Jesienne naloty mszyc stanowią zagrożenie nie tylko dla jęczmienia, ale coraz częściej również dla pszenicy ozimej. Szkodniki mogą przenosić wirusy odpowiedzialne za poważne straty w plonach. Tymczasem w tle ważą się losy jednej z substancji wykorzystywanych do ich zwalczania, a obecne zatwierdzenie pirymikarbu w Unii Europejskiej obowiązuje tylko do 31 lipca 2027 roku.
Jesienią na plantacjach zbóż ozimych pojawiają się szkodniki, których obecność może mieć konsekwencje widoczne dopiero w kolejnym sezonie wegetacyjnym. Szczególne znaczenie mają mszyce, ponieważ oprócz bezpośredniego uszkadzania roślin mogą przenosić groźne choroby wirusowe. Ryzyko ich występowania zwiększa się podczas ciepłej i długiej jesieni, ponieważ takie warunki pozwalają owadom utrzymywać aktywność również w drugiej połowie października, a niekiedy nawet w listopadzie. Problem dotyczy zwłaszcza wcześnie zasianych plantacji, choć późniejsze terminy siewu nie wykluczają nalotów.
Mszyce coraz większym zagrożeniem dla pszenicy ozimej
W Polsce do najważniejszych gatunków występujących w zbożach należy mszyca czeremchowo-zbożowa (Rhopalosiphum padi), a na plantacjach spotykane są również mszyca zbożowa (Sitobion avenae) oraz mszyca różano-zbożowa (Metopolophium dirhodum). Przez wiele lat największe obawy związane z jesiennym występowaniem mszyc dotyczyły przede wszystkim jęczmienia ozimego, a w ostatnich sezonach problem coraz wyraźniej zaznacza się jednak również w pszenicy, szczególnie na polach obsianych we wcześniejszych terminach.
Dodatkowym czynnikiem sprzyjającym przemieszczaniu się szkodników jest jesienny zbiór kukurydzy, ponieważ mszyce bytujące na tych uprawach mogą przenosić się na młode rośliny zbóż ozimych, które znajdują się wówczas we wczesnych fazach rozwoju.
Największe straty mogą pojawić się dopiero wiosną
Mszyce pobierają soki roślinne, osłabiając młode zboża i ograniczając ich wzrost – znacznie poważniejszym zagrożeniem bywa jednak przenoszenie wirusów, w tym wirusów związanych z żółtą karłowatością jęczmienia (BYDV). Objawy porażenia mogą ujawnić się dopiero po wznowieniu wegetacji. Porażone rośliny można poznać po tym, że rozwijają się słabiej, karłowacieją, a ich liście zaczynają żółknąć, często od wierzchołków, czego końcowym efektem może być zaburzenie rozwoju kłosów i ograniczenia plonowania.
Chociaż nazwa choroby wskazuje na jęczmień, wirusy z tej grupy mogą porażać również pszenicę, dlatego jesienna obecność mszyc na plantacji nie powinna być bagatelizowana.
– Jeden zabieg na mszyce w zbożach jest po prostu obowiązkowy, a jeśli utrzymują się wysokie jak na tę porę roku temperatury, to trzeba wykonać dwa albo nawet trzy zabiegi. Biorąc pod uwagę przebieg pogody z ostatnich kilku lat, można się spodziewać, że również tegoroczna jesień będzie łagodna – przypomina Marcin Bystroński, menedżer ds. upraw rolniczych w INNVIGO.
Ekspert zwraca uwagę na ryzyko związane z przedłużającą się aktywnością szkodników, ale o konieczności wykonania zabiegu należy jednak decydować na podstawie monitoringu plantacji, oceny zagrożenia oraz obowiązujących zasad integrowanej ochrony roślin.
Jak zwalczać mszyce w zbożach ozimych?
W ochronie zbóż przed mszycami wykorzystywane są substancje czynne należące do różnych grup chemicznych – należą do nich między innymi acetamipryd z grupy neonikotynoidów oraz deltametryna zaliczana do pyretroidów. Substancje te różnią się sposobem działania, ponieważ acetamipryd wykazuje działanie kontaktowe i żołądkowe, a w roślinie także wgłębne i systemiczne, podczas gdy deltametryna działa kontaktowo i żołądkowo, pozostając przede wszystkim na powierzchni roślin.
W praktyce istotne znaczenie ma miejsce przebywania szkodników. Mszyce często ukrywają się na spodniej stronie liści oraz w ich nasadach, gdzie ciecz opryskowa może docierać w ograniczonym stopniu, dlatego skuteczność zabiegu zależy nie tylko od doboru substancji, ale również od warunków aplikacji i właściwości zastosowanego preparatu.
Jedną z substancji przeznaczonych do zwalczania mszyc jest także pirymikarb, należący do grupy karbaminianów. Wyróżnia się działaniem kontaktowym, żołądkowym oraz gazowym, które może zwiększać skuteczność zwalczania owadów znajdujących się w trudno dostępnych częściach roślin.
Pirymikarb może stracić zatwierdzenie w UE. Co oznacza data 31 lipca 2027 roku?
Przyszłość pirymikarbu pozostaje przedmiotem unijnej procedury oceny, ponieważ substancja została zaliczona do kandydatów do zastąpienia, a obecny okres jej zatwierdzenia kończy się 31 lipca 2027 roku. Termin ten wynika z rozporządzenia wykonawczego Komisji Europejskiej z 28 lipca 2026 roku, którym przedłużono okres zatwierdzenia pirymikarbu o dziewięć miesięcy. Przedłużenie ma umożliwić zakończenie procedury dotyczącej odnowienia zatwierdzenia oraz podjęcie odpowiednich decyzji.
– Pirymikarb, który także mamy w naszym portfolio, to idealna substancja na mszyce. Jest bardzo skuteczna, bo działa na kilka sposobów, więc pozwala zwalczyć także te mszyce, które chowają się w liściach – podkreśla Marcin Bystroński.
– Niestety to prawdopodobnie ostatnie sezony, kiedy rolnicy będą mogli go zastosować.
Nie jest jeszcze przesądzone, że pirymikarb zniknie z rynku po wskazanej dacie, a o jego dalszym stosowaniu zdecydują wyniki procedury regulacyjnej i przyszłe rozstrzygnięcia Komisji Europejskiej. Dla rolników oznacza to konieczność śledzenia zmian w dostępności środków ochrony roślin, aczkolwiek niezależnie od przyszłości pirymikarbu podstawą jesiennej ochrony zbóż pozostają regularne obserwacje plantacji i stosowanie preparatów zgodnie z ich aktualnymi zezwoleniami oraz etykietami.
Siewnik o szerokości 8 metrów współpracujący z ciągnikiem o mocy 200 KM? KUHN rozszerza ofertę maszyn do siewu uproszczonego o trzy modele MEGANT RS. Nowe konstrukcje mają szerokość roboczą od 6 do 8 metrów i współpracują z przednim zbiornikiem nasiennym TF 2300 C. Producent podkreśla korzyści wynikające z rozłożenia masy pomiędzy osiami ciągnika, ograniczenia ugniatania gleby oraz zastosowania precyzyjnego sterowania wysiewem.
KUHN MEGANT RS – trzy nowe siewniki do siewu uproszczonego
KUHN poszerza gamę zawieszanych siewników zębowych MEGANT o wersje RS, przeznaczone do współpracy z przednim zbiornikiem nasiennym. Dotychczas maszyny tej rodziny oferowano w konfiguracji ze zbiornikiem zintegrowanym z siewnikiem.
Nowa seria obejmuje trzy modele:
MEGANT 602 RS – szerokość robocza 6,00 m,
MEGANT 722 RS – szerokość robocza 7,20 m,
MEGANT 802 RS – szerokość robocza 8,00 m.
