnie pokazania, jak tradycyjne produkty mogą odnaleźć się we współczesnej kuchni.
Od zdrowej gleby do dobrego jedzenia
Choć nazwa wydarzenia nawiązywała przede wszystkim do gęsiny, nie zabrakło również tematów związanych z rolnictwem.
Jednym z punktów programu był panel „Od zdrowej gleby do dobrego jedzenia”, poświęcony rolnictwu regeneratywnemu oraz znaczeniu żywienia pastwiskowego.
Wśród zaproszonych prelegentów znaleźli się Tomasz Jakiel z Lubuskiego Angusowa, Maciej Perzyna oraz Łukasz Marciniak, znany jako „Szalony Pasterz”.
Tematyka panelu nawiązywała do coraz częściej podejmowanej dyskusji o związku między sposobem gospodarowania, kondycją gleby, hodowlą zwierząt i jakością produkowanej żywności.
Maszyny rolnicze, drony i atrakcje dla rodzin
Gęsiada została pomyślana jako wydarzenie łączące różne pokolenia i zainteresowania. W programie znalazła się wystawa starszych i nowszych maszyn rolniczych, a także pokazy dronów.
Organizatorzy przygotowali również drobiową zagrodę, przejażdżki konne, przejazdy sprzętem militarnym oraz warsztaty zielarskie i zajęcia związane z wykonywaniem świec z wosku pszczelego.
Nie zabrakło również miejsca dla regionalnego rękodzieła, lokalnych producentów i twórców internetowych związanych z rolnictwem oraz życiem na wsi.
Wśród zaproszonych gości znaleźli się Sebastian Staniewski, znany jako Fitfarmer, Agata Stachowiak prowadząca profil Księgowa Rolnika oraz Domelos78.
Muzyka i wspólne świętowanie na Krajnie
Ważną częścią Gęsiady był także program artystyczny, nawiązujący zarówno do lokalnych tradycji, jak i współczesnej rozrywki.
Na scenie zaprezentowano m.in. inscenizację darcia pierza przygotowaną przez zespół Krajniacy. W programie znalazły się również występy zespołów regionalnych oraz koncert Trzech Tenorów.
Wieczorną część wydarzenia uzupełniła zabawa muzyczna, która zakończyła całodniowe świętowanie w Stołuńsku.
Pierwsza Gęsiada na Krajnie z historycznym wynikiem
Pierwsza edycja Gęsiady na Krajnie przyniosła coś więcej niż spotkanie przy regionalnych potrawach. Organizatorom udało się połączyć promocję gęsiny, tradycji polskiej wsi i lokalnego rolnictwa z wydarzeniem, które zapisało się w historii krajowych rekordów.
162 osoby jednocześnie drące pierze to wynik, który stał się symbolem tegorocznej Gęsiady.
Minister Stefan Krajewski podczas targów SIAL w Paryżu. Źródło: MRiRW
Eksport polskiej żywności zyskuje nowy impuls dzięki silnej reprezentacji krajowych producentów we Francji. Aż 323 wystawców z Polski zaprezentowało swoją ofertę podczas międzynarodowych targów spożywczych SIAL w Paryżu – jednego z najważniejszych wydarzeń branży rolno-spożywczej na świecie. Polska znalazła się w pierwszej dziesiątce państw pod względem zajmowanej powierzchni, a rekordowe stoisko narodowe KOWR potwierdziło wysokie tempo rozwoju polskiego agro-eksportu.
Targi SIAL Paris odbywają się co dwa lata, gromadząc ponad 8 tysięcy wystawców i ponad 300 tysięcy odwiedzających. Polska prezentuje tam swoje stoisko narodowe nieprzerwanie od 2012 roku, konsekwentnie budując pozycję rodzimych produktów na globalnych rynkach.
Rekordowe stoisko narodowe pod hasłem „Poland tastes good”
Kluczowym punktem polskiej obecności w Paryżu było stoisko narodowe przygotowane przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa (KOWR). Zagrało ono na powierzchni aż 738 m², gromadząc ofertę 70 polskich firm.
Po raz pierwszy w historii ekspozycja została podzielona na pięć wyspecjalizowanych sektorów branżowych:
Produktów ogólnospożywczych,
Słodyczy i przekąsek,
Napojów,
Mrożonek,
Produktów mleczarskich.
Na odwiedzających czekały m.in. polskie przetwory mięsne i owocowo-warzywne, wyroby mleczarskie, cukiernicze, soki, makarony oraz dania gotowe. Promocji towarzyszyły liczne pokazy kulinarne i degustacje.
– Polscy producenci pokazują w Paryżu, że mamy żywność, która z powodzeniem konkuruje na światowych rynkach. Nasze produkty są cenione za jakość, smak i innowacyjność. Chcemy, aby polskie firmy zdobywały kolejnych odbiorców, rozwijały eksport polskiej żywności i wzmacniały swoją pozycję za granicą – podkreślił obecny na otwarciu targów minister rolnictwa i rozwoju wsi Stefan Krajewski, któremu towarzyszył Wiesław Tarka, chargé d’affaires RP we Francji.
Polak potrafi: Innowacja z nasion malin nagrodzona!
Jak pokazuje przypadek tegorocznych targów, eksport polskiej żywności opiera się nie tylko na tradycyjnych produktach, ale również na nowoczesnym podejściu do przetwórstwa i trendzie zero waste.
Prestiżową nagrodę w konkursie SIAL Innovation (kategoria: produkty spożywcze do dalszego przetwarzania) zdobyła polska firma Oleowita Oil. Jury doceniło ich mąkę malinową, wytwarzaną z nasion pozostających po przetwórstwie owoców. Projekt ten pozwala przekształcić dotychczasowy produkt uboczny w pełnowartościowy, wysokiej jakości składnik żywności.
Francja – kluczowy kierunek dla polskiego agro-eksportu
Francja pozostaje drugim największym (po Niemczech) odbiorcą polskiej żywności. W 2025 roku wartość sprzedaży produktów rolno-spożywczych na rynek francuski przekroczyła 4 mld euro, co stanowiło około 7% całkowitego wolumenu zagranicznego handlu tą branżą.
Co najchętniej kupują od nas Francuzi?
Mięso drobiowe oraz przetwory mięsne,
Czekoladę, pieczywo i wyroby cukiernicze,
Karmę dla zwierząt.
Obecność na SIAL Paris to dla krajowych przedsiębiorców szansa, aby eksport polskiej żywności rozwijał się także poza Unią Europejską – m.in. na rynkach Bliskiego Wschodu, Azji czy Ameryki.
