Wyż powoli opuszcza Polskę i kieruje się nad Białoruś. U nas zmieni to kierunek wiatru. Z bezwietrznej pogody dziś jutro jeszcze tylko na Podlasiu będzie cicha pogoda.
Najbliższej nocy pogodnie, chociaż na zachodzie, północy aż po rejon południowych Kujaw czy zachodniego Mazowsza sporo chmur wysokich. Na termometrach od -2 do 0 stopni na wschodzie, południu i w centrum kraju do 0/+2 na zachodzie i północy. Najcieplej w rejonie Złotoryi- tam z powodu halnego nawet 9 stopni na plusie z rana.
Pogoda w ciągu dnia ulegnie zmianie. Od Pomorza po centrum i południe kraju niebo znów stanie się bezchmurne a chmury wysokie przesuwać się mają na zachód. Wiatr na Podlasiu słaby. Nad resztą kraju powieje umiarkowanie z południowego wschodu. W górach halny.
Na termometrach od 11 stopni w Sejnach do +19 w Złotoryi
Kolejne dni przyniosą znacznie silniejsze wiatry halne- lokalnie na Podkarpaciu, Dolnym Śląsku czy w Małopolsce na terenach zamieszkałych powieje do 75 km/h. Silniej powieje też na nizinach w oddziaływaniu halnego- często wieje od Łodzi po Sieradz, Wieluń, Opole
Ursus C-330M to rozwinięcie znanej trzydziestki, które wprowadzało modernizacje w stosunku do wcześniejszego modelu. Konstrukcja pozostała prosta i trwała, ale poprawiono między innymi przełożenia skrzyni biegów oraz niektóre elementy układu napędowego.
Ciągnik wyposażono w dwucylindrowy silnik wysokoprężny o pojemności około 1,96 dm³. Jednostka rozwija moc około 30 KM przy 2200 obr./min. Moment obrotowy jak na tę klasę mocy jest wystarczający do pracy w małym i średnim gospodarstwie, jednak to masa i przyczepność w największym stopniu decydują o możliwościach transportowych.
Masa własna ciągnika wynosi około 1960 kg. W zależności od wersji, kabiny oraz dodatkowych obciążników wartość ta może być nieco większa. Układ napędowy 4×2 oznacza, że napęd przenoszony jest wyłącznie na tylną oś.
Ile ton może ciągnąć Ursus C-330M z przyczepą hamowaną?
Odpowiedź na to pytanie zależy od konfiguracji zestawu. W przypadku przyczepy wyposażonej w sprawny układ hamulcowy ciągnik tej klasy może współpracować z przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej sięgającej około 6000 kg.
Oznacza to, że w sprzyjających warunkach Ursus C-330M jest w stanie pociągnąć zestaw ważący około 6 ton. Warto jednak pamiętać, że mówimy o masie całkowitej przyczepy wraz z ładunkiem. Sama masa przewożonego towaru będzie więc mniejsza, ponieważ trzeba uwzględnić ciężar konstrukcji przyczepy.
Możliwość ta wynika nie tylko z mocy silnika, ale również z wytrzymałości zaczepu transportowego oraz konstrukcji ramy i tylnego mostu.
Przyczepa bez hamulca – bezpieczny zakres
W przypadku przyczepy nieposiadającej własnego układu hamulcowego dopuszczalne obciążenie jest znacznie niższe. Najczęściej przyjmuje się wartość około 1500 kg jako bezpieczny limit.
Ciągnik o masie niespełna dwóch ton nie jest w stanie skutecznie zatrzymać znacznie cięższego, niehamowanego ładunku. Szczególnie niebezpieczne staje się to podczas jazdy z górki lub na mokrej nawierzchni.
Dlatego w praktyce rolniczej większe ilości zboża, ziemniaków czy nawozów transportowane są wyłącznie przy użyciu przyczep z hamulcami pneumatycznymi lub hydraulicznymi.
Rzeczywista siła uciągu w polu
Parametry katalogowe to jedno, natomiast warunki pracy potrafią znacząco zmienić sytuację. Ursus C-330M dysponuje sześciobiegową skrzynią biegów do jazdy w przód oraz dwoma biegami wstecznymi. Odpowiedni dobór przełożenia ma ogromne znaczenie przy ruszaniu z ciężkim ładunkiem.
Na suchej, utwardzonej drodze ciągnik może pracować blisko maksymalnych wartości transportowych. Jednak na grząskim polu, piasku lub mokrej łące możliwości trakcyjne maleją. Koła zaczynają się ślizgać, a dwucylindrowy silnik, mimo dobrej elastyczności, może mieć trudności z utrzymaniem prędkości przy dużym obciążeniu.
W takich warunkach realna masa ciągnięta często spada do poziomu 3 do 4 ton, aby zachować bezpieczeństwo i nie przeciążać sprzęgła.
Znaczenie masy i rozkładu obciążenia
Kluczową rolę odgrywa stosunek masy przyczepy do masy ciągnika. Ursus C-330M waży około 1960 kg, dlatego ciągnięcie 6 ton oznacza, że zestaw przyczepy jest ponad trzykrotnie cięższy od samej maszyny.
Niewłaściwe rozmieszczenie ładunku może spowodować odciążenie przedniej osi. W skrajnych przypadkach podczas ruszania pod górę przód ciągnika może się unosić. Aby temu zapobiec, wielu użytkowników montuje przednie obciążniki.
Opony o odpowiednim bieżniku i właściwym ciśnieniu również wpływają na skuteczność przenoszenia momentu obrotowego na podłoże. Zużyte ogumienie może znacząco ograniczyć realne możliwości transportowe.
Transport w małym gospodarstwie
W praktyce Ursus C-330M najczęściej współpracuje z przyczepami o ładowności 3 do 5 ton. Jest to zakres, w którym ciągnik pracuje stabilnie i bez nadmiernego obciążania podzespołów.
