Choroba Newcastle i ptasia grypa to dla polskiego drobiarstwa nie tylko problem pojedynczych ferm. Jak informuje firma Ceva Animal Health, około 60% krajowej produkcji drobiu trafia na eksport, więc jedno ognisko może uderzyć w cały łańcuch dostaw i w zaufanie zagranicznych kontrahentów.
Branża warta około 5 mld euro rocznie
Według komunikatu Cevy Polska należy do największych w Europie producentów i eksporterów drobiu, a branża generuje rocznie około 5 mld euro. Firma zwraca uwagę, że rosnące zagrożenie chorobami wpływa na ciągłość produkcji, zdrowie stad i dostęp do rynków zagranicznych.
Dlatego, jak podkreśla Ceva, coraz większe znaczenie ma zapobieganie ogniskom, zanim do nich dojdzie. W całej Europie rośnie nacisk na profilaktykę, która ma ograniczać skutki ekonomiczne i organizacyjne wybuchu choroby.
Szczepienia plus bioasekuracja na fermie
Firma wskazuje, że skuteczna kontrola chorób w Polsce wymaga współpracy producentów, weterynarzy i organów władzy, a do tego środków zapobiegawczych na poziomie gospodarstw. Programy szczepień powinny być łączone z praktycznymi zasadami bioasekuracji. Ma to pomagać utrzymywać stabilne wyniki zdrowotne stad i spełniać wymagania eksportowe.
Ceva zaznacza, że szczepienia przeciwko chorobie Newcastle są w Polsce powszechnie stosowane. Dyskusja o zapobieganiu ptasiej grypie wciąż trwa.
Z 90 do 600 mln dawek szczepionki na Newcastle
Jako dowód rosnącego zainteresowania profilaktyką firma podaje własne dane. Produkcja i dystrybucja jej szczepionek przeciwko chorobie Newcastle wzrosła z około 90 mln do 600 mln dawek. Podobny trend Ceva obserwuje w przypadku szczepionek przeciwko ptasiej grypie. Komunikat nie podaje, w jakim okresie nastąpił ten wzrost ani czy dotyczy on tylko Polski.
Jak mówi przedstawiciel Cevy
Jacek Malecki-Tepicht, kierownik jednostki biznesowej ds. drobiu w Polsce w firmie Ceva, ocenia, że utrzymanie obecnej pozycji polskiej branży zależy od zdrowia i wydajności stad. Jego zdaniem ogniska chorób niosą poważne konsekwencje zarówno dla producentów, jak i dla eksporterów. Szczepienia połączone ze ścisłą bioasekuracją to według niego jeden z najskuteczniejszych sposobów ograniczenia ryzyka, ochrony dobrostanu zwierząt i wzmocnienia zaufania do polskiego drobiu.
Firma przypomina też, że zapobieganie zazwyczaj kosztuje mniej niż usuwanie skutków ognisk choroby i że takie podejście zostało już wdrożone w innych krajach europejskich.
Źródło: komunikat prasowy Ceva Animal Health z 29 października 2026 r.
Środek sezonu zbioru kukurydzy w Polsce mierzy się z poważnym kryzysem surowcowym. Mimo oficjalnych komunikatów o niemal pełnych krajowych rezerwach gazu, suszarnie rolnicze w całym kraju masowo wstrzymują pracę z powodu braku propanu. Damian Murawiec, rolnik prowadzący gospodarstwo, zwraca uwagę na absurdalność sytuacji i apeluje do rządzących o pilną interwencję.
Sezon suszenia kukurydzy wszedł w kluczową fazę, jednak tysiące producentów rolników stanęło przed dramatyczną wizją strat. Problemem nie jest sam urodzaj, lecz drastyczne niedobory gazu niezbędnego do wysuszenia ziarna.
Suszarnie masowo gasną w środku sezonu
Zgłoszenia z terenu pokazują, że sytuacja pogarsza się z godziny na godzinę. Część suszarni zakończyła pracę już wczoraj, kolejne zatrzymują się dzisiaj lub w najbliższych dniach z powodu wyczerpania paliwa.
„U mnie suszarnia stanie jutro, bo mam już w zasadzie końcówkę – wysuszę jedynie teraz i w nocy ostatni zasyp. Mamy święto, a nie wiem, kiedy będą kolejne dostawy” – relacjonuje Damian Murawiec.
Kryzys uderza rykoszetem w cały łańcuch dostaw. Rolnicy nieposiadający własnych instalacji suszących masowo koszą kukurydzę na mokro i kierują ją do punktów skupu. Okazuje się jednak, że skupy borykają się z dokładnie tym samym problemem braku propanu i nie mają jak przyjmować ani suszyć ziarna. Według napływających informacji, dostawy gazu tankowcami m.in. do terminala w Gdańsku (na ul. Sucharskiego) notują opóźnienia.
Gdzie podziały się krajowe rezerwy?
Wypowiedź rolnika celnie punktuje rażącą sprzeczność w przestrzeni publicznej. Z jednej strony politycy chwalą się grafikami i komunikatami o stuprocentowym wypełnieniu krajowych magazynów gazu, z drugiej – w kluczowym momencie gospodarczym brakuje propanu dla polskiego rolnictwa.
„Jak taka sytuacja jest możliwa, że nie mieli zapewnionego propanu w naszym kraju potrzebnego do suszenia ziarna?” – pyta rolnik.
Pilny apel do Ministerstwa Rolnictwa
W obliczu realnego zagrożenia zmarnowania ton płodów rolnych, środowisko rolnicze domaga się natychmiastowych działań. Damian Murawiec wystosował bezpośredni apel do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi o podjęcie interwencji, uruchomienie ewentualnych rezerw strategicznych i zabezpieczenie dostaw dla gospodarstw oraz skupów. Bez szybkiej reakcji państwa tegoroczne zbiory kukurydzy mogą ulec całkowitemu zepsuciu.
Rolnicy uprawiający kukurydzę na ziarno mogą skorzystać z nowej usługi badania masy hektolitra, czyli wskaźnika określającego, ile waży 100 litrów ziarna. Firma farmsaat uruchomiła w Polsce KG/HL Serwis, dzięki któremu można uzyskać wynik dla konkretnej odmiany uprawianej w gospodarstwie. Do przeprowadzenia badania wystarczy próbka o masie 700 gramów. Dlaczego ten parametr może mieć znaczenie dla producentów kukurydzy?
farmsaat uruchamia w Polsce usługę pomiaru masy hektolitra kukurydzy
30 października 2026 roku firma farmsaat Polska poinformowała o uruchomieniu KG/HL Serwis – usługi umożliwiającej rolnikom sprawdzenie masy hektolitra kukurydzy ziarnowej. Nowe rozwiązanie ma pozwolić producentom na uzyskanie indywidualnych danych dotyczących ziarna pochodzącego z konkretnego gospodarstwa i uprawianej odmiany.
Masa hektolitra, określana również jako gęstość ziarna w stanie zsypnym, informuje, ile kilogramów waży ziarno zajmujące objętość jednego hektolitra, czyli 100 litrów. Parametr ten jest wykorzystywany do oceny wybranych cech jakościowych zbóż. W przypadku kukurydzy może dostarczać dodatkowych informacji przy porównywaniu odmian, warunków uprawy i przydatności surowca do określonych zastosowań.
Jak sprawdzić masę hektolitra kukurydzy? Potrzebne jest 700 gramów ziarna
Rolnicy zainteresowani badaniem mogą zgłosić się za pośrednictwem formularza udostępnionego na stronie farmsaat. Do przeprowadzenia pomiaru potrzebna jest próbka kukurydzy ziarnowej o masie700 gramów i wilgotności nieprzekraczającej 25%.
