Strona główna Blog Strona 19

Eksport zbóż z Ukrainy: Porty naddunajskie przejmują ruch pod ostrzałem – rozładowują 2,4 razy więcej ziarna niż Wielka Odessa

0
Eksport zbóż z Ukrainy

Eksport zbóż z Ukrainy: Jak obecnie wygląda eksport zbóż z Ukrainy? Izmaił i Reni stają się głównymi węzłami logistycznymi w warunkach rosnącego zagrożenia. Mimo powtarzających się ataków militarnych, zatopień statków handlowych i tragicznych śmiertelnych ofiar wśród członków załóg, szlak naddunajski oraz lądowe przejścia kolejowe przejmują ciężar ukraińskiego handlu rolnego.

Ukraińska logistyka przechodzi wyraźne przetasowanie, co bezpośrednio wpływa na eksport zbóż z Ukrainy. Z najnowszych danych z października 2026 roku wynika, że ukraińskie porty naddunajskie odbierają obecnie znacznie więcej ziarna transportowanego koleją niż flagowe porty w rejonie Odessy.

Krwawy cień na Czarnym Morzu: Dlaczego Wielka Odessa traci tempo?

Drastyczny spadek przeładunków w Wielkiej Odessie nie wynika jedynie z problemów organizacyjnych. Jest on konsekwencją bezprecedensowej fali ataków rakietowych i dronowych na statki handlowe oraz infrastrukturę portową w Odessie, Czarnomorsku i Mikołajowie:

  • Ataki na flotę cywilną: W ostatnich miesiącach w rejonie czarnomorskim i naddunajskim doszło do ostrzelania i zatopienia wielu cywilnych statków handlowych.
  • Śmiertelne ofiary wśród marynarzy: W atakach na statki przewożące produkty rolne i zboże giną cywilni marynarze oraz ukraińscy piloci portowi.
  • Ucieczka armatorów i wzrost ubezpieczeń: W odpowiedzi na rosnące ryzyko ataku i tragiczne bilanse ludzkie, czołowi światowi armatorzy oraz ubezpieczyciele wstrzymują rejsy lub wycofują swoje jednostki z głębokowodnych portów Wielkiej Odessy.

Właśnie ten paraliż i zagrożenie życia na czarnomorskim korytarzu morskim zmusiły ukraińską logistykę do pilnego przerzucenia strumieni towarowych w kierunku lądowym i rzecznym.

Ukraiński Dunaj wyprzedza Odessę

Różnica w tempie obsługi transportów kolejowych, które obsługują eksport zbóż z Ukrainy, jest obecnie porażająca:

  • Porty Dunaju (Izmaił, Reni): Średnia dzienna prędkość rozładunku wagonów ze zbożem sięga 78 wagonów na dobę.
  • Wielka Odessa: Średnie tempo rozładunku spadło do zaledwie 32 wagonów na dobę.

Oznacza to, że porty nad Dunajem rozładowują obecnie 2,4-razy więcej wagonów z ziarnem niż porty czarnomorskie w rejonie Odessy.

Co więcej, spadek tempa w Wielkiej Odessie jest dynamiczny – jeszcze niedawno odprawiano tam średnio 42 wagony dziennie, co oznacza nagły spadek wydajności o blisko 24%.

Ponad 1200 wagonów w drodze do Izmaiła i Reni

Mimo że naddunajskie terminale w Izmaile i Reni również pozostają pod stałą presją zagrożenia dronowego, ruch kolejowy wyraźnie wskazuje na ten kierunek:

  • W drodze do Reni znajduje się obecnie 694 wagonów zbożowych.
  • Do Izmaiła zmierza 575 wagonów.
  • Łącznie na kierunku naddunajskim operuje 1269 wagonów ze zbożem, a średnie dzienne obciążenie trasy wynosi 56 wagonów.

Dla porównania, w kierunku portów Wielkiej Odessy przemieszczało się zaledwie 80 wagonów, ze średnim dziennym natężeniem na poziomie około 10 wagonów.

Logistyka lądowa trzeszczy w szwach: Zatory na zachodnich granicach

Wobec niebezpieczeństwa grożącego żegludze morskiej, eksport zbóż z Ukrainy w dużej mierze przeniósł się także na lądowe przejścia graniczne z krajami Unii Europejskiej.

Ponad 20 tysięcy wagonów w kolejkach:

Na zachodnich przejściach granicznych Ukrainy skumulowało się 20 756 wagonów, z czego aż 4 422 to zbożowce.

Średnio każdego dnia przez zachodnią granicę Ukrainy przeprawianych jest 507 wagonów ze zbożem.

Jak rozkłada się dzienny eksport kolejowy do sąsiadów UE?

Kierunek / KrajŚrednia dzienna liczba odprawianych wagonów
Węgry94 wagony/dobę
Polska85 wagonów/dobę
Rumuński ląd78 wagonów/dobę
Słowacja67 wagonów/dobę

Podsumowanie

Sytuacja rynkowa wyraźnie wskazuje, że ciągłe ataki na cywilne statki, zatopienia jednostek i śmiertelne niebezpieczeństwo dla załóg zdemolowały dotychczasową logistykę morską Wielkiej Odessy. W tych trudnych warunkach eksport zbóż z Ukrainy opiera się na dwóch głównych, choć nadwyrężonych filarach: szlaku naddunajskim (Izmaił/Reni) oraz kolejowej logistyce lądowej na granicy z Unią Europejską.

Źródło: Koleje Ukraińskie (Ukrzaliznycia) / AgroReview / opracowanie własne Agro Profil

Ceny zbóż i oleistych na giełdach (22.10.2026): Rzepak mocno odbija, soja w górę po raporcie USDA, a rynki ważą szanse dyplomacji

0
Ceny zbóż na MATIF/CBOT

Ceny zbóż na światowych parkietach towarowych zanotowały w ostatnich dniach ogromną zmienność. Środowa sesja otworzyła się silną falą przecen, napędzaną trwającą od połowy września presją silnego dolara oraz nagłymi doniesieniami dyplomatycznymi wokół regionu Morza Czarnego. Z kolei czwartkowy handel przyniósł próby stabilizacji i selektywnego odbicia, w czym kluczową rolę odegrał rynek ropy, dane eksportowe USDA oraz realne bariery podażowe w Europie.

