Duży upał podczas żniw kontra kukurydza i lokalne susze
Z danych pomiarowych wynika, że są miejsca w Wielkopolsce, Ziemi Lubuskiej, Dolnym Śląsku czy Pomorzu Zachodnim, gdzie nie spadło jeszcze 50 mm deszczu w lipcu.
Przed nami fala upałów i wiele suchych dni; które pomogą zebrać plony z pól ale też zasieją ziarno niepewności jak poradzi sobie w te upały kukurydza oraz owoce jak jabłka, gruszki, śliwki na drzewach czy aronia na krzewach.
Fala upałów rozpocznie się w czwartek. Poprzedzi ją fala silnego wiatru w poniedziałek i wtorek.
Według prognoz są duże szanse na to, że temperatura w zachodniej, południowej i środkowej części kraju wzrosła do 36-38 stopni Celsjusza. Upał dosięgnie zarówno Podhale, Bieszczady jak i Półwysep Helski.
Zanim zrobi się gorąco dziś w nocy i jutro przez Polskę przejdzie front z burzami
Pierwsze opady pojawią się wieczorem na Pomorzu Zachodnim. W nocy sucho powinno być w większości Ziemi Łódzkiej, Górnym Śląsku i w woj. Opolskim. Przelotne opady deszczu na obszarze około 20-30% przejdą po północy na wschodzie i częściowo południu kraju.
Słabych burz można się w nocy spodziewać lokalnie od Suwalszczyzny po Kurpie, Kujawy, Kaszuby, Warmię i Mazury. Podczas burz może spaść do 10-17 mm deszczu. Przelotne opady pojawią się miejscami na zachodzie kraju. Ogólnie na zachodzie i północy kraju wraz z Kurpiami i Kujawami popada na obszarze około 70-80%.
Poniedziałek z silnym wiatrem na zachodzie i w centrum kraju
Już przed południem front zacznie opuszczać zachodnie województwa i popołudnie będzie suche, słoneczne ale wietrzne. Od Kaszub po Wielkopolskę, Opolskie ostatnie szanse na opady będą około godziny 15/16:00 po czym niebo rozpogodzi się na dobre. Od Warmii po centrum i południe kraju największe szanse na deszcz będą przed południem i w południe po czym wieczorem szanse na deszcz spadną już do zera.
Największe ryzyko burz i deszczu będzie na Podlasiu i Mazurach oraz na Podkarpaciu- tu lokalnie popada grad, powieje silniejszy wiatr – zwłaszcza na Podkarpaciu a suma opadów lokalnie osiągnie 30 mm.
W centrum kraju popada na około 60% obszaru zaś na południu i wschodzie na około 80-90% obszaru.
Ceny paliw:Rosnące napięcia geopolityczne i seria problemów infrastrukturalnych doprowadziły do potężnych turbulencji na rynku surowcowym. W czwartek cena ropy Brent przebiła psychologiczną barierę 100 USD za baryłkę. W tym samym czasie z Moskwy napływają sygnały o planowanym wydłużeniu ograniczeń wywozowych na paliwa gotowe. Jak te wydarzenia wpłyną na ceny paliw w Polsce i koszty prac polowych w szczycie żniw?
Władze w Moskwie rozważają znaczne wydłużenie obowiązujących obostrzeń na wywóz paliw za granicę. Jak poinformowała agencja Interfax, powołując się na źródła rządowe, projekt stosownego rozporządzenia został już przygotowany i czeka na ostateczny podpis wicepremiera Aleksandra Nowaka:
Olej napędowy: Zakaz eksportu diesla, wygasający z końcem lipca, ma zostać przedłużony o co najmniej miesiąc.
Benzyna: Ograniczenia wywozowe mają zostać wydłużone aż o kolejne 6 miesięcy.
Pośrednicy i trading: Zakaz eksportu diesla dla podmiotów niebędących producentami ma obowiązywać przez kolejne pół roku.
Decyzja ta jest bezpośrednią konsekwencją powracających problemów z zaopatrzeniem wewnętrznym w samej Rosji. Ukraińskie ataki dronów dalekiego zasięgu uszkodziły kluczowe instalacje w rosyjskich rafineriach (w tym zaawansowane kolumny destylacyjne), zmniejszając moce przetwórcze i wywołując lokalne deficyty paliw na stacjach i w hurtowniach.
Ropa Brent za 100 USD: Splot kryzysów na Bliskim Wschodzie
Ograniczenie podaży diesla i benzyny z kierunku wschodniego zbiegło się w czasie z potężną eskalacją na Bliskim Wschodzie, co natychmiast wywindowało ceny surowca na światowych giełdach:
Widmo konfliktu z Iranem: Rosnąca presja militarna wokół Iranu stawia pod znakiem zapytania bezpieczeństwo żeglugi przez Cieśninę Ormuz, przez którą przepływa około 20% światowego wolumenu ropy.
Ataki Huti na Morzu Czerwonym: Ciągłe zagrożenie ze strony bojowników Huti zmusza tankowce do omijania Kanału Sueskiego i opływania Afryki przez Przylądek Dobrej Nadziei.
Wzrost kosztów logistyki: Czas rejsów wydłużył się o 10–14 dni, drastycznie podnosząc stawki frachtu, ubezpieczenia oraz zużycie paliwa morskiego.
W efekcie akumulacja ryzyka geopolitycznego doprowadziła do tego, że w czwartek notowania ropy Brent sięgnęły 100 USD/bbl.
Co oznacza ten kryzys dla polskich rolników?
Sytuacja na światowych giełdach i decyzje rosyjskich władz uderzają bezpośrednio w sektor rolny. Ceny paliw na rynku hurtowym znajdują się pod silną presją wzrostową, co dzieje się w najgorszym możliwym momencie – w trakcie intensywnych prac zbiorczych i przed jesienną uprawą gleby.
Wyższe koszty eksploatacji: Rosnące ceny oleju napędowego podnoszą jednostkowy koszt pracy kombajnów, ciągników oraz transportu płodów rolnych.
Presja na inne środki produkcji: Utrzymujące się wysokie ceny energii i surowców naftowych przekładają się również na koszty suszenia ziarna oraz zapowiadają potencjalny wzrost cen nawozów azotowych.
Na powrót do niższych stawek na stacjach i w hurtowniach w najbliższych tygodniach raczej nie ma co liczyć – rynek surowców pozostaje pod silnym wpływem geopolitycznej niepewności.