Przy regularnym wykorzystywaniu maksymalnych dopuszczalnych wartości szybciej zużywa się sprzęgło, skrzynia biegów oraz tylna oś. Dwucylindrowy silnik jest trwały, ale wymaga rozsądnej eksploatacji.
Możliwości tej konstrukcji są imponujące jak na około 30 koni mechanicznych. Przy odpowiednim doborze przyczepy, sprawnych hamulcach oraz rozsądnym stylu jazdy Ursus C-330M bez problemu radzi sobie z transportem kilku ton ładunku, pozostając solidnym wsparciem codziennej pracy w gospodarstwie.
Ilość mleka, jaką daje krowa, zależy od wielu czynników. Liczy się rasa, sposób żywienia, warunki utrzymania, długość laktacji oraz zdrowie zwierzęcia. Dla rolników i osób planujących własne gospodarstwo wiedza o wydajności mlecznej jest podstawą opłacalnej produkcji. W tym artykule znajdziesz konkretne liczby i praktyczne informacje, które pomogą zrozumieć różnice między rasami.
Ile mleka daje krowa w ciągu dnia i roku?
Średnia wydajność mleczna krowy w Polsce wynosi około 7 000 do 9 000 litrów rocznie. Najlepsze stada przekraczają 10 000 litrów w laktacji trwającej około 305 dni. W przeliczeniu na dzień oznacza to od 20 do 40 litrów mleka.
Wysokowydajne osobniki potrafią dawać nawet 50 litrów dziennie, jednak wymaga to precyzyjnego żywienia i stałej kontroli zdrowia. W małych gospodarstwach, gdzie żywienie opiera się głównie na paszach objętościowych, wynik bywa niższy i wynosi 15 do 25 litrów na dobę.
Warto pamiętać, że pierwsza laktacja jest zazwyczaj słabsza niż kolejne. Najwyższą produkcję krowy osiągają między trzecią a piątą laktacją.
Rasa zwierzęcia, a ilość mleka
Genetyka ma ogromne znaczenie. Niektóre rasy zostały wyhodowane typowo w kierunku produkcji mleka, inne łączą użytkowość mleczną i mięsną.
Holstein Friesian
To najbardziej rozpowszechniona rasa mleczna na świecie. Krowy tej rasy osiągają roczną wydajność od 9 000 do nawet 12 000 litrów mleka. Rekordowe sztuki przekraczają 14 000 litrów.
Mleko ma umiarkowaną zawartość tłuszczu, zwykle około 3,8 procent. Rasa wymaga intensywnego żywienia i bardzo dobrych warunków utrzymania. Sprawdza się w dużych gospodarstwach nastawionych na wysoką produkcję.
Jersey
Krowy rasy Jersey są mniejsze, ale produkują mleko o bardzo wysokiej zawartości tłuszczu, często powyżej 5 procent. Roczna wydajność wynosi przeciętnie 6 000 do 8 000 litrów.
Mimo niższej ilości mleka w porównaniu z rasą holsztyńsko fryzyjską, wysoka jakość surowca sprawia, że rasa ta jest ceniona w produkcji serów i masła. Dodatkową zaletą jest mniejsze zapotrzebowanie na paszę.
Polska Czerwona
To jedna z rodzimych ras, dobrze przystosowana do trudniejszych warunków środowiskowych. Roczna wydajność wynosi około 4 000 do 6 000 litrów mleka.
Mleko cechuje się dobrym składem i stabilnymi parametrami. Rasa jest odporna i długowieczna, dlatego bywa wybierana w gospodarstwach ekologicznych.
Simental
Rasa simentalska łączy użytkowość mleczną i mięsną. Wydajność roczna wynosi zazwyczaj 6 000 do 8 500 litrów mleka. Zawartość tłuszczu i białka jest korzystna, co wpływa na opłacalność produkcji.
Simentale są spokojne, dobrze wykorzystują pasze objętościowe i sprawdzają się w gospodarstwach o średniej intensywności.
Co wpływa na wydajność mleczną oprócz rasy?
Choć genetyka wyznacza potencjał, rzeczywista ilość mleka zależy od warunków utrzymania.
Żywienie
Podstawą jest zbilansowana dawka pokarmowa. Krowa produkująca 30 litrów mleka dziennie potrzebuje dużej ilości energii, białka oraz mikroelementów. Niedobory szybko odbijają się na spadku produkcji.
Komfort i dobrostan
Odpowiednia ilość miejsca, czysta ściółka, dostęp do wody oraz wentylacja obory mają bezpośredni wpływ na zdrowie wymienia. Stres cieplny może obniżyć wydajność nawet o kilkanaście procent.
Długość laktacji
Standardowa laktacja trwa około 305 dni. Najwięcej mleka krowa daje w pierwszych tygodniach po wycieleniu, następnie produkcja stopniowo spada. Odpowiednie zarządzanie okresem zasuszenia pozwala utrzymać wysoką wydajność w kolejnym cyklu.
Zdrowie stada
Choroby wymienia, takie jak mastitis, znacząco ograniczają produkcję. Regularne badania i higiena doju są kluczowe w nowoczesnych gospodarstwach.
Ile mleka daje krowa w małym gospodarstwie, a ile w dużej fermie?
W małych gospodarstwach tradycyjnych średnia produkcja często wynosi 4 000 do 6 000 litrów rocznie. Wynika to z mniej intensywnego żywienia oraz wyboru ras bardziej odpornych niż maksymalnie wydajnych.
W dużych fermach, gdzie stosuje się precyzyjne systemy żywieniowe i monitoring zdrowia, przeciętna wydajność przekracza 9 000 litrów rocznie na krowę. W najlepszych stadach osiąga się ponad 11 000 litrów.
Różnica nie wynika wyłącznie z genetyki, lecz także z organizacji pracy i technologii.
Jak wybrać rasę pod kątem produkcji mleka?