Niepewność dyplomatyczna i presja walutowa na CBoT

Amerykańskie giełdy w minionych dniach mocno odczuły skutki umocnienia dolara, która skutecznie ogranicza konkurencyjność eksportową ziarna ze Stanów Zjednoczonych. Dodatkowo, w środę rynki obiegły doniesienia o potencjalnych rozmowach pokojowych i gotowości do zamrożenia linii frontu, co natychmiast zdjęło z wycen część premii za ryzyko logistyczne.

Warto jednak zauważyć, że inwestorzy podchodzą do tych sygnałów z dużą rezerwą – na tym etapie nie ma pewności, czy zapowiadane rozmowy z udziałem kluczowych przywódców przyniosą realny przełom, czy okażą się jedynie elementem skomplikowanej gry dyplomatycznej. Pomimo tych napięć, czwartkowe dane Departamentu Rolnictwa USA (USDA) przyniosły zróżnicowane sygnały popytowe:

  • Soja na fali wznoszącej: Tygodniowy raport o sprzedaży eksportowej wykazał sprzedaż soi na poziomie 2,841 mln ton (powyżej rynkowych szacunków), wspieraną m.in. przez prywatny eksport 202 tys. ton do Chin.
  • Mieszane wieści dla pszenicy: Eksport amerykańskiej pszenicy w raporcie USDA zamknął się na poziomie zaledwie 239 627 ton (poniżej oczekiwań), co sprowadziło notowania za oceanem do niższych poziomów. Dodatkową presję wywarły prognozy opadów w USA oraz podniesienie szacunków zbiorów pszenicy w Argentynie przez Giełdę Zbożową w Rosario do 23,8 mln ton.
  • Kukurydza pod presją zbiorów: Mimo solidnego eksportu (1,527 mln ton) i azjatyckich przetargów, notowania na rynku kukurydzy w Chicago i na Matif zmagały się ze spadkami, na co wpływ ma postępująca kampania żniwna w USA.

Euronext (Matif): Rzepak wybija w górę, pszenica i kukurydza w poszukiwaniu równowagi

Europejski parkiet w Paryżu – wspierany przez słabnącą wspólną walutę, która amortyzuje napływającą z Ameryki presję – w czwartek wyraźnie odbił po środowym załamaniu.

  • Rzepak jako lider sesji: Ceny nasion rzepaku na Euronext (Matif) zanotowały silny wzrost (kontrakty listopadowe zyskały 12 EUR/t, osiągając 497,75 EUR/t). Impuls ten płynie bezpośrednio z rynku energetycznego – gwałtowny wzrost cen ropy naftowej (w reakcji na napięcia na Bliskim Wschodzie i w rejonie Cieśniny Ormuz) oraz mocna canola wspierały w czwartek sektor biopaliw.
  • Pszenica miękka: Notowania pszenicy na Matif podjęły próbę powrotu w kierunku 235 euro/t (kontrakt grudniowy wzrósł do 234,25 EUR/t). Wsparciem dla unijnego ziarna pozostaje realny popyt międzynarodowy, czego dowodem były m.in. zakupy pszenicy francuskiej i rumuńskiej przez Egipt.
  • Kukurydza: Europejska kukurydza pozostaje w rozkroku między napiętym krajowym bilansem (50% spadek produkcji we Francji) a spadkowymi trendami globalnymi (CBoT), co na czwartkowym zamknięciu skutkowało korektą w dół wygasających kontraktów listopadowych (285,00 EUR/t).

Warto na bieżąco śledzić jutro aktualne ceny rzepaku, ceny pszenicy oraz ceny kukurydzy, które dynamicznie reagują na każdą falę spekulacji rynkowych.

Zestawienie zamknięcia kluczowych kontraktów (22.10.2026 r.)

Towar / seriaGiełdaZamknięcieZmiana sesyjna
Rzepak (Lis 26)Euronext / Matif497,75 EUR/t+12,00 EUR/t
Pszenica miękka (Gru 26)Euronext / Matif234,25 EUR/t+1,50 EUR/t
Kukurydza (Lis 26)Euronext / Matif285,00 EUR/t-6,25 EUR/t
Soja (Lis 26)CBoT (Chicago)12,53 USD/bu+7 3/4 c
Pszenica SRW (Gru 26)CBoT (Chicago)6,24 3/4 USD/bu-3 1/2 c
Kukurydza (Gru 26)CBoT (Chicago)4,60 1/2 USD/bu-2 3/4 c

Źródło: Analiza Agro Profil na podstawie cen Euronext-Paryż, CBoT

Wróci lista firm importujących zboże z Ukrainy? Jest propozycja

0

Krajowa Rada Izb Rolniczych chce, by ministerstwo rolnictwa znów pokazało, kto w Polsce sprowadza zboże z Ukrainy. Jak informuje KRIR, w piśmie z 21 października 2026 r. do ministra rolnictwa Stefana Krajewskiego izby proszą o opublikowanie listy krajowych podmiotów importujących produkty rolne z państw trzecich.

Ceny zboża w Ukrainie są niższe niż w Polsce

Jak czytamy w piśmie, zboże na Ukrainie jest obecnie tańsze niż w Polsce. Według KRIR ta duża różnica cen sprawia, że wiele firm działających w Polsce, w tym znanych jako polskie marki, kupuje zboże i produkty rolne za granicą.

Konsument nie wie, skąd jest jego żywność

Izby zwracają uwagę, że konsumenci nie są informowani o pochodzeniu produktów. W ocenie KRIR zafałszowuje to ich wybory zakupowe. Klienci nieświadomie kupują żywność wyprodukowaną w krajach trzecich, gdzie wymagania dotyczące produkcji nie są tak restrykcyjne jak w Unii Europejskiej.

Import wpływa na ceny, a porty mogą nie nadążyć

Jak wskazuje KRIR, znaczny import może oddziaływać na ceny, przez co rolnicy dostają czasem stawki nawet poniżej kosztów produkcji. Izby podkreślają też, że porty krajowe mogą nie obsłużyć dostaw z polskiej produkcji.

