To kluczowa wiadomość dla branży: Zjednoczone Emiraty Arabskie zniosły dotychczasowe ograniczenia importowe na polski drób, przetwory drobiowe oraz jaja konsumpcyjne. Decyzja obejmuje pozostałe 13 województw, co oznacza, że eksport drobiu i produktów drobiarskich do ZEA może być obecnie realizowany bez przeszkód z terytorium całego kraju.
Zniesienie restrykcji to efekt wielomiesięcznych, intensywnych działań Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Głównego Inspektoratu Weterynarii oraz Ambasady RP w Abu Zabi. Głównym argumentem w rozmowach ze stroną emiracką było oficjalne odzyskanie przez Polskę statusu kraju wolnego od wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI).
– Otwieramy kolejne rynki dla polskiej żywności. Dzięki konsekwentnym staraniom kierownictwa resortu polscy producenci i eksporterzy zyskują dostęp do kolejnych odbiorców i nowe możliwości rozwoju eksportu. Zniesienie ograniczeń przez Zjednoczone Emiraty Arabskie to konkretny efekt tych działań i dobra wiadomość dla całej branży drobiarskiej. Będziemy nadal intensywnie pracować nad otwieraniem kolejnych rynków dla polskiej żywności – powiedział minister Stefan Krajewski.
Eksport drobiu z 13 województw odblokowany
Decyzja władz w ZEA znosi bariery administracyjne dla producentów i przetwórców z trzynastu województw:
mazowieckiego,
wielkopolskiego,
łódzkiego,
kujawsko-pomorskiego,
dolnośląskiego,
lubuskiego,
lubelskiego,
zachodniopomorskiego,
warmińsko-mazurskiego,
opolskiego,
pomorskiego,
podlaskiego,
śląskiego.
Oznacza to wyrównanie szans rynkowych dla zakładów w całej Polsce i otwarcie pełnej drogi handlowej na Bliski Wschód.
ZEA ważnym partnerem: rośnie eksport jaj i mięsa
Zjednoczone Emiraty Arabskie należą do czołowych odbiorców polskich produktów rolno-spożywczych w rejonie Zatoki Perskiej.
W 2025 roku całkowita wartość polskiego eksportu rolno-spożywczego do ZEA wyniosła 152 mln euro. Istotny udział w tym wolumenie miały wyroby piekarnicze i cukiernicze, tytoń, przetwory kakaowe, a także mięso i jadalne podroby z drobiu.
Pozytywne tendencje widoczne są również w bieżącym roku. Z wstępnych danych za okres od stycznia do lipca 2026 r. wynika, że wartość wysłanych do ZEA towarów przekroczyła już 66 mln euro (dominuje tytoń, pieczywo, wafle, syropy cukrowe, przetwory kakaowe, sery oraz wyroby cukiernicze).
Odniesiony sukces dyplomatyczny daje uzasadnione nadzieje na to, że w kolejnych miesiącach polski drób oraz eksport jaj do ZEA dołożą znaczącą cegiełkę do dalszych wzrostów wymiany handlowej z Bliskim Wschodem.
Plon przekraczający 5 t/ha, ceny dochodzące do 2150 zł/t i – według wyliczeń gospodarstwa – około 4 tys. zł dochodu netto z hektara. Wyniki uzyskane na poletkach w Lubieniu Kujawskim pokazują potencjał słonecznika. Ale dobry wynik zaczyna się znacznie wcześniej niż podczas zbioru.
Słonecznik coraz śmielej wchodzi do płodozmianów polskich gospodarstw. O jego potencjale można było przekonać się podczas Dnia Pola zorganizowanego 26 września przez firmę Agrodoradca w Lubieniu Kujawskim. Na poletkach doświadczalnych znalazło się osiem odmian, a zwieńczeniem wydarzenia był ich zbiór i ważenie.
Wynik? Najlepsza z odmian osiągnęła 5,1 t/ha przy wilgotności 9%. Druga – 4,9 t/ha.
To jednak tylko część historii. Podczas spotkania sporo uwagi poświęcono całej technologii – od wyboru odmiany i nawożenia, przez ochronę wykonywaną z wykorzystaniem drona, aż po ograniczanie strat podczas zbioru.
Słonecznik najbardziej opłacalną uprawą?
W gospodarstwie Patryka Jankowskiego pierwsze zbiory najwcześniejszych odmian rozpoczęły się jeszcze przed Dniem Pola. Uzyskiwane plony mieściły się w granicach 3–4,5 t/ha, natomiast ceny słonecznika wynosiły od 1900 do 2150 zł/t.
Przy plonie na poziomie 4 t/ha i lepszych plantacjach prowadzonych w intensywniejszej technologii, według wyliczeń przedstawionych podczas spotkania, dochód netto może sięgać około 4 tys. zł/ha.
– Przy czterech tonach słonecznika, gdzie cztery tony w tym roku myślę, że spokojnie możemy zebrać na tych lepszych plantacjach, na lepszych polach, przy bardziej intensywnej ochronie. Dochód taki netto z hektara to jest około 4 tysięcy złotych – mówił Patryk Jankowski.
Na korzyść słonecznika przemawiać ma również stosunkowo prosta technologia. Według doświadczeń gospodarstwa nawet przy intensywniejszym prowadzeniu plantacji liczba zabiegów może być o około połowę mniejsza niż w przypadku rzepaku czy buraka cukrowego.
Odmiana słonecznika ma znaczenie
Na poletkach w Lubieniu Kujawskim znalazło się osiem odmian słonecznika Pioneer. Jak podkreślał Mariusz Grzelczyk, kierownik regionalny Pioneer w Polsce Centralnej, wybór powinien rozpocząć się od określenia późniejszego przeznaczenia zebranych nasion.
Znaczenie ma bowiem nie tylko wczesność czy potencjał plonowania, ale także profil kwasów tłuszczowych. Odmiany wysokooleinowe są szczególnie interesujące dla przemysłu spożywczego ze względu na dużą stabilność tłuszczów podczas obróbki termicznej. Inny profil mają odmiany o większym udziale kwasów linolowych.
– Tak naprawdę jeśli chodzi o słonecznik to musimy na samym początku wybierając tą uprawę zadać sobie pytanie do jakiego celu chcemy użytkować ten słonecznik – podkreślał Mariusz Grzelczyk.
Istotne pozostaje również nawożenie. W przedstawianej technologii wskazywano 60–80 kg N/ha. Zbyt wysoka dawka azotu może powodować nadmierne wydłużanie roślin. W przypadku fosforu wskazywano 40–60 kg/ha czystego składnika, a potasu 80–100 kg/ha. Ważnym mikroelementem jest również bor.
Kukurydziana przystawka pojedzie w słonecznik
Dobry plon trzeba jeszcze możliwie dokładnie zebrać. Podczas Dnia Pola Maja Polska zaprezentowała ośmiorzędową przystawkę do kukurydzy przystosowaną do zbioru słonecznika.
Przezbrojenie obejmuje m.in. uszczelnienie drogi transportu nasion, montaż dodatkowych blach oraz zmianę prędkości obrotowej. Wszystko po to, aby ograniczyć straty i skierować zebrany materiał do gardzieli kombajnu.
– To przezbrojenie polega na tym, że uszczelniamy transmisję ziarka, dokładamy specjalne blachy i zmieniamy prędkość obrotową, dzięki czemu mamy mniejsze straty – wyjaśniał Łukasz Jutczyk-Bruc, dyrektor handlowy Maja Polska.
Rozwiązanie jest stosowane na zagranicznych rynkach od wielu lat, a w Polsce firma zbiera w ten sposób słonecznik od około pięciu lat. W gospodarstwie Agrodoradca wykorzystywany jest również bezrzędowy heder przeznaczony do tej uprawy.
Dron nad słonecznikiem. Po co?
Jednym z ciekawszych elementów prezentowanej technologii było wykorzystanie dronów rolniczych. Podczas wydarzenia ogłoszono również rozpoczęcie współpracy pomiędzy Agrodoradcą a DJI Agriculture.