Źródła: Interfax, EPA/TASS, analizy własne AgroProfil
Ursus 1604 to jeden z najbardziej rozpoznawalnych ciężkich ciągników produkowanych w Polsce. Do dziś cieszy się dużym zainteresowaniem wśród rolników, którzy szukają wytrzymałej maszyny do wymagających prac polowych. Najczęściej pojawiającym się pytaniem dotyczącym tego modelu jest moc silnika, ponieważ właśnie ona w dużej mierze decyduje o możliwościach ciągnika podczas codziennej eksploatacji.
Moc silnika Ursusa 1604
Ursus 1604 został wyposażony w sześciocylindrowy silnik wysokoprężny Z 8602 o pojemności 6824 cm³. Jednostka napędowa rozwija 150 KM, co w okresie produkcji stawiało ten model w gronie najmocniejszych ciągników oferowanych przez krajowego producenta. Maksymalny moment obrotowy wynosi 477 Nm, dzięki czemu maszyna dobrze radzi sobie z dużym obciążeniem podczas pracy w polu.
Co oznacza 150 KM w praktyce?
Moc 150 KM sprawia, że Ursus 1604 został zaprojektowany przede wszystkim do ciężkich prac uprawowych. Bez większego problemu współpracuje z dużymi pługami, agregatami uprawowymi czy ciężkimi przyczepami. Wysoki moment obrotowy pozwala utrzymywać stabilną pracę silnika nawet podczas znacznego obciążenia.
Duża pojemność jednostki napędowej sprawia również, że ciągnik nie wymaga częstej pracy na najwyższych obrotach. Dzięki temu operator może efektywniej wykorzystywać dostępny zapas mocy podczas wykonywania najbardziej wymagających zadań.
Najważniejsze parametry techniczne
Poza mocnym silnikiem Ursus 1604 oferuje rozwiązania charakterystyczne dla ciężkich ciągników swojej epoki.
Do najważniejszych parametrów należą:
moc silnika 150 KM,
pojemność silnika 6824 cm³,
sześć cylindrów,
chłodzenie cieczą,
mechaniczny układ wtryskowy,
mechaniczna skrzynia przekładniowa z 12 biegami do przodu i 6 do tyłu,
maksymalna prędkość 25 km/h,
udźwig tylnego podnośnika 4000 kg,
zbiornik paliwa o pojemności 130 litrów.
Do jakich prac najlepiej sprawdza się Ursus 1604?
Model 1604 powstał z myślą o dużych gospodarstwach, w których liczył się przede wszystkim wysoki uciąg. Dzięki sześciocylindrowemu silnikowi ciągnik dobrze radzi sobie z głęboką orką, uprawą pożniwną oraz transportem ciężkich ładunków.
Prosta konstrukcja mechaniczna sprawia, że wielu użytkowników nadal wybiera ten model jako podstawową maszynę do prac wymagających dużej siły. Dodatkowym atutem pozostaje łatwa dostępność części zamiennych oraz nieskomplikowana obsługa serwisowa.
Lata produkcji i charakterystyka konstrukcji
Ursus 1604 był produkowany w latach 1978 do 1984. Konstrukcja bazowała na sprawdzonych rozwiązaniach stosowanych w ciężkiej serii Ursusa, jednak wyróżniała się znacznie większą mocą od wcześniejszych modeli. Masa ciągnika bez obciążników wynosi około 5005 kg, a rozstaw osi 270 cm zapewnia odpowiednią stabilność podczas pracy z dużymi maszynami zawieszanymi i ciąganymi.
Czy 150 KM nadal wystarcza?
Pomimo upływu lat moc 150 KM nadal pozwala wykonywać wiele ciężkich prac rolniczych. W gospodarstwach wykorzystujących klasyczne maszyny uprawowe Ursus 1604 pozostaje ciągnikiem o dużym potencjale roboczym. Połączenie sześciocylindrowego silnika, wysokiego momentu obrotowego oraz prostej budowy sprawia, że model ten nadal znajduje zastosowanie wszędzie tam, gdzie najważniejsze są trwałość, łatwość napraw i wysoka siła uciągu.
Szybki test na dżdżownice pozwala w krótkim czasie uzyskać cenne informacje o jakości gleby. Dżdżownice należą do najważniejszych organizmów pożytecznych w rolnictwie. Często określa się je mianem inżynierów gleby, ponieważ nieustannie ją przetwarzają, spulchniają i poprawiają jej żyzność.
Ich obecność wpływa na lepsze napowietrzenie gleby, sprawniejsze wchłanianie wody oraz większą retencję wilgoci. Dżdżownice uczestniczą także w tworzeniu próchnicy, która poprawia strukturę gleby i zwiększa jej potencjał plonotwórczy.
Jak wykonać szybki test na dżdżownice?
Liczbę dżdżownic na polu można oszacować w prosty sposób. Wystarczy łopata i odrobina czasu. Trzeba jednak pamiętać, że taki test daje wynik orientacyjny i nie zastępuje dokładnego, naukowego pobierania próbek.
Aby przeprowadzić test, należy wykopać bryłę gleby o wymiarach około 18 × 18 cm i głębokości 30 cm. Następnie glebę trzeba starannie rozkruszyć ręcznie i policzyć wszystkie znalezione dżdżownice.
Test łopatkowy warto powtórzyć od 6 do 8 razy na jednorodnej powierzchni około 1000 m². Po zakończeniu należy obliczyć średnią liczbę dżdżownic znalezionych w jednej próbce i pomnożyć ją przez 30. Otrzymany wynik odpowiada przybliżonej liczbie dżdżownic na metr kwadratowy.
Ile dżdżownic świadczy o dobrej glebie?
Za próg krytyczny przyjmuje się 60 dżdżownic na metr kwadratowy. Aby osiągnąć taki wynik, w każdej próbce pobranej łopatą powinny znajdować się średnio co najmniej dwie dżdżownice.
Niższa liczba może wskazywać na osłabioną aktywność biologiczną gleby. Warto wtedy zwrócić uwagę na sposób uprawy, ilość materii organicznej oraz warunki panujące na polu.
Aby szybki test był miarodajny, gleba powinna być wilgotna, a jej temperatura powinna wynosić od 5 do 15°C. Nie należy wykonywać badania na polu z ostrą skibą ani bezpośrednio po zabiegach uprawowych.
Od ostatniej uprawy gleby powinno minąć co najmniej sześć tygodni. Dopiero wtedy wynik lepiej odzwierciedli rzeczywistą aktywność dżdżownic w glebie.
Jagoda kamczacka coraz częściej pojawia się w ogrodach, na targach i w domowych spiżarniach. Jej podłużne, granatowe owoce dojrzewają bardzo wcześnie, często jeszcze przed truskawkami. Wyróżniają się intensywnym smakiem, wysoką zawartością cennych składników i wyjątkową odpornością krzewu na trudne warunki. Nic dziwnego, że bywa nazywana eliksirem młodości.