Lista z 28 listopada 2023 r. została usunięta

KRIR przypomina, że oficjalną listę firm importujących zboże z Ukrainy Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi opublikowało 28 listopada 2023 r. Po kilku miesiącach została jednak usunięta.

Co proponuje samorząd rolniczy

Izby chcą, by resort opublikował aktualną listę podmiotów importujących produkty rolne z Ukrainy i aktualizował ją co miesiąc. Proponują też monitorowanie dalszej alokacji zboża. Zdaniem KRIR pokaże to, kto faktycznie jest docelowym odbiorcą ukraińskiego zboża. Wniosek wynika z uchwały XIII Posiedzenia Krajowej Rady Izb Rolniczych VII kadencji z 22 września 2026 r. Pismo podpisał prezes KRIR Wiktor Szmulewicz.

Źródło: pismo Krajowej Rady Izb Rolniczych do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Stefana Krajewskiego z 21 października 2026 r.

12 lat monokultury i 42 kreacje kukurydzy. Spotkanie w Nowym Besku

0

Nowy Besk w woj. łódzkim ponownie stał się miejscem prezentacji odmian kukurydzy marki Dekalb. Podczas październikowej platformy doświadczalnej eksperci Bayer przedstawili sprawdzone odmiany i nowości hodowlane, zwracając uwagę m.in. na szybkie oddawanie wody przez ziarno oraz postęp w hodowli kukurydzy na ziarno i kiszonkę.

Wieloletnia współpraca z Bayer

Adam Cnotalski prowadzi 50-hektarowe gospodarstwo rolne w Nowym Besku (woj. łódzkie). Dodatkowo zarządza firmą zajmującą się dystrybucją środków do produkcji rolnej we współpracy z firmą Bayer. W tym roku ponownie w jego gospodarstwie założono platformę doświadczalną, na której zaprezentowano odmiany kukurydzy marki Dekalb.

– Kukurydzę cenię za prostotę uprawy. Najczęściej wysiewam odmiany marki Dekalb o wysokim FAO od 290 do nawet 320. Ponadto na jednym z pól uprawiam kukurydzę w monokulturze już od 12 lat. Nie zauważyłem znaczących różnic w plonowaniu. Jedynym problemem jest większa presja omacnicy prosowianki. 27 lipca wykonaliśmy skuteczny zabieg insektycydowy z wykorzystaniem drona, stosując środek Atsina – wspomina Adam Cnotalski.

42 wartościowe odmiany Dekalb

Na platformie w Nowym Besku zaprezentowano 42 kreacje kukurydzy marki Dekalb – zarówno w typie ziarnowym, jak i kiszonkowym. Na szczególną uwagę zasługują sprawdzone od lat odmiany, takie jak DKC3888 i DKC3595, oraz nowości: DKC3752, DKC4062 i DKC3152. Każda z nich wyróżnia się indywidualnym zestawem cech, ale łączy je również kilka wspólnych atutów.

– Nasze odmiany wyróżniają się przede wszystkim efektem Dry Down, czyli szybkim oddawaniem wody przez ziarno na końcu wegetacji. Rolnicy doceniają tę cechę, szczególnie w latach z ponadprzeciętną ilością opadów w okresie jesiennym. Dzięki niższej wilgotności ziarna, nawet po deszczach, mogą elastyczniej planować zbiory, zachować ich ciągłość i sprawniej organizować pracę w gospodarstwie – mówiła Małgorzata Srebro, ekspert firmy Bayer.

Dynamiczny postęp hodowlany w kukurydzy

Pozycję marki Dekalb w kukurydzianym segmencie zbudowały przede wszystkim wysokoplenne odmiany ziarnowe, cenione przez rolników m.in. za bardzo dobre wyniki plonowania w zróżnicowanych warunkach siedliskowych i klimatycznych. Doświadczenia hodowlane zdobyte przez lata są wykorzystywane również przy rozwoju odmian kiszonkowych.

– Nowe odmiany mają udoskonalone cechy, takie jak dobry wigor początkowy, tolerancja na wyleganie czy bardzo dobra zdrowotność. W przypadku odmian kiszonkowych szczególną uwagę zwracamy na doskonalenie takich cech, jak wysoka zawartość energii, duży udział ziarna w plonie ogólnym, bardzo dobra strawność włókna oraz efekt Stay Green – podkreślał Marcin Liszewski, główny agronom w firmie Bayer.

Kiszonka z kukurydzy o wysokiej jakości

Spotkanie w Nowym Besku było również okazją do przedstawienia wspólnej inicjatywy firm Bayer i Josera, realizowanej pod hasłem „Zaplanuj żywienie od siewu”. Projekt skierowano bezpośrednio do producentów mleka. Jego celem jest wspieranie hodowców w zwiększaniu efektywności produkcji, poprawie jakości pasz oraz osiąganiu lepszych wyników ekonomicznych gospodarstw.

– Producenci mleka oczekują kompleksowych rozwiązań wspierających rozwój gospodarstwa. Dlatego łączymy kompetencje firm Bayer i Josera, aby wspólnie pomagać rolnikom w podejmowaniu trafnych decyzji na każdym etapie produkcji paszy. Naszym celem jest zwiększanie wartości każdego hektara kukurydzy oraz poprawa rentowności gospodarstw mlecznych – mówił Wojciech Pieczewski, specjalista firmy Bayer.

Szkoły były stabilnym odbiorcą polskiego mięsa. Jakie będą skutki diety planetarnej w stołówkach?

0

Krajowa Rada Izb Rolniczych chce zmiany przepisów o żywieniu dzieci w szkołach. Jak informuje KRIR, pismo z 20 października 2026 r. trafiło do minister zdrowia Jolanty Sobierańskiej-Grendy i minister edukacji Barbary Nowackiej.