Wysoki i zwarty łan słonecznika może utrudniać wykonanie późniejszych zabiegów tradycyjnym opryskiwaczem. W gospodarstwie technologię dronową wykorzystano m.in. w związku z problemem zgnilizny twardzikowej.
Dron eliminuje również konieczność przejazdu ciężkiego sprzętu przez łan i tworzenia ścieżek technologicznych. Według przedstawionych podczas spotkania wyliczeń straty związane ze ścieżkami mogą odpowiadać za 10–15% plonu.
– My opieramy się na doświadczeniu nie tylko na słoneczniku, ale również chociażby nawet na kukurydzy wiemy jak kosztowne jest wjechanie ciężkim sprzętem czy to właśnie wspomnianym słonecznikiem kukurydzy czy rzepaku – mówił Kamil Wołowiec z DJI Agriculture.
W Agrodoradcy rozwiązanie było już testowane także w kukurydzy oraz rzepaku. Firma zamierza nie tylko oferować drony, ale również wykonywać nimi usługi i pokazy w gospodarstwach.
5,1 t/ha. Takiego wyniku jeszcze tutaj nie było
Najważniejsza odpowiedź miała jednak pojawić się dopiero po zbiorze i zważeniu poszczególnych odmian.
Drugie miejsce zajęła odmiana oznaczona numerem 162, która osiągnęła 4,9 t/ha przy wilgotności 9%. Jeszcze lepiej wypadła odmiana 163 – 5,1 t/ha przy 9% wilgotności.
To właśnie tutaj ponownie głos zabrał Patryk Jankowski, podsumowując wyniki uzyskane na poletkach.
– Pierwsze miejsce, Odmiana 163, 5,1 tony przy 9%. Jeszcze nigdy nie osiągnęliśmy takiego plonu – podsumował Patryk Jankowski.
Wynik ponad 5 t/ha nie oznacza oczywiście, że taki poziom będzie możliwy do osiągnięcia na każdej plantacji. Pokazuje jednak potencjał tej rośliny przy odpowiednim doborze odmiany, stanowiska i technologii.
Czy słonecznika będzie w Polsce więcej?
Zainteresowanie słonecznikiem w ostatnich latach wyraźnie wzrosło. W rejonie działania Agrodoradcy jeszcze kilka lat temu uprawiano go na kilkunastu hektarach, podczas gdy obecnie skala produkcji jest już liczona w tysiącach hektarów.
Za dalszym zainteresowaniem przemawiać mogą przede wszystkim ekonomika produkcji, stosunkowo niewielka liczba zabiegów oraz zdolność rośliny do radzenia sobie w trudniejszych warunkach pogodowych.
Do tego dochodzą coraz bardziej wyspecjalizowane rozwiązania – od odmian dobieranych pod konkretne przeznaczenie, przez ochronę z wykorzystaniem dronów, aż po przystawki pozwalające ograniczać straty podczas zbioru.
5,1 t/ha uzyskane na poletkach w Lubieniu Kujawskim jest wynikiem, który zdecydowanie zwraca uwagę. Ostatecznie jednak o opłacalności słonecznika w gospodarstwie zdecyduje nie jeden rekordowy plon, ale połączenie wydajności, kosztów technologii oraz ceny uzyskanej za nasiona.
Ceny zbóż a paraliż ukraińskiego eksportu:Temat logistyki i eksportu rolnego z basenu Morza Czarnego powrócił w ostatnich dniach na nagłówki światowych mediów. Jak donosi serwis Politico, władze w Kijowie zaapelowały do Komisji Europejskiej oraz państw członkowskich UE o pilne wsparcie finansowe w wysokości ponad miliarda euro na dofinansowanie rosnących kosztów transportu w ramach „Dróg Solidarności”. Z relacji ukraińskiego portalu Agro Perspective wynika, że minister polityki rolnej Ukrainy Taras Wysocki podniósł tę kwestię podczas brukselskiego okrągłego stołu, wskazując na dramatyczny spadek opłacalności produkcji po stronie ukraińskich gospodarstw.
Dla ukraińskiego sektora rolnego zbliżająca się zima będzie jednym z najtrudniejszych sprawdzianów od początku pełnoskalowej wojny. Z punktu widzenia wielu analityków wojskowych i geopolitycznych, obecny opór Ukrainy stanowi kluczową barierę powstrzymującą potencjalną, dalszą ekspansję Rosji w kierunku Europy Środkowo-Wschodniej. Ewentualne osłabienie fundamentów gospodarczych Kijowa mogłoby – w ocenie części obserwatorów – wpłynąć na poziom bezpieczeństwa całego regionu. Kwestia ta bywa szczególnie analizowana na ścianie wschodniej Polski, gdzie mieszkańcy przygranicznych powiatów z niepokojem obserwują sytuację za granicą (i odbierają ostrzeżenia z alertów RCB wysyłanych nawet po kilka razy dziennie, pamiętając chociażby o eksplozji rakiety z półtonowym ładunkiem na polu blisko 100 km od granicy). Mają oni świadomość, że niekorzystny scenariusz na froncie stwarzałby ryzyko bezpośredniego sąsiedztwa ze skrajnie zdeterminowanym i rozbudowanym potencjałem militarnym.
Sytuację dodatkowo komplikują najnowsze doniesienia z basenu Morza Czarnego i Azowskiego, skąd Rosja drastycznie ograniczyła lub wręcz wstrzymała własny eksport ziarna. Narastający paraliż szlaków morskich oraz ograniczenia w przepustowości europejskich korytarzy lądowych stawiają rynek w zupełnie nowym położeniu. Warto przyjrzeć się temu problemowi w oparciu o twarde dane i doniesienia międzynarodowych agencji.
Dwa punkty widzenia: Jak światowe ceny zbóż dzielą unijnych i ukraińskich rolników?
Z punktu widzenia ekonomii rynku rolnego obecna sytuacja tworzy wyraźny konflikt interesów, w którym kluczową rolę odgrywają globalne ceny zbóż:
Perspektywa polskich i unijnych rolników: Blokada korytarzy czarnomorskich oraz wstrzymanie wysyłek zarówno z Ukrainy, jak i z rosyjskich portów Morza Czarnego i Azowskiego drastycznie ograniczają globalną podaż ziarna. Mechanizm rynkowy jest tu jednoznaczny – obawy o dostępność towaru wywołują presję wzrostową na paryskiej giełdzie Matif oraz na rynkach światowych. Dla polskich i europejskich gospodarstw wyższe giełdowe ceny zbóż oznaczają lepsze stawki w skupach i możliwość zrekompensowania drastycznie rosnących kosztów nawozów, paliwa i energii. Z tej perspektywy utrzymanie ograniczeń w płynnym przepływie ziarna ze Wschodu bywa postrzegane jako ekonomicznie korzystne dla producentów w UE.
Ukraiński paradoks cenowy: Z kolei dla ukraińskiego rolnika wysoka cena na Matif nie przekłada się automatycznie na zysk. Ekstremalnie drogi transport lądowy, koszty przeładunków na granicach oraz wysokie ubezpieczenia wojenne powodują, że większość rynkowej wartości zjada logistyka. W efekcie lokalne ceny zbóż, jakie ukraiński rolnik otrzymuje w swoim gospodarstwie, często nie pokrywają nawet poniesionych nakładów na zasiewy, a prognozy wskazują, że ponad połowy wyhodowanych zbóż rolnicy nie sprzedadzą wcale z powodu braku dróg wywozu i przepełnionych magazynów.
Jak zauważają eksperci cytowani przez zachodnie agencje prasowe, w warunkach wojennych – po zniszczeniu przemysłu ciężkiego i wydobywczego w obwodzie donieckim i ługańskim – to sektor rolno-spożywczy przejął rolę głównego filaru ukraińskiego handlu zagranicznego. Z danych ukraińskich służb celnych wynika, że udział produktów rolnych w całkowitych przychodach eksportowych kraju przekracza obecnie 60%.
Jak wynika z analiz ekonomicznych, sprawna sprzedaż surowców rolnych i uzyskiwane za nie ceny zbóż stanowią ważny element stabilizacji ukraińskiego systemu obronnego:
Generowanie dewiz: Napływ walut obcych pozwala ukraińskiemu bankowi centralnemu utrzymywać stabilność hrywny oraz finansować strategiczny import.