Źródło: Opracowanie Agro Profil na podstawie komunikatu MRiRW
Ceny zbóż (ceny pszenicy i ceny kukurydzy) i oleistych (ceny rzepaku i soi) na Matif i CBoT: Tydzień kończący się 16 października 2026 r. przyniósł spore rozbieżności między Europą a Ameryką. Paryska giełda MATIF obroniła w skali tygodnia część zysków przez złe zbiory w UE. Za to w Chicago spadki były wyraźne. Rynkowi za Atlantykiem ciąży postęp prac polowych w USA, wyprzedaż kontraktów przez fundusze spekulacyjne i słabszy eksport. Zobaczmy, jak dokładnie wyglądają ceny zbóż, w tym ceny kukurydzy i ceny pszenicy orazceny rzepaku.
Zmiany notowań najbliższej serii futures (stan na 16.10.2026 r.)
Kontrakt futures (najbliższy termin)
Cena zamknięcia 16.10.2026
Zmiana tygodniowa
Zmiana miesięczna
Zmiana 12 miesięcy
Giełda
MATIF – kukurydza (eur/t)
292,50
+7,0% (+19,25)
+11,6% (+30,50)
+58,8% (+108,25)
MATIF
MATIF – pszenica (eur/t)
243,75
+0,7% (+1,75)
-0,3% (-0,75)
+29,8% (+56,00)
MATIF
MATIF – rzepak (eur/t)
501,75
0,0% (-0,25)
-8,9% (-49,00)
+7,3% (+34,00)
MATIF
EUR/USD
1,1239
+0,3%
-2,0%
-3,5%
EUR/USD
Winnipeg – canola (cad/t)
798,8
-2,2%
-3,4%
+28,8%
WINNIPEG
Chicago – kukurydza (usd/t)
186,69
-1,1%
-11,2%
+12,5%
CHICAGO
Chicago – pszenica SRW (usd/t)
242,79
-1,6%
-9,6%
+31,4%
CHICAGO
Chicago – soja (usd/t)
463,68
-2,4%
-4,5%
+24,8%
CHICAGO
Europa (MATIF): Ograniczona podaż trzyma rynek
Ceny kukurydzy: Listopadowa seria zamknęła piątek na poziomie 292,50 EUR/t. Podczas samej piątkowej sesji kukurydza straciła 8,75 EUR/t, ale w ujęciu tygodniowym ceny kukurydzy rosły o +7,0% (+19,25 EUR/t). Z kolei w porównaniu do ubiegłego roku są wyższe aż o 58,8% (+108,25 EUR/t). Wynika to z fatalnych zbiorów w Unii (najniższych od 1994 r.) oraz mocnego cięcia zapasów we Francji (-50% r/r). Dodatkowo susza spowalnia siewy we Francji – do 12 października obsiano tylko 15% planowanej powierzchni pszenicy (średnia z 5 lat to 21%).
Ceny pszenicy: Kontrakt grudniowy (MLZ26) kosztuje 243,75 EUR/t. W skali tygodnia ceny pszenicy wzrosły o +0,7% (+1,75 EUR/t), a w ujęciu miesięcznym zaliczyły symboliczny spadek o -0,3% (-0,75 EUR/t). Ziarno z UE zyskuje na rynku eksportowym przez paraliż eksportu z rejonu Morza Czarnego.
Ceny rzepaku: Nasiona oleiste mocniej odczuwają konkurencję z zewnątrz. Listopadowy rzepak zamknął się na poziomie 501,75 EUR/t (w trakcie dnia schodził do 499 EUR/t), a seria lutowa spadła do 552,00 EUR/t. W ujęciu miesięcznym ceny rzepaku spadły o -8,9% (-49,00 EUR/t). Rynkowi ciąży tańsza soja z USA, umocnienie euro i problemy z transportem po niskiej wodzie na Renie.
USA (CBoT): Zbiory i słaby eksport ciągną wykresy w dół
Ceny pszenicy w Chicago: Pszenica SRW spadła na koniec tygodnia do najniższych poziomów od niemal dwóch miesięcy (grudzień zamknął się na 6,61 USD/bu, czyli ok. 242,79 USD/t). Amerykańskiemu ziarnu brakuje konkurencyjności cenowej. Tygodniowy eksport z USA wyniósł zaledwie 320 tys. ton (spadek o blisko 29% w ujęciu tygodniowym). Z raportu CFTC wynika też, że fundusze inwestują w krótkie pozycje (na spadek cen).
Ceny kukurydzy w Chicago: Grudniowy kontrakt zamknął tydzień ceną 4,74 USD/bu (186,69 USD/t), tracąc w ujęciu miesięcznym -11,2%. Główny powód to sprawny zbiór ziarna w USA oraz bardzo wysokie prognozy produkcji w Ameryce Południowej (agencja CONAB szacuje zbiory kukurydzy w Brazylii na rekordowe 148 mln ton). Tygodniowa sprzedaż eksportowa z USA była jednak przyzwoita i wyniosła 1,12 mln ton.
Światowe ceny soi: Listopadowa soja staniała do 12,61 USD/bu (463,68 USD/t), co daje spadek o -4,5% w skali miesiąca. Wynik wrześniowego przerobu w USA (raport NOPA) okazał się rozczarowaniem (196,3 mln buszli, najmniej od 13 miesięcy), a CONAB zapowiada rekordowe zbiory soi w Brazylii (181,6 mln ton). Większe spadki zatrzymała informacja o zakupie przez Chiny ponad 1,35 mln ton amerykańskiej soi w ciągu jednego tygodnia.
Waluty i ropa
Ropa naftowa: Piątek przyniósł mocne wzrosty na rynku paliw. Ropa Brent podskoczyła o +3,56% do 109,69 USD/bbl, a WTI do 101,84 USD/bbl.
Kurs EUR/USD: Kurs wzrósł w skali tygodnia o +0,3% do 1,1239 (w ujęciu miesięcznym spada o -2,0%). Wyższy kurs euro utrudnia eksport unijnego ziarna.