Z informacji opublikowanych przez producenta wynika, że usługa obejmuje:
indywidualny wynik badania masy hektolitra,
możliwość zgłoszenia próbek ze starych i nowych zbiorów,
bezpłatną wysyłkę,
dostępność usługi przez cały rok.
W formularzu należy podać między innymi dane kontaktowe, adres oraz odmianę kukurydzy. Badanie nie odbywa się bezpośrednio przez internet. Formularz służy do zgłoszenia, natomiast sam pomiar wymaga dostarczenia fizycznej próbki ziarna. Firma informuje również o dodatkowej nagrodzie przy kolejnym zamówieniu nasion farmsaat. Szczegóły zgłoszenia i warunki skorzystania z usługi znajdują się na stronie producenta.
Masa hektolitra kukurydzy – co oznacza wynik kg/hl?
Wskaźnik kg/hl określa masę określonej objętości ziarna. Przykładowo wynik 70 kg/hl oznacza, że 100 litrów badanego ziarna waży 70 kilogramów. Nie należy jednak utożsamiać masy hektolitra z plonem uzyskiwanym z hektara. Są to dwa różne parametry.
Odmiana dająca wysoki plon nie musi jednocześnie charakteryzować się najwyższą masą hektolitrową. Na wynik wpływają między innymi cechy odmianowe, stopień wykształcenia ziarna, jego wilgotność oraz warunki zbioru. Wyższa masa hektolitra oznacza, że w tej samej objętości mieści się większa masa ziarna. Może mieć to znaczenie przy magazynowaniu, transporcie oraz niektórych kierunkach przetwarzania kukurydzy.
Nie jest to jednak samodzielny wskaźnik całkowitej jakości surowca. W handlu nadal istotne pozostają wilgotność, zanieczyszczenia, stan zdrowotny i wymagania konkretnego odbiorcy.
W USA masa hektolitra kukurydzy ma znaczenie przy klasyfikacji ziarna
farmsaat zwraca uwagę na praktyki stosowane w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, gdzie masa hektolitra jest ważnym elementem oceny kukurydzy ziarnowej. W amerykańskiej klasyfikacji kukurydzy żółtej klasy U.S. No. 1 minimalna masa objętościowa odpowiada około 72 kg/hl, czyli 56 funtom na buszel.
Wartość ta stanowi jeden z parametrów klasyfikacyjnych. Nie oznacza jednak, że taki sam próg automatycznie obowiązuje przy skupie kukurydzy w Polsce. Tomasz Krakowiak, członek zarządu farmsaat Polska, podkreśla, że celem firmy jest popularyzacja tego sposobu oceny ziarna również na polskim rynku:
Pomysł dotyczący masy hektolitra wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych i Kanady, gdzie jest standardowo stosowanym parametrem w uprawie kukurydzy ziarnowej. Zamierzamy wprowadzić ten standard również w Polsce
– wyjaśnia.
Czy wyższa masa hektolitra oznacza lepszą cenę kukurydzy?
Nowa usługa może zainteresować przede wszystkim rolników, którzy chcą dokładniej porównywać jakość zbieranego ziarna i sprawdzać, jak poszczególne odmiany zachowują się w ich warunkach gospodarowania.
Znajomość masy hektolitra może być przydatna również przy produkcji kukurydzy przeznaczonej do przetwórstwa spożywczego, skrobiowego lub paszowego. Nie oznacza to jednak automatycznie wyższej ceny skupu.
Ewentualna premia za określoną masę hektolitrową zależy od wymagań odbiorcy i warunków zawartej umowy. Sam wynik badania nie gwarantuje więc rolnikowi dodatkowego wynagrodzenia.
Odmiana, obsada i termin zbioru. Co wpływa na kg/hl kukurydzy?
Według farmsaat na uzyskiwaną masę hektolitra wpływają zarówno genetyka roślin, jak i przebieg sezonu wegetacyjnego. Firma wskazuje między innymi na znaczenie doboru odmiany, dostosowania obsady do warunków wodnych i glebowych oraz ograniczania stresu roślin podczas wegetacji. Istotne są również prawidłowy rozwój kolb, osiągnięcie dojrzałości fizjologicznej i właściwe postępowanie z ziarnem po zbiorze.
Przy porównywaniu wyników badań trzeba jednak uwzględniać wilgotność próbek. Różnice w zawartości wody mogą utrudniać bezpośrednie zestawianie masy hektolitra ziarna pochodzącego z różnych terminów zbioru.
Z tego względu pomiar może być szczególnie przydatny jako dodatkowe narzędzie do oceny odmian i prowadzonej agrotechniki, pod warunkiem zachowania porównywalnych warunków badania.
Gdzie zgłosić kukurydzę do badania kg/hl?
KG/HL Serwis jest dostępny dla rolników w Polsce od 30 października 2026 roku. Zgłoszenia można dokonać za pośrednictwem formularza internetowego, podając informacje dotyczące gospodarstwa i odmiany kukurydzy. Do badania należy przygotować 700 gramów ziarna o maksymalnej wilgotności 25%. Usługa obejmuje możliwość uzyskania indywidualnego wyniku masy hektolitra.
Uruchomienie usługi daje producentom kukurydzy możliwość poznania kolejnego parametru jakościowego własnego ziarna. To informacja, która może pomóc przy porównywaniu odmian i analizie wyników uprawy, choć jej znaczenie handlowe będzie zależało od wymagań konkretnego odbiorcy.
Hodowcy trzody chlewnej mierzą się z najniższymi stawkami od kilku miesięcy. Jak informuje Bartosz Czarniak z Polskiego Związku Hodowców i Producentów Trzody Chlewnej Polsus, maksymalne ceny w klasie E wynoszą obecnie około 5,70–5,80 zł za kilogram. To poziom najniższy od lutego 2026 r.
Z ponad 7,30 zł do 5,70 zł. Jak wyglądały ceny w tym roku
Po lutowym dołku rynek się odbił. W marcu i lipcu stawki w klasie E przekraczały 7,30 zł za kilogram. Czarniak podkreśla, że to już przeszłość. Obecnie hodowcy dostają ponad 1,5 zł mniej.
Według autora analitycy i rolnicy zastanawiają się teraz, jak długo potrwają obniżki. Wielu komentatorów wskazuje na drugi kwartał przyszłego roku, czyli za około 5–6 miesięcy. Do tego czasu, jak zauważa Czarniak, najlepiej poradzą sobie ci, którzy odłożyli rezerwy finansowe i rozsądnie nimi gospodarują. Najtrudniej mają średni i mniejsi producenci, którzy takiej poduszki nie mają, oraz ci, którzy niedawno zainwestowali w rozwój gospodarstwa.
Niemiecka giełda VEZG: minus 8 centów w jednym notowaniu
Problem nie dotyczy tylko Polski. Jak czytamy w komentarzu Polsusa, spadki poszły w parze z korektą cen na niemieckiej giełdzie VEZG. Notowanie klasy E obniżyło się tam o 8 centów, do 1,32 euro za kilogram, czyli około 6,11 zł.
Czarniak zwraca uwagę na nietypową sytuację. Ceny spadają, a tuczniki są odbierane na bieżąco. Nie widać też nagłego nadmiaru mięsa na rynku. Jego zdaniem przyczyna leży gdzie indziej: w kłopotach Europy z eksportem na rynki trzecie.
Hiszpania wciąż bez części rynków po ASF
Unia Europejska należy do czołowych światowych eksporterów wieprzowiny. Jak wskazuje autor, rosnące wymagania produkcyjne i koszty po stronie europejskich rolników sprawiają, że unijne mięso nie jest tanie.