Przed podjęciem decyzji warto określić cel gospodarstwa. Jeśli liczy się maksymalna ilość surowca, najlepszym wyborem będzie rasa wysokomleczna, taka jak holsztyńsko fryzyjska. Jeśli priorytetem jest jakość mleka i produkcja serów, lepiej sprawdzi się Jersey. W gospodarstwach ekologicznych i na terenach górskich dobrze radzi sobie Polska Czerwona. Rasa simentalska stanowi kompromis między ilością mleka a produkcją mięsa.
Wybór powinien uwzględniać warunki klimatyczne, dostęp do pasz oraz możliwości inwestycyjne. Dopiero połączenie odpowiedniej rasy z właściwym zarządzaniem pozwala w pełni wykorzystać potencjał produkcyjny krowy i osiągnąć stabilne wyniki przez wiele lat.
Krajowe ceny pszenicy, pozostałych zbóż i rzepaku w piątek 06.03.2026 roku. Mimo dramatycznych doniesień z Bliskiego Wschodu i wybuchu konfliktu z Iranem, rynek zbóż wykazuje niezwykłą odporność na gwałtowne skoki cen. Kluczowym czynnikiem stabilizującym są rekordowe zapasy światowe, które skutecznie neutralizują wpływ drożejącego dolara na krajowe cenniki. Chociaż od ubiegłej soboty znajdujemy się w nowej rzeczywistości geopolitycznej, rynek ziarna pozostaje pod silnym wpływem dużej podaży międzynarodowej.
Ceny pszenicy: Globalna nadpodaż silniejsza niż wojenny impuls
To właśnie ceny pszenicy są obecnie papierkiem lakmusowym nastrojów na giełdach. Choć kursy walut mocno poszybowały w górę (1 USD=3,69 PLN, 1 EUR=4,27 PLN), notowania ziarna w portach i magazynach krajowych wzrosły jedynie symbolicznie. Od 27 lutego cena pszenicy konsumpcyjnej podniosła się zaledwie o 15 zł/t. Tak słaba reakcja na drożejącego dolara wynika z faktu, że na rynku międzynarodowym wciąż utrzymuje się ogromna konkurencja i potężne zapasy u kluczowych eksporterów, co skutecznie hamuje potencjalne wzrosty.
Aktualnie za pszenicę konsumpcyjną (12,5% białka) w portach można uzyskać 820–835 zł/t netto, podczas gdy w magazynach krajowych stawki oscylują w granicach 750–800 zł/t. Co ciekawe, rynek z większym optymizmem patrzy na nowe zbiory – kontrakty na sierpień i wrzesień 2026 r. wyceniane są w portach na poziomie 850–865 zł/t netto.
Rzepak liderem wzrostów
W przeciwieństwie do zbóż, rzepak gwałtownie zareagował na niestabilną sytuację polityczną. Jako surowiec powiązany z rynkiem energii, podrożał od 27 lutego średnio o 100 zł/t. W zakładach tłuszczowych oferuje się dziś za niego od 2200 do 2260 zł/t netto, w zależności od terminu dostawy (najwyższe ceny na maj 2026). Kontrakty na nowe zbiory rzepaku (lipiec-sierpień) wyceniane są obecnie na poziomie 2050–2100 zł/t.
Pozostałe zboża i kukurydza
Ceny pozostałych gatunków pozostają stabilne. Kukurydza podrożała zaledwie o 10 zł/t, osiągając w portach poziom 800 zł/t, a w kraju 730–780 zł/t. Jęczmień (g.62) wyceniany jest na 730–750 zł/t w portach, natomiast żyto paszowe oscyluje w granicach 640–665 zł/t.
Podsumowując, mimo trwającej wojny i niepokojów na rynku walutowym, to ogromna podaż zbóż na świecie decyduje o tym, że ceny ziarna utrzymują się na stałym, niskim poziomie. Rolnicy planujący sprzedaż muszą brać pod uwagę, że globalna konkurencja wciąż dominuje nad lokalnymi impulsami geopolitycznymi.
Opracowano na podstawie danych rynkowych PHU START
Grupa Azoty – polski producent nawozów informuje o powrocie do bieżącej sprzedaży i stabilizacji dostaw dla rolników. W ciągu najbliższych kilkudziesięciu godzin ponownie rozpocznie przyjmowanie zamówień na nawozy azotowe, kontynuując współpracę na standardowych warunkach rynkowych.
Marcin Celejewski Prezes Zarządu Grupy Azoty S.A.
Grupa Azoty – oficjalny komunikat
– W ciągu najbliższych kilkudziesięciu godzin, po dokończeniu niezbędnych analiz, Grupa Azoty powróci do przyjmowania zamówień na nawozy azotowe i standardowej współpracy na bieżących warunkach rynkowych. W decyzji tej musimy uwzględniać zarówno interes przedsiębiorców rolnych i naszych partnerów handlowych, jak i interes samej Spółki.
Podejmowane przez nas działania są przemyślaną reakcją biznesową na nadzwyczajną sytuację rynkową. Ich celem jest utrzymanie stabilności dostaw oraz aktywna ochrona rynku i polskich rolników przed nadmiernymi wahaniami cen nawozów.
Jednocześnie podkreślamy, że produkcja nawozów odbywa się na bieżąco z wykorzystaniem maksymalnych zdolności produkcyjnych. Ilość dostępnych nawozów oraz zapasy znajdujące się w magazynach autoryzowanej sieci dystrybutorów są wystarczające, aby zabezpieczyć zarówno bieżące, jak i przyszłe potrzeby przedsiębiorców rolnych.