Ceny paliw do wtorku włącznie:W ten weekend oraz na początku nowego tygodnia (sobota–wtorek, 17–20 października 2026 r.) polscy kierowcy, rolnicy i transportowcy zyskują stabilne okienko cenowe. Najnowsze cenniki hurtowe PKN Orlen z soboty, 17 października, przyniosły uspokajające wiadomości: benzyna Pb95 potaniała w hurcie do 5 989 zł/m³ netto, a olej napędowy (Ekodiesel) zanotował symboliczny ruch w dół do 7 081 zł/m³ netto. Tymczasem na rynkach międzynarodowych piątkowe zamknięcie sesji przyniosło duży skok ropy Brent do 109,86 USD/bbl (najwyżej od połowy maja 2026 r.) oraz wzrost giełdowego diesla do 1 456,75 USD/t, przy jednoczesnym osłabieniu dolara do 3,8883 PLN.
Polski rynek opiera się na programie CPN („Ceny Paliwa Niżej”), który gwarantuje niższy, 8% podatek VAT oraz stałe marże na stacjach.
Oficjalne maksymalne ceny paliw na stacjach (poniedziałek (weekend) oraz prognoza na wtorek)
Urzędowe ceny maksymalne obowiązujące w weekend (od soboty 17.10 do poniedziałku 19.10) zostały oficjalnie opublikowane w obwieszczeniu:
Benzyna Pb95:6,89 zł/l (spadek o 0,06 zł)
Benzyna Pb98:7,68 zł/l (spadek o 0,08 zł)
Olej Napędowy (ON):8,00 zł/l (spadek o 0,03 zł)
Natomiast na wtorek (20.10) prognozujemy dalszy spadek cen maksymalnych w oparciu o sobotni hurt Orlenu (ogłaszany w poniedziałek w południe):
Benzyna Pb95:6,79 zł/l (duży spadek, optymistyczny dla kierowców benzyny)
Olej Napędowy (ON):7,97 zł/l (symboliczna korekta w dół, przełamująca granicę 8 zł)
Giełdy światowe i waluty (Zamknięcie sesji, 16.10.2026 r.)
Piątkowy finał tygodnia na rynkach międzynarodowych zapisał się silnymi wzrostami surowców przy jednoczesnym umocnieniu złotówki:
Ropa naftowa Brent (QAZ26): Skok do 109,86 USD/bbl (+3,72%) – najwyższy poziom od połowy maja 2026 roku!
Ropa naftowa WTI (CLX26): Wzrost do 101,41 USD/bbl (+3,51%).
Diesel (surowiec): Wzrost do 1 456,75 USD/tona (+1,98% i aż 130% w skali roku).
Kurs dolara (USD/PLN): Spadek do 3,8883 zł (-0,11%).
Kurs euro (EUR/PLN): 4,3701 zł (+0,05%).
Rynkowe realia: Ceny maksymalne a stacje i paliwa standardowe
Analizując urzędowe limity, warto pamiętać o kluczowych realiach rynkowych:
Sufit cenowy a standardowe paliwa: Wyznaczone przez ministerstwo stawki maksymalne to ochronny sufit cenowy. W praktyce standardowy olej napędowy (Ekodiesel) oraz benzyna Pb95 są na większości stacji sprzedawane znacząco poniżej tych limitów, ponieważ ostra konkurencja między koncernami i stacjami wymusza atrakcyjniejsze stawki.
Wysoka marża urzędowa: Szeroki bufor przyjęty przez ministerstwo (30 groszy na litrze + 8% VAT) sprawia, że sztywne limity dotykają głównie paliw o właściwościach premium lub stacji o specyficznej lokalizacji. Zwykłe paliwa na co dzień tankujemy taniej.
Rynkowe opóźnienie (efekt przesunięcia w czasie): Gwałtowny skok cen ropy Brent na świecie (do poziomów najwyższych od 5 miesięcy) oraz wzrost cen giełdowego diesla w piątek wieczorem nie zdążyły uderzyć w sobotni hurt Orlenu. Zanim światowe podwyżki trafią do polskich cenników, mija trochę czasu. Ponieważ w poniedziałek PKN Orlen nie publikuje nowych stawek, poniedziałkowe obwieszczenie ministra (oparte na spokojniejszym, sobotnim hurcie) zamrozi niższe limity cenowe również na cały wtorek. Pierwsze podwyżki wynikające z piątkowego skoku ropy zobaczyliśmy w cennikach hurtowych dopiero we wtorek, ze skutkiem na stacjach od środy.
Podsumowanie dla kierowców i rolników
Trzy dni (sobota–wtorek) przynoszą dobre (na tle zachowania surowców) warunki do tankowania: użytkownicy benzyny mają powody do optymizmu – Pb95 tanieje w weekend i poniedziałek do 6,89 zł/l, a we wtorek prognozowany limit spada do 6,79 zł/l. Z kolei kierowcy diesla i rolnicy odnotowują symboliczną korektę w dół (limit weekendowy to 8,00 zł/l, a wtorkowy spadnie do 7,97 zł/l, łamiąc psychologiczną barierę 8 zł). Co ważne, rolnicy i przedsiębiorcy korzystający z zakupów bezpośrednio w hurcie odczuli te korzystne ruchy (oraz bazowe obniżki) już od soboty, w samym środku jesiennych prac polowych. Standardowe paliwa na stacjach bywają jeszcze tańsze dzięki rynkowej konkurencji, jednak od wtorkowego popołudnia należy bacznie obserwować rynki w obliczu najdroższej od maja ropy Brent.
Analiza Agro Profil na podstawie ceny PKN Orlen i giełd towarowych
ROPA Keiler II podczas zbioru ziemniaków. Dwurzędowy kombajn zaczepiany umożliwia jednoczesne wykopywanie, oczyszczanie i transport bulw do zbiornika. Fot. firmowe
Prawidłowe przygotowanie ziemniaków po zbiorze ma duże znaczenie dla ograniczenia strat podczas przechowywania i zachowania jakości handlowej bulw. Zanim ziemniaki trafią do magazynu lub sprzedaży, mogą przejść przez szereg operacji, od oczyszczania i sortowania po mycie, selekcję, ważenie i pakowanie. Nowoczesne linie technologiczne pozwalają usprawnić te procesy, ograniczyć uszkodzenia mechaniczne oraz zwiększyć wydajność pracy.
Ziemniak po zbiorze nie trafia od razu do worka, skrzyni czy magazynu. Zanim stanie się produktem handlowym, musi przejść przez szereg operacji, których zakres zależy przede wszystkim od jego przeznaczenia, jakości surowca oraz oczekiwanej wydajności zakładu. W najprostszym wariancie wystarczy oczyszczenie i kalibracja. W bardziej rozbudowanej instalacji dochodzą selekcja ręczna lub automatyczna, mycie, polerowanie, osuszanie, buforowanie, dokładne ważenie, pakowanie i paletyzacja.