Czym jest jagoda kamczacka?
Jagoda kamczacka to owoc wiciokrzewu sinego. Krzew pochodzi z chłodniejszych rejonów Azji i Europy, dlatego dobrze znosi polskie zimy. Jest rośliną długowieczną, mało wymagającą i odporną na mróz.
Owoce mają wydłużony kształt, cienką skórkę i ciemnoniebieski kolor z lekkim nalotem. W smaku łączą słodycz, kwaskowatość i delikatną cierpkość. Niektórym przypominają borówkę, innym czarną porzeczkę lub leśne jagody.
Dlaczego mówi się o niej eliksir młodości?
To określenie wynika głównie z dużej zawartości antyoksydantów. Jagoda kamczacka jest bogata w antocyjany, czyli naturalne barwniki roślinne, które nadają owocom ciemny kolor. W codziennej diecie wspierają ochronę komórek przed stresem oksydacyjnym.
Owoce dostarczają również witaminy C, polifenoli, błonnika oraz składników mineralnych. Dzięki temu mogą wspierać odporność, kondycję naczyń krwionośnych i prawidłową pracę układu trawiennego.
Jak smakuje jagoda kamczacka?
Smak zależy od odmiany, stopnia dojrzałości i warunków uprawy. Dojrzałe owoce są soczyste, aromatyczne i przyjemnie kwaskowe. Zbyt wcześnie zebrane mogą być cierpkie, dlatego warto poczekać, aż łatwo odchodzą od szypułki.
Najlepiej smakują prosto z krzewu, ale świetnie nadają się też do koktajli, owsianki, naleśników, jogurtu i deserów. Po przetworzeniu zachowują głęboki kolor, dlatego chętnie robi się z nich soki, konfitury, dżemy i nalewki.
Jagoda kamczacka w ogrodzie
Uprawa jagody kamczackiej nie jest trudna. Krzew najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, w glebie żyznej, umiarkowanie wilgotnej i lekko kwaśnej lub obojętnej. Dobrze radzi sobie także w mniej idealnych warunkach, ale wtedy plon może być słabszy.
Ważne jest posadzenie co najmniej dwóch różnych odmian. Jagoda kamczacka lepiej owocuje przy zapyleniu krzyżowym, dlatego pojedynczy krzew może dawać znacznie mniej owoców.
Kiedy owocuje jagoda kamczacka?
Jedną z największych zalet tej rośliny jest bardzo wczesne owocowanie. Pierwsze owoce pojawiają się zwykle w maju lub na początku czerwca. To sprawia, że jagoda kamczacka otwiera sezon na świeże owoce z ogrodu.
Krzew zaczyna plonować już po kilku latach od posadzenia, a dobrze prowadzony może owocować przez wiele sezonów. Nie wymaga intensywnego cięcia, choć warto usuwać pędy stare, uszkodzone i nadmiernie zagęszczające środek rośliny.
Jak wykorzystać owoce w kuchni?
Jagoda kamczacka pasuje zarówno do słodkich, jak i lekko wytrawnych dań. Można dodawać ją do sałatek owocowych, ciast, musów, galaretek i domowych lodów. Dobrze znosi mrożenie, więc łatwo zachować ją na zimę.
Z owoców warto przygotować sok bez dużej ilości cukru, ponieważ naturalna kwaskowość nadaje mu świeży smak. Sprawdza się też jako dodatek do herbaty, sosów deserowych i domowych wypieków.
Na co uważać przy zakupie sadzonek?
Najlepiej wybierać zdrowe, dobrze ukorzenione sadzonki z pewnego źródła. Warto sprawdzić nazwę odmiany oraz termin owocowania, ponieważ różne odmiany mogą dojrzewać w innym czasie i mieć odmienny smak.
Dobrze jest dobrać odmiany kwitnące w podobnym terminie. Dzięki temu owady zapylające mają większą szansę przenieść pyłek między krzewami, a roślina odwdzięczy się obfitszym plonem.
Czy jagoda kamczacka jest dla każdego?
Dla większości osób to wartościowy element diety, szczególnie gdy zastępuje słodzone przekąski. Jej wyrazisty smak może jednak nie odpowiadać tym, którzy wolą bardzo słodkie owoce. Wtedy najlepiej łączyć ją z bananem, jabłkiem, jogurtem albo miodem.
Osoby z chorobami przewlekłymi, alergiami lub specjalną dietą powinny wprowadzać nowe produkty rozsądnie i obserwować reakcję organizmu. W codziennym jadłospisie jagoda kamczacka może być prostym sposobem na więcej naturalnych składników roślinnych, zwłaszcza wczesnym latem, gdy ogród dopiero zaczyna owocować.
Ciągniki rolnicze coraz częściej otrzymują zadania, które wykraczają daleko poza pracę na polu. Przykładem jest Fendt 942 Vario wyposażony w system gaśniczy Agrifire Pro 4.500. Maszyna zabiera 4500 litrów wody, może pobierać ją z otwartych zbiorników i prowadzić akcję gaśniczą podczas jazdy. Dzięki terenowym możliwościom ciągnika zestaw ma docierać tam, gdzie tradycyjne wozy strażackie muszą się zatrzymać.
Fendt 942 Vario jako ciągnik strażacki
System Agrifire Pro 4.500 opracowała holenderska firma Kenbri. Zabudowa zamontowana na ciągniku Fendt 942 Vario obejmuje zbiornik na wodę o pojemności 4500 litrów, pompę pożarniczą napędzaną przez WOM oraz zdalnie sterowaną armatkę wodną.
Tak przygotowany pojazd jest przeznaczony przede wszystkim do gaszenia pożarów lasów, zarośli, ściernisk i innych terenów porośniętych roślinnością. Może poruszać się po drogach gruntowych, polach oraz nierównym podłożu, na którym ciężki samochód pożarniczy mógłby mieć problemy z przejazdem.
Ciągnik strażacki zaprezentowano podczas targów Interschutz w Hanowerze, poświęconych między innymi ochronie przeciwpożarowej, ratownictwu i obronie cywilnej. Charakter pojazdu podkreśla niebieskie światło ostrzegawcze umieszczone na dachu kabiny.
Pompa dostarcza nawet 2000 litrów wody na minutę
W systemie zastosowano pompę pożarniczą Rosenbauer N15 napędzaną wałem odbioru mocy ciągnika. Jej nominalna wydajność wynosi 1500 litrów wody na minutę przy ciśnieniu 10 barów. Maksymalny przepływ może natomiast osiągnąć 2000 litrów na minutę.