Baza podatkowa: Płynność finansowa sektora rolnego generuje podatki dochodowe, VAT oraz opłaty pracownicze, które zasilają bezpośrednio budżet państwowy.
Finansowanie funkcjonowania państwa: Budżet państwowy Ukrainy w warunkach konfliktu jest w pierwszej kolejności budżetem obronnym. Analitycy wskazują, że znaczna wyrwa w przychodach dewizowych i podatkowych mogłaby ograniczyć zdolność Kijowa do finansowania logistyki, infrastruktury krytycznej i funkcjonowania państwa przed nadchodzącą zimą.
Kto naprawdę zarabia na ukraińskiej ziemi? Mity wokół zagranicznych holdingów
W opiniach publikowanych w mediach społecznościowych często pojawia się twierdzenie, że walka o korytarze transportowe służy wyłącznie interesom zagranicznych funduszy inwestycyjnych i agroholdingów. Jednak analizy strukturalne ukraińskiego rolnictwa przedstawiane przez branżowe ośrodki badawcze wskazują na znacznie bardziej złożony obraz.
Mimo obecności kapitału zagranicznego, znaczącą część struktury upraw tworzą podmioty zarejestrowane na Ukrainie, zatrudniające lokalnych pracowników i rozliczające się w miejscowym systemie podatkowym. Jak zaznaczył minister Taras Wysocki na łamach Politico, to właśnie średnie i małe gospodarstwa są najbardziej wrażliwe na paraliż logistyczny. Duże agroholdingi dysponują własną infrastrukturą portową i kapitałem pozwalającym przetrwać dołki rynkowe. Dla mniejszych producentów niskie skupowe ceny zbóż i brak możliwości sprzedaży ziarna przed zimą oznaczają natychmiastową utratę płynności oraz brak środków na wiosenne zasiewy. Według oficjalnych szacunków ukraińskiego resortu rolnictwa, utrzymanie się obecnego paraliżu mogłoby doprowadzić do spadku powierzchni upraw na wiosnę nawet o 35–40%.
Złamanie płynności ukraińskiego rolnictwa uderza zatem nie tyle w wirtualne fundusze, ile w realną tkankę gospodarczą kraju.
Miecz obusieczny: Dzisiejsza drożyzna a widmo jutrzejszej krachowej przeceny
Fakt, że ze szlaków handlowych znika ziarno z Ukrainy, a Rosja wstrzymuje lub mocno ogranicza własne wysyłki z Morza Czarnego i Azowskiego, działa jak sztuczne tamowanie rzeki. Z jednej strony wycofanie z rynku dziesiątek milionów ton surowca wywołuje natychmiastowy szok podażowy i utrzymuje ceny zbóż na bardzo wysokich poziomach. Z drugiej strony na zapleczu obu tych krajów powstaje gigantyczny nawis podażowy.
Analitycy rynku surowcowego zwracają uwagę, że nagromadzone w magazynach i elewatorach rezerwy nie znikną. Stanowią one potężną masę towarową, która prędzej czy później musi trafić do globalnego obrotu. W momencie gdy korytarze morskie zostaną odblokowane lub polityka eksportowa ulegnie gwałtownej zmianie, rynek zderzy się z nagłą, agresywną podażą. Taki scenariusz niesie ryzyko potężnej korekty i głębokich spadków cen w przyszłości, co uderzy w rolników na całym świecie, którzy wchodzili w cykl produkcyjny przy rekordowo wysokich kosztach nawozów i paliw.
Stanowisko Polski i Rumunii a perspektywa globalna
Jak relacjonuje Politico, kluczowi sąsiedzi Ukrainy zachowują stanowcze stanowisko w kwestii możliwości logistycznych. Cytowana przez serwis rzeczniczka polskiego Ministerstwa Infrastruktury Anna Szumańska oświadczyła, że resort nie planuje wprowadzania zmian mających na celu zwiększenie tranzytu ukraińskich produktów rolnych przez terytorium Polski. Z kolei rumuński wicepremier i minister rolnictwa Barna Tanczos podkreślił, że priorytetem pozostaje ochrona własnego rynku i producentów, a techniczne podwojenie przepustowości dróg i kolei jest w krótkim czasie niemożliwe.
Stanowcze stanowisko Warszawy i Bukaresztu wynika z uzasadnionej ochrony własnych rynków przed destabilizacją. Warto jednak odnotować, na co zwraca uwagę strona ukraińska: Kijów nie postuluje sprzedaży ziarna w Europie Środkowej, lecz domaga się unijnego wsparcia do kosztów frachtu, by wysłać surowiec do tradycyjnych odbiorców w Afryce i Azji.
Równolegle, w opublikowanym przez amerykański Council on Foreign Relations (CFR) raporcie czytamy, że skutki ewentualnego załamania eksportu z całego basenu Morza Czarnego i Azowskiego odczułby cały świat. Region ten odpowiada za blisko 17% światowego handlu zbożem (a w samym handlu pszenicą wskaźnik ten jest znacznie wyższy). Eksperci CFR ostrzegają, że paraliż dostaw z tego kierunku mógłby drastycznie wywindować światowe ceny zbóż i zwiększyć liczbę osób zagrożonych skrajnym głodem w najuboższych regionach świata.
Wnioski
Przegląd doniesień międzynarodowych mediów i raportów analitycznych pokazuje skomplikowany splot interesów: z jednej strony unijni rolnicy zyskują krótkoterminowo na wyższych cenach giełdowych wywołanych odcięciem ukraińskiego i rosyjskiego ziarna, z drugiej strony unieruchomienie dziesiątek milionów ton zbóż osłabia podstawy finansowe Ukrainy i buduje niebezpieczny nawis podażowy na przyszłość. Długofalowe konsekwencje tego procesu mogłyby – zdaniem części analityków – wpłynąć na architekturę bezpieczeństwa w całej Europie Środkowej. Wypracowanie bezpiecznych, ściśle kontrolowanych korytarzy tranzytowych do portów docelowych znajduje się więc na styku wyzwań rynkowych oraz szerszych analiz stabilności całego regionu.
Zbiory 2026: Najnowszy, wrześniowy biuletyn Komisji Europejskiej (JRC MARS Bulletin Vol. 34 No. 8) przynosi kolejne korekty w dół prognoz plonowania dla większości europejskich upraw letnich i okopowych. Choć opady deszczu powróciły na przeważający obszar Europy w drugiej połowie sierpnia i we wrześniu, przyszły one zbyt późno, by odwrócić straty plonu wywołane długotrwałą suszą oraz falami upałów w okresie kwitnienia i nalewania ziarna oraz bulw.
Poza kukurydzą ziarnową, której prognozy zostały zredukowane o kolejne 2% m/m (i są aż o 8% niższe od średniej 5-letniej), dotkliwe spadki potencjału produkcyjnego dotknęły buraki cukrowe, ziemniaki, soję oraz ryż. Na tym tle sytuacja w Polsce wygląda wyjątkowo korzystnie.
Buraki cukrowe i ziemniaki: Znaczny spadek prognoz w skali UE
Najsilniejszą korektę w najnowszym raporcie odnotowano w przypadku buraków cukrowych. Prognoza średniego plonu w UE została obniżona aż o 7% w stosunku do poprzedniego miesiąca i wynosi obecnie 67,4 t/ha, co oznacza spadek o 11% poniżej średniej z lat 2021–2025.
Francja i Niemcy: Kluczowi producenci ucierpieli najmocniej. We Francji plony szacuje się na 65,0 t/ha (-21% do średniej 5-letniej), co zbliża ten sezon do rekordowo słabego roku 2020. W Niemczech oczekuje się plonu na poziomie 69,3 t/ha (-13% do średniej).
Europa Środkowo-Wschodnia: Katastrofalne spadki prognozowane są na Słowacji (48,0 t/ha; -22% do średniej) oraz w Czechach (60,0 t/ha; -13% do średniej).
Polska: Na tle unijnych problemów polskie plantacje buraka cukrowego prezentują się bardzo dobrze. Dzięki umiarkowanym temperaturom i lokalnym opadom prognoza dla Polski została podniesiona o 3% m/m do 67,9 t/ha, co stanowi wynik o 3% wyższy od średniej 5-letniej.