Grupa Azoty od zawsze jest i pozostanie jednym z filarów bezpieczeństwa żywnościowego Polski i strategicznym partnerem polskiego rolnictwa. Naszą odpowiedzialnością jest nie tylko produkcja nawozów, ale także stabilne zarządzanie ich dostępnością w warunkach dużej zmienności na rynku nawozów i surowców – w szczególności gazu ziemnego, który pozostaje podstawowym kosztem produkcji nawozów –mówi Marcin Celejewski, Prezes Zarządu Grupy Azoty S.A.
Odmiany owsa odgrywają ważną rolę w produkcji roślinnej, szczególnie w kontekście rosnącego znaczenia zbóż jarych. Mimo zwiększającego się udziału zbóż ozimych w strukturze zasiewów, owies nadal pozostaje istotnym gatunkiem w uprawie polowej. W warunkach narastających niedoborów wody oraz ograniczeń wynikających z Europejskiego Zielonego Ładu jego znaczenie w systemach zrównoważonego rolnictwa będzie stopniowo rosło.
Jare nadal potrzebne
Chociaż w strukturze zasiewów w Polsce obserwuje się systematyczny wzrost udziału zbóż ozimych, zboża jare nadal pełnią istotną rolę w produkcji rolnej. Ich uprawa jest szczególnie ważna w regionach, gdzie warunki zimowe są mniej korzystne dla ozimin (łagodne zimy i brak pokrywy śnieżnej zwiększają ryzyko wylegania lub przemarzania roślin). Zboża jare, w tym owies zwyczajny, pozwalają również na zachowanie elastyczności produkcyjnej w przypadku opóźnionych wschodów lub niekorzystnych warunków wiosennych, które mogą ograniczać powodzenie upraw ozimych.
Owies charakteryzuje się dobrą plennością w umiarkowanych warunkach klimatyczno-glebowych, wysoką wartością przedplonową oraz stosunkowo niskimi wymaganiami agrotechnicznymi w porównaniu z innymi zbożami. Jego silnie rozwinięty system korzeniowy umożliwia efektywne wykorzystanie trudno dostępnych składników pokarmowych, a wysoka konkurencyjność wobec chwastów oraz wydzielanie substancji organicznych o działaniu hamującym rozwój patogenów grzybowych pozwalają na ograniczenie liczby zabiegów ochronnych.
Pół miliona hektarów
Owies zajmuje ważną i stosunkowo wysoką pozycję w strukturze zasiewów w Polsce. Jego powierzchnia uprawy utrzymuje się na poziomie ok. 500 tys. ha i co warte podkreślenia – jest większa od pozostałych gatunków zbóż jarych takich jak jęczmień, pszenica czy żyto. W skali kraju najwięcej upraw owsa obserwuje się tradycyjnie w województwie mazowieckim.
Agrotechnika w obliczu niedoborów wody
Każdy sezon wegetacyjny niesie ze sobą nowe wyzwania spowodowane warunkami meteorologicznymi. Dostępność wody jest kluczowym elementem w produkcji roślin, a jej deficyt wywiera wpływ na wielkość plonów. Coraz więcej gospodarstw rolnych jest narażonych na stres suszy.
Owies na tle innych zbóż jarych wyróżnia się niewielkimi wymaganiami termicznymi, co sprawia, że niskie temperatury wczesną wiosną, jak i w późniejszym okresie wegetacji, są dla tego gatunkunieszkodliwe. Dzięki temu jego uprawa jest możliwia na terenie całego kraju, nawet w rejonach o niższej średniej temperaturze w okresie lata. Owies posiada jednak duże wymagania wodne, szczególnie od stadium strzelania w źdźbło.
Ważny jest odpowiedni dobór zabiegów uprawowych, które zmniejszają parowanie wody z powierzchni gleby, a także przyspieszą jej ogrzewanie. Zaleca się również jak najwcześniejszy termin siewu, co pozwoli na wykorzystanie zapasu wody zimowej zgromadzonej w glebie.
Owies jest cennym gatunkiem w płodozmianie pełniącym funkcje fitosanitarne. fot. M.Piśny
Wyzwania w hodowli
Ośrodki hodowlane mierzą się z licznymi wyzwaniami związanymi z produkcją zbóż. Prace hodowlane nad nowymi odmianami dążą przede wszystkim do poprawienia plenności. Istotne stają się jednak również inne cechy świadczące o wartości gospodarczej odmiany, takie jak odporność na choroby czy stresy abiotyczne, które mogą ograniczyć potencjał plonowania.
Strategie Komisji Europejskiej realizowane w ramach Europejskiego Zielonego Ładu, przewidujące istotne ograniczenia w stosowaniu środków ochrony roślin oraz nawozów, będą skutkowały nasileniem presji na firmy hodowlane w zakresie intensyfikacji działań hodowlanych.
Doświadczenia a produkcja polowa
Potencjał plonowania odmian owsa, wyznaczany w doświadczeniach COBORU, jest zazwyczaj wyższy niż osiągany w warunkach produkcji polowej. W doświadczeniach stosuje się optymalne zagęszczenie siewu, nawożenie oraz ochronę roślin, co pozwala w pełni wykorzystać genetyczne możliwości kreacji. W praktyce osiągane plony zależą od lokalnych warunków i technologii uprawy, dlatego kluczowe znaczenie mają odpowiedni dobór odmian, dostosowanie agrotechniki do warunków gospodarstwa oraz integrowana ochrona roślin, które pozwalają zbliżyć plony polowe do potencjału genetycznego.
Krajowy rejestr w 2025 roku
W roku 2025 do Krajowego rejestru (KR) dopisano tylko jedną odmianę pochodzącą z krajowej hodowli (Belfer). Obecnie producenci zbóż mogą wybierać spośród 36 odmian owsa zwyczajnego oraz 2 odmian owsa nagiego wpisanych do KR. Z Krajowego rejestru zostały wykreślone odmiany: Krezus, Nawigator, Paskal i Alfa.