Armatka wodna umieszczona na zbiorniku dostarcza do 1000 litrów wody na minutę. Jej zasięg wynosi około 40 metrów, dzięki czemu ciągnik nie musi podjeżdżać bezpośrednio do źródła ognia.
Operator może sterować urządzeniem za pomocą joysticka z kabiny. Dostępny jest również bezprzewodowy pilot działający w odległości około 100 metrów. Pozwala to obsługiwać armatkę wodną spoza pojazdu, o ile warunki prowadzenia akcji są bezpieczne.
Wodę można pobierać z jeziora lub stawu
Zapas 4500 litrów nie zawsze wystarczy do przeprowadzenia dłuższej akcji. Dlatego system Agrifire Pro 4.500 wyposażono w ramię ssące umożliwiające pobieranie wody z otwartych zbiorników.
Ciągnik może zostać ustawiony w pobliżu jeziora, stawu, kanału albo innego dostępnego źródła. Rozwiązanie ogranicza konieczność każdorazowego powrotu do bazy lub punktu napełniania zbiorników.
Ma to szczególne znaczenie podczas pożarów lasów, nieużytków i pól, które mogą rozwijać się w dużej odległości od hydrantów. Możliwość samodzielnego uzupełniania wody zwiększa czas działania pojazdu w terenie.
Dane techniczne Fendta 942 Vario z Agrifire Pro 4.500
Element wyposażenia
Parametry
Ciągnik
Fendt 942 Vario
Moc ciągnika
415 KM
Pojemność zbiornika
4500 litrów
Pompa pożarnicza
Rosenbauer N15 napędzana przez WOM
Wydajność nominalna pompy
1500 l/min przy ciśnieniu 10 barów
Maksymalny przepływ
2000 l/min
Wydajność armatki wodnej
Do 1000 l/min
Zasięg armatki wodnej
Około 40 metrów
Sposób sterowania
Joystick lub bezprzewodowy pilot
Zasięg pilota
Około 100 metrów
Pobieranie wody
Ramię ssące do otwartych zbiorników wodnych
Masa systemu po napełnieniu
Około 6 ton
Wymiary systemu gaśniczego
Około 2,37 × 2,80 × 1,80 m
Opcjonalny system Coolfire
Ciśnienie do 300 barów, przepływ około 28 l/min
Masa zabudowy wymaga odpowiedniego ciągnika
Fendt 942 Vario dysponuje mocą 415 KM. W przypadku pracy z systemem gaśniczym sama moc silnika nie jest jednak jedynym parametrem decydującym o przydatności ciągnika.
Napełniona zabudowa Agrifire Pro 4.500 waży około 6 ton. Przystosowanie innego modelu do przewożenia takiego wyposażenia zależy więc przede wszystkim od dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu, nośności osi oraz możliwości bezpiecznego zamontowania zbiornika.
Z tego powodu nie każdy mniejszy ciągnik może zostać wyposażony w identyczny system. Konieczne jest zachowanie odpowiedniego rozkładu masy oraz stabilności podczas jazdy, skręcania i pracy na pochyłym podłożu.
Kabina ochronna i szybka zmiana kierunku jazdy
Według producenta Fendt strażacka wersja ciągnika może otrzymać opcjonalną kabinę ochronną. Jej zadaniem jest zwiększenie poziomu zabezpieczenia operatora podczas pracy w pobliżu ognia, wysokiej temperatury i unoszących się zanieczyszczeń.
Istotnym rozwiązaniem jest także system umożliwiający zmianę pozycji kierowania. Operator może dzięki niemu szybko zmienić kierunek jazdy i opuścić strefę zagrożenia bez konieczności wykonywania czasochłonnych manewrów.
Taka funkcja może mieć znaczenie podczas pożarów roślinności, gdy kierunek rozprzestrzeniania się ognia nagle zmienia się pod wpływem wiatru.
System Coolfire pracuje pod ciśnieniem 300 barów
Kenbri może wyposażyć Fendta 942 Vario również w system Coolfire wykorzystujący technologię ultrawysokiego ciśnienia. Urządzenie montowane jest w przedniej części ciągnika i pracuje pod ciśnieniem dochodzącym do 300 barów.
System wykorzystuje wodę oraz drobne cząstki ścierne. Strumień pozwala wykonać niewielki otwór w ścianie, drzwiach albo dachu. Następnie przez powstały otwór podawana jest mgła wodna, która ma schładzać gorące gazy znajdujące się wewnątrz objętego pożarem pomieszczenia.
Według Kenbri rozwiązanie może być wykorzystywane również podczas gaszenia bel siana i słomy, a także pożarów rozwijających się w gruncie. W takich przypadkach ogień może pozostawać niewidoczny na powierzchni i ponownie pojawić się po zakończeniu tradycyjnego polewania wodą.
Ciągniki coraz częściej wspierają strażaków
Fendt 942 Vario z systemem Agrifire Pro 4.500 nie jest jedynym ciągnikiem przystosowanym do walki z pożarami. Maszyny rolnicze coraz częściej są wykorzystywane przez jednostki działające na terenach wiejskich, leśnych i podmokłych.
Ochotnicza straż pożarna w niemieckim Wiesmoor testuje między innymi przebudowany ciągnik John Deere 6R 250 o mocy 301 KM. Współpracuje on z przerobionym wozem asenizacyjnym mogącym przewozić do 12 000 litrów wody.
Taki zestaw jest większy od konstrukcji Kenbri, ale wykorzystuje podobną zasadę. Ciągnik zapewnia możliwość poruszania się w trudnym terenie, natomiast zbiornik pozwala dostarczyć duże ilości wody w miejsce oddalone od dróg i hydrantów.
Kenbri rozwija pojazdy i systemy gaśnicze
Kenbri Fire Fighting zajmuje się projektowaniem, sprzedażą, serwisowaniem oraz wynajmem pojazdów pożarniczych i wyposażenia gaśniczego. Z rozwiązań firmy korzystają między innymi straże pożarne, siły zbrojne, przedsiębiorstwa przemysłowe oraz lotniska.
W Holandii Kenbri jest autoryzowanym dealerem sprzętu Rosenbauer. Firma zatrudnia około 270 osób i prowadzi działalność w czterech lokalizacjach na terenie Holandii oraz Belgii.
Połączenie ciągnika o dużej mocy, terenowego podwozia, zbiornika na 4500 litrów wody i wydajnej pompy tworzy pojazd przeznaczony do bardzo konkretnych zadań. Fendt 942 Vario nie zastąpi typowego wozu pożarniczego, ale może dostarczyć wodę i prowadzić działania w miejscach, do których samochód ratowniczy nie będzie w stanie bezpiecznie dotrzeć.