Wszystkie współpracują ze zbiornikiem frontalnym KUHN TF 2300 C. Dzięki temu masa nasion nie obciąża wyłącznie tylnej części zestawu, lecz zostaje rozłożona pomiędzy przodem i tyłem ciągnika.
Producent kieruje nowe rozwiązanie do gospodarstw wykorzystujących uproszczone technologie uprawy roli, w których istotne są wydajność siewu, ograniczanie liczby przejazdów i zachowanie odpowiedniej struktury gleby.
Siewnik 8 m i ciągnik 200 KM. Jakie jest zapotrzebowanie na moc?
Jednym z istotnych parametrów nowych siewników MEGANT RS jest deklarowane zapotrzebowanie na moc ciągnika.
Według danych producenta wersja o szerokości 6 m wymaga ciągnika o mocy 150 KM, model 7,20 m – 180 KM, natomiast największy, 8-metrowy MEGANT 802 RS – 200 KM.
Model
Szerokość robocza
Deklarowana moc ciągnika
MEGANT 602 RS
6,00 m
150 KM
MEGANT 722 RS
7,20 m
180 KM
MEGANT 802 RS
8,00 m
200 KM
Stosunkowo niewielkie zapotrzebowanie na moc w odniesieniu do szerokości roboczej wynika z lekkiej konstrukcji siewników zębowych. KUHN wskazuje, że pozwala to ograniczyć zużycie paliwa przy zachowaniu wysokiej wydajności pracy.
Rzeczywiste zapotrzebowanie na moc będzie jednak zależeć również od warunków glebowych, ukształtowania terenu i prędkości roboczej.
Zbiornik frontalny TF 2300 C. Po co przeniesiono nasiona na przód ciągnika?
Najważniejszą różnicą pomiędzy dotychczasowymi siewnikami MEGANT R a nowymi modelami RS jest sposób rozmieszczenia zbiornika nasiennego.
W wersji R zbiornik stanowi część siewnika zawieszonego z tyłu ciągnika. W konfiguracji RS nasiona znajdują się w przednim zbiorniku TF 2300 C, a z tyłu pracuje belka wysiewająca.
Takie rozwiązanie pozwala korzystniej rozłożyć masę zestawu pomiędzy przednią i tylną osią ciągnika. Według producenta poprawia to stabilność podczas pracy oraz zmniejsza obciążenie tylnej osi. Ma to znaczenie zwłaszcza podczas siewu na glebach wilgotnych, gdzie nadmierny nacisk kół może prowadzić do zagęszczenia gleby i pogorszenia warunków wschodów.
Dodatkową zaletą jest możliwość wykorzystania zbiornika TF 2300 C z innymi kompatybilnymi maszynami KUHN. Gospodarstwo nie musi więc traktować go jako wyposażenia przeznaczonego wyłącznie do jednego siewnika.
Cztery rzędy redlic i praca w resztkach pożniwnych
Siewniki MEGANT wykorzystują czterorzędowy układ redlic oraz duży prześwit pod ramą. Konstrukcja ma ułatwiać pracę w warunkach charakterystycznych dla technologii uproszczonych, w tym na polach z pozostawionymi resztkami pożniwnymi.
KUHN przewiduje kilka rodzajów redlic, które można dobrać do warunków glebowych i sposobu prowadzenia siewu. W ofercie znajdują się odwracalne redlice skierowane do przodu, redlice proste oraz wąskie zęby o szerokości 12 mm. Producent określa je jako rozwiązania bezobsługowe.
Duży odstęp pomiędzy rzędami elementów roboczych ma ograniczać ryzyko zapychania siewnika resztkami roślinnymi. Konstrukcja została przygotowana do pracy zarówno na glebach suchych, jak i wilgotnych, a także w warunkach kamienistych.
Section Control w standardzie. Precyzyjne sterowanie wysiewem
Nowe modele MEGANT RS są standardowo wyposażone w funkcję Section Control, umożliwiającą automatyczne sterowanie sekcjami wysiewającymi na podstawie sygnału GPS. Rozwiązanie ogranicza nakładanie się przejazdów, szczególnie na uwrociach oraz polach o nieregularnym kształcie.
W przednim zbiorniku zastosowano dwa aparaty wysiewające, natomiast na belce wysiewającej znajdują się dwie głowice rozdzielające. Ich umieszczenie blisko redlic ma sprzyjać równomiernemu rozprowadzaniu nasion na całej szerokości roboczej.
Siewniki są kompatybilne z systemem ISOBUS, co umożliwia również korzystanie ze zmiennego dawkowania materiału siewnego. W przypadku ciągników bez terminala ISOBUS producent przewiduje możliwość obsługi za pomocą terminala KUHN VT 30.
Nawet 8 ha/h wydajności. Który model wybrać?
Największy model MEGANT 802 RS ma szerokość roboczą 8 metrów i pozwala osiągnąć wydajność do 8 ha/h.
Model MEGANT 722 RS o szerokości 7,20 m pozwala natomiast pracować w systemie ścieżek technologicznych rozmieszczonych co 36 metrów.
Dobór konkretnej wersji będzie zależeć przede wszystkim od powierzchni gospodarstwa, posiadanego ciągnika, organizacji prac polowych i wymaganej wydajności. Warto przy tym pamiętać, że wydajność do 8 ha/h zależy od warunków pracy, w tym wielkości i kształtu pól, prędkości siewu oraz czasu potrzebnego na nawroty i uzupełnianie nasion.
MEGANT R czy MEGANT RS? Dwie konfiguracje w ofercie KUHN
Po rozszerzeniu gamy rolnicy mogą wybierać pomiędzy dwoma sposobami konfiguracji siewników MEGANT.
MEGANT R pozostaje rozwiązaniem ze zintegrowanym zbiornikiem nasiennym. Jego zaletą jest kompaktowa konstrukcja oraz możliwość szybkiego podłączenia maszyny bez konieczności montowania dodatkowego zbiornika z przodu ciągnika.
MEGANT RS wykorzystuje natomiast przedni zbiornik TF 2300 C. Taki układ pozwala inaczej rozłożyć masę zestawu, zmniejszyć obciążenie tylnej osi oraz współdzielić zbiornik z innymi maszynami producenta.
Wprowadzenie modeli 602 RS, 722 RS i 802 RS poszerza więc możliwości konfiguracji siewników do technologii uproszczonych. Nowa seria łączy szerokość roboczą do 8 metrów, zębowy system wysiewu i elektroniczne sterowanie dawkowaniem nasion.
W nocy miejscami na południu Łódzkiego i wschodzie kraju pojawią się mgły
Noc będzie sucha. Chociaż miejscami na południu Łódzkiego, Małopolsce czy woj. Świętokrzyskim, Lubelskim, Podlaskim, Mazowieckim pojawią się mgły.
Na termometrach od 0 stopni na Podhalu i 1-3 stopni na plusie od wschodniej części Górnego Śląska po zachodnią Małopolskę; zachód Świętokrzyskiego i wschód Łódzkiego oraz 3-4 stopni na Podlasiu i w Lubelskim do 5 stopni na Kurpiach i 6-7 stopni nad resztą kraju.
Do południa miejscami jeszcze za oknami będą mgły ale po południu wszędzie pojawi się słońce. Najpogodniej na zachodzie kraju, gdzie będzie niemal bezchmurnie.
Wiatr powieje słabo a od Białegostoku po Włodawę, Lublin, Kozienice, Kielce cały dzień niemal bezwietrznie.
Na termometrach od 10 stopni na Roztoczu do +19 stopni wzdłuż granicy z Niemcami w woj. Lubuskim.
Susza w polach może powodować presję mysz na warzywa i ziemniaki będące jeszcze w glebie. Warto czym prędzej wykopać swoje plony i trzymać w przechowalni.