Przygotowanie ziemniaków po zbiorze. Jak działa linia technologiczna?
Współczesna linia do obróbki ziemniaków nie jest pojedynczą maszyną, lecz ciągiem współpracujących urządzeń. Ich zadaniem jest nie tylko wykonanie kolejnych operacji technologicznych, ale również płynne przekazywanie produktu pomiędzy nimi, ograniczenie uszkodzeń mechanicznych, utrzymanie wydajności i zapewnienie powtarzalnej jakości. Dobrym przykładem takiego podejścia są rozwiązania oferowane przez KMK Maszyny, których oferta obejmuje urządzenia do przyjęcia i buforowania, oczyszczania, mycia, selekcji, sortowania, ważenia, pakowania i transportu warzyw.
Równomierne podawanie ziemniaków do kolejnych urządzeń ogranicza ryzyko przeciążenia linii i pomaga utrzymać stałą wydajność pracy. Fot. firmowe
Pierwszym etapem jest przyjęcie ziemniaków z pola. Surowiec może być dostarczany luzem przyczepą lub znajdować się w skrzyniopaletach. Już w tym miejscu należy zadbać o równomierne podawanie ziemniaków na kolejne urządzenia. Nagły napływ dużej ilości bulw może bowiem przeciążyć maszynę czyszczącą, spowodować spiętrzenie na stole selekcyjnym albo ograniczyć dokładność sortowania.
W zależności od organizacji gospodarstwa lub pakowni wykorzystuje się kosze przyjęciowe, bunkry, przenośniki oraz wywrotnice skrzyniopalet. Ich wspólnym zadaniem jest stworzenie kontrolowanego strumienia surowca, który można skierować do następnego etapu bez niepotrzebnych przestojów. Wywrotnica ma dodatkową zaletę: pozwala opróżnić skrzyniopaletę bez ręcznego przeładunku. W przypadku rozwiązania dozującego możliwe jest również kontrolowanie tempa wysypywania produktu. Jest to szczególnie istotne wtedy, gdy linia pracuje z dużą wydajnością i każde urządzenie musi otrzymywać odpowiednią ilość ziemniaków.
Czyszczenie ziemniaków przed przechowywaniem. Na sucho czy z użyciem wody?
Ziemniaki wykopane z pola są naturalnie pokryte ziemią. Wraz z nimi do gospodarstwa trafiają również resztki roślinne, kamienie, bryły gleby i inne zanieczyszczenia. Ich usunięcie jest jednym z podstawowych zadań linii pozbiorowej. W przypadku ziemniaków przeznaczonych do przechowywania nie zawsze konieczne jest mycie wodą. Często korzystniejsze okazuje się czyszczenie na sucho, szczególnie gdy celem jest szybkie przygotowanie surowca do magazynowania. Z kolei ziemniaki kierowane bezpośrednio do sprzedaży detalicznej mogą wymagać pełnego mycia, polerowania i osuszania. Jednym z podstawowych rozwiązań do suchego czyszczenia są szczotkarki.
Nowoczesne linie mogą łączyć sortowanie mechaniczne z dodatkowymi systemami kontroli jakości produktu. Fot. firmowe
KMK Maszyny oferuje szczotkarki serii S, wyposażone w nylonowe, falowane szczotki. Konstrukcja może zostać wyposażona m.in. w regulację prędkości szczotek, sprężynę separującą, zbiornik na zanieczyszczenia, system odprowadzania pyłu, przenośnik by-pass czy rozwiązania umożliwiające włączenie urządzenia bezpośrednio w linię. Osłona ogranicza pylenie, a regulowany docisk pozwala dostosować pracę urządzenia do produktu.
W ofercie znajduje się również szczotkarka SP, przeznaczona do czyszczenia i przygotowania powierzchni warzyw oraz owoców. W tym rozwiązaniu każda ze szczotek posiada indywidualny napęd, a maszyna może pracować automatycznie lub manualnie. Producent podaje dla modeli SP-18120 i SP-18200 maksymalną wydajność odpowiednio 15 i 25 t/h. Szczotkarka nie jest jednak urządzeniem, które zawsze powinno pracować jako pierwsze. O kolejności decyduje charakter zanieczyszczeń oraz dalszy przebieg procesu. W jednej instalacji skuteczniejsze będzie najpierw oddzielenie dużych zanieczyszczeń, a następnie szczotkowanie. W innej zastosowanie kilku etapów czyszczenia. Dlatego projektując linię, nie powinno się dobierać maszyn wyłącznie na podstawie ich indywidualnej wydajności. Ważniejsza jest wydajność całego ciągu.
Separatory i odkamieniacze. Jak usunąć zanieczyszczenia z ziemniaków?
Kompletna linia do sortowania i przygotowania ziemniaków po zbiorze. Fot. firmowe
W bardziej rozbudowanych liniach obok szczotek wykorzystuje się dodatkowe separatory. Ich zadaniem może być oddzielenie kamieni, brył ziemi, resztek roślinnych czy innych elementów, które różnią się od ziemniaków wielkością, kształtem, ciężarem lub właściwościami fizycznymi. KMK Maszyny ma w ofercie m.in. separator SRZ oraz odkamieniacz wodny OW. Takie urządzenia mogą stanowić element ciągu czyszczącego, którego konfiguracja jest dobierana do jakości surowca. Warto przy tym rozdzielić dwa pojęcia: oczyszczanie oraz selekcję.
Oczyszczanie ma przede wszystkim usunąć elementy, które nie są ziemniakami. Selekcja dotyczy natomiast oceny samych bulw i odrzucania tych, które nie spełniają założonych kryteriów. Granica między tymi etapami może być w praktyce płynna, ale technologicznie są to różne zadania.
Uszkodzenia mechaniczne ziemniaków. Jak ograniczyć straty podczas transportu?
W nowoczesnej instalacji bardzo ważne jest także ograniczanie uszkodzeń. Ziemniaki przemieszczają się pomiędzy maszynami za pomocą przenośników, zsypów i punktów transferowych. Każdy upadek z dużej wysokości może oznaczać obicia i mikrouszkodzenia, które obniżają wartość handlową produktu albo pogarszają jego trwałość podczas przechowywania. Dlatego w liniach stosuje się amortyzatory upadku, miękkie elementy transportowe, odpowiednio projektowane zsypy i rozwiązania ograniczające wysokość spadania.