Po tygodniu przekropnej pogody nastała zmiana na słoneczną i ciepłą. Na zachodzie kraju w ostatnich dniach albo padało niewiele albo miejscami nie padało wcale. To oznacza, że jutro pogoda pozwoli wyjechać maszynami w pole i rozpocząć żniwowanie.
Sprzyjać temu będzie najbliższa noc; która na zachodzie kraju przyniesie nie mniej niż 14-16 stopni Celsjusza a na południu Dolnego Śląska nie mniej niż +18 stopni Celsjusza. Znacznie chłodniej będzie na Roztoczu — +10 stopni oraz w dolinie od Gorzowa po Piłę, Człuchów — +11/+13 stopni.
W niedzielę wieczorem na Pomorzu pojawią się burze
O ile w całym kraju do popołudnia na niebie dużo słońca to wieczorem na północy kraju pojawi się dużo więcej chmur i najpierw przy granicy z Niemcami na Pomorzu Zachodnim a później także wzdłuż całego wybrzeża i północy Kaszub pojawią się burze z przelotnymi opadami deszczu do 5-20 mm. Burze będą bez gradu i wichur.
W poniedziałek w całym kraju słońce na zmianę z chmurami burzowymi. Chociaż nie popada wszędzie to jednak miejsc z deszczem będzie blisko 75% obszaru kraju.
We wtorek sucho ale bardzo wietrznie – zwłaszcza na wschodzie, północy i w centrum kraju. W środę i czwartek sucho, słonecznie i gorąco. W tych dniach zarówno słoma jak i ziarno będzie już suche i nadawać się do zbioru.
Ponad 30 zaprzęgów, wymagający tor, sportowa rywalizacja i przede wszystkim ludzie, dla których konie są pasją przekazywaną z pokolenia na pokolenie. III Otwarte Podlaskie Zawody w Powożeniu Zaprzęgami Konnymi „Pamięć Podlaskich Zaprzęgów”, które odbyły się w Stajni Jabłonka w miejscowości Jabłoń-Zarzeckie, po raz kolejny pokazały, że Podlasie jest jednym z najważniejszych regionów pielęgnujących tradycje zaprzęgowe.
Z roku na rok wydarzenie przyciąga coraz więcej zawodników i kibiców, a jego organizatorzy konsekwentnie podnoszą poziom sportowy imprezy.
– Kolejne nasze zawody. Jak widać, cały czas idą do przodu. Taki był nasz cel – żeby co roku zrobić krok wyżej i rozwijać sportowy wymiar tej imprezy. Gonimy Polskę. Podlasie stoi koniem, zresztą pogranicze Podlasia i Mazowsza stoi koniem. To region, w którym konie były zawsze, a tradycje zaprzęgowe są bardzo silne – podkreśla Paweł Rostkowski, współorganizator zawodów i prezes Koła Hodowców Koni w Ostrołęce.
Jak zaznacza, pomysł na organizację zawodów narodził się z własnych doświadczeń startowych.
– Jeździliśmy po całej Polsce i pozazdrościliśmy, że w innych regionach są dobrze przygotowane zawody. Stwierdziliśmy, że trzeba przenieść ten poziom również na północ Polski. Dziś nasze zawody cieszą się opinią profesjonalnie przygotowanych, a to bardzo nas cieszy – mówi.
Trudny tor i coraz wyższy poziom
W tegorocznej edycji zawodnicy rywalizowali w kilku kategoriach – od kuców po zaprzęgi zaawansowane, mierzące się z maratonem kombinowanym.
– Tor jest trudny. Co roku jest coraz bardziej wymagający, ale myślimy, że damy radę – mówił przed startem Tomasz Dłuski, który wystawił swoje konie aż w trzech kategoriach.
Paweł Rostkowski nie ukrywa, że wymagający parkur był zamierzony.
– Pełny maraton wymaga ogromnego zaplecza organizacyjnego, ale uważam, że tor, który przygotowaliśmy dla naszych zawodników, i tak jest bardzo wymagający. Słyszę to zresztą w kuluarach – dodaje.
Dobry koń do zaprzęgu to nie przypadek
Choć z zewnątrz przejazdy wyglądają efektownie i widowiskowo, zawodnicy podkreślają, że sukces zaczyna się dużo wcześniej – podczas codziennej pracy z koniem.
– Nie każdy koń nadaje się do zaprzęgu. Musi być spokojny i nienerwowy. Kuce są trochę łatwiejsze w prowadzeniu, przy dużych koniach potrzeba już więcej siły, bo to jednak zupełnie inna masa – wyjaśnia Tomasz Dłuski.
Podobnego zdania jest Wojciech Jastrzębski, który pasją do zaprzęgów zaraził już swoich synów.
– Z każdym koniem da się dogadać, ale trzeba zbudować więź. Trzeba poświęcić mu dużo czasu. Tak samo jak ludzie – jedne konie są spokojniejsze, inne bardziej nerwowe. Każdy wymaga indywidualnego podejścia – mówi.
Dariusz Stokowski zwraca uwagę, że podczas zawodów konie reagują zupełnie inaczej niż podczas codziennej pracy.
– Na drodze koń idzie spokojnie, nie boi się samochodów. A tutaj pojawiają się bramki, mikrofony, publiczność. To dla niego nowe miejsce i dodatkowe emocje, dlatego zachowuje się inaczej – tłumaczy.
Pasja przekazywana z pokolenia na pokolenie
W Jabłoni-Zarzeckich nie brakowało rodzin, dla których konie są częścią codziennego życia.
– Zaczęło się od taty. Od małego chodziłyśmy z siostrą do koni i tak ta pasja została. Trzeba ćwiczyć, pracować z koniem i przede wszystkim go wyczuć – opowiada Julia Dłuska, która z kuców stopniowo przesiada się na większe konie.
Podobną historię ma rodzina Jastrzębskich.
– Dziadek jeździł, tata jeździł, teraz jeździmy my. A dziś razem ze mną startują już moi synowie. Tak ta pasja przechodzi na kolejne pokolenia – mówi Wojciech Jastrzębski.
Co ciekawe, sam swoją przygodę z końmi rozpoczął dopiero po czterdziestce.
– Pierwsze konie kupiłem dopiero po czterdziestym roku życia. Teraz udało mi się zarazić tą pasją kolejne pokolenie – dodaje.
Konie zmieniły swoją rolę
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu koń był podstawową siłą roboczą w gospodarstwie. Dziś jego miejsce zajęły maszyny rolnicze, ale – jak podkreślają uczestnicy – nie oznacza to końca tradycji.