Ceny paliw w kraju:W czwartek, 15 października 2026 r., na stacjach paliw wchodzą w życie nowe limity cen maksymalnych od Ministerstwa Energii. Kierowcy tankujący benzynę mogą odetchnąć z ulgą – limit dla Pb95 spada do 7,01 zł/l (o 10 groszy mniej), a dla Pb98 do 7,83 zł/l. Z kolei za olej napędowy zapłacimy więcej: nowy limit detaliczny dla diesla rośnie do 8,05 zł/l (wzrost o 7 groszy). Co ważne, najnowsze cenniki z rafinerii Orlen przynoszą dobre wieści dla benzyny, która potaniała o ok. 6 groszy na litrze (do ok. 6 130 zł/m³ netto), podczas gdy diesel zanotował lekką korektę do 7 135 zł/m³ netto. Średnie ceny w kraju wynoszą obecnie: Pb98 – 7,85 zł/l, Pb95 – 6,97 zł/l, ON – 7,98 zł/l oraz LPG – 3,39 zł/l. Na świecie notowania gotowego diesla poszły w górę do 1 466,13 USD/t, ropa Brent kosztuje 106,06 USD/bbl, a dolar trzyma się poziomu 3,9181 zł.
Wszystko opiera się na programie CPN („Ceny Paliwa Niżej”), który gwarantuje niższy, 8% podatek VAT oraz stałe marże na stacjach.
Oficjalne maksymalne ceny paliw na stacjach (Obwieszczenie ME)
Od 15 października 2026 r. obowiązują następujące limity detaliczne:
Paliwo
Obowiązywało 14-10-2026
OBOWIĄZUJE OD 15-10-2026
Zmiana
Benzyna Pb95
7,11 zł/l
7,01 zł/l
↘ -0,10 zł/l
Benzyna Pb98
8,01 zł/l
7,83 zł/l
↘ -0,18 zł/l
Olej Napędowy (ON)
7,98 zł/l
8,05 zł/l
↗ +0,07 zł/l
Średnie ceny w Polsce (Notowanie e-petrol.pl z 14.10.2026)
Jak płacimy na stacjach w kraju:
Pb98:7,85 zł/l(wzrost o 19 gr w ciągu tygodnia)
Pb95:6,97 zł/l(wzrost o 18 gr w ciągu tygodnia)
ON:7,98 zł/l(wzrost o 20 gr w ciągu tygodnia)
LPG:3,39 zł/l(wzrost o 14 gr w ciągu tygodnia)
Co dzieje się na świecie?
Ostatnia sesja przyniosła wzrosty na surowcach:
Diesel (giełda): Wzrost do 1 466,13 USD/tona.
Ropa Brent:106,06 USD/bbl.
Ropa WTI:95,17 USD/bbl.
Dolar (USD/PLN):3,9181 zł.
Prognoza limitów cen maksymalnych na piątek (16.10.2026)
Biorąc pod uwagę nowe ceny w hurtowniach Orlenu (tańsza o ok. 6 gr benzyna – ok. 6 130 zł/m³ netto i stabilny diesel – 7 135 zł/m³ netto), w piątek spodziewamy się takich limitów:
Benzyna Pb95: ok. 6,94 zł/l(dzięki obniżce w hurcie limit wyraźnie spadnie poniżej 7 zł).
Olej Napędowy (ON): ok. 8,03 zł/l(niewielki spadek o 2 grosze w ślad za lekką korektą w rafinerii, co utrzyma diesla w okolicach 8 zł).
Podsumowanie dla kierowców i rolników
Czwartek przynosi ulgę kierowcom aut benzynowych – limit spada do 7,01 zł/l. Z kolei rolnicy, transportowcy i kierowcy diesla muszą płacić więcej, bo limit wzrósł do 8,05 zł/l. Rolnicy i transport kupują najczęściej w hurcie, stąd cennik Orlenu już dzisiaj ich obowiązuje, zanim w piątek zmienią się ceny maksymalne na stacjach. Dobrą wiadomością jest to, że czwartkowa obniżka cen benzyny w hurcie sprawi, że w piątek zapłacimy za Pb95 jeszcze mniej (ok. 6,94 zł/l), a diesel utrzyma się w okolicach 8,03 zł/l.
Autonomiczny robot paszowy samodzielnie waży, miesza i rozdziela świeżą dawkę TMR, dostosowując ją do potrzeb poszczególnych grup żywieniowych. Fot. firmowe
Jeszcze niedawno robotyzacja gospodarstw mlecznych kojarzyła się przede wszystkim z automatycznym dojem. Dziś maszyny potrafią samodzielnie przygotowywać i zadawać paszę, podgarniać ją na stole paszowym, a nawet wyjechać na łąkę, skosić zielonkę i dostarczyć ją zwierzętom. Rozwój autonomicznych technologii sprawia, że coraz więcej codziennych obowiązków w oborze może odbywać się bez bezpośredniego udziału człowieka.
Od pierwszego robota udojowego do tysięcy maszyn w oborach
Historia robotyzacji gospodarstw mlecznych rozpoczęła się kilkadziesiąt lat temu. Jednym z przełomowych wydarzeń było uruchomienie w 1992 roku w Holandii robota udojowego Astronaut firmy Lely. Rozwiązanie to zapoczątkowało nowy etap automatyzacji produkcji mleka. Nad własnym systemem pracowała również szwedzka firma DeLaval, a jej rozwiązanie VMS (Voluntary Milking System) rozwijano od lat 80., a pierwsze instalacje pojawiły się w Szwecji pod koniec 1998 roku.
Współczesne roboty udojowe wykorzystują zaawansowane systemy sterowania i monitoringu, oferując znacznie większą funkcjonalność niż pierwsze rozwiązania wprowadzone na rynek kilkadziesiąt lat temu. Fot. firmowe
Prawdziwe przyspieszenie nastąpiło po 2000 roku. Początkowo na świecie instalowano kilkaset robotów udojowych rocznie, później liczba nowych urządzeń zaczęła sięgać kilku tysięcy.
W Polsce robotyzacja doju rozpoczęła się w 2008 roku, kiedy pierwsze dwa roboty zainstalowano w gospodarstwach na terenie Wielkopolski. W 2009 roku działało już kilkadziesiąt takich urządzeń, w 2017 roku około 250, a po 2022 roku ich liczba przekroczyła 700.
Według danych Polskiej Federacji Hodowców Bydła i Producentów Mleka z 2025 roku blisko 800 hodowców objętych oceną użytkowości mlecznej korzystało z automatycznego doju. W ich oborach pracowało ponad 1400 robotów, obsługujących niemal 83 tys. krów.
Rozwój technologii nie zatrzymał się jednak na doju. Kolejnym etapem stała się automatyzacja usuwania odchodów, przygotowywania paszy oraz jej dostarczania zwierzętom. Dziś producenci rozwijają już maszyny zdolne do samodzielnego poruszania się nie tylko po oborze, ale również poza budynkami gospodarstwa.
Robot udojowy nie tylko doi krowy. Zbiera też dane o zdrowiu stada
Regularne usuwanie obornika z podłóg rusztowych poprawia higienę w oborze, ogranicza problemy z racicami i pozwala skrócić czas przygotowania krów do doju. Fot. firmowe
Zastosowanie robotów udojowych pozwala ograniczyć udział człowieka w jednej z najbardziej pracochłonnych codziennych czynności. W przeciwieństwie do tradycyjnego sposobu dojenia w systemach zrobotyzowanych zwierzę samo decyduje o momencie wejścia do robota, dzięki czemu liczba dojów w ciągu doby może być większa niż w klasycznych rozwiązaniach.
Nowoczesne roboty udojowe wykonują znacznie więcej zadań niż samo pozyskiwanie mleka. System automatycznie rozpoznaje każdą krowę, ocenia możliwość przeprowadzenia doju oraz rejestruje szczegółowe informacje dotyczące jego przebiegu. Gromadzone są dane o ilości uzyskanego mleka, wydajności poszczególnych ćwiartek wymienia, czasie doju oraz wybranych parametrach jakościowych mleka. Informacje te pozwalają hodowcy monitorować produkcyjność poszczególnych krów, obserwować zmiany mogące świadczyć o problemach zdrowotnych i podejmować decyzje dotyczące żywienia stada.