Ręczne sortowanie ziemniaków. Stoły selekcyjne nadal są potrzebne
Nawet bardzo dobrze dobrane urządzenia czyszczące i sortujące nie zawsze eliminują potrzebę kontroli wizualnej. W wielu zakładach ważnym punktem linii pozostaje stół selekcyjny, przy którym operatorzy mogą odrzucać bulwy uszkodzone, chore, zielone, nadmiernie zdeformowane lub niespełniające określonych wymagań handlowych. Rozwiązania KMK Maszyny obejmują stoły selekcyjne serii T, przeznaczone do ręcznego przebierania ziemniaków i innych warzyw. Rolki obracają produkt, ułatwiając operatorowi obejrzenie całej powierzchni bulwy. Prędkość przesuwu można regulować falownikiem, a wyposażenie obejmuje również oświetlenie. Dostępne są różne długości i szerokości robocze, a stół może zostać przygotowany do pracy w zintegrowanej linii.
Stół selekcyjny pełni więc funkcję swoistego punktu kontroli jakości. Jego znaczenie rośnie zwłaszcza wtedy, gdy odbiorca stawia wysokie wymagania dotyczące wyglądu produktu. Operator może reagować na zmienność partii, której klasyczny sortownik mechaniczny nie jest w stanie ocenić.
Nie oznacza to jednak, że ręczna selekcja jest jedynym rozwiązaniem. Przy dużych przepustowościach coraz większą rolę odgrywają sortowniki optyczne. Kamery i czujniki mogą analizować poszczególne bulwy, rozpoznawać ich kolor, kształt czy defekty i automatycznie kierować niepożądane sztuki do strumienia odrzutu. Takie technologie są szczególnie przydatne tam, gdzie liczba operatorów musiałaby być bardzo duża, aby ręcznie kontrolować cały strumień produktu.
Sortowanie ziemniaków według wielkości. Jak działa kalibracja bulw?
Po oczyszczeniu i selekcji przychodzi czas na kalibrację. Wielkość ziemniaków ma bezpośredni wpływ na sposób ich sprzedaży i pakowania. Inne wymagania może mieć odbiorca poszukujący drobniejszych bulw, inne sieć handlowa sprzedająca ziemniaki w określonym zakresie kalibrażu, a jeszcze inne zakład wykorzystujący surowiec do dalszego przetwórstwa. Sortowanie mechaniczne polega najczęściej na wykorzystaniu różnic w wymiarach produktu.
W ofercie KMK Maszyny znajdują się dwa rozwiązania szczególnie interesujące z punktu widzenia kalibracji ziemniaków: sortowniki obiegowe SO oraz sortowniki rolkowe SR. Sortownik obiegowy SO może być wyposażony w gumową lub metalową taśmę sortującą. W przypadku ziemniaków producent rekomenduje taśmy gumowe z kwadratowymi oczkami, nastawione na delikatne obchodzenie się z produktem.
Aktywne podbijaki umieszczone pod taśmą pomagają w efektywnym sortowaniu. Modułowa konstrukcja pozwala zestawiać kolejne moduły i uzyskiwać wymaganą liczbę frakcji. W zależności od konfiguracji pojedynczy moduł może umożliwić uzyskanie dwóch kalibrów. Modele SO-90 i SO-120 mają szerokości robocze odpowiednio 920 i 1220 mm oraz deklarowane wydajności 8 i 12 t/h.
Sortowniki rolkowe do ziemniaków. Cztery lub pięć frakcji
Alternatywą jest sortownik rolkowy SR. Jego elementami roboczymi są rolki ze stali kwasoodpornej, które przesuwają i obracają ziemniaki, umożliwiając ich kalibrację. Zakresy sortowania ustawia się poprzez regulację odległości pomiędzy poziomami prowadzenia rolek. W zależności od modelu można uzyskać cztery lub pięć sortów. Producent oferuje warianty o różnych szerokościach roboczych, a wyposażenie dodatkowe może obejmować m.in. przenośnik do odbioru nadsortu, amortyzatory upadku czy aktywną szczotkę oczyszczającą rolki.
Obiegowy czy rolkowy
Wybór sortownika zależy od oczekiwanej wydajności, liczby frakcji, rodzaju produktu oraz sposobu dalszego transportu.
Równie ważne jest wyposażenie towarzyszące – każda frakcja musi zostać sprawnie odebrana i skierowana do odpowiedniego miejsca:
bunkra, zasobnika, stanowiska pakowania albo magazynu.
Sortowanie optyczne ziemniaków. Technologie Tomra 5A i Tomra 3A
Mechaniczne sortowanie według wymiaru jest skuteczne, ale nie odpowiada na wszystkie pytania dotyczące jakości bulwy. Dwa ziemniaki o podobnej wielkości mogą przecież znacząco różnić się wyglądem. Jeden może być zdrowy i handlowy, a drugi zielony, uszkodzony albo dotknięty wadą powierzchniową. Coraz częściej więc wykorzystuje się sortowniki optyczne.
Przykładem rozwiązania dostępnego na rynku jest Tomra 5A, przeznaczona do sortowania ziemniaków m.in. według wielkości, kształtu i koloru oraz wykrywania wad zewnętrznych i materiałów obcych. Producent wykorzystuje systemy kamer, oświetlenie LED, obrazowanie multispektralne oraz algorytmy klasyfikacji.
Jeszcze na wcześniejszym etapie procesu może pracować Tomra 3A, zaprojektowana do sortowania nieumytych ziemniaków bezpośrednio po zbiorze. System wykorzystuje czujniki NIR i czujniki koloru do rozpoznawania m.in. kamieni, brył ziemi i innych ciał obcych. Według producenta urządzenie może pracować z wydajnością do 100 t/h.
Sztuczna inteligencja w sortowaniu ziemniaków. Jak współpracuje z maszynami?
Sortownik do ziemniaków z systemem przenośników i rolek umożliwiających rozdzielenie bulw na poszczególne frakcje. Fot. firmowe
Istotną rolę odgrywa również sztuczna inteligencja. Współczesne systemy optyczne nie muszą opierać decyzji wyłącznie na prostym rozpoznawaniu koloru. Algorytmy mogą analizować wiele cech obrazu i klasyfikować obiekty na podstawie wcześniej wytrenowanych modeli. Tomra informuje, że uczenie maszynowe jest wykorzystywane m.in. w rozwiązaniach 3A i 5A.
Nie oznacza to jednak, że sortownik optyczny automatycznie zastępuje wszystkie urządzenia mechaniczne. Wręcz przeciwnie, najbardziej efektywna linia może łączyć kilka technologii. Mechaniczne czyszczenie usuwa znaczną część ziemi i zanieczyszczeń, sortownik wymiarowy rozdziela frakcje, stół selekcyjny pozwala na kontrolę manualną, a system optyczny może stanowić dodatkowy punkt kontroli jakości i bezpieczeństwa produktu.