Rozporządzenie z 16 lutego 2026 r. budzi sprzeciw izb

Chodzi o rozporządzenie Ministra Zdrowia z 16 lutego 2026 r. (Dz. U. 2026 poz. 197). Określa ono, jakie produkty można sprzedawać dzieciom w szkołach i jakie wymagania muszą spełniać posiłki w stołówkach.

Zarząd KRIR działa na podstawie wniosku przyjętego 22 września w Parzniewie, na XIII Posiedzeniu Rady.

Mniej polskiego mięsa w jadłospisach, więcej białka roślinnego

Jak czytamy w piśmie, przepisy promują model żywienia oparty głównie na białku roślinnym. Według KRIR ogranicza to możliwość układania jadłospisów zgodnie z polską kuchnią.

Izby przypominają, że polskie mięso wieprzowe, drobiowe i wołowe od pokoleń było podstawą diety dzieci. Podkreślają też, że sprzeciw zgłaszają nie tylko rolnicy i producenci żywności, ale także wielu rodziców. Ich zdaniem to rodzice powinni decydować o tym, jak żywione są ich dzieci.

Szkolne stołówki kupowały polskie mięso. Co, jeśli przestaną?

Jak wskazuje KRIR, szkoły, firmy cateringowe i inne firmy odpowiadające za żywienie zbiorowe były dotąd stabilnym odbiorcą polskiego mięsa. Mniej mięsa w stołówkach oznacza niższy popyt, a to według izb może wpłynąć na ceny skupu. Najbardziej odczują to hodowcy zwierząt.

Izby proszą ministrów o zmianę przepisów

KRIR, w imieniu rolników, wnosi o zmianę rozporządzenia. Izby powołują się na prawo rodziców do decydowania o żywieniu dzieci oraz na ochronę interesów gospodarstw rolnych, zwłaszcza tych zajmujących się hodowlą zwierząt. Pismo podpisał prezes KRIR Wiktor Szmulewicz.

Źródło: pismo Krajowej Rady Izb Rolniczych do Minister Zdrowia i Minister Edukacji Narodowej z 20 października 2026 r.

Nie dotykaj, nie zabieraj, nie pozwól psu zjeść. Rusza jesienna szczepionka dla lisów

0

Szczepionka dla lisów trafi w terenie na podkarpackie, lubelskie i mazowieckie pola oraz lasy. Jak informuje Główny Inspektorat Weterynarii (GIW), Inspekcja Weterynaryjna przeprowadzi od 22 do 31 października 2026 r. jesienną, dodatkową akcję doustnych szczepień dzikich lisów przeciwko wściekliźnie. Szczepionka dla lisów będzie podawana w przynętach, które zostaną zrzucone z samolotów lub wyłożone ręcznie.

Gdzie i kiedy wyłożą szczepionkę dla lisów?

Według komunikatu GIW z 20 października akcja obejmie trzy województwa:

  • podkarpackie: 22–31 października 2026 r.,
  • lubelskie: 23 października 2026 r.,
  • mazowieckie: 24–25 października 2026 r.

Zrzuty z samolotów i ręczne wykładanie przynęt

Jak czytamy w komunikacie, przynęty z doustną szczepionką będą zrzucane z samolotów, a także wykładane ręcznie. Stosowany preparat to Rabadrop, zawiesina doustna. Akcja jest współfinansowana ze środków UE.

Jak wygląda szczepionka dla lisów?

GIW opisuje przynętę jako kwadratową lub kulistą, o stałej konsystencji, w kolorze od brązowo-zielonego do brązowego. W środku znajduje się plastikowy blister z wielojęzycznym nadrukiem „Uwaga-szczepionka przeciw wściekliźnie”. Zawartość blistra to zawiesina w kolorze od pomarańczowego do czerwono-fioletowego.

Przynęta ze szczepionką dla lisów i blister z zawiesiną

Grafika: przynęta i blister ze szczepionką.

Jak rozpoznać przynętę ze szczepionką dla lisów

Przynęta jest twarda, ma kształt kwadratu lub kuli i brązowo-zielony albo brązowy kolor. Wewnątrz jest plastikowy blister z napisem w kilku językach, że to szczepionka przeciw wściekliźnie. Zawiesina w środku jest pomarańczowa lub czerwono-fioletowa. Jeśli znajdziesz coś takiego w polu czy lesie, to właśnie szczepionka dla lisów.

Nie dotykaj przynęt, bo lis ich nie zje

GIW prosi, żeby przynęt nie podnosić ani nie przesuwać. Ludzki zapach zniechęca lisy, a nieruszona przynęta to szansa na zaszczepienie kolejnego zwierzęcia. Przynęta przełożona w inne miejsce może zostać pominięta i szczepionka dla lisów nie zadziała.

Pies lub kot przy przynęcie: co zrobić w ciągu 14 dni

Szczepionka dla lisów jest przeznaczona wyłącznie dla nich. Przez 14 dni od wyłożenia przynęt nie wypuszczaj psów i kotów tam, gdzie je rozłożono. Zwierzę domowe zje przynętę szybciej niż lis. Gdy to się stanie, zadzwoń do swojego lekarza weterynarii. Jeśli zawartość blistra trafi na skórę, umyj ją od razu wodą z mydłem i zgłoś się do lekarza.

Źródło: Główny Inspektorat Weterynarii (GIW), komunikat z 20.10.2026 r.

Pożyczka ARiMR na spłatę zobowiązań – ruszył nabór 2026 (linia NP4)

0

Pożyczka ARiMR to nowe wsparcie finansowe dla producentów rolnych, którzy zmagają się z nieuregulowanymi zobowiązaniami cywilnoprawnymi. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyjmuje wnioski do 31 października 2026 r. Ponieważ termin ten przypada w sobotę, dokumenty można składać do poniedziałku, 2 listopada 2026 r.

Dla kogo jest skierowana pomoc?