Dodatkowo kłopoty ma największy unijny eksporter, czyli Hiszpania. Mimo starań wiele rynków nadal jest dla niej zamkniętych od czasu wykrycia tam ASF.
Chiny kupują o 66,7% mniej niż w 2020 roku
Czarniak wskazuje, że największy wpływ mają Chiny. Od 2020 r. ograniczyły one import wieprzowiny (mięsa i podrobów) o 66,7%.
Taki scenariusz był przewidywany, ale w dłuższym terminie. Po wykryciu ASF w Chinach w 2018 r. doszło tam do masowego wybijania stad. Jak przypomina autor, dla eksporterów była to szansa, bo kraj, który należy do największych konsumentów wieprzowiny, musiał kupować surowiec za granicą, także w Europie. Analitycy zakładali, że Chiny odbudują produkcję najwcześniej w 2028 r. Stało się inaczej. Według Polsusa Chińczycy wykorzystali kryzys do przebudowy produkcji i od 2020 r. stopniowo uniezależniają się od dostaw z zewnątrz.
Co może zakończyć kryzys na rynku wieprzowiny
Efekt widać dziś na całym świecie: wieprzowiny jest za dużo. Zdaniem Bartosza Czarniaka poprawa wymaga jednego z dwóch rozwiązań. Pierwsze to ograniczenie światowego pogłowia z przyczyn ekonomicznych. Drugie to wybuch ASF lub innej groźnej choroby u dużego producenta spoza Europy.
Źródło: Bartosz Czarniak, Polski Związek Hodowców i Producentów Trzody Chlewnej Polsus (komentarz opublikowany na profilu Polsusa na Facebooku).
Zbiory kukurydzy w Unii Europejskiej dobiegają końca, a uzyskane plony kukurydzy są wyraźnie poniżej średniej wieloletniej. Jak wynika z opublikowanego 26 października 2026 r. raportu unijnego centrum badawczego JRC MARS (Komisja Europejska), tegoroczne zbiory ziarna odnotowują dotkliwy spadek na skutek trudnych warunków pogodowych. Średni wynik w całej UE szacowany jest obecnie na 6,42 t/ha, co oznacza spadek o 9% względem średniej 5-letniej oraz o 10% w porównaniu z rokiem 2025. Całościowy obraz rynku kształtują zarówno regionalne zbiory kukurydzy, jak i presja, jaką wywierają lokalne i światowe ceny kukurydzy (giełda w Chicago najniżej od lipca 2026).
Głębokie spadki na Zachodzie i w Europie Środkowej
Tegoroczne plony kukurydzy zostały mocno ograniczone przez długotrwałą letnią suszę oraz fale upałów, które dotknęły zachodnią, środkową i południową część kontynentu. Przełożyło się to na znaczne obniżenie potencjału produkcyjnego u kluczowych producentów:
Węgry: Kraj ucierpiał najbardziej – prognozowane plony kukurydzy spadły do zaledwie 3,12 t/ha, co stanowi aż 46% straty względem średniej 5-letniej.
Francja i Słowacja: We Francji średni plon wyniesie 6,30 t/ha (-31% do średniej), a na Słowacji 4,75 t/ha (-33%).
Austria i Czechy: Notują głębokie spadki odpowiednio do poziomu 7,30 t/ha (-30%) i 6,29 t/ha (-27%).
Niemcy: Średni plon wyniesie 7,88 t/ha, co oznacza spadek o 19% w stosunku do normy wieloletniej.
Trudna sytuacja na polach sprawiła, że w wielu rejonach Europy Zachodniej zbiory kukurydzy przyspieszono nawet o dwa tygodnie, a część plantacji ziarnowych koszono na kiszonkę, by ratować bazy paszowe.
Południowy wschód Europy ze wzrostami
Nie we wszystkich regionach zbiory kukurydzy okazały się nieudane. Zupełnie odmienna sytuacja panuje na południowym wschodzie Europy:
Bułgaria: Odnotowuje spektakularny wzrost – średnie plony kukurydzy szacowane są na 5,76 t/ha, co daje skok o +34% wobec średniej 5-letniej i aż o +136% w porównaniu z bardzo słabym rokiem 2025.
Rumunia: Plony wyniosą średnio 4,64 t/ha, co oznacza wzrost o +15% względem normy wieloletniej.
Jak przebiegają zbiory kukurydzy w Polsce?
Na tle unijnych ekstremów sytuacja w Polsce przedstawia się stabilnie. Prognozowane średnie plony kukurydzy na ziarno w naszym kraju wynoszą 7,30 t/ha.
Wynik ten jest zbliżony do średniej z ostatnich pięciu lat (spadek zaledwie o -2%).
W stosunku do ubiegłorocznych, bardzo udanych zbiorów (7,85 t/ha) oznacza to spadek o 7%.
Większość prac w polskich gospodarstwach przebiegała sprawnie, a wrześniowe i październikowe opady w wielu rejonach pomogły uzupełnić deficyty wody w glebie przed startem zimowej wegetacji. Mimo że krajowe zbiory kukurydzy przebiegają bez większych zakłóceń pogodowych, to lokalne i globalne ceny kukurydzy pozostają pod silnym wpływem sytuacji handlowej i popytowej.
Ceny kukurydzy w Polsce i na giełdzie MATIF
Równolegle ze skomplikowaną sytuacją produkcyjną w Europie rosną stawki na giełdach i w krajowych punktach skupu. Analizując sytuację na giełdzie MATIF, należy uwzględnić specyfikę płynności kontraktów: wygasająca w listopadzie seria (XBX26) cechuje się niskim wolumenem i sztucznie wyśrubowanym poziomem (308,75 EUR/t). Jako realny odnośnik rynkowy dla kontraktacji i handlu należy traktować najpłynniejszą serię na luty 2027 r. (XBH27), która notowana jest na poziomie 259,25 EUR/t. W przeliczeniu na polską walutę (przy kursie EUR/PLN wynoszącym ok. 4,4056) daje to bazę referencyjną ok. 1142 PLN/t.
Na rynku krajowym obserwowana jest przy tym bardzo silna rejonizacja cenowa:
Północ Polski: Średnia cena skupu wynosi obecnie 990 PLN/t.
Południe Polski: Średnie stawki kształtują się na niższym poziomie 850 PLN/t.
Wzmocnienie stawek w portach i na północy kraju wynika z bliskości szlaków eksportowych oraz wyraźnego deficytu ziarna w sąsiednich Niemczech, z kolei stawki na południu odzwierciedlają lokalną podaż, rekordowo drogi transport i presję ze strony tańszego surowca z kierunków południowych (warto pamiętać, że na bezpośredni import z Ukrainy cały czas obowiązuje embargo).
Opracowanie Agro Profil, źródło danych: KE, Agrolok (ceny krajowe), Euronext-Paryż
Krajowa Grupa Spożywcza zakończyła jedną z ważniejszych inwestycji w Cukrowni Kruszwica. Na terenie zakładu powstał nowy silos mogący pomieścić 55 tys. ton cukru oraz stacja segregacji, która w ciągu godziny rozdziela 40 ton produktu na 12 frakcji. Całe przedsięwzięcie kosztowało ponad 116,5 mln zł. Dzięki rozbudowie cukrownia będzie mogła przechowywać całą swoją produkcję na miejscu, bez konieczności wynajmowania magazynów zewnętrznych.
Cukrownia Kruszwica z inwestycją za ponad 116,5 mln zł
Krajowa Grupa Spożywcza uruchomiła w Cukrowni Kruszwica nowy silos na cukier oraz stację segregacji produktu. Inwestycja ma zwiększyć możliwości magazynowe zakładu, usprawnić logistykę i umożliwić przygotowywanie cukru o parametrach dostosowanych do wymagań odbiorców.