W ostatnich latach znacząco rośnie popyt na ziarno konsumpcyjne owsa. fot. M.Piśny
Dominują rodzime kreacje
W Krajowym rejestrze dominują polskie odmiany owsa, co świadczy o silnej pozycji krajowej hodowli i dużej dostępności rodzimych kreacji dla producentów. Odmiany zagraniczne, które są wpisane do KR, stanowią 20%.
Krajowe hodowle owsa odgrywają istotną rolę w zapewnieniu stabilności i bezpieczeństwa produkcji rolnej w Polsce. Rodzimie wyhodowane odmiany są dobrze przystosowane do lokalnych warunków klimatycznych i glebowych, wykazują odporność na lokalnie występujące choroby i stresy środowiskowe, a także dobrze wpisują się w wymagania integrowanej produkcji roślin.
W praktyce oznacza to możliwość osiągania stabilnych plonów przy niższych nakładach na ochronę i nawożenie w porównaniu z odmianami zagranicznymi. Użytkownicy cenią je nie tylko za plenność i odporność, ale także za wysoką wartość paszową oraz coraz większe zastosowanie w produkcji żywności funkcjonalnej.
Dobór odmian
Odpowiedni dobór odmian oraz stosowanie kwalifikowanego materiału siewnego może świadczyć o powodzeniu uprawy, a także pozwolić na ograniczenie nakładów na produkcję. Przed zakupem materiału siewnego warto zapoznać się z odmianami, których na rynku jest coraz więcej, tymi z Krajowego rejestru, a także z dostępnymi odmianami ze Wspólnotowego katalogu roślin rolniczych CCA.
Każdy rejon charakteryzuje się innymi glebami oraz warunkami klimatycznymi. Przed zakupem materiału siewnego warto zapoznać się z wydawaną corocznie przez COBORU listą zalecanych odmian do uprawy w poszczególnych województwach. Dodatkowo doświadczenia prowadzone w ramach PDO dostarczają informacji o wartości gospodarczej zarejestrowanych odmian, przydatności do uprawy w danym rejonie kraju oraz reakcji odmian na zastosowanie różnych poziomów agrotechnicznych. Porejestrowe doświadczalnictwo odmianowe powstało z myślą o producentach zbóż, aby wspomagać ich decyzje o doborze, co przekładać się ma na zwiększenie wydajności plonowania i opłacalności produkcji rolnej.
Tab.1. Ważniejsze cechy rolniczo-użytkowe odmian owsa zwyczajnego i nagiego (wg COBORU)
Plon i jakość ziarna
Najlepszym plonowaniem wykazała się odmiana Kreator (66,8 dt/ha), która została zarejestrowana w 2024 roku, oraz dobrze już znana Rambo (66,4 dt/ha). Warto również wymienić takie odmiany jak Belfer (65,9 dt/ha), Refleks (65,6 dt/ha), Wulkan (65,4 dt/ha) oraz Agent (65,2 dt/ha).
Wspomniana odmiana Kreator wykazała najmniejszy udział łuski spośród wszystkich badanych odmian (23%). Z kolei jedna z najlepiej plonujących odmian – Belfer, zarejestrowany w 2025 roku, uzyskał największą masę 1000 ziaren (44,2 g). Największą zawartością białka w ziarnie charakteryzuje się odmiana Vasco, natomiast tłuszczu Gepard.
Odporne na choroby i wyleganie
Najlepszą odporność na porażenie przez patogeny powodujące wystąpienie mączniaka prawdziwego wykazują odmiany Vasco oraz Bingo pochodzące z polskiej hodowli. W przypadku rdzy owsa najbardziej odporne odmiany to Dynamit i Motto, które odznaczały się również najlepszą odpornością na patogeny chorobotwórcze septoriozy liści. Wszystkie badane odmiany charakteryzowała średnia odporność na porażenie przez patogeny powodujące wystąpienie helmintosporiozy. Najniższą miała MHR Samuraj, która jednocześnie wykazuje dość dobrą odporność na wyleganie – podobnie jak odmiany Pablo, Panteon, Waran, Belfer i Gepard.
Dwie odmiany owsa nagiego
Obie przebadane odmiany owsa nagiego – Adorator i MHR Harem – plonowały na podobnym poziomie, osiągając odpowiednio 45,2 dt/ha i 45,9 dt/ha. Z reguły takie odmiany charakteryzują się niższym plonem ziarna, za to osiągają wyższą zawartość białka i tłuszczu w ziarnie. Odmiana MHR Harem wykazała wyższą zawartość białka w ziarnie niż odmiana Adorator, która z kolei miała więcej tłuszczu.
Nieco lepszą odpornością na wyleganie przed zbiorem cechował się MHR Harem. Natomiast obie odmiany wykazały dość dobrą odporność na porażenie przez patogeny grzybowe (powodujące wystąpienie mączniaka prawdziwego) i średnią na rdzę owsa, helmintosporiozę i septoriozę liści.
CENY DIESLA: Nie chcemy siać paniki, a jedynie rzetelnie relacjonować bezprecedensowe zmiany rynkowe. Jako redakcja analizująca dla Państwa rynek paliw, czujemy się w obowiązku wskazać na mechanizmy, które sprawiły, że w marcu 2026 roku ceny paliw w hurcie „odkleiły się” od realiów, do których przywykliśmy. Podczas gdy na stacjach sytuacja jest stabilniejsza (bezpieczne zapasy w kraju), rolnicy i przewoźnicy zamawiający paliwo do własnych zbiorników przeżywają każdego dnia szok cenowy.
Importowy „dynamit” i 40% deficytu
Kluczem do zrozumienia obecnych podwyżek jest struktura polskiego rynku. Dostępne analizy mówią, że krajowa produkcja pokrywa nieco ponad 60% zapotrzebowania na olej napędowy. Pozostałe blisko 40% musi pochodzić z importu.