Automatyczny dój może również korzystnie wpływać na dobrostan zwierząt. Krowy mają większą swobodę wyboru pory doju i nie muszą w takim samym stopniu dostosowywać się do godzin pracy obsługi. Przy prawidłowej organizacji ruchu stada sprzyja to ograniczeniu stresu. Nie oznacza to jednak całkowitego wyeliminowania pracy człowieka. Hodowca nadal musi nadzorować urządzenia, reagować na alarmy oraz kontrolować kondycję zwierząt.
Do najważniejszych ograniczeń związanych z wdrożeniem zrobotyzowanych systemów doju należą wysokie koszty zakupu i instalacji urządzeń oraz konieczność odpowiedniego przygotowania zarówno personelu, jak i zwierząt do pracy z nową technologią. Mimo to korzyści wynikające z automatyzacji sprawiają, że rozwiązania te stają się coraz popularniejsze w nowoczesnych gospodarstwach.
Roboty udojowe odgrywają także istotną rolę w cyfrowym zarządzaniu stadem. Dane pozyskiwane podczas każdego doju są integrowane z programami do zarządzania gospodarstwem, co ułatwia podejmowanie decyzji dotyczących produkcji, zdrowia zwierząt i organizacji pracy.
Do najbardziej rozpoznawalnych producentów robotów udojowych należą firmy Lely, DeLaval, GEA, SAC oraz Fullwood, których rozwiązania są wykorzystywane w wielu gospodarstwach mlecznych na całym świecie.
Roboty paszowe przygotowują mieszankę i karmią krowy kilka razy dziennie
Rozwój automatyzacji w rolnictwie sprawił, że coraz większą popularność zyskują roboty przeznaczone do przygotowywania i zadawania paszy. Rozwiązania te wywodzą się z technologii wykorzystywanych wcześniej w przemyśle, gdzie autonomiczne pojazdy transportowe od wielu lat odpowiadają za przemieszczanie różnego rodzaju materiałów. Z czasem ich możliwości zostały dostrzeżone również przez producentów maszyn rolniczych, którzy zaadaptowali je do potrzeb gospodarstw utrzymujących bydło.
Roboty paszowe nie są już domeną producentów zagranicznych. W ofercie dostępne są również roboty produkcji krajowej. Fot. J. Skudlarski
Roboty paszowe przejmują obowiązki związane z codziennym przygotowaniem i dostarczaniem paszy, dzięki czemu hodowca może poświęcić więcej czasu na inne zadania. Wdrożenie takiego systemu wymaga jednak odpowiedniego przygotowania budynku oraz stworzenia infrastruktury umożliwiającej magazynowanie i automatyczne przekazywanie komponentów paszowych do robota. Zakres niezbędnych zmian zależy od zastosowanego rozwiązania technologicznego.
Jedną z najważniejszych zalet automatycznych systemów żywienia jest możliwość wielokrotnego zadawania paszy w ciągu doby. Częstsze dostarczanie świeżej mieszanki ogranicza jej nagrzewanie i pogorszanie jakości, co zachęca zwierzęta do pobierania większej ilości pokarmu. Efektem może być poprawa wydajności mlecznej, lepszy stan zdrowia krów oraz korzystny wpływ na ich rozród.
Nowoczesne roboty wykorzystują specjalistyczne oprogramowanie do obliczania składu i ilości podawanej paszy. Program analizuje informacje dotyczące poszczególnych grup technologicznych, takie jak poziom produkcji mleka, parametry jego jakości czy etap laktacji, a następnie dobiera odpowiednią dawkę żywieniową zgodnie z zaprogramowanymi algorytmami.
Sterowanie robotami odbywa się za pomocą systemów komputerowych, które kontrolują przebieg pracy urządzenia, planują harmonogram karmienia oraz monitorują zużycie pasz. Identyfikacja zwierząt jest możliwa dzięki transponderom lub elektronicznym kolczykom wykorzystującym technologię RFID. Dane z systemu mogą być odczytywane na komputerze, tablecie lub smartfonie, a w przypadku wystąpienia awarii użytkownik otrzymuje automatyczne powiadomienia.
Większość robotów paszowych wyposażona jest w napęd elektryczny. W zależności od konstrukcji energia dostarczana jest z akumulatorów ładowanych podczas postoju lub za pomocą przewodów zasilających prowadzonych wzdłuż trasy przejazdu robota. Takie rozwiązania zapewniają cichą pracę urządzeń oraz ograniczają zużycie paliw.
W porównaniu z klasycznymi wozami paszowymi roboty charakteryzują się mniejszymi wymiarami, co pozwala projektować obory z węższymi korytarzami paszowymi i lepiej wykorzystać dostępną przestrzeń. Najczęściej spotykane są konstrukcje samojezdne poruszające się na podwoziu kołowym, których sposób działania przypomina autonomiczne pojazdy wykorzystywane w zakładach przemysłowych.
Automatyczne wozy paszowe są dostępne w ofercie firm Trioliet i Lely. Do grona producentów tych maszyn dołączyła rodzima firma Euromilk, która ma w swej ofercie robota o nazwie Falcon. Jest to w pełni elektryczny robot żywieniowy, który sam pobiera paszę i miesza ją w komorze 4 m³, zapewniając jednorodny, „puszysty” TMR dzięki technologii FiberCut. Robot porusza się po pętli indukcyjnej i jest zdalnie sterowany z intuicyjnej aplikacji (telefon/komputer), a dane pracy są przesyłane na serwer wraz z powiadomieniami dla użytkownika.
Polski Euromilk Falcon. Elektryczny robot z mieszalnikiem o pojemności 4 m³
Bardziej zaawansowaną grupę urządzeń wykorzystywanych do zadawania paszy stanowią autonomiczne roboty mobilne AMR (ang. Autonomous Mobile Robots). W odróżnieniu od robotów automatycznych AGV (ang. Automated Guided Vehicles), które do poruszania się wymagają wyznaczonej trasy w postaci taśm magnetycznych, przewodów indukcyjnych lub linii namalowanych na posadzce, roboty AMR samodzielnie wyznaczają drogę przejazdu. Pojazdy AGV mogą poruszać się wyłącznie po wcześniej określonej ścieżce, a w przypadku napotkania przeszkody zatrzymują się i nie są w stanie jej ominąć.
Roboty autonomiczne wykorzystują zaawansowane systemy nawigacji, czujniki oraz cyfrowe mapy otoczenia, dzięki czemu mogą poruszać się bez bezpośredniej ingerencji operatora. Po wcześniejszym zaprogramowaniu lub utworzeniu mapy obiektu maszyny samodzielnie planują trasę przejazdu, omijają przeszkody oraz ludzi, a jednocześnie wybierają najbardziej efektywną drogę do celu.
Przykładem autonomicznego robota paszowego jest Exos opracowany przez firmę Lely, który obecnie znajduje się w fazie testów. Jest to elektryczna maszyna zdolna do samodzielnego wyjazdu na łąkę, skoszenia zielonki, przetransportowania jej do obory oraz zadania zwierzętom. W trakcie pracy robot na bieżąco kontroluje zarówno ilość, jak i jakość podawanej paszy. Dzięki pełnej automatyzacji może pracować nieprzerwanie przez całą dobę, siedem dni w tygodniu.