Prace rozpoczęły się w lutym 2025 roku, a realizacja przedsięwzięcia trwała 20 miesięcy. Łączna wartość inwestycji przekroczyła 116,5 mln zł. Całość została sfinansowana ze środków własnych KGS. W ramach projektu powstały dwa główne obiekty: silos o pojemności 55 tys. ton oraz stacja segregacji cukru o wydajności 40 ton na godzinę.
Generalnym wykonawcą było Towarzystwo Inwestycyjne Construction Sp. z o.o. z Gdyni. W realizacji uczestniczyły również polskie przedsiębiorstwa odpowiedzialne między innymi za automatykę, instalacje elektryczne, systemy transportu cukru, wentylację i odpylanie.
default
Nowy silos pomieści 55 tys. ton cukru. Koniec z wynajmowaniem magazynów
Jednym z najważniejszych efektów inwestycji jest zwiększenie powierzchni magazynowej bezpośrednio na terenie cukrowni.
Nowy silos może pomieścić 55 tys. ton cukru. Wraz z wcześniej funkcjonującym obiektem pozwoli to przechowywać całość cukru produkowanego w Kruszwicy na terenie zakładu. Oznacza to możliwość całkowitej rezygnacji z wynajmowania zewnętrznych magazynów.
Dotychczas konieczność korzystania z dodatkowych powierzchni magazynowych wiązała się z organizacją transportu i przemieszczaniem produktu między lokalizacjami. Przechowywanie cukru w obrębie jednego zakładu może ograniczyć liczbę takich operacji, usprawnić zarządzanie zapasami i zmniejszyć koszty logistyczne.
Według KGS rozwiązanie ma przynieść również korzyści środowiskowe wynikające z ograniczenia transportu związanego z zewnętrznym magazynowaniem.
Jedyna taka instalacja w Polsce. Segreguje 40 ton cukru na godzinę
Drugą częścią przedsięwzięcia jest stacja segregacji cukru. Jak informuje Krajowa Grupa Spożywcza, to jedyna tego typu instalacja w polskim przemyśle cukrowniczym. Urządzenia umożliwiają rozdzielenie cukru na 12 frakcji różniących się wielkością kryształów, czyli granulacją. Wydajność stacji wynosi 40 ton cukru na godzinę.
Dlaczego jest to istotne? Poszczególni odbiorcy przemysłowi mogą potrzebować cukru o określonej granulacji, dopasowanej do stosowanego procesu produkcyjnego. Możliwość segregowania produktu bezpośrednio w cukrowni ułatwia przygotowywanie odpowiednich partii zgodnie z zamówieniami, bez konieczności organizowania dodatkowych operacji poza zakładem.
Stacja została również wyposażona w 12 zbiorników magazynowych o łącznej pojemności 2 tys. ton. Umożliwiają one przechowywanie przygotowanych frakcji cukru przed dalszym transportem lub pakowaniem.
Nowa stacja segregacji to wyjątkowa inwestycja, która znacząco zwiększa nasze możliwości w zakresie dostosowania produktu do potrzeb odbiorców
– podkreślił Leszek Świętochowski, prezes zarządu Krajowej Grupy Spożywczej.
Nawet 120 ton cukru na godzinę. Jak działa nowa infrastruktura?
Rozbudowa objęła również systemy odpowiedzialne za transport cukru wewnątrz zakładu. Nowe instalacje pozwalają skierować do silosu około 100 ton cukru w ciągu godziny. Z kolei wydajność odbioru produktu przekracza 120 ton na godzinę.
Cukier może być jednocześnie przekazywany do pakowni oraz stacji segregacji. Najważniejsze parametry nowej infrastruktury przedstawiają się następująco:
Parametr
Wartość
Wartość inwestycji
ponad 116,5 mln zł
Pojemność nowego silosu
55 000 ton
Wydajność stacji segregacji
40 t/h
Liczba frakcji cukru
12
Liczba zbiorników przy stacji
12
Łączna pojemność zbiorników stacji
2000 ton
Transport cukru do silosu
ok. 100 t/h
Odbiór cukru z silosu
ponad 120 t/h
Czas realizacji
20 miesięcy
Nowe instalacje wyposażono w energooszczędne napędy, systemy automatyki i czujniki umożliwiające kontrolowanie poszczególnych procesów. Zastosowano również rozwiązania związane z wentylacją i odpylaniem, które mają znaczenie dla bezpieczeństwa pracy i utrzymania odpowiednich warunków magazynowania produktu.
Polskie firmy uczestniczyły w budowie silosu i stacji segregacji
W realizacji inwestycji uczestniczyły krajowe przedsiębiorstwa wykonawcze i technologiczne. Grzegorz Wrona, wiceminister aktywów państwowych nadzorujący KGS, zwrócił uwagę na znaczenie wykorzystywania polskiego potencjału wykonawczego przy dużych inwestycjach przemysłowych.
Tak rozumiany local content wzmacnia polską gospodarkę, rozwija kompetencje naszych firm i sprawia, że środki przeznaczane na inwestycje pracują również na rzecz krajowego rynku
– zaznaczył wiceminister.
Zaangażowanie krajowych wykonawców obejmowało nie tylko prace budowlane, lecz także dostarczenie rozwiązań związanych z automatyką, transportem produktu i instalacjami technicznymi.
Co nowa inwestycja oznacza dla Cukrowni Kruszwica?
Nowy silos i stacja segregacji zmieniają przede wszystkim sposób organizacji magazynowania oraz przygotowywania cukru do sprzedaży.
Najważniejszą korzyścią jest możliwość przechowywania całej produkcji zakładu na jego terenie. Ograniczy to potrzebę korzystania z magazynów zewnętrznych i powinno usprawnić zarządzanie zapasami.
Drugi istotny element to większa elastyczność w przygotowywaniu produktu dla odbiorców. Stacja segregacji pozwala dzielić cukier na 12 frakcji, a następnie kierować go do odpowiednich zbiorników i pakowni.
Ma to znaczenie zarówno dla obsługi dotychczasowych klientów, jak i dla możliwości pozyskiwania kolejnych zamówień wymagających określonej granulacji.
Krajowa Grupa Spożywcza jest największym producentem cukru w Polsce, z udziałem w krajowym rynku szacowanym przez spółkę na około 40 proc. Uruchomienie nowej infrastruktury w Kruszwicy wzmacnia jej zaplecze magazynowe i technologiczne.
Warto jednak podkreślić, że inwestycja dotyczy przede wszystkim przechowywania, segregacji i dystrybucji cukru. Nie oznacza automatycznie zwiększenia mocy przerobowych cukrowni ani większej ilości skupowanych buraków cukrowych.
Dla sektora cukrowniczego jest to natomiast przykład inwestycji w dalsze etapy przetwórstwa i przygotowania produktu do sprzedaży, które mogą poprawić sprawność działania zakładu bez konieczności zwiększania samej produkcji cukru.
Źródło: mat. prasowy Krajowa Grupa Spożywcza S.A., komunikat z 28 października 2026 r.
Wołowina z Polski trafia na rynki całego świata, a wartość jej eksportu bije kolejne rekordy. Dziś branża mocniej stawia na jakość i wyjątkowy smak, by zdobywać nowych odbiorców i uzyskiwać wyższe ceny transakcyjne. Osiem największych zakładów mięsnych, odpowiadających za ponad 70 proc. eksportu, zaangażowało się w budowanie wspólnej marki „Polska Wołowina”. O tym, jak wzmocnić pozycję polskiego mięsa na zagranicznych rynkach i zwiększyć korzyści dla hodowców, rozmawiali uczestnicy śniadania prasowego z udziałem ministra Stefana Krajewskiego.