W obliczu trwającej od soboty wojny z Iranem, gotowy diesel na rynkach europejskich (notowania ARA) podrożał o 45%, podczas gdy surowa ropa WTI wzrosła o 20% (zamknięcie z 05.03.2026). PKN Orlen, stosując tzw. parytet importowy, równa ceny krajowe do poziomów zachodnich, aby uniknąć wykupu paliwa przez podmioty zagraniczne. Oznacza to, że polski odbiorca płaci za światową niepewność „tu i teraz”, niezależnie od tego, kiedy surowiec został faktycznie zakupiony.
Fiskalny beneficjent rynkowej paniki
To, co czyni obecną sytuację wyjątkowo trudną, to fakt, że budżet państwa oraz PKN Orlen stają się beneficjentami skokowego wzrostu cen. W przeciwieństwie do 2022 roku, kiedy VAT obniżono do 8%, dziś obowiązuje pełna stawka 23%.
Zyski nadzwyczajne: Paliwa sprzedawane teraz po kosmicznych cenach były wyprodukowane lub sprowadzone znacznie wcześniej. Ta różnica to czysty zysk rafinerii i jej akcjonariuszy.
Dodatkowy wpływ dla budżetu: Każda złotówka wzrostu ceny netto na litrze paliwa generuje dodatkowe 23 grosze podatku VAT dla zadłużonego budżetu państwa. Przy obecnej dynamice, państwo pobiera z każdego metra sześciennego setki złotych więcej niż jeszcze tydzień temu.
Szokująca matematyka: Tydzień wzrostów w PKN Orlen
Poniższe zestawienie pokazuje, jak giełdowa panika i wysoki VAT drenują portfele odbiorców hurtowych:
W ciągu zaledwie tygodnia koszt jednego metra sześciennego diesla wzrósł w hurcie o blisko 1 650 zł brutto(+1,65 zł/l).
Czas na działanie rządu i nadzieja zza oceanu
Przy cenie diesla w hurcie przekraczającej 7,50 zł/l, koszty zbliżających się prac polowych oraz logistyki stają się barierą nie do przejścia. To najwyższy czas, aby rząd rozważył systemowe działania osłonowe (akcyza, VAT), które zamortyzują to uderzenie.
Mimo mrocznych prognoz, warto zachować nadzieję na przyszłość. Wiele zależy od dyplomacji i polityki USA. Wypada wierzyć, że administracja Donalda Trumpa wciąż panuje nad sytuacją i zdoła w dłuższej perspektywie ustabilizować Bliski Wschód. Amerykańskie obietnice sprowadzenia cen surowca do poziomu 50 USD/baryłkę są realnym scenariuszem – głównie dlatego, że bez taniej energii partia Trumpa ryzykuje porażkę w nadchodzących wyborach. Globalna gra o tanią ropę dopiero się zaczyna, a jej wynik może przynieść ulgę polskim rolnikom i przewoźnikom szybciej, niż się spodziewamy.
Raport rejestracji ciągników oraz przyczep rolniczych
Raport rejestracji ciągników i przyczep rolniczych w Polsce za luty 2026
Rynek nowych maszyn rolniczych w Polsce w lutym 2026 roku pokazuje wyraźne zróżnicowanie pomiędzy segmentami. Liczba rejestracji nowych ciągników rolniczych utrzymała się na poziomie zbliżonym do stycznia, natomiast segment przyczep odnotował bardzo wyraźny spadek miesiąc do miesiąca. Dane pochodzą z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPiK) oraz zestawień branżowych analizujących strukturę sprzedaży maszyn rolniczych w Polsce.
Rynek nowych ciągników rolniczych w lutym 2026
W lutym 2026 roku w Polsce zarejestrowano 504 nowe ciągniki rolnicze. Jest to wynik nieznacznie wyższy niż w styczniu – o 1,6%, jednak wyraźnie niższy niż rok wcześniej. W porównaniu z lutym 2025 roku liczba rejestracji spadła o 26%, czyli o 171 ciągników.
Jednocześnie warto zauważyć, że w dłuższej perspektywie rynek pozostaje w trendzie wzrostowym. W okresie ostatnich 12 miesięcy (marzec 2025 – luty 2026) zarejestrowano 10 291 nowych ciągników, co oznacza wzrost o 18,9% względem analogicznego okresu rok wcześniej.
Oznacza to, że choć bieżące miesiące przynoszą spowolnienie, długoterminowo sprzedaż nowych ciągników w Polsce pozostaje na relatywnie stabilnym poziomie.
Najpopularniejsze marki ciągników w lutym 2026
Liderem rynku w lutym została marka New Holland, która od lat utrzymuje bardzo silną pozycję w Polsce.
Najwięcej rejestracji w lutym 2026 odnotowały:
New Holland – 80 szt. (15,9% udziału w rynku)
John Deere – 65 szt. (12,9%)
Kubota – 47 szt. (9,3%)
Deutz-Fahr – 36 szt. (7,1%)
Claas – 29 szt. (5,8%)
Na uwagę zasługuje szczególnie John Deere, który jako jedna z nielicznych marek zanotował wzrost liczby rejestracji w porównaniu z analogicznym miesiącem poprzedniego roku. Wśród dynamicznie rosnących marek znalazły się również m.in. Kioti oraz LS, które zwiększyły swoją obecność w segmencie kompaktowych i średnich ciągników.
Liderzy w poszczególnych kategoriach mocy
Analiza segmentów mocy pokazuje wyraźne specjalizacje poszczególnych producentów.
30–50 KM – liderem jest Kubota z udziałem 29,1%
51–70 KM – prowadzi New Holland (22,1%)
71–100 KM – ponownie liderem jest New Holland (29,1%)
101–140 KM – pierwsze miejsce zajmuje Massey Ferguson (23%)
141–200 KM – zdecydowany lider John Deere (39,6%)
powyżej 200 KM – również John Deere (28,3%)
Pokazuje to wyraźny podział rynku: marki japońskie dominują w segmencie mniejszych ciągników, natomiast w najwyższych mocach dominują producenci zachodnioeuropejscy i amerykańscy.