W przypadku ziemniaków prognoza średniego plonu w UE została skorygowana o 1% m/m do 34,2 t/ha (-7% poniżej średniej 5-letniej). Silny deficyt wody w okresie przyrostu bulw ograniczył plonowanie w Belgii (38,3 t/ha; -8% do średniej), Francji (36,0 t/ha; -13%) oraz Niemczech (36,9 t/ha; -16%). W Polsce szacunki plonów ziemniaka podniesiono o 5% m/m do 31,5 t/ha (+3% powyżej średniej 5-letniej).
Oleiste i strączkowe: Słaby rok dla soi, stabilizacja słonecznika
Upały i brak wilgoci w glebie mocno odbiły się na soi. Unijna prognoza plonu została zmniejszona o kolejne 2% m/m do 2,26 t/ha, co oznacza wynik aż o 15% niższy od 5-letniej średniej. Największe straty odnotowano we Francji (1,75 t/ha; -30% do średniej), Austrii (2,19 t/ha; -25%) oraz we Włoszech (2,65 t/ha; -17%). Słabe widoki na plony soi spływają również z zachodniej Ukrainy. W Polsce plon soi szacowany jest stabilnie na 2,53 t/ha (+1% do średniej).
Nieco lepsze perspektywy dotyczą słonecznika. Prognoza dla UE nieznacznie wzrosła (+2% m/m) do 1,96 t/ha (-1% w stosunku do średniej 5-letniej). Poprawę zawdzięczamy dobrym warunkom na wschodzie i południowym wschodzie Europy (np. w Rumunii i Bułgarii, gdzie nawadnianie i sierpniowe deszcze uratowały potencjał). Natomiast w Europie Zachodniej i Środkowej (Francja, Węgry, Austria) słonecznik również poniósł dotkliwe straty suszowe.
Wśród roślin strączkowych:
Groch polny (strączkowy): Średni plon w UE szacowany jest na 2,23 t/ha (-2% do średniej). W Polsce oczekuje się 2,15 t/ha (+3% powyżej średniej).
Bób i bobik: Unijna prognoza wynosi 2,69 t/ha (-1% do średniej), przy szacunkach dla Polski na poziomie 2,69 t/ha.
Ryż pod presją kryzysu wodnego we Włoszech
Tegoroczny sezon jest wyjątkowo trudny dla europejskich producentów ryżu. Prognoza plonu w UE została obniżona do 6,14 t/ha (-3% poniżej średniej 5-letniej). Głównym operatorem tego spadku są Włochy (odpowiadające za przeważającą część unijnej produkcji), gdzie plony spadły o 10% poniżej średniej (do 5,44 t/ha). Fala upałów od końca maja, szybkie wyczerpanie zapasów wody z topniejących śniegów oraz rygorystyczne cięcia w dystrybucji wody do nawadniania doprowadziły w Dolinie Padu do zasuszania i porzucania części pól ryżowych. Pozytywnie na tym tle wyróżniają się Hiszpania, Francja i Rumunia, gdzie zasoby wody w zbiornikach retencyjnych pozwoliły na uzyskanie dobrych wyników.
Źródło: Opracowanie Agro Profil na podstawie danych KE
Najbliższej nocy sucho z umiarkowanym zachmurzeniem. Na termometrach duże różnice. Na południu kraju w dolinach zimno i maksymalnie temperatura spadnie tam do 3-5 stopni na plusie ale tuż obok w oddziaływaniu halnego jak np. w Bielsku Białej, Dusznikach Zdrój czy Gorlicach temperatura nie spadnie poniżej 12-14 stopni na plusie. Powyżej 10 stopni będzie także na północy Polski. W pasie centralnym, na wschodzie i zachodzie kraju od 7 do 9 stopni ale lokalnie w dolinach rzecznych zanotujemy zaledwie 3-4 stopnie na plusie.
7 października ze słońcem i wysoką temperaturą
Październik mamy obecnie skrajnie ciepły. Zamiast przymrozków i kurtek to w ciągu dnia rozbieramy się do krótkich rękawków.
Nie inaczej będzie jutro. Od Żuław po Kurpie, Warmię i Mazury oraz Podlasie przez większość dnia wiatr będzie nieodczuwalny. Od Kaszub po Mazowsze i Lubelskie wiatr słaby ale już z południowego wschodu.
Im dalej na zachód tym powieje silniej. W rejonie Poznania, Rawicza wiatr przekroczy już 40 km/h. W Sudetach wiatr rozpędzi się do 70 km/h.
Wszędzie powieje z południa i południowego wschodu.
Poza obszarem naszego kraju zdumiewająco wyglądają prognozy dla „Sahary”. Od kilku tygodni ulewy doskwierają pustynnym osadom w Algierii czy Libii zaś od kilku dni woda zalewa Mauretanię. Co więcej w kolejnych dniach lać ma na całym pasie pustynnym w Maroku, Algierii czy Mauretanii w ilości do nawet 100 mm w ciągu kilku dni. Sadzenie zielonych murów oraz budowa zbiorników wodnych na pustyni zaczyna przynosić zamierzone efekty mające jak najwięcej terenów pustyni wydrzeć na korzyść rolnictwa; które coraz prężniej działa w wyżej wymienionych krajach.
Ceny paliw w kraju:Od wtorku 6 października olej napędowy na stacjach ponownie tanieje. Wynika to z opublikowanych przez Ministerstwo Energii nowych urzędowych limitów cenowych (w ramach programu „Ceny Paliwa Niżej” z obniżonym do 8% VAT-em i niższą akcyzą). Dla rolników i firm transportowych mamy dobre wiadomości. Ceny diesla w hurcie ponownie spadły we wtorek, a za nimi nieco mniej ON będzie kosztował na stacjach od środy. Jednocześnie większe obciążenia kosztowe PKN Orlen przenosi na użytkowników pojazdów benzynowych.
Ceny na stacjach od wtorku (6 października)
Ministerstwo Energii opublikowało maksymalne stawki detaliczne obowiązujące na pylonach we wtorek:
Olej Napędowy (ON): maks. 7,82 zł/l(spadek o 6 gr/l z weekendowego limitu 7,88 zł/l)
Benzyna Pb95: maks. 6,79 zł/l(wzrost o 6 gr/l z 6,73 zł/l)
(Stawki uwzględniają 8% VAT oraz obniżoną akcyzę).
Ruchy w najnowszych cennikach rafineryjnych PKN Orlen bezpośrednio przełożą się na wyliczenia urzędowych limitów cenowych na kolejny dzień:
Olej Napędowy (ON): Wobec kolejnego obniżenia ceny Ekodiesla w hurcie (-24 zł/m³ netto, co po uwzględnieniu 8% VAT daje spadek o ok. 2,6 gr/l brutto), od środy 7 października należy spodziewać się dalszego spadku maksymalnej ceny ON do poziomu ok. 7,79–7,80 zł/l.
Benzyna Pb95: Podwyżka w hurcie (+63 zł/m³ netto, czyli ok. +6,8 gr/l brutto) przełoży się na dalszy wzrost limitu na pylonach. Od środy dopuszczalna cena maksymalna dla Pb95 wzrośnie w okolice 6,85–6,86 zł/l.
Hurt PKN Orlen: Pogłębia się rozjazd między paliwami
Sytuacja w cenniku hurtowym PKN Orlen z wtorku (06.10) potwierdza wyraźne różnicowanie polityki cenowej dla poszczególnych rodzajów paliw:
Olej Napędowy Ekodiesel:6 919 zł/m³ netto(spadek z 6 943 zł/m³ z 03.10, -24 zł/m³)
Benzyna Eurosuper 95:6 049 zł/m³ netto(wzrost z 5 986 zł/m³ z 03.10, +63 zł/m³)
Szeroki kontekst rynkowy: Ormuz, rurociągi i ostrzeżenie szefa Aramco
Na światowych giełdach notowania ropy i diesla wyhamowały wzrosty (ropa Brent spadła w okolice 100 USD/bbl, a giełdowy diesel ICE obniżył się o ok. 0,8%), do czego przyczyniły się dwa kluczowe czynniki:
Uwolnienie rezerw strategicznych: Państwa grupy G7 podjęły decyzję o skierowaniu na rynek 100 mln baryłek ropy i diesla.