– Nie możemy opierać konkurencji wyłącznie na cenie, bo zawsze znajdzie się ktoś, kto zaoferuje produkt taniej. Chcemy budować rozpoznawalność polskiej wołowiny na świecie w oparciu o wysoką, powtarzalną jakość i walory smakowe. To wymaga współpracy hodowców, przetwórców i administracji, ale też dobrze wykorzystanych środków na promocję – podkreślił minister Stefan Krajewski.
Rekordowy eksport i nowe rynki
Polska jest piątym największym producentem wołowiny w Unii Europejskiej i drugim, po Irlandii, eksporterem netto. Około 80–90 proc. krajowej produkcji trafia za granicę, przede wszystkim do państw UE. Największymi odbiorcami są Włochy, Niemcy i Niderlandy.
W 2025 r. wartość eksportu polskiej wołowiny wzrosła o około 30 proc., do rekordowych 3,25 mld euro. Eksport produktów wołowych wyniósł 545 tys. ton, czyli około 90 proc. krajowej produkcji.
– Każdy nowy rynek to większe możliwości dla polskich producentów. Dlatego prowadzimy negocjacje, organizujemy misje handlowe i wspieramy branżę w docieraniu do zagranicznych odbiorców. Otwarcie rynku to jednak dopiero początek. Trzeba jeszcze przekonać konsumentów do naszego produktu i sprawić, żeby chcieli do niego wracać – zaznaczył minister.
Rozwijamy również sprzedaż poza Unią Europejską. W marcu 2026 r. Filipiny dopuściły import polskiej wołowiny, a w kwietniu Japonia zniosła ograniczenia dotyczące wieku bydła i umożliwiła eksport przetworzonych produktów wołowych. Tajlandia przedłużyła uprawnienia eksportowe 11 polskim zakładom i zatwierdziła pięć kolejnych. Prowadzimy też rozmowy z Chinami o zniesieniu zakazu importu polskiej wołowiny, a w przypadku Korei Południowej przeszliśmy już do szóstego z ośmiu etapów procedury otwierania rynku.
– Chciałbym podziękować ministrowi za udział w misjach handlowych, bo sektor wołowiny jest szczególnie uzależniony od eksportu. Bez wizyt ministra czy premiera misje organizowane przez samą branżę nie przyniosłyby takich efektów. To właśnie te wizyty otwierają drzwi i możliwości negocjacyjne. To również ogromny wysiłek KOWR, który promuje polską żywność na zagranicznych targach – podkreślił Jacek Zarzecki, wiceprzewodniczący zarządu Polskiej Platformy Zrównoważonej Wołowiny.
Polska Wołowina – marka oparta na smaku
W budowanie wspólnej marki „Polska Wołowina” zaangażowało się osiem największych zakładów mięsnych, które odpowiadają za ponad 60 proc. krajowych ubojów i ponad 70 proc. eksportu. Podstawą marki ma być jakość kulinarna, czyli przede wszystkim kruchość, soczystość, smak i powtarzalność produktu.
– Przez wiele lat zarzucano nam, że dużo eksportujemy, bo jesteśmy tani. Dzisiaj konkurujemy jakością, powtarzalnością i przejrzystością produkcji. Odbiorcy zagraniczni coraz częściej pytają, jak wyglądają nasze gospodarstwa i w jakich warunkach utrzymywane są zwierzęta. Możemy im to pokazać – mówił Jacek Zarzecki.
Branża pracuje także nad wprowadzeniem oznaczenia jakości kulinarnej wołowiny, które pomoże konsumentom wybierać mięso o określonych parametrach. Takie rozwiązania funkcjonują już m.in. w Australii, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Polska chce wprowadzić własne oznaczenie w ciągu najbliższych dwóch lat.
Jakość zaczyna się w gospodarstwie
Na jakość mięsa wpływają m.in. genetyka, sposób żywienia bydła i dobrostan zwierząt. Ważną rolę odgrywają systemy jakości takie jak QMP (Quality Meat Program), który funkcjonuje w Polsce od 2008 r. i określa wymagania dotyczące produkcji wołowiny. Ich spełnianie potwierdzają niezależne jednostki certyfikujące.
– Marka „Polska Wołowina” zaczyna się w gospodarstwie. To sposób żywienia, utrzymania zwierząt i cały proces produkcji wpływają na smak, kruchość i soczystość mięsa. System QMP pozwala potwierdzić jakość poprzez kontrolę i certyfikację. To nie jest tylko deklaracja na papierze – podkreślił Tomasz Rasiński, wiceprezes Polskiego Zrzeszenia Producentów Bydła Mięsnego.
Wspieramy hodowców, którzy inwestują w poprawę jakości stad. Od 14 października 2026 r. refundacja części kosztów zakupu czystorasowego buhaja mięsnego wzrosła z 5 tys. do 7 tys. zł. Wnioski można składać do końca listopada. Do ARiMR wpłynęło ich dotychczas 440.
W 2026 r. na płatności związane z produkcją do bydła i krów planujemy przeznaczyć około 290 mln euro, czyli 1,3 mld zł. Pracujemy również nad podniesieniem maksymalnego wieku opasów objętych płatnościami dobrostanowymi z 18 do 24 miesięcy oraz wprowadzeniem ekoschematu „Niskoemisyjna produkcja bydła”.
Wsparcie dla producentów i wspólnej promocji
Producenci żywności wytwarzanej w systemach jakości mogą korzystać ze wsparcia na promocję i rozwój współpracy. Do 7 grudnia trwa nabór w ramach interwencji 13.3, która umożliwia refundację do 70 proc. kosztów działań informacyjnych i promocyjnych, maksymalnie 1,75 mln zł.
Z kolei od 5 listopada do 10 grudnia potrwa nabór w ramach interwencji 13.4, wspierającej współpracę producentów uczestniczących w systemach jakości. Łączna pomoc może wynieść do 680 tys. zł.
Opracowanie Agro Profil na podstawie informacji MRiRW
Zboże z Ukrainy utknęło na granicy! Na zachodnich przejściach granicznych Ukrainy narastają poważne zatory logistyczne, przez które zboże z Ukrainy oraz inne towary rolnicze utknęły w gigantycznych kolejkach. Pod koniec października liczba zgromadzonych wagonów towarowych przekroczyła 20,7 tysiąca, a średni czas oczekiwania na przekazanie składów zagranicznym przewoźnikom wzrósł do blisko trzech tygodni.
Ogromne zatory na granicy i w głębi kraju
Według danych Ukrzaliznycji, na dzień 23 października 2026 roku na przejścia graniczne i w kierunku granic oczekiwało dokładnie 20 718 wagonów towarowych. Co istotne, bezpośrednio na samych stacjach granicznych znajdowało się zaledwie 837 wagonów – zdecydowana większość składów (ponad 19,8 tys.) utknęła w kolejkach na ukraińskiej sieci kolejowej, blokując ruch w głąb kraju. Sytuacja ta sprawia, że transportowane m.in. zboże z Ukrainy dociera do odbiorców z wielotygodniowym opóźnieniem.
Średni czas oczekiwania na odprawę i przekazanie wagonów sąsiadującym państwom wynosi obecnie 19 dni. Rekordowo trudna sytuacja panuje na przejściu w Batiewie na granicy z Węgrami, gdzie czas oczekiwania sięga aż 32 dni.