Spadki w większości kategorii mocy
Porównanie rok do roku wskazuje spadek liczby rejestracji w niemal wszystkich segmentach mocy. Największe spadki odnotowano w kategoriach:
101–140 KM – spadek o 38%
141–200 KM – spadek o 50%
powyżej 200 KM – spadek o 43%
Jedynym segmentem, który zanotował wzrost, były najmniejsze ciągniki poniżej 30 KM, gdzie liczba rejestracji zwiększyła się o około 18%.
Średnia moc ciągników i sytuacja regionalna
Średnia moc nowo rejestrowanych ciągników w Polsce w 2026 roku wynosi 107 KM, co oznacza wyraźny spadek w porównaniu z analogicznym okresem 2025 roku, kiedy było to 128,8 KM.
Najwyższą średnią moc rejestrowanych maszyn odnotowano w województwach:
kujawsko-pomorskim – 154,7 KM
wielkopolskim – 145,7 KM
lubuskim – 133,1 KM
Najniższa średnia moc nowych ciągników wystąpiła natomiast w województwie śląskim – 76,7 KM.
Pod względem liczby rejestracji w 2026 roku liderem pozostaje województwo mazowieckie, gdzie zarejestrowano 173 nowe ciągniki, przed województwami łódzkim i małopolskim.
Najpopularniejsze modele ciągników
W lutym 2026 roku największą liczbę rejestracji odnotowały:
New Holland T5.90S – 21 szt.
John Deere 6M 155 – 15 szt.
Kubota L2-522 – 12 szt.
W zestawieniu pojawiły się również modele Claas Axion czy kolejne konstrukcje John Deere, co pokazuje rosnące zainteresowanie ciągnikami średniej i wyższej mocy.
Rynek przyczep rolniczych w lutym 2026
Znacznie bardziej dynamiczne zmiany odnotowano w segmencie przyczep rolniczych. W lutym 2026 roku zarejestrowano 266 nowych przyczep rolniczych, co oznacza spadek aż o 49,7% w stosunku do stycznia.
Jednocześnie w ujęciu rocznym rynek nadal pozostaje na wyższym poziomie niż rok wcześniej. W okresie ostatnich 12 miesięcy (marzec 2025 – luty 2026) zarejestrowano 6644 przyczepy, czyli o 22,15% więcej niż w analogicznym okresie poprzedniego roku.
Narastająco od początku 2026 roku liczba rejestracji wyniosła 795 sztuk, co oznacza spadek o 10,5% względem roku 2025.
Najpopularniejsze marki przyczep
Liderem rynku przyczep w 2026 roku pozostaje Pronar, choć producent zanotował wyraźny spadek sprzedaży.
Największą liczbę rejestracji odnotowały:
Pronar – 174 szt. (21,9% udziału)
Meprozet – 162 szt. (20,4%)
Metal-Fach – 92 szt. (11,6%)
Pomot – 88 szt. (11,1%)
Zasław – 22 szt. (2,8%)
Na szczególną uwagę zasługuje Meprozet, który zanotował bardzo dynamiczny wzrost – aż o 123 przyczepy więcej niż rok wcześniej, co przełożyło się na ponad 300% wzrost sprzedaży.
Najpopularniejsze modele przyczep
W lutym 2026 roku największą liczbę rejestracji odnotowały:
Meprozet PW-1/5 – 19 szt.
Pomot T1C05SS3 – 6 szt.
Pronar T026 – 6 szt.
Metal-Fach T009 – 5 szt.
Pronar T022M – 5 szt.
Podsumowanie rynku maszyn rolniczych – luty 2026
Luty 2026 przyniósł mieszane sygnały dla rynku maszyn rolniczych w Polsce.
Segment ciągników rolniczych pozostaje względnie stabilny, choć widoczny jest spadek rejestracji w porównaniu z ubiegłym rokiem oraz przesunięcie popytu w stronę ciągników o mniejszej mocy.
Z kolei rynek przyczep rolniczych zanotował bardzo wyraźne miesięczne spowolnienie, jednak w dłuższym okresie nadal utrzymuje się na poziomie wyższym niż rok wcześniej.
W kolejnych miesiącach kluczowe dla rynku będą m.in. sytuacja ekonomiczna gospodarstw, dostępność finansowania inwestycji oraz tempo uruchamiania nowych programów wsparcia dla rolnictwa.
Ceny rzepaku i soi:Wojna z Iranem uderza bezpośrednio w polskie rolnictwo poprzez drastyczne wzrosty cen paliw i nawozów, jednocześnie stając się katalizatorem hossy na rynku nasion oleistych, które tradycyjnie najszybciej reagują na nowe wyceny ropy naftowej. Czwartkowa sesja na paryskiej giełdzie Euronext (05.03.2026) zakończyła się zdecydowaną dominacją byków, co przełożyło się na skokowe wzrosty w krajowych punktach skupu w piątek rano. Notowania rzepaku z nawiązką odrobiły środową korektę, reagując na gwałtowny rajd surowców energetycznych wywołany trwającą od soboty wojną z Iranem.
Fundamenty hossy: Nie tylko wojna
Obecne rekordy to wynik nałożenia się konfliktu na Bliskim Wschodzie na silne fundamenty popytowe, które budowały się jeszcze przed wybuchem walk:
Eksplozywny wzrost ropy: Rynek energii znajduje się w stanie ekstremalnego napięcia – od początku tygodnia cena ropy WTI wzrosła o niewiarygodne +21%, zyskując tylko w czwartek +5,73% (78,94 USD).
Chiński popyt i Canola: Jeszcze przed wybuchem konfliktu unijny rzepak otrzymywał wsparcie z Kanady, gdzie canola drożała dzięki ogromnemu popytowi z Chin po obniżeniu ceł importowych.