Omijanie Cieśniny Ormuz: Z danych firmy Kpler wynika, że eksport ropy z Bliskiego Wschodu (po wyłączeniu blokowanego przez USA Iranu) odbudował się do poziomu 16,5 mln baryłek dziennie – czyli średniej sprzed konfliktu. Stało się to możliwe dzięki masowemu przekierowaniu surowca na lądowe rurociągi w Arabii Saudyjskiej i ZEA (do portów nad Morzem Czerwonym oraz Fudżajry). Obecnie tą drogą płynie aż 40% bliskowschodniego eksportu (wobec 17% przed wojną).
Sytuacja pozostaje jednak skrajnie niepewna:
Spór polityczny: Donald Trump deklaruje pełną kontrolę wojskową nad Cieśniną Ormuz, podczas gdy Teheran uznaje ją za zamkniętą, a na szlaku wciąż dochodzi do pojedynczych ataków na tankowce (wymuszających przeładunki towaru na otwartym morzu).
Ostrzeżenie Aramco: Prezes saudyjskiego giganta Saudi Aramco, Amin Nasser, ostrzegł w poniedziałek, że globalne komercyjne zapasy ropy są „przerażająco cienkie”. Jego zdaniem odbudowa światowego bufora bezpieczeństwa potrwa nawet dwa lata, co oznacza, że obecne zniżki cen surowców mogą mieć charakter tymczasowy.
Wskazówka dla gospodarstw rolnych
Obecna stawka hurtowa Ekodiesla (6 919 zł/m³ netto) w połączeniu z prognozą kolejnych spadków cen detalicznych od środy stwarza bardzo korzystne okno zakupowe.
Rolnicy kupujący paliwo do zbiorników zakładowych/gospodarczych rozliczają transakcje w cenach netto, uzyskując od dystrybutorów dodatkowe rabaty od bazy Orlenu. Zważywszy na ostrzeżenia o niskich zapasach globalnych i ciągłym ryzyku geopolitycznym, obecny dołek cenowy na oleju napędowym warto wykorzystać na zatankowanie zbiorników na nadchodzące tygodnie prac.
Ceny zbóż na giełdach i w krajowych portach: Poniedziałkowa sesja z 5 października 2026 r. na światowych giełdach towarowych przyniosła impulsy popytowe. Najsilniejsze wzrosty odnotowano na giełdzie Euronext (MATIF) w Paryżu, gdzie kukurydza skoczyła o +2,14% (+5,75 EUR) do poziomu 274,75 EUR/t, a pszenica konsumpcyjna zyskała +1,76% (+4,25 EUR), zamykając się na poziomie 245,75 EUR/t. W ślad za zbożami poszedł paryski rzepak, osiągając 537,50 EUR/t (+0,75 EUR/t), wspierany wzrostami kompleksu sojowego na giełdzie w Chicago.
Rynek zareagował na splot kluczowych czynników geopolitycznych i makroekonomicznych:
Eskalacja na Morzu Czarnym i zatopienie statku z kukurydzą: Fiasko tureckich inicjatyw dyplomatycznych dotyczących bezpiecznego korytarza morskiego oraz fizyczny atak i zatopienie tureckiego statku transportującego ukraińską kukurydzę (z portów naddunajskich / rejonu Odessy) przywróciły maksymalną premię za ryzyko logistyczne. Gwałtowny skok stawek frachtu i ubezpieczeń morskich paraliżuje tani eksport z Ukrainy, zmuszając światowych importerów z Bliskiego Wschodu i Afryki do przestawienia się na bezpieczniejszy surowiec z UE.
Presja walutowa (EUR/USD) i koszty importu: Dalsze osłabienie kursu euro wobec dolara (EUR/USD -0,32% do 1,12178) bezpośrednio napędza konkurencyjność europejskiej pszenicy na światowych przetargach. Z kolei w przypadku kukurydzy – której w Europie Zachodniej mocno brakuje z uwagi na fatalne prognozy zbiorów uderzonych suszą – osłabienie wspólnej waluty automatycznie podnosi koszty importu surowca wycenianego w USD.
Tło na rynku energii: Mimo że ropa Brent w poniedziałek zaliczyła lekki spadek do 100,42 USD/bbl (-1,79%), stałe napięcia geopolityczne wokół Iranu i Bliskiego Wschodu oraz wysokie ceny paliw utrzymują silne podłoże kosztowe dla całego sektora rolnego.
Krajowe ceny gotówkowe w portach bezpośrednio reagują na wzrosty na MATIF oraz słabnącego złotego (USD/PLN +0,23% do ok. 3,91 PLN). Słabszy PLN w zestawieniu ze zwyżkującymi kontraktami futures w Paryżu zmusza podmioty eksportowe do podnoszenia stawek w elewatorach portowych, by skutecznie pozyskać ziarno z rynku wewnętrznego. W poniedziałek 5 października ceny zbóż w portach kształtowały się następująco:
Ceny zbóż na światowych giełdach oraz w portach wykazują natychmiastową reakcję na najnowsze doniesienia z basenu Morza Czarnego. Ukraiński eksport rolny jest dla Kijowa dokładnie tym samym, czym sprzedaż ropy i paliw dla Moskwy – głównym źródłem twardej waluty finansującej funkcjonowanie państwa. Zniszczenie cywilnego masowca z kukurydzą na wodach międzynarodowych to czytelny dowód na to, że wojna wkroczyła w fazę bezwzględnej wymiany ciosów w kluczowych sektorach surowcowych obu gospodarek.
W poniedziałek, 5 października, około 20 mil morskich od wybrzeży Rumunii rozegrał się tragiczny w skutkach incydent. Dwoma bojowymi dronami został zaatakowany masowiec Royad Mammadov (pływający pod banderą Saint Kitts i Nevis dla tureckiego armatora). Płynąca z portu w Izmaliu do Włoch jednostka przewoziła ukraińską kukurydzę. W wyniku eksplozji i pożaru statek zatonął, a zginęły dwie osoby, w tym kapitan.
Od Wielkiej Odessy po Dunaj: Szukanie luk w blokadzie
Żeby zrozumieć tło tego ataku, należy spojrzeć na wydarzenia ostatnich tygodni. Zmasowane bombardowania rakietowe i dronowe infrastruktury portowej Wielkiej Odessy (portów w Odessie, Czarnomorsku i Jużnym) doprowadziły do znacznego paraliżu tamtejszych głębokowodnych terminali. Wyśrubowane ryzyko i zniszczenia zmusiły ukraińskich eksporterów do ratunkowego przekierowania strumienia ziarna do portów naddunajskich – głównie do Izmaila i Reni.
Schemat miał być bezpieczny: mniejsze masowce ładowano na Dunaju, skąd natychmiast kierowały się na przybrzeżne wody terytorialne Rumunii, wykorzystując parasol ochronny państwa należącego do NATO. Zniszczenie Royad Mammadov na wodach międzynarodowych tuż po wyjściu z delty Dunaju pokazuje jednak, że Rosja postanowiła ten bezpieczny korytarz za wszelką cenę przerwać.
Wojna zasobów: Zboże za ropę
W tym miejscu dochodzimy do istoty obecnej eskalacji. W ostatnich miesiącach Ukraina bardzo skutecznie paraliżowała rosyjski sektor naftowo-paliwowy, prowadząc regularne ataki dronowe na rafinerie, bazy paliwowe oraz polując na tzw. flotę cieni (tankowce szmuglujące rosyjską ropę z ominięciem sankcji).
Odpowiedź Moskwy jest ukierunkowana w sam punkt ciężkości ukraińskiej gospodarki:
Dla Rosji fundamentem przetrwania i finansowania budżetu są ropa, gaz i paliwa.
Dla Ukrainy absolutnym priorytetem dochodowym i walutowym są płody rolne – kukurydza, pszenica, rzepak i olej słonecznikowy.