Największą liczbę wagonów odnotowano na kluczowych szlakach prowadzących do Polski oraz na Słowację i Węgry:
Izow (Polska): 5820 wagonów,
Czop (Słowacja): 3330 wagonów,
Mostyska-2 (Polska): 2589 wagonów,
Batiewo (Węgry): 2484 wagony,
Użhorod (Słowacja): 2436 wagonów,
Jagodin (Polska): 1039 wagonów,
Vadul-Siret (Rumunia): 1098 wagonów. Znaczący wolumen towarów kumuluje się również na przejściach z Mołdawią.
Gdzie leżą źródła problemów?
Jak wskazuje Iryna Kosse, starsza badaczka w Instytucie Badań Ekonomicznych i Doradztwa Politycznego, główny kryzys logistyczny rodzi się jeszcze przed dotarciem transportów do stacji granicznych.
Sytuację paraliżują regularne alarmy lotnicze oraz ataki na infrastrukturę krytyczną, w tym podstacje trakcyjne i lokomotywy. Przykładowo, na kierunku słowackim infrastruktura graniczna jest przygotowana na przyjęcie większej liczby składów, jednak ładunki fizycznie nie docierają na czas z powodu braków w taborze (lokomotywach) i obsadzie maszynistów w obwodzie zakarpackim.
Dodatkowymi barierami są:
Przerwy w pracy przejść – alarmy przeciwlotnicze okresowo zawieszają kontrole celne i graniczne, a na trasie węgierskiej odprawy potrafią wydłużyć czas przejazdu o kilka godzin.
Zatory z pustymi wagonami – nadmiar pustego taboru blokuje tory na terminalach, drastycznie obniżając ich przepustowość.
Problemy zagraniczne – m.in. tymczasowe wstrzymanie przyjmowania pociągów przez jeden z terminali w rumuńskim porcie Konstanca oraz trwające remonty rumuńskiej sieci kolejowej, które wydłużyły czas transportu do 12–13 dni.
Ryzyko dla ukraińskiego eksportu rolnego
Wydłużający się czas oczekiwania na granicach drastycznie ogranicza rotację taboru. Mniejsza liczba dostępnych wagonów spowalnia kolejne dostawy, co bezpośrednio uderza w łańcuchy dostaw ukraińskiego rolnictwa. Dla sektora rolnego, w którym kluczowe znaczenie ma zboże z Ukrainy kierowane na rynki zewnętrzne przez zachodnie korytarze solidarnościowe, opóźnienia te generują wymierne straty finansowe i ryzyko utraty płynności kontraktowej.
Opracowania Agro Profil na podstawie: Centrum GMK, Ukrzaliznycja
Niektóre strony zaczęły straszyć zimą. W prognozach do 8 listopada nie widać nastania mrozów a to oznacza, że z dnia na dzień temperatura nie spadnie o 10 czy 15 stopni także 9 czy 10 listopada. Zatem incydent zimowy w dniach 8-11 listopada jest mało prawdopodobny a już z całą pewnością możemy wykluczyć dwucyfrowy mróz nocami.
Przechodząc do prognozy pogody na najbliższą dobę to będzie trochę zmian. Jest szansa, że w kilku miejscach Polski pojawi się nawet burza z krupą śnieżną.
Pogoda 30/31 października
Noc zapowiada się ze sporą ilością chmur i wiatrem skręcającym z zachodniego na północy. Deszcz padać ma w Bieszczadach, Tatrach i Sudetach. Powyżej 1000 metrów padał będzie śnieg. Na południu kraju w nocy w wielu miejscach popada mżawka z opadem do 0,1 – 1 mm. Nad ranem szansa na przelotny deszcz do 0,5-1 mm pojawi się od Podlasia po Warmię, Mazury i Pomorze Gdańskie.
Na termometrach od 2-4 stopni w miejscowościach podgórskich do 5-7 stopni nad resztą kraju.
31 października
Ostatni dzień miesiąca i zarazem ostatni dzień roku hydrologicznego przyniesie pogodę zmienną. Sucho powinno być na zachodzie, północnym zachodzie kraju. Mniej więcej od Poznania na zachód i północ padać nie powinno nigdzie.
Nad resztą kraju ryzyko przelotnego deszczu wyniesie niemal 95% co oznacza, że cokolwiek popada praktycznie wszędzie. Lokalnie od okolic Ostrowa Wielkopolskiego po Łódź, Piotrków Trybunalski, Końskie, Kielce, Kozienice, Sandomierz pojawią się nawet burze z krupą śnieżną. Chmury te będą niewielkich rozmiarów obejmując zazwyczaj 1-4 wsie maksymalnie na raz.
Wiatr z północy będzie sprzyjał wzrostowi sum opadów wraz z wysokością nad poziomem morza. I takim sposobem w miejscowościach podgórskich Sudetów, Tatr czy Bieszczad miejscami spadnie do 10-15 mm deszczu. Na południu kraju aż po okolice Wrocławia na Dolnym Śląsku; Kalisza w Wielkopolsce; Łodzi w Łódzkiem; Radomia i Kozienic na Mazowszu spadnie od 0,1/0,5 mm w miejscach, gdzie deszcz pójdzie bokiem do 5-6 mm, gdzie przytrafi się burza z krupą śnieżną. Od Podlasia po Kujawy i Żuławy suma opadów wyniesie od 0 do maksymalnie 3 mm.
W górach sypał będzie śnieg. Po przejściu każdorazowo opadu deszczu temperatura spadnie do 4/6 stopni a po opadzie krupy śnieżnej nawet do 3 stopni Celsjusza.
Wiatr powieje umiarkowanie w porywach do 35 km/h z północy. Na wybrzeżu pojawi się intensywniejszy przypływ.
Ceny paliw w kraju: Piątek (30 października 2026 r.) przynosi dalsze, wyczekiwane korekty w dół na krajowym rynku paliw. Zgodnie z najnowszym obwieszczeniem Ministra Energii, maksymalne ceny detaliczne benzyny Pb95 spadły do 6,51 zł/l, benzyna Pb98 potaniała do 7,36 zł/l, a olej napędowy zanotował kolejny symboliczny krok w dół, osiągając poziom 8,19 zł/l.
Sytuację na rynkach międzynarodowych determinują czwartkowe zamknięcia giełdowe: notowania ropy Brent ustabilizowały się na poziomie 115,64 USD/bbl (+0,28%), WTI zamknęła się na poziomie 102,86 USD/bbl (+0,08%), a kurs dolara wyraźnie osłabł do 3,9257 zł (-0,51%). Dodatkowo notowania najbardziej płynnej serii kontraktu na Diesel ARA zanotowały korektę do 1 445 USD/tona (-1,95%).
Warto pamiętać, że zmiany w cennikach hurtowych PKN Orlen błyskawicznie przekładają się na koszt dostaw hurtowych dla rolników oraz transportowców, podczas gdy na ogólnodostępnych stacjach benzynowych i w obwieszczeniach ministerstwa te ruchy widoczne są z pewnym opóźnieniem. Jak te mechanizmy i najnowsze dane przełożą się na nadchodzący długi weekend oraz początek nowego tygodnia? Sprawdzamy szczegóły.