Czy myć ziemniaki przed przechowywaniem? Wszystko zależy od przeznaczenia
Ziemniaki przeznaczone do dłuższego przechowywania często pozostawia się w stanie suchym. Jeżeli jednak produkt ma trafić bezpośrednio do konsumenta, coraz częściej konieczne jest uzyskanie czystej, estetycznej powierzchni. Wówczas linia zostaje rozbudowana o etap mokrego czyszczenia.
KMK Maszyny oferuje w tym zakresie m.in. myjki bębnowe serii MD. Maszyna wykorzystuje perforowany bęben oraz przenośnik wybierający z systemem zraszania. Wanna wyposażona jest w leje osadcze, a w wariancie premium zastosowano automatyczne sterowanie zrzutem wody, czujnik poziomu i panel dotykowy. Możliwe jest również wyposażenie myjki w dysze zraszające, aktywny wał szczotkowy czy listwy szczotkowe wewnątrz bębna.
Mycie jest jednak procesem bardziej wymagającym niż czyszczenie na sucho. Wymaga kontroli jakości i ilości wody, jej wymiany lub oczyszczania, a także odpowiedniego zaprojektowania gospodarki wodnej. Dochodzą kwestie higieniczne, odprowadzanie ścieków i utrzymanie urządzeń w czystości.
Dlatego nie każda linia ziemniaczana powinna być automatycznie wyposażona w myjkę. Dla gospodarstwa przygotowującego ziemniaki przede wszystkim do magazynowania bardziej racjonalne może być czyszczenie suche. Dla pakowni dostarczającej umyty produkt do sklepów etap mokry może być natomiast kluczowy.
Polerowanie i osuszanie ziemniaków przed pakowaniem
Samo umycie ziemniaka nie kończy procesu przygotowania do sprzedaży. Wilgotna powierzchnia może utrudniać dalsze operacje, wpływać na wygląd produktu i powodować problemy podczas pakowania. Dlatego za myjką może znaleźć się polerka oraz osuszarka.
KMK Maszyny uwzględnia oba te urządzenia w swojej ofercie. Ich miejsce w procesie dobrze pokazuje przykładowa zrealizowana przez firmę linia do konfekcjonowania ziemniaków w województwie kujawsko-pomorskim. Została ona skonfigurowana w kolejności: przyjęcie przez kosz KP-4016, selekcja na stole T-3010, mycie w myjce MD-2008, polerowanie na VS-1420, osuszanie w DR-10100, buforowanie, ważenie i pakowanie.
To ważny przykład pokazujący, że poszczególne urządzenia nie są dobierane niezależnie. Myjka przygotowuje produkt do dalszej obróbki, polerka poprawia jego wygląd i powierzchnię, a osuszarka tworzy warunki do sprawnego przejścia do etapu buforowania, ważenia i pakowania.
Buforowanie ziemniaków. Jak utrzymać wydajność całej linii?
Jednym z często niedocenianych elementów instalacji jest bufor. Ziemniaki nie zawsze mogą przechodzić przez wszystkie urządzenia z dokładnie takim samym natężeniem przepływu. Poszczególne maszyny mają własne ograniczenia wydajności, a proces pakowania może odbywać się w cyklach.
Przy większych ilościach produktu ziemniaki mogą być kierowane do dużych opakowań zbiorczych, w tym big-bagów. Fot. firmowe
Bunkier lub zbiornik buforowy pozwala rozdzielić poszczególne części procesu. Gdy pakowarka chwilowo zwalnia, produkt może zostać czasowo zatrzymany przed nią. Gdy z kolei urządzenie pakujące zwiększa tempo pracy, bufor zapewnia odpowiedni zapas ziemniaków.
W ofercie KMK Maszyny znajdują się bunkry modułowe BM, bunkry przyjęciowe BP, zbiorniki buforowe ZB oraz rozwiązania typu Even Flow. Właściwie zaprojektowane buforowanie poprawia stabilność całej linii. Jest szczególnie istotne w dużych zakładach, gdzie chwilowe zatrzymanie jednego urządzenia nie powinno automatycznie oznaczać zatrzymania całego ciągu technologicznego.
Ważenie ziemniaków. Dokładność ma znaczenie dla kosztów
Po przygotowaniu i ewentualnym buforowaniu ziemniaki muszą zostać podzielone na odpowiednie porcje. W zależności od produktu może to oznaczać napełnianie worków o określonej masie, skrzyń, opakowań zbiorczych albo dużych opakowań typu Big-Bag. W tym miejscu szczególnie ważna jest dokładność dozowania. Zbyt mała masa oznacza stratę dla klienta, natomiast zbyt duża – niepotrzebne zwiększenie kosztów produktu.
Wydajna linia musi więc połączyć szybkość z powtarzalnością. KMK Maszyny oferuje wagi kanałowe WK oraz wagoworkownice serii WR. W przykładowej linii do pakowania ziemniaków zastosowano wagę kanałową WK-09, która współpracowała z urządzeniami pakującymi.
Pakowanie ziemniaków w worki, skrzynki i Big-Bagi
Ważenie może być bezpośrednio powiązane z pakowaniem. Po osiągnięciu zadanej masy system przekazuje porcję do opakowania, a następnie rozpoczyna kolejne ważenie. Takie rozwiązanie ogranicza udział operatora i pozwala utrzymać stałe tempo pracy.
Sposób pakowania zależy od rynku docelowego. Ziemniaki mogą być oferowane w tradycyjnych workach raszlowych, opakowaniach jednostkowych, skrzynkach plastikowych, kartonach czy większych opakowaniach zbiorczych. W ofercie KMK Maszyny znajdują się m.in. raszlownice serii R, napełniacze skrzynek BNS, napełniacze skrzyniopalet oraz napełniacze kaskadowe NB. Raszlownica może więc obsługiwać klasyczny sposób sprzedaży w workach, natomiast napełniacz skrzynek pozwala kierować produkt do opakowań wielokrotnego użytku.