Innym rozwiązaniem jest autonomiczny robot paszowy Aura, opracowany przez firmę Kuhn. Konstrukcyjnie przypomina on samojezdny wóz paszowy. Maszyna została wyposażona w podbieracz z frezem oraz przenośnik umożliwiający załadunek zbiornika o pojemności 3 m³. Wewnątrz zbiornika znajdują się dwa wirniki odpowiedzialne za przygotowanie i dozowanie paszy. Podczas jazdy poza budynkami robot wykorzystuje system RTK GPS, osiągając prędkość do 7 km/h. W oborze porusza się z prędkością około 2 km/h, korzystając z odometrii oraz technologii LiDAR do precyzyjnej nawigacji. System czujników stale monitoruje otoczenie, co pozwala na wykrywanie przeszkód i automatyczne zatrzymanie maszyny przed ludźmi lub zwierzętami.
Autonomiczne wozy paszowe takie jak Kuhn Aura stanowią nowoczesną alternatywę dla tradycyjnych systemów żywienia bydła i mogą w przyszłości odgrywać coraz większą rolę w gospodarstwach. Fot. firmowe
Roboty podgarniają paszę bez udziału hodowcy
Podgarnianie paszy jest jednym z ważniejszych zabiegów wykonywanych podczas żywienia bydła, ponieważ zapewnia zwierzętom stały dostęp do paszy znajdującej się na stole paszowym. Współczesne rozwiązania z zakresu automatyzacji umożliwiają wykonywanie tej czynności przy wykorzystaniu specjalistycznych robotów, które znacząco ograniczają nakład pracy człowieka oraz poprawiają efektywność żywienia.
Rozwój technologii robotycznych sprawia, że automatyzacja obejmuje coraz większą liczbę procesów wykonywanych w nowoczesnych gospodarstwach mlecznych. Fot. firmowe
Roboty do automatycznego podgarniania paszy znajdują się w ofercie wielu producentów urządzeń dla gospodarstw mlecznych. Do najpopularniejszych należą modele Juno firmy Lely oraz DairyFeed firmy GEA. W ich konstrukcji zastosowano obracający się element roboczy, który przesuwa paszę w kierunku stołu paszowego, zapewniając zwierzętom łatwy dostęp do pokarmu.
Odmienne rozwiązanie konstrukcyjne wykorzystano w robotach OptiDuo firmy DeLaval oraz Lizard firmy Euromilk, gdzie za przemieszczanie paszy odpowiada napędzany silnikami bezszczotkowymi ślimak roboczy. Dodatkowo urządzenia te mogą zostać wyposażone w system dozowania pasz treściwych lub płynnych dodatków paszowych. Umożliwia on aplikację dodatków na całej długości stołu paszowego lub jedynie na wybranych jego odcinkach, w zależności od potrzeb gospodarstwa i przyjętego systemu żywienia.
Co dalej z robotyzacją obór? Coraz większą rolę odegra sztuczna inteligencja
Zautomatyzowane systemy zadawania paszy ograniczają nakład pracy człowieka, wspierając gospodarstwa w warunkach malejącej dostępności pracowników. Fot. firmowe
W najbliższych latach można spodziewać się dalszego dynamicznego rozwoju robotyzacji w produkcji mleka. Coraz większą rolę zaczną odgrywać autonomiczne maszyny o napędzie elektrycznym, które będą samodzielnie wykonywać zadania związane z żywieniem, usuwaniem odchodów czy transportem pasz. Dzięki zaawansowanym systemom nawigacji oraz rozbudowanym czujnikom roboty będą mogły bezpiecznie poruszać się zarówno wewnątrz budynków, jak i poza nimi, ograniczając udział człowieka w codziennych pracach.
Istotnym kierunkiem rozwoju będzie również wykorzystanie cyfrowych bliźniaków gospodarstw (ang. Digital Twin). Technologia ta umożliwia stworzenie wirtualnego modelu gospodarstwa, który na bieżąco odzwierciedlać będzie stan rzeczywisty na podstawie danych zbieranych przez czujniki i systemy zarządzania. Pozwoli to na symulowanie różnych scenariuszy produkcyjnych, ocenę skutków planowanych zmian oraz szybsze wykrywanie nieprawidłowości.
Coraz większe znaczenie zyska także sztuczna inteligencja (AI), która będzie wspierała hodowców w podejmowaniu decyzji dotyczących zarządzania stadem. Algorytmy analizujące dane pochodzące z robotów udojowych, systemów żywienia, czujników aktywności oraz monitoringu zdrowia zwierząt umożliwią wcześniejsze wykrywanie chorób, prognozowanie wydajności mlecznej oraz optymalizację żywienia i rozrodu.
Inflacja we wrześniu 2026 roku wyniosła 4,1% r/r – to o 0,1 p. proc. więcej niż wskazywał wstępny szacunek GUS. Ogólne dane nie oddają jednak w pełni głębokości problemów, z jakimi mierzy się polski sektor rolno-spożywczy. Krajowi producenci rolni oraz przetwórcy znaleźli się w coraz bardziej dokuczliwych „nożycach cenowych”. Rzeczywistość gospodarcza jest wyjątkowo trudna: z jednej strony gwałtownie rosną koszty operacyjne, paliwowe i logistyczne, z drugiej – spadek cen detalicznych żywności w skali roku uniemożliwia odbudowę marż oraz przekłada się na presję na ceny skupu surowców rolniczych.
Ostateczny odczyt Głównego Urzędu Statystycznego przyniósł korektę w górę w stosunku do szybkiego szacunku (4,0%) – inflacja we wrześniu w ujęciu rocznym ukształtowała się na poziomie 4,1% (wskaźnik 104,1) oraz 0,7% w relacji do sierpnia (wskaźnik 100,7).
Jest to najwyższy wynik od 17 miesięcy (od kwietnia 2025 r., kiedy wynosiła 4,3% r/r). Wrześniowy skok przerywa trwający od wielu miesięcy okres relatywnej stabilizacji cen i wyraźnie wykracza poza górną granicę odchyleń od celu inflacyjnego NBP (2,5% +/- 1 p. proc.).
Analiza poszczególnych składowych koszyka ujawnia wyraźną asymetrię: przy obniżających się cenach żywności w skali roku (-0,4% r/r), drastycznie wzrosły koszty infrastrukturalne i operacyjne:
Paliwa i transport: Ceny w kategorii transport wzrosły o 17,9% r/r oraz o 4,7% m/m. Sama podkategoria paliw i smarów do prywatnych środków transportu podbiła ogólny wskaźnik inflacji o +0,57 p. proc. m/m. Skokowy wzrost cen paliw bezpośrednio uderza w gospodarstwa rolne będące w szczycie jesiennych prac polowych (zbiory kukurydzy i buraków cukrowych, intensywne zabiegi i siewy ozimin) oraz podnosi koszty transportu w całym łańcuchu dostaw.
Użytkowanie mieszkania i energia: Wzrost o 5,1% r/r oraz 0,8% m/m (wpływ +0,16 p. proc. do wskaźnika miesięcznego). Wyższe opłaty za energię elektryczną, gaz i paliwa stałe obciążają zakłady przetwórcze, chłodnie oraz elewatory zbożowe.
Drogi kapitał i zacieśnienie polityki: Wyraźne oddalenie się inflacji od celu NBP do poziomu 4,1% przekreśla scenariusze rychłych obniżek stóp procentowych. Utrzymanie stóp na dotychczasowym poziomie przekłada się na wysokie koszty obsługi kredytów obrotowych i inwestycyjnych w rolnictwie.
Ceny żywności na półkach sklepowych (GUS wrzesień 2026 r.)
W przeciwieństwie do rosnących wydatków na paliwa i transport, kategoria obejmująca żywność i napoje bezalkoholowe zanotowała w skali roku spadek o 0,4% r/r (wskaźnik 99,6), mimo symbolicznego odbicia o 0,1% m/m (wskaźnik 100,1).
Najsilniejsze spadki r/r:
Masło i tłuszcze z mleka: spadek o 23,7% r/r (wskaźnik 76,3).