– Kiedyś zaprzęgów było więcej, bo pracowały w polu. Dziś konie służą głównie do rekreacji, zawodów czy pokazów. Ja jeszcze czasami zaprzęgam konia do pracy, żeby się przeszedł. Koń jest zdrowszy, kiedy pracuje – mówi Dariusz Stokowski.
Na historyczne znaczenie koni zwraca uwagę również wójt gminy Nowe Piekuty Marek Kaczyński.
– Koń od zawsze był związany z polską wsią. Był obecny podczas wojen, później stanowił podstawową siłę pociągową w gospodarstwach. Dziś koni jest mniej, ale ogromnie ważne jest to, że są ludzie, którzy pielęgnują tradycje jeździectwa i koniarstwa – podkreśla.
Zawody, które napędzają rozwój
Organizatorzy nie ukrywają, że trzy lata temu podobnych imprez w regionie było niewiele.
– Kiedy rozpoczynaliśmy organizację zawodów, były one jednymi z nielicznych w naszym regionie. Dzisiaj mamy już cztery albo pięć imprez zaprzęgowych. To pokazuje, że jest potrzeba organizowania takich wydarzeń i środowisko chce się rozwijać – mówi współorganizator Paweł Jabłoński.
Choć zawody mają charakter widowiskowy, ich znaczenie jest znacznie większe. Integrują hodowców, umożliwiają wymianę doświadczeń i zachęcają młodych ludzi do rozpoczęcia przygody z końmi.
Coraz liczniejsze grono uczestników oraz wysoki poziom organizacyjny sprawiają, że III Otwarte Podlaskie Zawody w Powożeniu Zaprzęgami Konnymi potwierdziły swoją pozycję jako jednej z najważniejszych imprez zaprzęgowych w północno-wschodniej Polsce. A wszystko wskazuje na to, że w kolejnych latach wydarzenie będzie rozwijać się równie dynamicznie, jak pasja ludzi, którzy od pokoleń udowadniają, że na Podlasiu koń wciąż zajmuje wyjątkowe miejsce.
Ceny zbóż:Ostatnie rosyjskie ataki na infrastrukturę portową w Odessie i Mikołajowie, uszkodzenia cywilnych statków, gwałtowny wzrost kosztów ubezpieczeń morskich oraz paraliż żeglugi na Morzu Azowskim błyskawicznie przywołały wspomnienia sprzed czterech lat. Czy obecny kryzys logistyczny potoczy się według czarnego scenariusza z 2022 roku, a rynkowe ceny zbóż ponownie zostaną zdominowane przez strach i logistyczny paraliż?
Jak wskazuje w swojej najnowszej analizie Oleksandr Solovey, CEO Spike Brokers, na pierwszy rzut oka sytuacja wygląda znajomo – eksport morski jest zagrożony, a stawki frachtu rosną. Jeśli jednak dokładniej przeanalizować architekturę rynku, widać zasadniczą różnicę: dzisiejsza gospodarka, rolnicy i system logistyczny są o wiele lepiej przygotowani na wstrząsy niż w tragicznym 2022 roku.
Kryzys z 2022 roku: Wyzwanie infrastrukturalne, a nie brak popytu
Oleksandr Solovey przypomina, że po blokadzie portów w 2022 roku powszechnie mówiono o utracie rynków zbytu, choć w rzeczywistości problem leżał gdzie indziej. Światowy popyt na ziarno wciąż był ogromny, a Europa otworzyła swoje granice. To infrastruktura transportowa okazała się całkowicie nieprzygotowana na przyjęcie dziesiątek milionów ton surowca.
Kolejowe przejścia graniczne, punkty przeładunkowe, flota wagonów i odprawy drogowe z dnia na dzień stały się gigantycznym logistycznym „wąskim gardłem”. Powstał efekt domina: każdy dodatkowy wagon wydłużał czas oczekiwania w kolejce, wyśrubowane koszty transportu (przekraczające często 150 euro na tonie) pochłaniały większość wartości towaru, a ceny zbóż w centralnej Ukrainie drastycznie spadały.
Dlaczego dzisiejsza logistyka to nie jest już „czysta karta”?
Zdaniem szefa Spike Brokers, najważniejszą różnicą między rokiem 2022 a obecną sytuacją jest to, że alternatywne trasy lądowe i rzeczne zostały przetestowane w bojowych warunkach:
Znamy granice systemu: Przepustowość przejść kolejowo-drogowych na zachodniej granicy oraz klastra naddunajskiego została dobrze oszacowana (potencjał rzędu 4,4 mln ton miesięcznie). Rynek dokładnie zna fizyczne limity tych węzłów i potrafi przewidzieć ich zachowanie.
Nowe zasady handlu z UE: W 2022 roku brak sprawnych procedur sprawił, że znaczna część ziarna zostawała na rynkach przygranicznych (w Polsce, Rumunii, Bułgarii czy na Słowacji), wywołując załamanie cen lokalnych. Dziś granica UE pełni przede wszystkim funkcję szlaku tranzytowego, a towar zmierza bezpośrednio do docelowych portów i zakładów przetwórczych w głębi Europy.
Inny poziom kosztów: Stawki przewozów lądowych, choć będą rosły w reakcji na kryzys morski, wciąż kształtują się na znacznie bardziej komfortowych poziomach niż astronomiczne kwoty z lat 2022–2023.
Paraliż po obu stronach: Rosja również ma potężny problem
Obecny kryzys różni się od tego z 2022 roku także tym, że problemy z wywozem ziarna nie dotyczą wyłącznie Ukrainy. Akwen Morza Azowskiego oraz Cieśnina Kerczeńska zostały w zasadzie sparaliżowane dla bezpiecznej żeglugi:
Problem floty „rzeka-morze”: Z powodu zagrożenia wojenno-operacyjnego i drastycznego skoku stawek ubezpieczeń, rosyjski eksport realizowany mniejszymi statkami z portów takich jak Rostów nad Donem czy Azow praktycznie zamarł.
Przerwany łańcuch transshipmentu (STS): Rosyjski system przeładunku z małych statków na głębokowodne masowce na otwartych wodach przestał sprawnie działać, generując ogromne kary za przestój masowców.
Korki na kolei: Próby przekierowania rosyjskiego ziarna drogą kolejową do Noworosyjska doprowadziły do zatorów na infrastrukturze szynowej.
To oznacza, że globalne ceny zbóż czują ograniczenie podaży z całego basenu Morza Czarnego i Azowskiego, a nie tylko z jednego kraju.
Nadchodzące zbiory kukurydzy: Wyścig z czasów
I choć do głównych zbiorów kukurydzy zostało jeszcze parę miesięcy, rynek już teraz wyprzedza wydarzenia. Jeśli porty głębokowodne nie zostaną odblokowane przed pełnym wejściem kombajnów w kukurydzę, nowo zebrane ziarno trafi wprost na magazyny i linie logistyczne wciąż obciążone pszenicą i rzepakiem.