Sposób pakowania ziemniaków dobiera się do wymagań rynku i formy, w jakiej produkt trafia do odbiorcy. Fot. firmowe
W przypadku dużych ilości można wykorzystać także systemy do napełniania Big-Bagów. Dobór urządzenia pakującego powinien być analizowany razem z wcześniejszymi etapami. Nie ma sensu projektować bardzo wydajnej sekcji sortowania, jeżeli końcowa pakowarka nie jest w stanie odebrać odpowiedniej ilości produktu. Analogicznie, przewymiarowanie pakowania w stosunku do przyjęcia i czyszczenia zwiększa koszt inwestycji bez realnego wzrostu przepustowości.
Jak zaprojektować linię do czyszczenia, sortowania i pakowania ziemniaków?
Najważniejszym błędem przy planowaniu inwestycji jest rozpoczynanie od wyboru pojedynczej maszyny. Najpierw trzeba określić cały proces. Punktem wyjścia jest odpowiedź na kilka pytań: ile ton ziemniaków ma być obsługiwanych w ciągu godziny, jaka jest jakość surowca, czy produkt będzie przechowywany czy sprzedawany bezpośrednio, czy będzie myty, jakie kalibry mają powstawać, w jakich opakowaniach będzie sprzedawany oraz jaki poziom automatyzacji jest potrzebny. Jeszcze bardziej zaawansowany zakład może wprowadzić automatyczne sortowanie optyczne pomiędzy etapami mechanicznymi. Ważne jest również zapewnienie możliwości rozbudowy. Gospodarstwo, które dziś pakuje kilka ton dziennie, za kilka lat może potrzebować kilkukrotnie większej wydajności. Modułowe rozwiązania, dodatkowe bunkry, kolejne kanały sortujące czy możliwość dołączenia automatycznego sortownika pozwalają rozwijać linię bez konieczności wymiany wszystkich urządzeń.
Przygotowanie ziemniaków do przechowywania i sprzedaży wymaga odpowiedniej technologii
Przykłady dostępnych na rynku rozwiązań pokazują, że mechaniczne sortowanie i czyszczenie nadal pozostają podstawą wielu instalacji, ale mogą być uzupełniane przez zaawansowane systemy wizyjne i sztuczną inteligencję. Dzięki temu linia nie tylko przenosi ziemniaki z punktu A do punktu B, ale aktywnie kontroluje ich jakość na kolejnych etapach.
Najważniejsze jest więc nie znalezienie najlepszej maszyny do ziemniaków, lecz zaprojektowanie odpowiedniego ciągu technologicznego. To on decyduje o tym, czy surowiec z pola zostanie efektywnie oczyszczony, właściwie posortowany, bezpiecznie przetransportowany i przygotowany do magazynowania albo sprzedaży.
Właśnie dlatego kompletne rozwiązania, obejmujące zarówno maszyny główne, jak i przenośniki, bunkry, stoły selekcyjne, systemy ważenia oraz urządzenia pakujące, stają się podstawą nowoczesnych gospodarstw i profesjonalnych pakowni ziemniaków.
Do niebezpiecznego zdarzenia doszło w Mirowie, w gminie Nowy Staw (powiat malborski). Podczas prac na polu noga jednego z pracowników została wciągnięta do maszyny rolniczej. Strażacy zakwalifikowali zdarzenie jako miejscowe zagrożenie.
Poszkodowanego udało się uwolnić. Mężczyzna został przetransportowany do szpitala. Nie podano informacji o jego stanie zdrowia ani o tym, jakie odniósł obrażenia.
Na miejscu pracowały:
Jednostka Ratowniczo-Gaśnicza (JRG) w Malborku,
Ochotnicza Straż Pożarna (OSP) w Nowym Stawie,
Zespół Ratownictwa Medycznego (ZRM).
Okoliczności wypadku nie są na razie znane. Z zamieszczonych przez strażaków zdjęć wynika, że do zdarzenia doszło podczas zbioru buraków cukrowych, a na polu stał kombajn do ich zbioru oraz hałda wykopanych korzeni.
Próba dzielności klaczy sokólskich odbyła się 15 października w Pentowie w województwie podlaskim. Hodowcy sprawdzali budowę, ruch, temperament i przygotowanie koni do pracy w zaprzęgu. Wydarzenie było również okazją do rozmowy o ochronie rodzimej rasy, kosztach hodowli i przyszłości koni sokólskich.
Jesienny przegląd w Pentowie zgromadził hodowców, którzy przywieźli klacze do kwalifikacji do Programu Ochrony Zasobów Genetycznych Koni w typie sokólskim oraz na próby użytkowości. Wydarzenie zorganizował Wojewódzki Związek Hodowców Koni w Białymstoku.
Jak wyjaśnia Marek Niewiński, dyrektor związku, podczas oceny komisja zwracała uwagę na typ rasowy, budowę i ruch zwierząt. Klacze prezentowano w stępie i kłusie. Sprawdzano także ich posłuszeństwo, w tym możliwość podnoszenia wszystkich czterech nóg.
– Na tym przeglądzie pierwsza sprawa to odbywa się kwalifikacja klaczy do Programu Ochrony Zasobów Genetycznych Koni w typie sokólskim. Hodowcy tutaj z połowy województwa prawie przywieźli klaczki, które chcą zakwalifikować do Programu – mówi Marek Niewiński.
Próba zaprzęgowa klaczy sokólskich. Liczy się siła i posłuszeństwo
Jednym z etapów wydarzenia była próba zaprzęgowa z wykorzystaniem kłód. Konie musiały wykazać się nie tylko siłą, ale również spokojem, posłuszeństwem i przygotowaniem do współpracy z człowiekiem.
Z trzyletnią klaczą Rosą do Pentowa przyjechali Adam Hryniewicki i Mariusz Żukowski. Zwierzę miało przystąpić do próby zaprzęgowej.
– Przyjechaliśmy z klaczą Rosą, będzie zdawała próbę dzielności, próbę zaprzęgową w kłodzie. Zobaczymy, jak wypadnie – opowiadali hodowcy.
Przygotowanie konia do takiego sprawdzianu wymaga systematycznej pracy, rozpoczętej już w młodym wieku. Istotne są cierpliwość, przyzwyczajanie zwierzęcia do człowieka i stopniowe uczenie go kolejnych czynności.
– Wszystko się da przygotować, tylko trzeba trochę tego czasu poświęcić. Oczywiście sam człowiek tego nie przygotuje, trzeba przynajmniej dwóch osób. Cierpliwości, pracy z koniem i wszystko się da. No i praca od urodzenia z tym koniem – zaznaczali hodowcy.
Jak wyjaśnia dyrektor WZHK w Białymstoku, podczas próby zaprzęgowej klacz musi uciągnąć przygotowane kłody. Najpierw jedną, a następnie drugą, dołączaną w kolejnym etapie.