Rosyjski atak na cywilny statek na neutralnych wodach to próba wywarcia presji psychologicznej i ekonomicznej. Przekaz dla światowego rynku jest brutalnie prosty: skoro Kijów niszczy rosyjską infrastrukturę naftową, Moskwa sprawi, że żaden zagraniczny armator nie odważy się popłynąć po ukraińskie ziarno.
Rynkowe konsekwencje: Jak zmieniają się ceny zbóż?
Dla uczestników rynku rolnego ten akcent w ewolucji konfliktu oznacza powrót do drastycznej niepewności, co bezpośrednio przekłada się na globalne ceny zbóż:
Gwałtowny skok stawek War Risk Insurance: Ubezpieczyciele z rynku londyńskiego (m.in. Lloyd’s) błyskawicznie podniosą stawki ryzyka wojennego dla rejsów w rejonie delty Dunaju i zachodniego Morza Czarnego.
Deficyt tonażu i odwrót armatorów: Armatorzy z Turcji, Grecji czy krajów azjatyckich, w obawie o życie załóg i utratę statków, mogą czasowo zamrozić wysyłanie jednostek do Izmaila.
Spadek cen skupu w portach (CPT): Globalne ceny zbóż, a w szczególności kukurydzy w portach docelowych (np. we Włoszech) są wypadkową podaży m.in. z USA czy Ameryki Południowej, więc eksporterzy nie przeniosą wyższych kosztów transportu na kupców. Oznacza to, że cały ciężar rosnących frachtów i ubezpieczeń znów spadnie na cenę skupu u producenta w portach załadunkowych.
Impuls dla giełdy MATIF i polskich portów: Dalsze utrudnienia w płynności czarnomorskiej dostarczą paliwa do wzrostów na paryskiej giełdzie, gdzie ceny zbóż na kontraktach terminowych reagują premią za ryzyko. Zwiększa się również popyt na ziarno z Europy Środkowo-Wschodniej, w tym z Polski, stanowiącej bezpieczną alternatywę lądowo-morską dla odbiorców z Unii Europejskiej.
Źródła:
Oficjalne komunikaty: Kancelaria Prezydenta Ukrainy, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Rumunii (MAI) oraz Morskie Centrum Ratownictwa (MRCC Constanța / ARSVOM).
Doniesienia prasowe i branżowe: UA.NEWS, ZIUA de Constanța, Libertatea oraz analizy rynkowe giełdy MATIF i ubezpieczycieli morskich (Lloyd’s).
Biogazownie jako stabilne źródło energii, perspektywy rozwoju biometanu, finansowanie nowych instalacji oraz coraz ważniejsze kwestie substratów i zagospodarowania pofermentu. Green Gas Poland 2026 pokazało, że zainteresowanie sektorem rośnie, ale jego dalszy rozwój będzie zależał nie tylko od pieniędzy. Kluczowe pozostają regulacje, możliwości przyłączenia do sieci i stworzenie sprawnie funkcjonującego rynku.
Trzy dni spotkań branży biogazowej i biometanowej zgromadziły w Warszawie przedstawicieli administracji, biznesu, nauki, instytucji finansowych oraz inwestorów. Green Gas Poland 2026, targi BioPower Poland i pierwsza Biogazowa Sesja Akademicka stały się okazją do dyskusji o tym, w jakim miejscu znajduje się dziś polski sektor i co może zdecydować o jego dalszym rozwoju.
Według organizatorów w wydarzeniach konferencyjnych uczestniczyło kilkaset osób, natomiast targi odwiedziło kilka tysięcy uczestników.
Biogazownie mają przewagę, której nie daje każde OZE
Jednym z głównych tematów Green Gas Poland 2026 była rola biogazu w krajowym miksie energetycznym.
Podczas Debaty Strategicznej przedstawiciele m.in. Ministerstwa Klimatu i Środowiska, Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, Urzędu Regulacji Energetyki, Instytutu Energetyki i Polskich Sieci Elektroenergetycznych dyskutowali o znaczeniu instalacji kogeneracyjnych.
W przypadku biogazowni istotna jest możliwość stabilnej i sterowalnej produkcji energii. W przeciwieństwie do części odnawialnych źródeł ich praca nie jest bezpośrednio uzależniona od tego, czy w danej chwili świeci słońce albo wieje wiatr.
W dyskusji zwracano również uwagę na rozwiązania zawarte w ustawie sieciowej, które mają wpływać na pozycję biogazowni przy przyłączaniu do sieci oraz podczas nierynkowego redysponowania źródeł energii.
Czy Polskę czeka boom biometanowy?
To pytanie stało się jednym z najważniejszych tematów konferencji. Podczas Bloku Biometanowego zaprezentowano raport „Czy jesteśmy gotowi na boom biometanowy?”, przygotowany przez UPEBBI oraz SITPNiG.
Jednym z głównych wniosków jest stosunkowo mocna krajowa baza wykonawcza w obszarach infrastrukturalnych i budowlanych. Większym wyzwaniem pozostają specjalistyczne technologie związane m.in. z uzdatnianiem biogazu do parametrów biometanu i integracją całych systemów.
Autorzy zwracają również uwagę na gospodarczy wymiar rozwoju sektora. Znaczna część wydatków związanych z późniejszą eksploatacją biometanowni może pozostać w Polsce, wspierając lokalne przedsiębiorstwa i miejsca pracy.
Kluczowa ma być jednak nie tylko wysokość nakładów inwestycyjnych, lecz przede wszystkim organizacja rynku, jakość wykonania, terminowość i rozwój krajowych kompetencji.
Pieniądze na biogazownie. Jak finansować inwestycje?
Jedną z największych barier przy budowie biogazowni pozostaje finansowanie. Dlatego osobny blok konferencji poświęcono konkretnym przykładom współpracy inwestorów z bankami, funduszami, doradcami oraz spółkami zajmującymi się obrotem energią.
Swoimi doświadczeniami dzielili się przedstawiciele istniejących instalacji oraz podmiotów finansujących inwestycje.
Duże zainteresowanie wzbudziła m.in. tematyka dotacji inwestycyjnych na instalacje biogazowe. Pokazuje to, że obok technologii i dostępności substratu właśnie sposób finansowania pozostaje jednym z podstawowych pytań stawianych przez potencjalnych inwestorów.
Substraty i poferment. Tu pytań nadal jest dużo
Dla rolników szczególnie interesująca była część dotycząca praktycznej działalności biogazowni.
Jedne z najdłuższych dyskusji wywołały warsztaty dotyczące wymogów związanych z substratami i pofermentem, prowadzone przez przedstawicieli Generalnego Inspektoratu Ochrony Środowiska oraz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.
Liczba pytań kierowanych przez uczestników pokazała, jak istotne są dziś kwestie prawidłowego wykorzystania materiałów trafiających do instalacji oraz późniejszego zagospodarowania pozostałości po procesie fermentacji.
To szczególnie ważny obszar z punktu widzenia gospodarstw rolnych. Biogazownia może bowiem łączyć produkcję energii z zagospodarowaniem dostępnej lokalnie biomasy, a poferment pozostaje istotnym elementem całego obiegu składników.
Biogazownia stworzona przez rolników z tytułem Biogazowni Roku
Green Gas Poland było również okazją do przyznania nagród branżowych.
Tytuł Biogazowni Roku otrzymała Biogazownia Rypin – instalacja będąca przedsięwzięciem rolników z województwa kujawsko-pomorskiego.
Liderem Rozwoju została Polska Grupa Biogazowa, posiadająca 22 instalacje. Tytuł Dostawcy Roku przypadł Tedom Poland, natomiast Pionierem Roku została Naturalna Energia.plus.
Nagrody dla Innowatorek Roku otrzymały dr hab. inż. Alina Kowalczyk-Juśko, prof. Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, oraz dr hab. inż. Agnieszka Pilarska, prof. Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.
Ambasadorem Biogazu 2026 został natomiast Jan Sechter, wiceminister przemysłu i handlu Republiki Czeskiej.
Czego Polska może nauczyć się od Czech?
Czeski wątek pojawił się podczas konferencji nieprzypadkowo. Przedstawiciele branży wskazywali na funkcjonujący w Czechach system wsparcia dla biometanu, zaakceptowany przez Komisję Europejską.