Eksperci Spike Brokers zwracają uwagę, że najsłabszym ogniwem na trasach alternatywnych pozostaje obecnie Dunaj – niskie poziomy wód oraz ograniczona flota rzeczna sprawiają, że stawki frachtu do Konstancy natychmiast reagują na jakiekolwiek zakłócenia w portach morskich.
Podsumowanie: Wyższa odporność rolników
Kluczowym czynnikiem odróżniającym dzisiejszą sytuację od tej sprzed czterech lat jest sytuacja finansowa i magazynowa samych gospodarstw. Jak zauważa Oleksandr Solovey, w 2022 roku rolnicy – pozbawieni płynności – masowo wyprzedawali zapasy po jakiejkolwiek cenie, co potęgowało spadek stawek. Dziś, dzięki rozbudowanej bazie magazynowej oraz wsparciu finansowemu, producenci mogą znacznie lepiej dawkować podaż.
Ograniczenie wywozu taniego ziarna ze Wschodu staje się na giełdach światowych (MATIF, CBoT) impulsem wywołującym presję na wzrost notowań. Światowi importerzy muszą bowiem szukać surowca w Unii Europejskiej czy Ameryce. Ceny zbóż na światowych rynkach będą zachowywać się nerwowo, ale – jak podsumowują analitycy Spike Brokers – kluczem do sukcesu dla ukraińskich rolników w nadchodzących miesiącach nie będzie paniczna sprzedaż, lecz chłodne zarządzanie ryzykiem i elastyczne gospodarowanie zasobami. Warto zauważyć, że Polska utrzymuje embargo na import zbóż i rzepaku z Ukrainy, jednak ewentualny wzrost tranzytu przez naszą granicę zwiększy konkurencję w krajowych portach.
Opracowano na podstawie analizy Oleksandra Soloveya, dyrektora generalnego i współwłaściciela Spike Brokers.
Ursus 1232 dysponuje silnikiem o mocy 119 KM, co przez wiele lat stawiało go w gronie najmocniejszych ciągników produkowanych w Polsce. Model był produkowany w latach 1991–2009 i do dziś można go spotkać w wielu gospodarstwach, gdzie wykonuje ciężkie prace polowe.
Moc 119 KM w połączeniu z prostą konstrukcją sprawiła, że Ursus 1232 zdobył opinię maszyny trwałej, łatwej w naprawach i dobrze radzącej sobie z wymagającymi zadaniami.
Jaki silnik pracuje w Ursusie 1232?
Sercem ciągnika jest sześciocylindrowy silnik Z 8701,12 o pojemności 6824 cm³. Jednostka rozwija maksymalny moment obrotowy wynoszący 413 Nm i korzysta z mechanicznego układu wtryskowego oraz chłodzenia cieczą.
Duża pojemność skokowa przekłada się na wysoką elastyczność podczas pracy. Nawet przy dużym obciążeniu silnik utrzymuje stabilne parametry, dzięki czemu ciągnik dobrze sprawdza się podczas orki, uprawy czy transportu.
Przekładnia i napęd
Ursus 1232 wyposażono w mechaniczną skrzynię biegów oferującą 16 przełożeń do jazdy do przodu i 8 biegów wstecznych. Maksymalna prędkość wynosi 38 km/h, a napęd trafia na tylną oś w układzie 2×4. Model nie posiada fabrycznego rewersu, co było typowym rozwiązaniem w ciągnikach z tego okresu.
Hydraulika i udźwig
Jednym z mocnych punktów Ursusa 1232 jest układ hydrauliczny. Tylny podnośnik oferuje udźwig do 5500 kg, co pozwala na współpracę z cięższymi maszynami rolniczymi.
Ciągnik wyposażono również w cztery wyjścia hydrauliki zewnętrznej oraz wałek odbioru mocy pracujący z prędkościami 540 i 1000 obr./min. Załączanie WOM odbywa się mechanicznie.
Wymiary i masa
Masa własna Ursusa 1232 bez obciążników wynosi około 4570 kg. Rozstaw osi to 271 cm, długość ciągnika 469 cm, natomiast wysokość z kabiną sięga 297 cm. Zbiornik paliwa mieści 160 litrów oleju napędowego, dzięki czemu maszyna może pracować przez wiele godzin bez konieczności tankowania.
Dlaczego Ursus 1232 wciąż cieszy się popularnością?
Choć od zakończenia produkcji minęło już wiele lat, Ursus 1232 nadal pozostaje cenionym ciągnikiem. O jego popularności decyduje przede wszystkim moc 119 KM, prosta budowa mechaniczna oraz łatwa dostępność części zamiennych.
Dla wielu gospodarstw jest to nadal niezawodna maszyna do ciężkich prac polowych, która mimo upływu czasu potrafi skutecznie konkurować z dużo nowszymi konstrukcjami pod względem trwałości i niskich kosztów eksploatacji.
Opadające liście buraków cukrowych nie muszą od razu oznaczać problemów na plantacji. Podczas ostatnich fal upałów wiele pól wyglądało niepokojąco – liście zwisały bezwładnie, a miejscami leżały niemal płasko na ziemi. Taki obraz może sugerować poważny stres roślin, jednak w wielu przypadkach jest to naturalna reakcja na wysoką temperaturę.
Dlaczego liście buraków opadają podczas upałów?
Burak cukrowy wywodzi się z regionu śródziemnomorskiego, dlatego jest dobrze przystosowany do wysokich temperatur. Dzięki głęboko sięgającemu systemowi korzeniowemu może pobierać wodę z niższych warstw gleby, co pozwala mu przetrwać okresy intensywnego nasłonecznienia.
W najgorętszych godzinach dnia roślina ogranicza zużycie wody, przechodząc w naturalny stan ochronny. W efekcie liście opadają i przyjmują charakterystyczną, zwisającą pozycję. To mechanizm, który pomaga ograniczyć straty wody i chroni roślinę przed nadmiernym stresem.
Warunki glebowe mają kluczowe znaczenie
To, jak długo liście pozostają opuszczone, zależy przede wszystkim od zasobności gleby w wodę. Na stanowiskach o dużej pojemności wodnej taki efekt występuje zazwyczaj tylko w godzinach największego upału.
Inaczej wygląda sytuacja na lekkich glebach, gdzie przez wiele tygodni utrzymuje się niedobór opadów. Tam liście mogą pozostawać zwiędnięte znacznie dłużej. W większości przypadków prostują się jednak po spadku temperatury i w godzinach nocnych odzyskują prawidłową pozycję.