Oficjalne ceny paliw – maksymalne – na stacjach (Stan na piątek, 30.10)
Cena benzyny (Pb95):6,51 zł/l(spadek o 0,02 zł)
Cena benzyny (Pb98):7,36 zł/l(spadek o 0,01 zł)
Cena diesla (ON):8,19 zł/l(spadek o 0,01 zł)
Prognoza cen paliw – maksymalnych – na weekend i poniedziałek
Stosując nasz sprawdzony model analityczny oparty na piątkowych cenach hurtowych PKN Orlen (hurt Ekodiesel spadł do 7 247 PLN/m³, a Pb95 do 5 703 PLN/m³) i doliczając standardową marżę oraz 8% VAT prognozujemy ceny maksymalne od soboty do poniedziałku:
Cena diesla (ON):8,15 zł/l(- 4 gr/l, odzwierciedlenie spadku hurtu diesla do 7 247 PLN/m³)
Cena benzyny (Pb95):6,48 zł/l(-3 gr/l, dokładne odzwierciedlenie spadku hurtu benzyny do 5 703 PLN/m³)
Rynkowe tło: Giełdy, hurt i geopolityka (czwartek/piątek)
Hurt a stacje i sektor Agro: Cenniki hurtowe PKN Orlen stanowią natychmiastowy punkt odniesienia dla rolników oraz firm transportowych zaopatrujących się w paliwo masowo – wszelkie korekty w rafineriach (w tym piątkowy spadek hurtu ON do 7 247 PLN/m³ oraz Pb95 do 5 703 PLN/m³) odczuwają oni bez zwłoki. Z kolei na stacjach paliw te zmiany materializują się ze zwykle 1-dniowym opóźnieniem w cenniku ogłaszanym przez Ministra Energii.
Notowania surowców i walut: Czwartkowa sesja przyniosła lekkie uspokojenie i odbicie na ropie Brent (115,64 USD/bbl) oraz WTI (102,86 USD/bbl), przy jednoczesnym, silnym umocnieniu polskiej waluty – kurs USD/PLN spadł do 3,9257 zł. Ceny gotowego diesla w hurcie europejskim (ARA) skorygowały do 1 445 USD/tona, co bezpośrednio wspiera stabilizację w kraju.
Geopolityka (USA/Izrael – Iran): Napięcia wokół Bliskiego Wschodu oraz kluczowych szlaków tranzytowych w Cieśninie Ormuz (gdzie delikatna gra nerwów między dyplomacją a gotowością wojskową USA i Iranu wciąż wyznacza wysoką premię za ryzyko) trzymają rynki energetyczne w stanie podwyższonej czujności.
Podsumowanie: Czwartkowe obwieszczenie przynosi kierowcom symboliczną ulgę – cena diesla spada do 8,19 zł/l, a Pb95 do 6,51 zł/l. Piątkowe cięcia cen w hurcie Orlenu zwiastują jednak nieco większe obniżki na stacjach w sobotę (do ok. 8,15 zł/l dla diesla oraz 6,48 zł/l dla benzyny Pb95). Rolnicy i transportowcy kilkugroszową obniżkę odczują już dzisiaj przy dostawach hurtowych (bieżący hurt Orlenu – rabat). Przypominamy zarazem, że bez osłonowego pakietu CPN (obniżona stawka VAT do 8% oraz preferencyjna akcyza) rynkowa cena diesla na stacjach w Polsce sięgałaby powyżej 9,60 zł za litr.
Analiza Agro Profil na podstawie cen PKN Orlen i giełd towarowych
Krajowa Grupa Spożywcza (KGS) oraz Grupa Enea podpisały ramowy plan współpracy (tzw. term-sheet) otwierający drogę do budowy portfela biometanowni. Projekt zakłada zagospodarowanie produktów ubocznych z przetwórstwa rolno-spożywczego oraz potencjalne wykorzystanie ziarna we współpracy z rolnikami. To jedna z największych tego typu inicjatyw łączących sektor energetyczny z polskim rolnictwem.
Oficjalne podpisanie dokumentu miało miejsce w siedzibie Ministerstwa Aktywów Państwowych z udziałem m.in. ministra aktywów państwowych Wojciecha Balczuna, ministra energii Miłosza Motyki oraz zarządów obu spółek. Choć komunikat ma silny wymiar strategiczny i rządowy, dla branży rolnej kluczowe są konkretne liczby, lokalizacje oraz modele biznesowe, które mają zacząć działać w najbliższych latach.
Sześć lokalizacji, siedem cukrowni i potężna moc
Współpraca Enei i KGS ma na celu przygotowanie i ocenę modelu rozwoju portfela biometanowni o łącznej mocy zainstalowanej ok. 60 MW. W pierwszym etapie strony przeprowadzą studia wykonalności dla sześciu lokalizacji przy siedmiu cukrowniach należących do Krajowej Grupy Spożywczej.
Skala przedsięwzięcia robi wrażenie:
Docelowa produkcja: Szacunki wskazują na możliwość uzyskania łącznie do 1,2 TWh biometanu rocznie.
Parametry pojedynczej instalacji: Według wstępnych założeń, każda z sześciu planowanych biometanowni mogłaby produkować ok. 18,2 mln m³ biometanu rocznie, co generuje około 200 GWh odnawialnego paliwa gazowego na obiekt.
Charakter hybrydowy: Instalacje mają nie tylko produkować zielone paliwo gazowe (stanowiące alternatywę dla gazu ziemnego i ograniczające ślad węglowy), ale także wytwarzać energię elektryczną i ciepło na potrzeby własne zakładów przetwórczych.
Skąd surowce? Rola plantatorów i produktów ubocznych
Dla rolników i plantatorów współpracujących z KGS kluczowe jest pytanie o substraty. Zgodnie z założeniami projektu, przyszłe biometanownie mają w pełni wykorzystywać lokalny potencjał organiczny.
Wśród planowanych substratów wymieniane są m.in.:
wysłodki buraczane,
wycierka ziemniaczana,
obornik,
a także perspektywa energetycznego wykorzystania ziarna w oparciu o zaplecze surowcowe i stałą współpracę z rolnikami.
Jak podkreśla prezes Krajowej Grupy Spożywczej S.A., Leszek Świętochowski, dla KGS projekt ten to szansa na racjonalne gospodarowanie zasobami oraz realną dywersyfikację działalności. Ma to szczególne znaczenie w obliczu zmiennej koniunktury na europejskim i krajowym rynku cukru. Z kolei zagospodarowanie odpadów produkcyjnych i ubocznych pozwala na obniżenie kosztów oraz wpisanie się w unijne cele dekarbonizacyjne.
Biznesowa synergia czy realne korzyści dla wsi?
Z perspektywy Enei, zaangażowanie w projekt to krok w stronę pozyskania stabilnych, sterowalnych i odnawialnych źródeł energii (OZE) w swoim portfelu wytwórczym. Biometan – w przeciwieństwie do fotowoltaiki czy wiatraków – pozwala na elastyczne magazynowanie i zatłaczanie do sieci gazowej dokładnie wtedy, kiedy wymaga tego rynek.
Wiceminister aktywów państwowych Grzegorz Wrona zwrócił uwagę, że projekt stanowi modelowy przykład local content w praktyce, łącząc cele biznesowe państwowych gigantów z impulsami rozwojowymi dla polskiej gospodarki i sektora rolnego.
Ostateczna skala inwestycji oraz harmonogram ich realizacji będą zależeć od szczegółowych wyników analiz technicznych, ekonomicznych, środowiskowych oraz regulacyjnych. Każda z lokalizacji przejdzie indywidualną ocenę rentowności. Jeśli jednak zapowiedzi przełożą się na plac budowy, polski rynek biometanu zyska stabilne filary oparte bezpośrednio na krajowym rolnictwie.
Źródło: Opracowanie Agro Profil na podstawie materiałów prasowych Krajowej Grupy Spożywczej
Ceny zbóż na globalnych rynkach rolnych odnotowały podczas czwartkowej sesji (29 października 2026 r.) uspokojenie i konsolidację w pobliżu wielomiesięcznych dołków. Zupełnie odrębną dynamikę prezentują wygasające serie kontraktów w Europie: listopadowy kontrakt na kukurydzę w Paryżu, który kończy obrót na początku listopada, oraz wygasający z końcem miesiąca listopadowy rzepak, których wyceny są mocno oderwane od realiów rynkowych i mają charakter czysto techniczny. Analiza wykresów kontynuacyjnych na giełdzie Matif potwierdza, że najbardziej płynne serie kukurydzy i pszenicy stabilizują się w pobliżu dwumiesięcznych minimów. Jednocześnie rzepak (najbardziej płynna seria – luty 27) od początku września oscyluje wokół poziomu 550 euro/t).