O doświadczeniach naszych południowych sąsiadów mówili również przedstawiciele czeskiej branży biogazowej i biznesu. Dyskusja dotyczyła tego, które rozwiązania można wykorzystać przy tworzeniu warunków dla rozwoju polskiego rynku.
Przykład Czech pokazuje jednocześnie, że rozwój biometanu nie zależy wyłącznie od dostępności technologii. Potrzebne jest otoczenie prawne i ekonomiczne, które pozwoli inwestorom planować przedsięwzięcia w dłuższej perspektywie.
Nauka również wchodzi mocniej w biogaz
Nowością tegorocznej edycji była pierwsza Biogazowa Sesja Akademicka.
W wydarzeniu uczestniczyli naukowcy reprezentujący m.in. Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu, Polską Akademię Nauk, Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego, Sieć Badawczą Łukasiewicz oraz Instytut Technologiczno-Przyrodniczy – PIB.
Green Gas Poland 2026 uzupełniły także dyskusje dotyczące biogazu rolniczego i komunalnego, technologii, spółdzielczości energetycznej oraz edukacji.
Biogaz i biometan – zainteresowanie rośnie, teraz czas na inwestycje
Tegoroczna edycja Green Gas Poland pokazała, że polski sektor biogazu i biometanu ma coraz większe ambicje. Jednocześnie przed branżą pozostają wyzwania dotyczące regulacji, finansowania, przyłączania instalacji do sieci, technologii oraz praktycznych zasad prowadzenia inwestycji.
Z punktu widzenia gospodarstw rolnych szczególnie istotne pozostają możliwości wykorzystania lokalnych substratów, zagospodarowania pofermentu i stworzenia dodatkowego kierunku działalności związanego z produkcją energii.
Kolejna edycja Green Gas Poland odbędzie się 4–5 października 2027 roku, natomiast targi BioPower Poland zaplanowano na 5–7 października 2027 roku.
Ponad 7000 kandydatów, 3300 nowych studentów i dziewięć z dziesięciu ocenianych dyscyplin z kategorią A+ lub A. Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu rozpoczął rok akademicki 2026/2027. Podczas inauguracji sporo miejsca poświęcono również temu, jak sztuczna inteligencja i nowe technologie zmieniają naukę oraz rolę współczesnego uniwersytetu.
Uroczysta inauguracja roku akademickiego 2026/2027 odbyła się 5 października w Biocentrum Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele społeczności akademickiej, władz regionu, instytucji współpracujących z uczelnią oraz zaproszeni goście.
Tegoroczna inauguracja ma szczególny charakter. Odbywa się w roku jubileuszu 75-lecia Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, choć tradycje szkolnictwa rolniczego i przyrodniczego w Poznaniu sięgają znacznie dalej – XIX wieku.
– Kiedy patrzę na naszą Uczelnię z dzisiejszej perspektywy, mam poczucie, że jesteśmy w dobrym miejscu. Miniony rok przyniósł nam kilka bardzo ważnych powodów do satysfakcji, ale przede wszystkim stworzył solidny fundament dalszego rozwoju – mówił podczas inauguracji rektor UPP prof. dr hab. Krzysztof Szoszkiewicz.
Ponad 7000 kandydatów. Które kierunki były najpopularniejsze?
Tegoroczna rekrutacja przyniosła ponad 7000 kandydatów, a nowy rok akademicki rozpoczyna ponad 3300 nowych studentów.
Największą konkurencję odnotowano na weterynarii, architekturze krajobrazu, dietetyce, ochronie środowiska, geodezji i kartografii oraz finansach i rachunkowości.
Oferta UPP coraz mocniej łączy przy tym tradycyjne nauki rolnicze i przyrodnicze z nowymi technologiami. Obok rolnictwa, leśnictwa, zootechniki, weterynarii czy technologii żywności rozwijane są m.in. biotechnologia, analiza danych, inżynieria i ochrona środowiska.
UPP liderem wśród uczelni przyrodniczo-rolniczych
Nowy rok akademicki Uniwersytet rozpoczyna również z bardzo dobrymi wynikami ostatniej ewaluacji jakości działalności naukowej.
Dziewięć z dziesięciu ocenianych dyscyplin otrzymało kategorie A+ lub A. Najwyższą kategorię A+ uzyskały weterynaria oraz zootechnika i rybactwo, a siedem kolejnych dyscyplin otrzymało kategorię A.
Według UPP wyniki potwierdzają potencjał badawczy uczelni i jakość badań prowadzonych w obszarach związanych m.in. z żywnością, zdrowiem, środowiskiem i gospodarką.
AI zmienia świat. Jaka będzie w nim rola uniwersytetu?
Jednym z ciekawszych punktów inauguracji był wykład prof. UPP dr. hab. Krzysztofa Koszeli zatytułowany „Ostatnia instytucja, która sprawdza. Uniwersytet w świecie danych, algorytmów i nadmiaru informacji”.
Tematem wystąpienia była rola uczelni w rzeczywistości, w której sztuczna inteligencja i nowe technologie coraz mocniej wpływają na zdobywanie, przetwarzanie i wykorzystywanie informacji.
– Nie znamy zawodów, w których studenci będą pracowali. Nie znamy technologii, którymi będą się posługiwali. Nie znamy problemów, które będą rozwiązywali – podkreślił prof. Krzysztof Koszela.
W tym kontekście jednym z najważniejszych zadań uniwersytetu pozostaje nie tylko przekazywanie wiedzy, ale również rozwijanie krytycznego myślenia oraz umiejętności sprawdzania informacji i oceny dowodów.
#NATUREisFUTURE. Dziesięć uczelni w jednym projekcie
Inauguracja była również początkiem kampanii #NATUREisFUTURE, która ma pokazać współczesne oblicze nauk przyrodniczych oraz ich coraz silniejsze powiązanie z nowymi technologiami.
W projekt zaangażowało się dziesięć polskich uczelni, a jego liderem i koordynatorem jest Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu.
Kampania będzie prowadzona w mediach, mediach społecznościowych i przestrzeni publicznej. Zaplanowano także działania kierowane do uczniów szkół ponadpodstawowych, nauczycieli i doradców zawodowych.
Projekt rozpoczyna się jesienią 2026 roku i potrwa do września 2027 roku. Jego założeniem jest pokazanie, że współczesne nauki przyrodnicze to nie tylko tradycyjne kierunki, ale również nowoczesne technologie i interdyscyplinarne rozwiązania odpowiadające na wyzwania związane z żywnością, klimatem, zdrowiem i środowiskiem.
Na obrzeżach Kędzierzyna-Koźla znajduje się gospodarstwo rodzinne Schmidtko i Sobota. Areał upraw wynosi 150 hektarów i hodowanych jest tam180 krów mlecznych.
– Wszystko produkujemy dla naszych zwierząt do kiszenia – mówi Grażyna Schmidtko, współwłaścicielka gospodarstwa. – Krowy dostają pasze i wszystko z naszego pola, czyli kukurydzę, zboża, sianokiszonkę, a kupujemy wysłodki i witaminy.
Gospodarstwo mleczne od środka. Jak wygląda codzienna praca?
– Rano się wstaje, idzie się zrobić obrządek, przede wszystkim u cieląt, które zajmują dużo czasu, bo praca przy nich musi być precyzyjna. Później jest przypilnowanie krów do doju. Od pół roku krowy dojone są przez roboty, a mamy ich cztery. Jak w każdym gospodarstwie karmimy krowy.
Kiedy krowa daje mleko i jak wygląda cykl produkcyjny?
W gospodarstwie mleko wytwarzane jest przez cały czas, bo krowa produkuje je non stop. Wydajność w gospodarstwie wynosi 10 i pół tysiąca kilogramów. Krowy są rasy Simental.
– Jest to dwukierunkowy wychów – stwierdza gospodyni – i bardzo fajne są cielęta tej rasy. Nie mamy z nimi problemu, nie trudno je odsprzedać, a mleko jest bardziej wartościowe. Mają więcej tłuszczu i walory smakowe wyprodukowanych serów są lepsze.