Kiedy opadające liście powinny zaniepokoić?
Niepokój pojawia się dopiero wtedy, gdy liście przez kilka dni pozostają wiotkie i nie odzyskują turgoru. Oznacza to, że buraki przestają rosnąć, a przy przedłużającej się suszy liście mogą zacząć zasychać.
Jeżeli później pojawią się opady, roślina jest w stanie się zregenerować i wypuścić nowe liście. Odbudowa części nadziemnej odbywa się jednak kosztem zgromadzonych zapasów cukru, co może przełożyć się na niższy plon korzeni i mniejszą zawartość cukru podczas zbioru.
Buraki cukrowe potrafią się regenerować
Na obecnym etapie sezonu trudno jeszcze jednoznacznie ocenić wpływ upałów na tegoroczne zbiory. Buraki cukrowe należą do roślin dobrze znoszących zmienne warunki pogodowe i wykazują dużą zdolność do regeneracji po okresowym stresie wodnym.
Kluczowym czynnikiem pozostaje jednak wystąpienie opadów, które pozwolą roślinom wznowić intensywny wzrost.
Potas pomaga ograniczyć skutki suszy
Istotnym elementem poprawiającym odporność buraków cukrowych na niedobór wody jest odpowiednie zaopatrzenie roślin w potas. Składnik ten wspomaga pobieranie wody z gleby, reguluje pracę aparatów szparkowych i ogranicza niepotrzebną utratę wilgoci.
Potas sprzyja również rozwojowi głębszego systemu korzeniowego, dzięki czemu rośliny mogą skuteczniej korzystać z zasobów wody znajdujących się w głębszych warstwach gleby.
Wyniki badań wskazują, że nawożenie potasem dostosowane do potrzeb buraków zwiększa plony, poprawia zawartość cukru w korzeniach i jednocześnie ogranicza ilość wody potrzebnej do wytworzenia jednostki suchej masy.
Mięta pieprzowa kojarzy się przede wszystkim z rośliną leczniczą stosowaną u ludzi, jednak może być również cennym dodatkiem w opiece nad kurami. Szczególnie latem, gdy wysokie temperatury mocno obciążają organizmy ptaków, napar z mięty może pomóc im łagodniej znosić upały.
Jak wskazano w popularnym poście na Instagramie profilu sarahs_huehner_und_garten, mięta pieprzowa może wspierać trawienie kur, działać rozkurczowo oraz łagodząco. Przypisuje się jej także działanie wspomagające organizm przy problemach z pasożytami wewnętrznymi. Dodatkowo regularne podawanie ziół może korzystnie wpływać na ogólną kondycję zwierząt, w tym na wygląd upierzenia.
Naturalny efekt chłodzenia w gorące dni
Największą zaletą mięty pieprzowej latem jest jej delikatne działanie chłodzące. Zawarty w niej mentol daje uczucie świeżości i może pomóc kurom lepiej radzić sobie z wysoką temperaturą.
W przeciwieństwie do bardzo zimnej wody, która może obciążać układ trawienny ptaków, napar miętowy działa łagodniej. Ochłodzenie jest subtelne, ale dłużej odczuwalne, dlatego może być dobrym uzupełnieniem codziennej opieki nad stadem w czasie upałów.
Do przygotowania naparu najlepiej użyć świeżej mięty pieprzowej. Kilka gałązek należy zalać niewielką ilością wrzącej wody i odstawić na około dziesięć minut. Po zaparzeniu napar trzeba rozcieńczyć zimną wodą, tak aby był letni lub chłodny, ale nie lodowaty.
Tak przygotowany napój można podać kurom w poidle. Warto pamiętać, że mięta powinna być jedynie dodatkiem, a ptaki zawsze muszą mieć stały dostęp do świeżej, czystej wody.
Mięta jako letni dodatek, nie zamiennik opieki
Mięta pieprzowa może być prostym i naturalnym sposobem na wsparcie kur w gorące dni. Może pomagać w trawieniu, przynosić przyjemne uczucie ochłody i wspierać ogólną kondycję ptaków.
Nie zastępuje jednak podstawowych zasad ochrony zwierząt przed upałem. Kury powinny mieć cień, przewiewne miejsce do odpoczynku, świeżą wodę oraz możliwość unikania bezpośredniego słońca. Napar z mięty może być natomiast wartościowym uzupełnieniem letniej pielęgnacji stada.
Ta strona korzysta z plików cookies. Służą do tego, by strona działała prawidłowo a także do analizowania ruchu na stronie, a także, by wyświetlać Ci lepiej dopasowane treści i reklamy. Stosujemy również cookies podmiotów trzecich. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności i cookies.
Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić wrażenia podczas poruszania się po witrynie. Niektóre z nich są przechowywane w przeglądarce, bo są niezbędne do działania podstawowych funkcji witryny. Używamy również plików cookie podmiotów trzecich, które pomagają nam analizować i rozumieć, w jaki sposób korzystasz z tej witryny. Te pliki cookie oraz pliki stosowane w celach reklamowych będą przechowywane w Twojej przeglądarce tylko za Twoją zgodą. Masz również możliwość rezygnacji z tych plików cookie. Jednak rezygnacja z niektórych z tych plików cookie może wpłynąć na wygodę przeglądania.
Niezbędne pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania strony. Te pliki cookie zapewniają działanie podstawowych funkcji i zabezpieczeń witryny. Anonimowo.
Cookie
Duration
Description
cookielawinfo-checkbox-analytics
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Analityczne”.
cookielawinfo-checkbox-functional
11 months
To ciasteczko jest stosowane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent, aby udokumentować zgodę użytkownika na ciasteczka z kategorii "Funkcjonalne".
cookielawinfo-checkbox-necessary
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Niezbędne”.
cookielawinfo-checkbox-others
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Inne”.
cookielawinfo-checkbox-performance
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Wydajnościowe”.
viewed_cookie_policy
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent i służy do przechowywania informacji, czy użytkownik wyraził zgodę na korzystanie z plików cookie. Nie przechowuje żadnych danych osobowych.
Funkcjonalne pliki cookie wspierają niektóre funkcje tj. udostępnianie zawartości strony w mediach społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcjonalności podmiotów trzecich.
Analityczne pliki cookie są stosowane, by zrozumieć, w jaki sposób odwiedzjący wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki pomagają zbierać informacje o wskaźnikach dot. liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.
Reklamowe pliki cookie są stosowane, by wyświetlać użytkownikom odpowiednie reklamy i kampanie marketingowe. Te pliki śledzą użytkowników na stronach i zbierają informacje w celu dostarczania dostosowanych reklam.