O wsparcie mogą ubiegać się producenci rolni prowadzący działalność od co najmniej 3 lat, którzy posiadają numer identyfikacyjny w ewidencji producentów i spełniają jedno z kryteriów:

  • Straty pogodowe: W gospodarstwie powstały szkody w uprawach (powyżej 30% średniej produkcji) spowodowane m.in. przez suszę (szacowaną przez aplikację publiczną), grad, przymrozki czy powódź (w roku wnioskowania lub poprzednim).
  • Szkody w stadzie: Wystąpiły straty spowodowane chorobami zwierząt przy zachowaniu wymogów sanitarnych.
  • Straty ekonomiczne: W poprzednim roku odnotowano straty finansowe wynikające ze spadku cen produktów rolnych lub wzrostu kosztów produkcji względem średniej z ostatnich 3 lat.

Wsparcie nie przysługuje m.in. rolnikom, wobec których toczą się postępowania egzekucyjne, restrukturalizacyjne lub upadłościowe, a także w przypadku zobowiązań z tytułu transakcji zawieranych między bliskimi krewnymi lub powiązanymi spółkami.

Warunki i parametry finansowe

  • Oprocentowanie: Stałe, wynoszące 2% w skali roku (przez okres do 15 lat). Po wyczerpaniu limitu pomocy de minimis zastosowanie mają warunki rynkowe.
  • Kwota pożyczki: Maksymalnie do wysokości zobowiązań, jednak nie więcej niż 3 mln zł (bez uwzględniania odsetek).
  • Częstotliwość: Z tej formy wsparcia można skorzystać nie częściej niż raz na 15 lat.
  • Charakter pomocy: Pomoc de minimis w rolnictwie ze środków budżetu krajowego.

Zabezpieczenie spłaty i wymagane dokumenty

Każdy wnioskodawca przy podpisywaniu umowy, jaką jest pożyczka ARiMR, musi złożyć:

  1. Weksel niezupełny (in blanco) z deklaracją wekslową.
  2. Oświadczenie o poddaniu się egzekucji w formie aktu notarialnego (art. 777 Kpc).
  • Zabezpieczenie powyżej 800 tys. zł: Wymaga dodatkowo ustanowienia hipoteki na rzecz Agencji (na min. 130% wartości zobowiązania wraz z odsetkami) oraz cesji z polisy ubezpieczeniowej nieruchomości.

Do wniosku należy dołączyć m.in. dokumenty potwierdzające wysokość zobowiązań, oświadczenia o sytuacji finansowej, zgody współmałżonków/współwłaścicieli oraz dowody na poniesienie strat (np. protokoły, raporty suszowe).

Gdzie i jak składać wnioski?

Wypełniony formularz należy złożyć do kierownika biura powiatowego ARiMR właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę:

  • Bezpośrednio w kancelarii biura,
  • Za pośrednictwem operatora pocztowego (liczy się data stempla),
  • Elektronicznie przez platformę e-Doręczenia (PURDE) na właściwy adres ADE biura powiatowego (wymagany jest wcześniejszy podpis elektroniczny dokumentów, np. przez mObywatel lub ePUAP).

Formularze oraz szczegółowe instrukcje udostępnia oficjalna strona Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Źródło: Komunikat ARiRM

Ceny zbóż a problemy eksportowe Rosji: Perspektywa rozmów pokojowych a uwięzione zapasy

0
eksport pszenicy a ceny zbóż

Ceny zbóż a problemy eksportowe Rosji: Ministerstwo Rolnictwa Rosji wydało dekret ustalający na 31 grudnia 2026 r. ostateczny termin utrzymania zerowej stawki cła eksportowego na pszenicę, jęczmień i kukurydzę. Jednocześnie resort usztywnił cła na olej słonecznikowy i śrutę na poziomie z sierpnia 2026 r. (odpowiednio ok. 92 USD oraz poniżej 4 USD za tonę). Decyzje te zapadają w momencie, gdy ceny zbóż podlegają silnym wahaniom pod wpływem logistyki oraz doniesień geopolitycznych.

Paraliż Morza Czarnego i logistyczna ekwilibrystyka

Wskutek trwających działań wojennych i ataków na rosyjskie terminale eksportowe nad Morzem Czarnym i Azowskim dotychczasowe gigantyczne dostawy zbożowe płynące z tego regionu zostały mocno ograniczone. Koszty ubezpieczeń żeglugowych poszybowały w górę, a armatorzy ostrożnie podchodzą do zawijania do rosyjskich portów.

Aby ratować sytuację i nie dopuścić do zapaści krajowego rynku, Rosja szuka alternatywnych tras:

  • Morze Bałtyckie: Część ładunków przechodzą przez porty takie jak Ust-Ługa czy Sankt Petersburg, co generuje jednak znacznie wyższe koszty frachtu.
  • Morze Kaspijskie i kierunek lądowy: Zyskuje transport w stronę Iranu oraz Azji Środkowej.
  • Transport kolejowy: Kolejowy eksport pszenicy z Rosji próbuje ratować sytuację w kierunku Dalekiego Wschodu i Chin, lecz ograniczenia przepustowości kolei mocno windują koszty.

W takich warunkach zerowe cła eksportowe są dla Moskwy narzędziem ratunkowym – państwo musi brać na siebie ciężar rekompensaty kosztów okrężnych tras, aby utrzymać opłacalność wywozu.

Surowcowa dyplomacja: Czemu olej słonecznikowy płaci podatki?

W przeciwieństwie do zbóż, rynek oleju słonecznikowego kontrolowany jest przez pryzmat wpływów budżetowych. Rosja i Ukraina tworzą tu globalny duopol. Przy rosnącym popycie na oleje roślinne Moskwa wolała ograniczyć cła na poziomie sierpniowym zamiast je zerować, co zapewnia państwu stabilne dochody, a kluczowym importerom (np. Indiom) – przewidywalne koszty.

Miliony ton w magazynach a reakcje rynków finansowych

Nad rynkiem stale ciąży kwestia ogromnych nadwyżek surowca. W magazynach w Rosji i na Ukrainie zablokowane są miliony ton zbóż, które nie mogą płynnie trafić na globalne rynki. Pokazała to ostatnia środa, kiedy pojawienie się doniesień o możliwych rozmowach pokojowych między Rosją i Ukrainą wywołało wyraźną przecenę kontraktów na zboża.