Na szerokim rynku sytuacja makroekonomiczna pozostaje pod wpływem decyzji banków centralnych. Po posiedzeniu amerykańskiego banku centralnego (utrzymanie stóp procentowych) i osłabieniu dolara, główna para walutowa wzrosła do 1,11800. Na rynku krajowym polski złoty zyskał – kurs dolara spadł o 0,51% do 3,9257 zł, a euro obniżyło się o 0,27% do 4,3892 zł.
Pszenica: Unijny kontrakt na pszenicę miękką z dostawą w grudniu zakończył czwartkową sesję bez zmian na poziomie 227,00 euro/t (przy sesyjnym minimum na poziomie 223,50 euro/t). Ceny pszenicy konsolidują się po wcześniejszych spadkach, które były wywołane perspektywą łagodzenia napięć na Morzu Czarnym i jeszcze silniejszą przeceną kontraktu w Chicago.
Kukurydza: Wygasająca listopadowa seria zakończyła obrót silnym wzrostem o 7,20% (+20,75 euro/t), osiągając na rozliczeniu 308,75 euro/t. Wynik ten odzwierciedla napiętą sytuację podażową tuż przed wygaśnięciem kontraktu. Z kolei reprezentatywna, płynna seria marcowa ustabilizowała się na poziomie 259,25 euro/t (-0,10%), a unijne ceny kukurydzy na dalszych terminach pozostają pod presją taniejącego importu (kilkumiesięczny dołek w Chicago i nieco słabszy w czwartek dolar).
Rzepak: Listopadowa seria rzepaku, kończąca handel z końcem października, zamknęła się na poziomie 528,75 euro/t (+0,09%). Kluczowa, płynna seria z dostawą w lutym zamknęła się na poziomie 553,50 euro/t (+0,09%), co potwierdza długoterminową stabilizację notowań w pobliżu 550 euro/t widoczną na wykresie kontynuacyjnym, na co bacznie patrzą przetwórcy monitorujący bieżące ceny rzepaku.
Cena pszenicy w Chicago: Grudniowy kontrakt na pszenicę ozimą zdołał odbić o 0,79%, powracając powyżej psychologicznej granicy 6 dolarów do poziomu 603,75 c/bsh (maksimum sesyjne sięgnęło 610 c/bsh). Impulsem do odkupywania pozycji był bardzo dobry raport eksportowy amerykańskiego resortu rolnictwa (USDA), który wykazał sprzedaż na poziomie 846,7 tys. ton.
Cena kukurydzy w Chicago: Grudniowy kontrakt na kukurydzę odnotował symboliczną korektę o 0,11% do poziomu 451,25 c/bsh.
Soja i produkty sojowe: Listopadowa soja spadła o 0,39% do 1219,75 c/bsh. Mocniej taniała śruta sojowa – o 1,91% do 329,30 USD/t.
Warto zauważyć, że ceny zbóż, w tym ceny pszenicy i ceny kukurydzy, są w Chicago najniższe od początku lipca a soi od końca sierpnia tego roku.
Tabela notowań i cen rozliczeniowych: Zamknięcie sesji z 29 października 2026 r.
Kontrakt / Instrument
Symbol
Cena rozliczeniowa / zamknięcia
Zmiana sesyjna (%)
Zmiana kwotowa
Giełda / Rynek
Kukurydza (wygasający 11/26)
XBX26
308,75 EUR/t
+7,20%
+20,75 EUR/t
MATIF
Kukurydza (03/27)
XBH27
259,25 EUR/t
-0,10%
-0,25 EUR/t
MATIF
Rzepak (wygasający 11/26)
XRX26
528,75 EUR/t
+0,09%
+0,50 EUR/t
MATIF
Rzepak (02/27)
XRG27
553,50 EUR/t
+0,09%
+0,50 EUR/t
MATIF
Pszenica miękka (12/26)
MLZ26
227,00 EUR/t
bez zmian
0,00 EUR/t
MATIF
Canola (11/26)
RSX26
771,70 CAD/t
-0,27%
-2,10 CAD/t
WINNIPEG
Kukurydza (12/26)
ZCZ26
451,25 c/bsh
-0,11%
-0,50 c/bsh
CHICAGO
Pszenica SRW (12/26)
ZWZ26
603,75 c/bsh
+0,79%
+4,75 c/bsh
CHICAGO
Soja (11/26)
ZSX26
1219,75 c/bsh
-0,39%
-4,75 c/bsh
CHICAGO
Śruta sojowa (12/26)
ZMZ26
329,30 USD/t
-1,91%
-6,40 USD/t
CHICAGO
Olej sojowy (12/26)
ZLZ26
65,64 c/lb
+0,12%
+0,08 c/lb
CHICAGO
Kurs EUR/USD
^EURUSD
1,11800
+0,24%
+0,00264
FOREX
Kurs USD/PLN
^USDPLN
3,9257
-0,51%
-0,0200
FOREX
Kurs EUR/PLN
^EURPLN
4,3892
-0,27%
Analiza Agro Profil na podstawie notowań giełd towarowych
Ta strona korzysta z plików cookies. Służą do tego, by strona działała prawidłowo a także do analizowania ruchu na stronie, a także, by wyświetlać Ci lepiej dopasowane treści i reklamy. Stosujemy również cookies podmiotów trzecich. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności i cookies.
Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić wrażenia podczas poruszania się po witrynie. Niektóre z nich są przechowywane w przeglądarce, bo są niezbędne do działania podstawowych funkcji witryny. Używamy również plików cookie podmiotów trzecich, które pomagają nam analizować i rozumieć, w jaki sposób korzystasz z tej witryny. Te pliki cookie oraz pliki stosowane w celach reklamowych będą przechowywane w Twojej przeglądarce tylko za Twoją zgodą. Masz również możliwość rezygnacji z tych plików cookie. Jednak rezygnacja z niektórych z tych plików cookie może wpłynąć na wygodę przeglądania.
Niezbędne pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania strony. Te pliki cookie zapewniają działanie podstawowych funkcji i zabezpieczeń witryny. Anonimowo.
Cookie
Duration
Description
cookielawinfo-checkbox-analytics
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Analityczne”.
cookielawinfo-checkbox-functional
11 months
To ciasteczko jest stosowane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent, aby udokumentować zgodę użytkownika na ciasteczka z kategorii "Funkcjonalne".
cookielawinfo-checkbox-necessary
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Niezbędne”.
cookielawinfo-checkbox-others
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Inne”.
cookielawinfo-checkbox-performance
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Wydajnościowe”.
viewed_cookie_policy
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent i służy do przechowywania informacji, czy użytkownik wyraził zgodę na korzystanie z plików cookie. Nie przechowuje żadnych danych osobowych.
Funkcjonalne pliki cookie wspierają niektóre funkcje tj. udostępnianie zawartości strony w mediach społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcjonalności podmiotów trzecich.
Analityczne pliki cookie są stosowane, by zrozumieć, w jaki sposób odwiedzjący wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki pomagają zbierać informacje o wskaźnikach dot. liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.
Reklamowe pliki cookie są stosowane, by wyświetlać użytkownikom odpowiednie reklamy i kampanie marketingowe. Te pliki śledzą użytkowników na stronach i zbierają informacje w celu dostarczania dostosowanych reklam.