Cukier (trzcinowy i buraczany): spadek o 17,7% r/r (wskaźnik 82,3).
Mąka ze zbóż: spadek o 3,1% r/r (mąka pszenna -2,9% r/r).
Oliwa z oliwek: spadek o 5,3% r/r.
Kluczowe artykuły podstawowe:
Mięso: Głębokie spadki r/r dotknęły mięso wieprzowe (-8,4% r/r) oraz mięso drobiowe (-6,1% r/r). Wyjątkiem pozostaje mięso wołowe i cielęce, które podrożało o 8,1% r/r.
Mleko, nabiał i jaja: Mleko surowe pełne staniało w skali roku o 7,8% r/r, a sery utrzymały poziom zeszłoroczny (-0,2% r/r). Jaja odnotowały wzrost o 3,7% r/r, choć w skali miesiąca staniały o 1,6% m/m.
Pieczywo i wyroby piekarskie: Ceny pieczywa wzrosły umiarkowanie o 1,2% r/r, co przy rosnących kosztach energii i pracy oznacza dalszą presję na marże piekarni.
Nieliczne wzrosty w skali roku i miesiąca:
Wyraźne podwyżki dotyczyły wybranych warzyw owocowych: pomidory podrożały aż o 15,9% r/r (i 13,6% m/m), a papryka o 14,8% r/r. Wzrosły również ceny ryb i owoców morza (+6,7% r/r).
Utrzymujący się spadek cen żywności w ujęciu rocznym (-0,4% r/r) – przy jednoczesnym skoku kosztów transportu i energii – to efekt twardej wojny cenowej prowadzonej przez największe sieci dyskontowe. Detaliści wykorzystują swoją pozycję negocjacyjną, wymuszając niskie ceny od dostawców i przetwórców. W efekcie rolnicy i zakłady przetwórcze nie mają możliwości przeniesienia wyższych kosztów paliwa i energii na ceny zbytu surowców rolniczych.
Brak perspektyw na szybką poprawę
Prognozy na kolejne miesiące nie dają gospodarstwom rolnym powodów do optymizmu:
Utrzymanie wysokich stóp procentowych: Wskaźnik CPI na poziomie 4,1% r/r skutecznie zamyka RPP drogę do obniżek stóp, utrzymując drogi kredyt obrotowy.
Droga logistyka jesienna: Skok cen paliw (+4,7% m/m) w okresie szczytu transportu płodów rolnych bezpośrednio uszczupla dochody rolników.
Nożyce cenowe: Utrzymujący się rozstaw między drożejącymi środkami produkcji i paliwem a taniejącą żywnością w sklepach drastycznie ogranicza rentowność produkcji rolnej.
Wybrane wskaźniki cenowe (GUS wrzesień 2026)
Kategoria / Produkt
Zmiana r/r (09 2025=100)
Zmiana m/m (08 2026=100)
Inflacja ogółem (CPI)
+4,1%
+0,7%
Transport (ogółem)
+17,9%
+4,7%
Paliwa i smary do środków transportu
+36,1% (olej napędowy +45,9%)
+9,2% (olej napędowy +9,7%)
Użytkowanie mieszkania / energia
+5,1%
+0,8%
Żywność i napoje bezalkoholowe
-0,4%
+0,1%
Masło i tłuszcze z mleka
-23,7%
+1,0%
Cukier (trzcinowy / buraczany)
-17,7%
-1,4%
Ogórki świeże
-26,2%
+0,5%
Kapusta
-12,6%
-1,2%
Jabłka
-11,7%
-1,3%
Mięso wieprzowe
-8,4%
+0,5%
Mięso drobiowe
-6,1%
-1,6%
Mięso wołowe i cielęce
+8,1%
+0,3%
Pomidory świeże
+15,9%
+13,6%
Źródło danych: Opracowanie własne na podstawie danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) z 14.10.2026 r.
Ceny zbóż w tym sezonie wspierane są mocno przez problemy logistyczne w basenie Morza Czarnego wywołane wojną na wyniszczenie prowadzoną przez Rosję. Od lat o cenach zbóż w Europie decyduje dostępność taniego ziarna z Rosji i Ukrainy, a kluczowym czynnikiem wpływającym na ich poziom staje się sprawność i bezpieczeństwo szlaków eksportowych. Rosja nie wahała się niedawno zaatakować i zatopić statków z ukraińskim zbożem w pobliżu granic Rumunii czy Bułgarii, co dodatkowo podbija ryzyko frachtowe. W tym kontekście kluczowe stają się najnowsze uzgodnienia ukraińsko-rumuńskie dotyczące udrożnienia oraz zabezpieczenia korytarzy transportowych.
Podczas spotkania w porcie Konstanca ukraiński minister infrastruktury Mykoła Kałasznyk oraz sekretarz stanu w rumuńskim Ministerstwie Transportu Ionel Scrioșteanu uzgodnili pakiet działań mających na celu przyspieszenie transportu towarowego i rolnego.
Uzgodniono utrzymanie stałej wymiany 6 par pociągów na dobę zmierzających do portu w Konstancy. Strona rumuńska zapowiedziała modernizację infrastruktury kolejowej i przyportowej, co ma pozwolić na zwiększenie przepustowości do 10 par pociągów dziennie. Do zespołu zarządzającego portem w Konstancy dołączy przedstawiciel Administracji Portów Morskich Ukrainy, aby stworzyć wspólną dyspozytornię i wyeliminować zatory statków.
Ruch na Kanale Sulina
Na Kanale Sulina celem pozostaje przepływ co najmniej 10 statków na wejściu i 10 na wyjściu na dobę. Z uwagi na krótszy dzień w sezonie jesienno-zimowym wprowadzono możliwość nocnych pilotaży dla jednostek, które wejdą w kanał przed zmrokiem. W przypadku nagromadzenia statków partnerzy wyznaczą pełną dobę przeznaczoną wyłącznie na ich przepuszczenie. Przyspieszono także prace nad projektem PRIMUS, który ma umożliwić całodobową żeglugę. Planowane jest też szersze wykorzystanie portów w Gałaczu i Braiłe.
Infrastruktura lądowa
Na przejściu granicznym Porubne – Siret strona ukraińska wybudowała 4 dodatkowe pasy ruchu i czeka na ukończenie prac po stronie rumuńskiej. Trwają przygotowania do otwarcia przejść Szepit i Hyża dla ruchu lekkiego oraz do podpisania umowy o wspólnej kontroli granicznej. Potwierdzono również opłacalność budowy nowego mostu drogowego Orliwka – Isaccea na Dunaju.
Wpływ na ceny zbóż
Udrożnienie alternatywnych i bezpieczniejszych (?) korytarzy transportowych pomaga ograniczać koszty frachtu i ubezpieczeń, które drastycznie rosną w odpowiedzi na rosyjskie ataki na flotę handlową. Na globalnym rynku obecna jest wysoka konkurencja i duża podaż ziarna od głównych światowych producentów. W połączeniu z czynnikami makroekonomicznymi – takimi jak rynki ropy czy kursy walut – sprawność logistyczna oraz poziom bezpieczeństwa w regionie Morza Czarnego pozostają kluczowymi elementami kształtującymi ceny zbóż.
Źródło: Agravery.com / na podstawie wypowiedzi Ministra Odbudowy, Infrastruktury i Transportu Ukrainy Mykoły Kałasznyka
Czy sposób, w jaki wyliczany jest dochód z hektara w gospodarstwach rolnych, wreszcie ulegnie zmianie? Zarząd Krajowej Rady Izb Rolniczych (KRIR) skierował oficjalny wniosek do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Stefana Krajewskiego, domagając się gruntownej reformy zasad ustalania dochodowości. Zdaniem samorządu rolniczego obecny, uśredniony dochód z hektara publikowany przez GUS jest krzywdzący dla gospodarzy i nie odzwierciedla ich realnej sytuacji finansowej.