Inwestorzy i handlowcy natychmiast kalkulują scenariusz, w którym ewentualne porozumienie dyplomatyczne i odblokowanie szlaków handlowych mogłoby uwolnić te zapasy na światowe rynki, co natychmiast przekłada się na notowania giełdowe.

Czytaj również:

Nowy układ sił i polskie realia

W tle tych zawirowań zmienia się tradycyjna dynamika handlowa:

  • Łatwiejszy eksport z UE: Przez lata tanie rosyjskie ziarno masowo wypierało europejską pszenicę z rynków trzecich. Obecnie – w obliczu ograniczeń portowych w Rosji – unijne i polskie ziarno sprzedaje się sprawniej na tradycyjnych rynkach w Afryce Północnej czy na Bliskim Wschodzie.
  • Globalna konkurencja: Wolna przestrzeń nie oznacza jednak braku rywalizacji. Unijni eksporterzy natrafiają na silną konkurencję z Argentyny i Australii, które przy bardzo dobrych starych i zaczynających się nowych zbiorach skutecznie zagospodarowują rynki zbytu.

Sytuacja pozostaje niezwykle złożona, a rynki finansowe (giełdy) z dużą wrażliwością reagują na wszelkie sygnały płynące z obszaru dyplomacji i logistyki.

Źródło: Analiza Agro Profil

Wirus Shamonda po raz pierwszy w historii zaatakował i spowodował zgon człowieka

0

Wirus Shamonda – do tej pory uznawany wyłącznie za patogen odzwierzęcy z grupy ortobunyawirusów, przenoszony przez owady (kuczmany) i atakujący przede wszystkim bydło oraz owce – nigdy wcześniej nie był wykrywany u ludzi. Francuskie służby sanitarne potwierdziły zgon pacjenta u którego wykryto ten patogen.

Kluczowe fakty:

  • Stan pacjenta: Zmarły mężczyzna był silnie osłabiony i cierpiał na ciężkie zaburzenia odporności oraz inne poważne choroby współistniejące. To drastycznie obniżona odporność umożliwiła rozwój infekcji.
  • Ocena ryzyka: Mimo że przypadek zakończył się tragicznie, europejskie i krajowe organy ds. zdrowia publicznego uspokajają – obecnie nie ma zagrożenia dla ogółu populacji. Sytuacja traktowana jest jako odosobniony incydent u pacjenta w stanie skrajnej podatności na infekcje, a wirus Shamonda nie wykazuje zdolności łatwej transmisji między ludźmi.
  • Kontekst weterynaryjny: Wirus Shamonda od pewnego czasu aktywnie krąży w europejskich stadach zwierząt gospodarskich (m.in. we Francji, Niemczech czy Szwajcarii), powodując straty w laktacji i problemy w rozrodzie bydła, jednak dotychczas bariera międzygatunkowa wydawała się dla niego całkowicie nieprzekraczalna.

Źródła:

  • Agencje informacyjne i media (Reuters, The Independent, The Mirror): Doniesienia o pierwszym w historii przypadku zakażenia, jakim jest wirus Shamonda u człowieka we Francji i śmierci pacjenta z obniżoną odpornością.
  • Francuskie i europejskie służby sanitarne: Komunikaty o braku podwyższonego ryzyka dla ogółu populacji.
  • Bazy danych weterynaryjnych / EFSA: Informacje o krążeniu wirusa i wektorach (Culicoides) w europejskich stadach.

Rolnik zachorował na tydzień i nie dostał ani złotówki z KRUS. Izby chcą to zmienić

0
krus
kryzys w rolnictwie 2026

Krajowa Rada Izb Rolniczych zwróciła się do ministra rolnictwa Stefana Krajewskiego o zmianę ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Jak informuje KRIR, postulaty dotyczą zasiłku chorobowego, rehabilitacji emerytów oraz zasad wypłaty renty rolniczej.

Zasiłek chorobowy od pierwszego dnia, nie dopiero po 30

Według obecnych zasad zasiłek chorobowy z KRUS przysługuje ubezpieczonemu (rolnikowi, jego małżonkowi lub domownikowi) tylko wtedy, gdy niezdolność do pracy wskutek choroby trwa nieprzerwanie co najmniej 30 dni. Samorząd rolniczy chce zniesienia tego warunku. Jak czytamy w piśmie, zasiłek powinien przysługiwać za każdy dzień niezdolności do pracy potwierdzony zaświadczeniem lekarskim, niezależnie od długości choroby.

KRIR zwraca uwagę, że brak wypłaty przy zwolnieniu krótszym niż 30 dni to istotne obciążenie dla budżetu gospodarstwa. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy trzeba sfinansować leczenie i zastępstwo w pracy polowej.

Stawka 25 zł za dzień do podniesienia

Drugi postulat dotyczy wysokości świadczenia. Obecnie zasiłek chorobowy w KRUS wynosi 25 zł za każdy dzień niezdolności do pracy. Zdaniem Rady powinien zostać podwyższony do poziomu, jaki otrzymują inne grupy zawodowe. KRIR ocenia, że obecne przepisy są krzywdzące dla osób ubezpieczonych w KRUS. Wypłata od pierwszego dnia choroby ma, jak wskazuje pismo, zapewnić realne bezpieczeństwo socjalne i wsparcie w procesie zdrowienia.

Sanatoria KRUS: emeryci czekają nawet kilka lat

Trzeci punkt to zwiększenie puli miejsc w ośrodkach rehabilitacyjnych dla emerytów KRUS. Jak informuje KRIR, czas oczekiwania rolników emerytów jest wielokrotnie dłuższy niż czynnych zawodowo i może sięgać kilku lat.

Rada podkreśla, że wielu rolników przez całe życie nie miało możliwości skorzystania z wypoczynku i zabiegów poprawiających zdrowie, bo w gospodarstwie trudno o zastępstwo. Szansa na wyjazd pojawia się dopiero po przejściu na emeryturę, a część z nich nadal prowadzi gospodarstwo. Sanatoria KRUS specjalizują się w leczeniu chorób zawodowych rolników, takich jak schorzenia narządu ruchu, układu krążenia czy neurologiczne. Według KRIR pomagają też utrzymać samodzielność psychofizyczną, kluczową w codziennym życiu rolnika, a zwłaszcza emeryta.