Żywienie krów mlecznych ma bezpośredni wpływ na wydajność stada
Żywienie ma bardzo duży wpływ na wydajność mleka od krowy. Rolnicy starają się robić kiszonki z jak najlepszych odmian kukurydzy i wartościowe sianokiszonki. Wszystko mieszają w wozie paszowym i dwa razy dziennie podają zwierzętom. I choć gospodarstwo jest bardzo nowoczesne, to prace podstawowe się nie zmieniają.
Cena mleka, a koszty produkcji. Czy hodowla się opłaca?
– Za nami jest trudny okres – mówi pani Grażyna. – Mam nadzieję, że się skończył, bo ostatnio słychać o podwyżkach. Mamy nadzieję, że tak, jak szybko spadła cena, tak szybko teraz pójdzie do góry. Ta niska cena utrzymuje się już prawie rok. Ten dołek cenowy był dosyć długi dla gospodarstw, które utrzymują się tylko z produkcji mleka.
Zdrowie stada i jakość mleka. Na co hodowca zwraca szczególną uwagę?
Całe stado jest cały czas pod nadzorem lekarza weterynarii, który systematycznie przyjeżdża raz w tygodniu oglądając cielność krów i zdrowość wszystkich cieląt. Podstawą są zdrowe wymiona, bo zdrowa krowa to dobre mleko. Pasza też musi być bardzo dobrej jakości, bo mleko wtedy ma najwyższą wartości. Ketoza w stadzie występuje sporadycznie lub wcale. To właśnie zasługa lekarza weterynarii i dobrych pasz. Dzięki tym wszystkim wspomagaczom, które są w kiszonce, czyli witaminom i buforom, krowa ma lepszą zdrowotność
Wypas krów czy utrzymanie w oborze? Jak rozwiązano to w gospodarstwie?
W gospodarstwie nie ma wypasu, jest wybieg dla krów i zwierzęta mogą sobie wychodzić na dwór, kiedy chcą. – mówi nasza rozmówczyni.
Sprzedaż bezpośrednia kluczem do sukcesu
W kwietniu przed gospodarstwem hodowcy postawili kiosk, w którym w ramach RHD prowadzą sprzedaż bezpośrednią mleka od krów oraz produktów które wytwarzają, czyli sery, jogurty, serwatkę i śmietanę. Oferują też klientom swojskie jajka. Produkty te są bezpośrednio wytwarzane bez żadnej chemii. Na zakupy przyjeżdżają mieszkańcy okolicznych wiosek i widać duże zainteresowanie właśnie takimi produktami.
Przyszłość gospodarstwa? Dalsze unowocześnianie
Na dachu budynku gospodarczego znajduje się fotowoltaika 50-ka, która kiedyś wystarczała, ale już niestety nie wystarcza na pokrycie zapotrzebowań. Rolnicy rozpoczęli też budowę zbiornika na gnojowicą, a w przyszłości być może zrobią biogazownię, ale to są dalekie plany.
Od ciężkiej pracy do uznania i sukcesów
W poprzednim roku udało im się zdobyć pierwsze miejsce w województwie opolskim w konkursie Agroligii. Później pojechali do Warszawy i tam zdobyli miejsce pierwszego wicemistrza Polski. I to nie ich pierwszy występ w tym konkursie: w 2013 roku mieli trzecie miejsce w województwie, a w 2018 drugie miejsce.
Rusza nowy nabór na dofinansowanie do OZE oraz poprawę efektywności energetycznej w gospodarstwach rolnych. Od 5 października do 3 listopada 2026 r. rolnicy mogą składać wnioski o wsparcie finansowe m.in. na biogazownie, fotowoltaikę czy pompy ciepła. Środki pochodzą z Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023–2027.
Dokumenty przyjmowane są wyłącznie drogą elektroniczną za pośrednictwem Portalu Rolnika.
Kto może ubiegać się o dofinansowanie do OZE?
O wsparcie mogą wnioskować gospodarze, którzy spełniają następujące wymagania:
posiadają nadany numer EP (Ewidencja Producentów),
prowadzą aktywną działalność rolniczą,
ukończą dedykowane szkolenie z zakresu efektywności energetycznej gospodarstwa.
Trzy obszary wsparcia – na co można otrzymać środki?
Program podzielono na trzy konkretne filary inwestycyjne:
Obszar A – Biogazownie rolnicze: budowa mikro- lub małych instalacji biogazowych.
Obszar B – Fotowoltaika i pompy ciepła: instalacje PV o mocy do 50 kW wraz z magazynami energii elektrycznej, kolektory słoneczne, magazyny ciepła, pompy ciepła oraz inteligentne systemy zarządzania energią (EMS).
Obszar C – Termomodernizacja i efektywność: przedsięwzięcia bezpośrednio ograniczające zużycie energii w budynkach produkcyjnych i gospodarczych.
Wysokość wsparcia i limity kwotowe
Poziom dofinansowania we wszystkich obszarach sięga do 65% kosztów kwalifikowalnych (lub rozliczanych według stawek jednostkowych). Maksymalne kwoty pomocy wynoszą:
Obszar inwestycyjny
Maksymalna kwota dofinansowania
Obszar A (Biogazownie)
do 1,5 mln zł
Obszar B (Fotowoltaika / Pompy ciepła)
do 200 tys. zł
Obszar C (Efektywność energetyczna)
do 200 tys. zł
Łączenie obszarów i limity zbiorcze:
Gospodarstwa planujące wielotorowe inwestycje mogą łączyć obszary w ramach łącznych limitów:
Obszar A + B: do 1,5 mln zł
Obszar A + C: do 1,7 mln zł
Obszar B + C: do 400 tys. zł
Obszar A + B + C (kompleksowo): do 1,7 mln zł
Termin i sposób składania wniosków
Wnioski o dofinansowanie do OZE i termomodernizacji można składać od 5 października do 3 listopada 2026 r. wyłącznie za pośrednictwem Portalu Rolnika.
Ta strona korzysta z plików cookies. Służą do tego, by strona działała prawidłowo a także do analizowania ruchu na stronie, a także, by wyświetlać Ci lepiej dopasowane treści i reklamy. Stosujemy również cookies podmiotów trzecich. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności i cookies.
Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić wrażenia podczas poruszania się po witrynie. Niektóre z nich są przechowywane w przeglądarce, bo są niezbędne do działania podstawowych funkcji witryny. Używamy również plików cookie podmiotów trzecich, które pomagają nam analizować i rozumieć, w jaki sposób korzystasz z tej witryny. Te pliki cookie oraz pliki stosowane w celach reklamowych będą przechowywane w Twojej przeglądarce tylko za Twoją zgodą. Masz również możliwość rezygnacji z tych plików cookie. Jednak rezygnacja z niektórych z tych plików cookie może wpłynąć na wygodę przeglądania.
Niezbędne pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania strony. Te pliki cookie zapewniają działanie podstawowych funkcji i zabezpieczeń witryny. Anonimowo.
Cookie
Duration
Description
cookielawinfo-checkbox-analytics
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Analityczne”.
cookielawinfo-checkbox-functional
11 months
To ciasteczko jest stosowane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent, aby udokumentować zgodę użytkownika na ciasteczka z kategorii "Funkcjonalne".
cookielawinfo-checkbox-necessary
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Niezbędne”.
cookielawinfo-checkbox-others
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Inne”.
cookielawinfo-checkbox-performance
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Wydajnościowe”.
viewed_cookie_policy
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent i służy do przechowywania informacji, czy użytkownik wyraził zgodę na korzystanie z plików cookie. Nie przechowuje żadnych danych osobowych.
Funkcjonalne pliki cookie wspierają niektóre funkcje tj. udostępnianie zawartości strony w mediach społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcjonalności podmiotów trzecich.
Analityczne pliki cookie są stosowane, by zrozumieć, w jaki sposób odwiedzjący wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki pomagają zbierać informacje o wskaźnikach dot. liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.
Reklamowe pliki cookie są stosowane, by wyświetlać użytkownikom odpowiednie reklamy i kampanie marketingowe. Te pliki śledzą użytkowników na stronach i zbierają informacje w celu dostarczania dostosowanych reklam.