Wniosek z 12 października 2026 r., podpisany przez Prezesa KRIR Wiktora Szmulewicza, stanowi realizację uchwały podjętej podczas XIII Posiedzenia KRIR VII kadencji. Izby Rolnicze domagają się odejścia od sztywnego przelicznika GUS na rzecz indywidualnego ustalania, ile naprawdę wynosi dochód z hektara w konkretnym gospodarstwie.
Zgodnie z komunikatem Prezesa GUS z 18 września 2026 r., przeciętny dochód z hektara przeliczeniowego za rok 2025 wyniósł 5479 zł. Wynik ten uwzględnia koszty amortyzacji, które obniżyły stawkową wartość o ponad 1300 zł. Gdyby zastosowano dawne zasady wyliczania (brutto), dochód z hektara sięgnąłby aż 6785 zł.
Choć tegoroczna wartość wzrosła zaledwie o 50 zł w porównaniu z rokiem poprzednim, samorząd rolniczy wskazuje, że tak wyliczony dochód z hektara pozostaje całkowicie odrealniony od rzeczywistych wyników finansowych uzyskiwanych przez poszczególne gospodarstwa.
Sztucznie zawyżony dochód z hektara zamyka drogę do wsparcia
KRIR podkreśla, że statystyczny dochód z hektara ma bezpośrednie i negatywne przełożenie na codzienne życie rolników oraz ich rodzin. Wysokość tego wskaźnika jest kluczowa przy ustalaniu kryteriów dochodowych w takich sprawach jak:
ubieganie się o akademiki oraz stypendia dla młodzieży z wiejskich obszarów,
wyliczanie progu dochodu miesięcznego na członka gospodarstwa domowego przy ubieganiu się o wsparcie w programach proekologicznych (m.in. „Czyste Powietrze” na modernizację budynków).
Przez to, że oficjalny dochód z hektara jest sztucznie zawyżony, wiele rodzin rolniczych przekracza formalne progi dochodowe, mimo że realnie nie dysponuje takimi środkami.
ARiMR i IERiGŻ wyliczą dochód z hektara indywidualnie?
Krajowa Rada Izb Rolniczych proponuje konkretne rozwiązanie ustawowe: przeniesienie obowiązku ustalania wskaźnika z Głównego Urzędu Statystycznego na Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR).
Według wniosku KRIR:
Dochód z hektara ma być ustalany indywidualnie dla każdego gospodarstwa, wyłącznie na wniosek rolnika.
ARiMR przy wyliczeniach ma wykorzystywać szczegółowe dane i metodologię opracowaną przez Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (IERiGŻ).
Prezes Wiktor Szmulewicz zaapelował również do Ministra Stefana Krajewskiego o pilną kontynuację prac Zespołu powołanego w lipcu 2026 r., którego celem jest przygotowanie zmian legislacyjnych zmieniających metodologię określającą realny dochód z hektara w polskim rolnictwie.
Front docierając na wschód kraju, czyli do wilgniejszych regionów nasili się i przyniesie nie tylko w nocy ale i przez cały jutrzejszy dzień szanse na przelotne opady deszczu. Szans na deszcz można się spodziewać do takich miast najdalej wysuniętych na zachód jak Suwałki, Łomża, Mińsk Mazowiecki, Radom, Kielce, Kraków, Zakopane. Bardzo możliwe, że najwięcej deszczu spadnie na zachodzie Podlasia po wschodnie Mazowsze, zachód Lubelskiego po Bieszczady. Nie będą to duże sumy opadów. Przeważnie nie spadnie więcej przez całą dobę jak 5-7 mm. W wielu miejscowościach skończy się na jednym opadzie, który przejdzie bokiem i spadnie maksymalnie 1-3 mm deszczu.
Nad resztą Polski dużo słońca. Na zachodzie do południa a w centrum po południu przeważać ma słoneczna pogoda.
Wiatr nad ranem na zachodzie nieodczuwalny. W ciągu dnia od Kaszub po Lubuskie i Dolny Śląsk powieje do maksymalnie 10 km/h. Bardzo cichy dzień czeka także Suwalszczyznę bo powieje do 15 km/h. Nad resztą kraju w nocy lekki wiatr z północnego zachodu a w ciągu dnia powieje umiarkowanie. Najmocniej od Lubelskiego po Podkarpacie i Podhale – tam wiatr do 45 km/h.
Po zimnym poranku na zachodzie kraju; gdzie na Przedgórzu Sudeckim zanotujemy 0 stopni Celsjusza i +2/+4 stopnie na zachodzie kraju w ciągu dnia zrobi się przyjemnie ciepło. Na wschodzie, południu i w centrum oraz Żuławach w nocy nie mniej niż 6-8 stopni ale w ciągu dnia zwłaszcza na wschodzie temperatura niewiele wzrośnie.
Powiatowy Lekarz Weterynarii w Gostyniu poinformował o potwierdzeniu 55. w tym roku ogniska rzekomego pomoru drobiu w Polsce. To zarazem pierwsze ognisko w Wielkopolsce w okresie jesienno-zimowym. Choroba pojawiła się w powiecie szamotulskim, a w ognisku utrzymywano prawie pół miliona sztuk drobiu.
Duszniki w powiecie szamotulskim: co wiadomo o ognisku
Zgodnie z komunikatem PLW w Gostyniu ognisko potwierdzono 9 października 2026 r. Wystąpiło w miejscowości Duszniki (gmina Duszniki, powiat szamotulski, województwo wielkopolskie). Jak wynika z zestawienia Głównego Lekarza Weterynarii, w ognisku utrzymywano 473 170 sztuk drobiu, wyłącznie kur niosek.
Według danych GLW zaktualizowanych 13 października to dopiero drugie pod względem wielkości ognisko w tym roku. Większe było tylko ognisko nr 31 w Mniszkach (powiat koniński), gdzie liczba zwierząt wynosiła 534 037. Samo ognisko w Dusznikach to około 11 proc. wszystkich zwierząt w dotychczasowych ogniskach, bo łączna liczba drobiu w ogniskach wynosi obecnie 4 325 823 sztuk.
Jesień 2026: ostatnie ogniska w Polsce
Po okresie przerwy w lecie choroba wróciła we wrześniu i październiku. Z zestawienia GLW wynika, że ostatnie ogniska potwierdzono:
9 września we Wschowie (powiat wschowski, lubuskie), 87 092 kury nieśne w odchowie (ognisko nr 53),
30 września w Zakopanem (powiat tatrzański, małopolskie), 321 sztuk drobiu różnych gatunków: kaczki, kury nieśne, gęsi, indyki i perliczki (ognisko nr 54),
9 października w Dusznikach (powiat szamotulski, wielkopolskie), 473 170 kur niosek (ognisko nr 55).
Wielkopolska najbardziej dotknięta: 19. ognisko w województwie
Dotychczasowa mapa ognisk pokazuje, że Wielkopolska należy do najbardziej dotkniętych regionów. W tabeli GLW województwo wielkopolskie pojawia się przy 19 ogniskach (po uwzględnieniu Dusznik), od stycznia w Kąkolewie po wiosenne ogniska w Stęszewie. Poprzednie wielkopolskie ognisko potwierdzono 13 maja w gminie Stęszew (powiat poznański). Ognisko w Dusznikach kończy więc kilkumiesięczną przerwę w województwie i, jak zaznacza PLW w Gostyniu, otwiera sezon jesienno-zimowy.
Dla porównania: w całym 2025 r. w Polsce stwierdzono 86 ognisk rzekomego pomoru drobiu, a utrzymywano w nich ponad 8,5 mln sztuk drobiu. Według GLW w 2026 r. mamy już 55 ognisk.