Po zakwalifikowaniu klaczy do programu hodowca ma dwa lata na zaliczenie próby zasadniczej. Może ona mieć formę próby zaprzęgowej, próby uciągu lub próby wierzchowej pod siodłem.
Koń sokólski w gospodarstwie. Użytkowość nadal ma znaczenie
Próba dzielności to nie tylko sprawdzian przygotowania konia. Dla hodowców jest również okazją do podkreślenia, że koń sokólski powinien zachować swoje cechy użytkowe, a nie być utrzymywany wyłącznie ze względu na udział w programie ochrony.
Adam Hryniewicki i Mariusz Żukowski zwracali uwagę, że w części gospodarstw konie utrzymywane są przede wszystkim z myślą o wsparciu finansowym, a ich praktyczne wykorzystanie stopniowo zanika. Sami starają się jednak pracować ze zwierzętami i wykorzystywać ich możliwości.
Ważnym atutem koni sokólskich jest ich przystosowanie do warunków, w których przez lata prowadzono hodowlę na Podlasiu. Przedstawiciele tej rasy byli utrzymywani w gospodarstwach, gdzie dostępna pasza nie zawsze odznaczała się wysoką jakością.
Istotną rolę odgrywa również selekcja hodowlana. Konie obserwuje się od najmłodszych lat, ocenia podczas czempionatów, a następnie odpowiednio dobiera ogiery do klaczy, by doskonalić cechy potomstwa.
Hodowla koni sokólskich a tradycja podlaskiej wsi
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu konie były nieodłącznym elementem pracy w gospodarstwie. Wykorzystywano je w pracach polowych, do przewożenia płodów rolnych i jako podstawowy środek transportu. O zmianach, jakie zaszły na polskiej wsi, opowiadał Zbigniew Słowikowski.
– Koń kiedyś służył do pracy w pracach polowych, był środkiem transportu i do kościoła się jechało koniem wszędzie, samochodów nie było. Jak miałem 10 lat, to były dwa samochody w wiosce, a reszta jechała koniem – wspominał hodowca.
Obecnie konie rzadziej wykorzystuje się w codziennych pracach rolniczych. Nadal znajdują jednak zastosowanie między innymi w zaprzęgach rekreacyjnych. Zbigniew Słowikowski wspominał, że podczas ostatniej zimy warunki pozwalały na częste przejażdżki saniami.
Dla zachowania tradycji ważne jest również przekazywanie wiedzy kolejnym pokoleniom. W gospodarstwie hodowcy zainteresowanie końmi podtrzymują syn i wnuk. Dzięki temu doświadczenie zdobywane przez lata może być wykorzystywane przez następnych hodowców.
Program ochrony koni sokólskich. Jakie wyzwania stoją przed hodowcami?
Program Ochrony Zasobów Genetycznych Koni w typie sokólskim ma pomóc w zachowaniu charakterystycznych cech rodzimej populacji. Jak zaznacza Marek Niewiński, działania ochronne pozwoliły zachować typ rasowy, który wcześniej był osłabiany przez krzyżowanie z końmi innych ras.
Prowadzenie hodowli staje się jednak coraz większym wyzwaniem ekonomicznym. Rosnące koszty utrzymania zwierząt i trudna sytuacja gospodarstw wpływają na możliwości prowadzenia selekcji oraz decyzje o dalszym rozwijaniu hodowli.
– Jak są bardziej opłacalne ekonomicznie hodowle koni, to jest łatwiej te konie prowadzić i robić selekcję niż w tych trudnych czasach, bo każdy się liczy z każdym groszem i walczy w tej chwili o przetrwanie – podkreślał dyrektor związku.
Niepokój budzi również przyszłość populacji koni sokólskich. Marek Niewiński przyznał, że hodowców ubywa, co w kolejnych latach może przełożyć się na zmniejszenie liczby utrzymywanych zwierząt.
Próba dzielności w Pentowie pokazała, że ochrona koni sokólskich to nie tylko programy i hodowlana dokumentacja. To przede wszystkim codzienna praca ze zwierzętami, rozwijanie ich użytkowości oraz zaangażowanie gospodarzy, którzy chcą zachować podlaskie dziedzictwo dla następnych pokoleń.
Ta strona korzysta z plików cookies. Służą do tego, by strona działała prawidłowo a także do analizowania ruchu na stronie, a także, by wyświetlać Ci lepiej dopasowane treści i reklamy. Stosujemy również cookies podmiotów trzecich. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności i cookies.
Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić wrażenia podczas poruszania się po witrynie. Niektóre z nich są przechowywane w przeglądarce, bo są niezbędne do działania podstawowych funkcji witryny. Używamy również plików cookie podmiotów trzecich, które pomagają nam analizować i rozumieć, w jaki sposób korzystasz z tej witryny. Te pliki cookie oraz pliki stosowane w celach reklamowych będą przechowywane w Twojej przeglądarce tylko za Twoją zgodą. Masz również możliwość rezygnacji z tych plików cookie. Jednak rezygnacja z niektórych z tych plików cookie może wpłynąć na wygodę przeglądania.
Niezbędne pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania strony. Te pliki cookie zapewniają działanie podstawowych funkcji i zabezpieczeń witryny. Anonimowo.
Cookie
Duration
Description
cookielawinfo-checkbox-analytics
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Analityczne”.
cookielawinfo-checkbox-functional
11 months
To ciasteczko jest stosowane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent, aby udokumentować zgodę użytkownika na ciasteczka z kategorii "Funkcjonalne".
cookielawinfo-checkbox-necessary
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Niezbędne”.
cookielawinfo-checkbox-others
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Inne”.
cookielawinfo-checkbox-performance
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Wydajnościowe”.
viewed_cookie_policy
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent i służy do przechowywania informacji, czy użytkownik wyraził zgodę na korzystanie z plików cookie. Nie przechowuje żadnych danych osobowych.
Funkcjonalne pliki cookie wspierają niektóre funkcje tj. udostępnianie zawartości strony w mediach społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcjonalności podmiotów trzecich.
Analityczne pliki cookie są stosowane, by zrozumieć, w jaki sposób odwiedzjący wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki pomagają zbierać informacje o wskaźnikach dot. liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.
Reklamowe pliki cookie są stosowane, by wyświetlać użytkownikom odpowiednie reklamy i kampanie marketingowe. Te pliki śledzą użytkowników na stronach i zbierają informacje w celu dostarczania dostosowanych reklam.