Izby proponują dwa rozwiązania:

  • zwiększenie środków przeznaczonych na rehabilitację leczniczą osób uprawnionych do emerytury rolniczej,
  • możliwość przesunięć z puli na rehabilitację dla rolników czynnych zawodowo do puli dla emerytów, co ma odpowiadać na częste przypadki niewykorzystania miejsc w sanatoriach przez rolników czynnych zawodowo.

Renta rolnicza a małżonek w ZUS: zmiana art. 28

Czwarty postulat to zmiana art. 28 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Przepis stanowi, że wypłata renty rolniczej ulega zawieszeniu w całości lub części, jeśli rencista nie zaprzestanie działalności rolniczej.

KRIR wskazuje na dwie sytuacje, które uznaje za krzywdzące:

  • Współmałżonek emeryta prowadzącego gospodarstwo, jeśli jest rencistą, otrzymuje świadczenie pomniejszone o część uzupełniającą. Zdaniem Rady pozbawianie schorowanych rolników prawa do części renty to wyraźne zaniedbanie legislacyjne.
  • Gdy drugi małżonek jest ubezpieczony w ZUS, rolnik przy rencie stałej nie dostaje 100% części uzupełniającej. Przy rencie okresowej nie dostaje 50% tej części.

Izby domagają się, by rencistom przysługiwało prawo do pełnej renty bez względu na sytuację współmałżonka i niezależnie od samodzielnego prowadzenia gospodarstwa.

Samorząd rolniczy prosi ministra o pilną zmianę odpowiednich przepisów.

źródło: KRIR

Wniosek KRIR o listę importerów spoza UE: Transparentność rynku czy ryzyko dla polskiego przetwórstwa?

0
KRIR

KRIR występuje z kolejnym wnioskiem do Ministerstwa Rolnictwa: Zarząd Krajowej Rady Izb Rolniczych po raz kolejny apeluje do Ministerstwa Rolnictwa o ujawnienie i comiesięczną aktualizację wykazów podmiotów sprowadzających produkty rolne spoza UE, w tym z Ukrainy. Choć intencja ochrony krajowych gospodarstw jest w pełni zrozumiała, imienna publikacja list firm budzi poważne obawy o stabilność polskiego przetwórstwa. Czy próba ratowania cen skupu nie obróci się ostatecznie przeciwko samym rolnikom?

Czytaj również:

Uzasadniona troska o równe warunki gry

Wniosek KRIR wyrasta z realnego problemu – polscy producenci rolni zmuszeni są konkurować z surowcami z państw trzecich, gdzie nie obowiązują wyśrubowane unijne normy fitosanitarne, środowiskowe i dobrostanowe. Brak pełnej wiedzy o wolumenach importu osłabia pozycję negocjacyjną gospodarstw i utrudnia trafną ocenę sytuacji rynkowej.

Polscy przetwórcy i rolnicy na jednym wózku

Sytuacja branży przetwórczej bezpośrednio rzutuje na polską wieś. Podczas gdy w Polsce obowiązują narodowe ograniczenia importowe na wybrane surowce, zakłady z innych krajów UE (np. z Niemiec) bez przeszkód kupują tańsze ziarno czy rzepak z Ukrainy. Gotowa, tańsza żywność z zachodu trafia potem na polskie półki. Krajowe zakłady, kupujące droższy surowiec od polskich rolników, przegrywają tę wojnę cenową.

Dylemat „czarnej listy”: Gdzie leży ryzyko?

Imienna publikacja wykazów importerów, często utożsamiana w przekazie społecznym z „czarną listą”, rodzi konkretne zagrożenia:

  • Potrzeba bilansowania rynku: Import bywa koniecznością przy trudnych warunkach pogodowych lub braku ziarna o odpowiednich parametrach jakościowych na rynku lokalnym.
  • Efekt domina: Presja społeczna na rodzime zakłady może osłabiać je finansowo. W kolejnych sezonach osłabiony polski przetwórca kupi mniej surowca od polskiego rolnika i zaoferuje niższe ceny, ustępując pola zagranicznej konkurencji.

Unijny kontekst: Umowy handlowe i potrzeba szerokich koalicji

Problem importu nie ogranicza się wyłącznie do granicy z Ukrainą. W tle toczą się i wchodzą w życie kolejne umowy o wolnym handlu zawierane przez Unię Europejską z państwami trzecimi (m.in. z krajami Mercosur czy Nową Zelandią), które otwierają wspólnotowy rynek na napływ tanich surowców rolnych z całego świata.

Pojedynczy kraj członkowski ma ograniczony wpływ na globalną politykę handlową Brukseli. Dlatego kluczowym wyzwaniem staje się budowanie szerokich koalicji państw członkowskich wewnątrz UE – zwłaszcza z krajami o silnym sektorze rolnym (np. Francją czy Włochami). Wspólny głos europejskich rolników i przetwórców jest niezbędny, by wymusić na Komisji Europejskiej wprowadzanie twardych klauzul ochronnych oraz tzw. zasad wzajemności (roszczenia, by importowana żywność spełniała te same kryteria, co europejska).

Prawdziwe rozwiązanie: Znakowanie żywności i spójna polityka UE

Publiczne listy firm w jednym kraju dotykają jedynie objawów. Systemowym i najskuteczniejszym rozwiązaniem dla całego sektora jest wspólna walka rolników i przetwórców na forum unijnym o:

  1. Zaostrzenie przepisów dotyczących etykietowania żywności: Aby każdy konsument widział na opakowaniu jasne oznaczenie kraju pochodzenia głównego składnika.
  2. Ochronę wspólnego rynku: Poprzez wypracowywanie jednolitych mechanizmów obrony przed nierówną konkurencją pozaunijną w ramach szerokich sojuszy w Brukseli.

Gdyby konsument miał pełną wiedzę przy półce, a unijna polityka handlowa uwzględniała interesy europejskich producentów, rynek weryfikowałby wybory w sposób naturalny i bezpieczny dla całego polskiego łańcucha dostaw.