Źródła:
Informacja Głównego Lekarza Weterynarii o aktualnej sytuacji epizootycznej dla rzekomego pomoru drobiu, aktualizacja na dzień 13 października 2026 r. (Główny Inspektorat Weterynarii),
Komunikat Powiatowego Lekarza Weterynarii w Gostyniu o potwierdzeniu 55. ogniska rzekomego pomoru drobiu w Polsce.
Słonecznik i rynek produktów jego przetwórstwa wkraczają w sezon 2026/27 pod znakiem znaczącej odbudowy podaży. Najnowsze dane bilansowe USDA (z października 2026 r.) oraz dane Komisji Europejskiej przynoszą pomyślne wieści dla przetwórców i sektora olejów roślinnych. Po gorszym sezonie 2025/26, nadchodzące miesiące przyniosą silny wzrost globalnych zbiorów – światowa produkcja nasion słonecznika wzrośnie o blisko 15%, osiągając niemal 63,6 mln ton.
Świat: Globalna produkcja słonecznika wyniesie 63,62 mln ton (+14,9% r/r). Łączny areał upraw wzrósł do 32,9 mln hektarów, a średni plon wyniesie 1,93 t/ha.
Kluczowi producenci: Głównym motorem wzrostu są kraje regionu czarnomorskiego – Rosja ma zebrać 21 mln ton (+20% r/r), a Ukraina 13 mln ton (+21,5% r/r).
Unia Europejska: Zbiory słonecznika w UE sięgną 9,73 mln ton (+12,7% r/r).
Sytuacja na Świecie i u Głównych Producentów
Czarnomorscy Giganci (WNP) Region czarnomorski odgrywa kluczową rolę na globalnym rynku, a tegoroczne prognozy wskazują na mocne odbicie:
Rosja: Produkcja ma osiągnąć 21,00 mln ton (wzrost z 17,50 mln t rok wcześniej).
Ukraina: Zbiory wzrosną do 13,00 mln ton (wobec 10,70 mln t w zeszłym sezonie).
Kazachstan: Równie dynamiczny wzrost – zbiory słonecznika sięgną 3,00 mln ton (+21,8% r/r).
Unia Europejska Unijni rolnicy przeznaczyli pod uprawę słonecznika niemal 4,93 mln hektarów. Przy wyższym plonowaniu (średnio 1,97 t/ha), zbiory w całej UE wyniosą 9,73 mln ton, co oznacza wyraźną poprawę wobec 8,63 mln ton zebranych w poprzednim sezonie.
Ameryka Południowa i Bliski Wschód
Argentyna: Stabilny wzrost zbiorów do 8,00 mln ton (+5,1% r/r).
Turcja: Wyraźne odbicie – zbiory słonecznika wzrosną aż o 44%, osiągając 1,80 mln ton.
Według szacunków Komisji Europejskiej (zaktualizowanych pod koniec września 2026 r.):
Zbiory nasion słonecznika w Polsce wyniosą 62 tys. ton.
Jest to wynik bardzo zbliżony do ubiegłorocznego (63 tys. ton) oraz znacząco wyższy od historycznych wyników – o 12,1% wyższy niż średnia z lat 2021–2025 (wynosząca 56 tys. ton).
Łączna produkcja wszystkich roślin oleistych w Polsce szacowana jest w tym roku na 3,28 mln ton (+4,0% powyżej średniej 5-letniej).
Co to oznacza dla rynku?
Mocny wzrost podaży, jaki odnotuje słonecznik na rynku globalnym (+8,27 mln ton r/r), istotnie zwiększy dostępność surowca dla zakładów tłuszczowych. Przełoży się to na:
Większą podaż i niższą presję cenową na olej słonecznikowy oraz śrutę słonecznikową.
Wzrost konkurencyjności oleju słonecznikowego w stosunku do innych olejów roślinnych.
Źródło: Analiza Agro Profil na podstawie danych USDA i KE
Ciężarówka przewożąca buraki cukrowe wypadła z trasy i przewróciła się na bok w miejscowości Gorzków-Osada (koło Krasnegostawu). W wyniku tego zdarzenia buraki w całości wysypały się na pobocze oraz część pasa ruchu, co doprowadziło do sporych utrudnień na drodze.
Do kolizji doszło w poniedziałek, 12 października br., chwilę po godzinie 11:20. Z nieustalonych dotąd przyczyn kierowca samochodu ciężarowego stracił panowanie nad pojazdem. Pojazd zjechał z jezdni, a przewożone buraki rozsypały się wzdłuż drogi.
Szczęśliwy finał dla kierowcy
Mimo że uszkodzenia kabiny i samego pojazdu wyglądały groźnie, kierujący ciężarówką zdołał wydostać się z auta o własnych siłach. Po przebadaniu przez ratowników okazało się, że mężczyzna nie odniósł żadnych obrażeń i nie wymagał hospitalizacji.
Pracochłonna akcja usuwania ładunku
Na miejsce zdarzenia skierowano zastępy z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Krasnymstawie oraz druhów z OSP Gorzków.
Działania strażaków obejmowały:
Zabezpieczenie miejsca zdarzenia oraz odcięcie zasilania w pojeździe.
Neutralizację wycieków płynów eksploatacyjnych stwarzających zagrożenie na jezdni.
Nadzór nad podnoszeniem zestawu transportowego przez specjalistyczny holownik.
Dokładne uprzątnięcie jezdni, z której trzeba było usunąć rozsypane buraki.
Ruch w miejscu zdarzenia przez pewien czas odbywał się z utrudnieniami. Szczegółowe okoliczności wypadku wyjaśnia policja.
Źródło: Super Tydzień Chełmski – artykuł: „Ciężarówka z burakami wypadła z trasy i przewróciła się na bok” (aut. Agnieszka Pastuszak-Maksim)
Ta strona korzysta z plików cookies. Służą do tego, by strona działała prawidłowo a także do analizowania ruchu na stronie, a także, by wyświetlać Ci lepiej dopasowane treści i reklamy. Stosujemy również cookies podmiotów trzecich. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności i cookies.
Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić wrażenia podczas poruszania się po witrynie. Niektóre z nich są przechowywane w przeglądarce, bo są niezbędne do działania podstawowych funkcji witryny. Używamy również plików cookie podmiotów trzecich, które pomagają nam analizować i rozumieć, w jaki sposób korzystasz z tej witryny. Te pliki cookie oraz pliki stosowane w celach reklamowych będą przechowywane w Twojej przeglądarce tylko za Twoją zgodą. Masz również możliwość rezygnacji z tych plików cookie. Jednak rezygnacja z niektórych z tych plików cookie może wpłynąć na wygodę przeglądania.
Niezbędne pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania strony. Te pliki cookie zapewniają działanie podstawowych funkcji i zabezpieczeń witryny. Anonimowo.
Cookie
Duration
Description
cookielawinfo-checkbox-analytics
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Analityczne”.
cookielawinfo-checkbox-functional
11 months
To ciasteczko jest stosowane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent, aby udokumentować zgodę użytkownika na ciasteczka z kategorii "Funkcjonalne".
cookielawinfo-checkbox-necessary
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Niezbędne”.
cookielawinfo-checkbox-others
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Inne”.
cookielawinfo-checkbox-performance
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Wydajnościowe”.
viewed_cookie_policy
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent i służy do przechowywania informacji, czy użytkownik wyraził zgodę na korzystanie z plików cookie. Nie przechowuje żadnych danych osobowych.
Funkcjonalne pliki cookie wspierają niektóre funkcje tj. udostępnianie zawartości strony w mediach społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcjonalności podmiotów trzecich.
Analityczne pliki cookie są stosowane, by zrozumieć, w jaki sposób odwiedzjący wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki pomagają zbierać informacje o wskaźnikach dot. liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.
Reklamowe pliki cookie są stosowane, by wyświetlać użytkownikom odpowiednie reklamy i kampanie marketingowe. Te pliki śledzą użytkowników na stronach i zbierają informacje w celu dostarczania dostosowanych reklam.