Źródło: Analiza Agro Profil, komunikat KRIR

800 tys. opon Pirelli z fabryki BKT. To dopiero pierwszy etap wielkiego planu

0

BKT, producent dobrze znany rolnikom z opon do ciągników i maszyn rolniczych, podpisał strategiczne porozumienie z Pirelli. Współpraca zakłada produkcję w Indiach nawet 800 tys. opon samochodowych pod marką Pirelli do 2030 roku. To jednak dopiero pierwszy etap. Obie firmy rozważają również utworzenie wspólnego przedsiębiorstwa i budowę fabryki opon klasy premium.

22 października 2026 roku Pirelli i Balkrishna Industries Ltd. (BKT) ogłosiły podpisanie strategicznego porozumienia dotyczącego indyjskiego rynku opon samochodowych. Współpraca ma umożliwić obu producentom wykorzystanie rosnącego popytu na ogumienie do samochodów osobowych, szczególnie w segmencie premium.

Dla BKT jest to kolejny krok w kierunku rozszerzania działalności poza segmenty, z którymi marka była dotychczas najmocniej kojarzona.

BKT wyprodukuje do 800 tys. opon pod marką Pirelli

Pierwszy etap współpracy obejmuje umowę produkcyjną typu off-take. Oznacza to, że BKT będzie wytwarzać opony pod marką Pirelli, zgodnie z wymaganiami technologicznymi i jakościowymi włoskiego producenta.

Produkcja ma odbywać się w jednym z nowo wybudowanych zakładów BKT w Indiach, wyposażonym w nowoczesne technologie. Zgodnie z porozumieniem do 2030 roku produkcja ma sięgnąć nawet 800 tys. opon marki Pirelli.

W komunikacie nie określono szczegółowego harmonogramu uruchomienia produkcji ani konkretnych modeli opon, które będą powstawać w zakładzie BKT.

Pirelli i BKT mogą zbudować wspólną fabrykę opon

Umowa przewiduje także możliwość rozpoczęcia drugiego etapu współpracy. Zakłada on utworzenie spółki joint venture, w której obie firmy miałyby po 50% udziałów.

W ramach tego przedsięwzięcia mogłaby powstać nowa fabryka produkująca opony samochodowe z segmentu High Value, czyli ogumienie o wyższej wartości dodanej. Co istotne, zakład miałby wytwarzać opony zarówno pod marką Pirelli, jak i BKT. Produkty byłyby przeznaczone nie tylko na rynek indyjski, ale również na inne rynki międzynarodowe.

Utworzenie wspólnej spółki i budowa fabryki nie są jeszcze przesądzone. Realizacja drugiego etapu będzie zależała od spełnienia określonych warunków, których szczegółów nie przedstawiono w komunikacie.

Dlaczego Pirelli zdecydowało się na współpracę z BKT?

Jednym z głównych powodów porozumienia jest rosnący potencjał indyjskiego rynku motoryzacyjnego. Według prognoz przytoczonych przez producentów liczba rejestracji samochodów w Indiach ma zwiększać się o 5–7% rocznie w latach 2025–2030. Jeszcze szybciej może rozwijać się rynek opon klasy premium. Firmy przewidują, że w tym okresie wzrośnie on niemal pięciokrotnie.

Dla Pirelli, które dotychczas prowadziło w Indiach działalność handlową, porozumienie stanowi możliwość wzmocnienia obecności na tym rynku poprzez lokalną produkcję. Z kolei BKT wnosi do współpracy własne zaplecze przemysłowe, doświadczenie produkcyjne i znajomość lokalnego rynku.

Marco Tronchetti Provera, prezes wykonawczy Pirelli, podkreślił, że Indie odgrywają coraz ważniejszą rolę w rozwoju światowej motoryzacji. Wskazał przy tym na wzrost rynku, rozwój mobilności oraz rosnące kompetencje technologiczne i przemysłowe kraju.

BKT rozszerza działalność. Co oznacza współpraca dla producenta opon rolniczych?

BKT jest rozpoznawalne na rynku ogumienia do maszyn rolniczych, budowlanych i przemysłowych. Porozumienie z Pirelli dotyczy jednak innego segmentu – opon do samochodów osobowych. Dla indyjskiego producenta oznacza to możliwość dalszej dywersyfikacji działalności oraz rozwoju oferty na rynku krajowym i zagranicznym.

Arvind Poddar, prezes i dyrektor zarządzający Balkrishna Industries, ocenił, że partnerstwo pozwoli połączyć uzupełniające się kompetencje obu przedsiębiorstw i wykorzystać możliwości rosnącego rynku.

Z kolei Rajiv Poddar, współzarządzający BKT, zwrócił uwagę, że wybór indyjskiej firmy przez Pirelli potwierdza możliwości produkcyjne, standardy jakości i doświadczenie budowane przez BKT przez wiele lat.

Według przedstawicieli obu producentów współpraca ma połączyć technologie Pirelli z potencjałem produkcyjnym BKT.

Czy BKT będzie produkować również opony rolnicze dla Pirelli?

Ogłoszone 22 października porozumienie dotyczy opon do samochodów osobowych, a nie ogumienia rolniczego.

W komunikacie nie zapowiedziano wspólnej produkcji opon do ciągników, kombajnów ani innych maszyn rolniczych. Nie przedstawiono również informacji o zmianach w dotychczasowej ofercie BKT dla rolnictwa.

Z punktu widzenia branży rolniczej istotny jest jednak sam kierunek rozwoju indyjskiego producenta. BKT, znane z ogumienia do zastosowań pozadrogowych, wzmacnia obecność w kolejnym segmencie rynku opon.

Jeżeli drugi etap porozumienia zostanie zrealizowany, obie firmy będą mogły produkować w Indiach opony klasy premium pod dwiema markami, wykorzystując wspólne zaplecze przemysłowe.

Na razie potwierdzono pierwszy etap współpracy, obejmujący produkcję opon Pirelli przez BKT. Szczegóły dotyczące ewentualnej wspólnej fabryki mają zostać określone w przyszłości.

Źródło: komunikat prasowy Pirelli i Balkrishna Industries Ltd. (BKT)