Boom na biopaliwa w USA: Cały sektor oleistych korzysta z rekordowego popytu ze strony amerykańskiego przemysłu biodiesla. W efekcie soja w piątek (06.03) wyceniana jest najwyżej od 1,5 roku, a rzepak osiągnął poziomy nienotowane od połowy 2025 roku.
Premia za natychmiastową dostawę: Dane z kraju (06.03.2026)
Piątkowe poranne cenniki w polskich zakładach tłuszczowych i firmach handlowych natychmiast uwzględniły „wojenną premię” i barierę 503 EUR na MATIF.
Aktualne ceny skupu w ZUBR Osiek (stan na 06.03.2026):
Rzepak pełne dopłaty (PD): 2170 zł/t.
Rzepak bez dopłat (BD): 2240 zł/t (wzrost o 35 zł/t względem średniej z czwartku).
Na rynku utrzymuje się potężna premia za natychmiastową dostawę. Podczas gdy kontrakt majowy na MATIF przekroczył 503 EUR/t, nowy zbiór (sierpień 26) wyceniany jest na 485,00 EUR/t. Oznacza to, że za stary zbiór można obecnie uzyskać o blisko 85 zł/t więcej niż w kontraktach na nowe żniwa. Wsparciem pozostaje słaby złoty (Euro: 4,2774 PLN, Dolar: 3,6862 PLN).
Ryzyko rynkowe: Co z Cieśniną Ormuz?
Mimo euforii, rynek surowców rolnych pozostaje zakładnikiem sytuacji w Cieśninie Ormuz.
Scenariusz dalszych wzrostów: Ataki Iranu na infrastrukturę naftową głównych producentów w regionie mogą dalej napędzać ceny olejów roślinnych.
Scenariusz korekty: Każdy sygnał o deeskalacji lub skutecznym zabezpieczeniu transportu ropy przez Marynarkę Wojenną USA może sprawić, że spekulacyjna premia na ropie szybko wyparuje, ciągnąc rzepak w dół.
Podsumowanie: Znajdujemy się w fazie silnej hossy opartej na „mieszance piorunującej”. Dla rolników posiadających zapasy starego rzepaku, obecne poziomy powyżej 2240 zł/t są historycznie doskonałą okazją do domknięcia sprzedaży, zanim ewentualne uspokojenie nastrojów na Bliskim Wschodzie skoryguje wyceny.
Szarek komośnik to prawdziwa „szarańcza” buraczana. Coraz częściej pojawia się na plantacjach – już nie tylko we wschodniej Polsce, ale także w jej centralnej i zachodniej części. Plantatorzy bezradnie rozkładają ręce, obserwując kolejne setki hektarów upraw, które nadają się jedynie do przesiania.
Kolejne zagrożenie dla buraka
Szarek komośnik (Bothynoderes punctiventris) to groźny chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych, będący jednym z najważniejszych szkodników upraw buraka cukrowego. Dorosłe osobniki uszkadzają liście młodych roślin, wygryzając w nich charakterystyczne półkoliste ubytki, natomiast larwy żerują w glebie, podgryzając korzenie. Silne nasilenie szkodnika może prowadzić do znacznych strat w obsadzie roślin, a w skrajnych przypadkach nawet do konieczności ponownego siewu plantacji.
Insektycyd Inazuma 130 WG (Nepal 130 WG, Inpower 130 WG) uzyskał rozszerzenie rejestracji i może być stosowany także do zwalczania szarka komośnika. W skład preparatu wchodzą dwie substancje czynne: lambda-cyhalotryna i acetamipryd. Produkt działa na szkodniki w sposób kontaktowy i żołądkowy. W roślinie wykazuje działanie powierzchniowe, wgłębne i systemiczne. Zalecana dawka wynosi 0,2 kg/ha.
Koniecznie w duecie
W przypadku zwalczania szarka komośnika konieczny jest dodatek preparatu Pangaea Booster (w dawce 0,2–0,3 l/ha). Tylko połączenie tych dwóch produktów umożliwi skuteczną eliminację szkodnika. Zaleca się także dodanie adiuwanta Slippa w dawce 0,1 l/ha. Środek obniża napięcie powierzchniowe cieczy użytkowej, znacząco poprawiając pokrycie chrząszczy i roślin, przyczepność oraz dotarcie substancji czynnych do trudno dostępnych miejsc.
Ceny cukru na giełdach w Nowym Jorku i Londynie znalazły się w centrum rynkowego cyklonu, gdy rynek energii eksplodował – notujemy drastyczną podwyżkę cen ropy WTI o +21% od piątku 27 lutego 2026 r. Ten bezprecedensowy rajd, napędzany wejściem w stan wojny z Iranem w minioną sobotę, całkowicie zmienia układ sił. Eksperci ostrzegają, że to prawdopodobnie nie koniec wzrostów, a przedłużający się konflikt zbrojny może wywindować koszty energii na poziomy, które wymuszą na cukrowniach radykalną zmianę priorytetów produkcyjnych na korzyść biopaliw.
Globalna nadprodukcja a prognozy ISO (International Sugar Organization)
Kluczowym czynnikiem, który do tej pory hamował wzrosty, była skala przewidywanej nadwyżki. Choć ISO (International Sugar Organization) w swoim raporcie z 27 lutego prognozowało „neutralne” ceny, obecna sytuacja na Bliskim Wschodzie unieważnia spokojne scenariusze. Dane z raportów Barchart oraz Richa Asplunda wskazują na potężne zapasy, które obecnie stanowią jedyną zaporę przed gwałtowną inflacją:
Czarnikow: przewiduje nadwyżkę 8,3 mln ton w sezonie 2025/26.
StoneX: prognozuje nadwyżkę na poziomie 2,9 mln ton.
Green Pool: szacuje nadwyżkę na 2,74 mln ton.
Dotychczas rynek był „zalany” towarem dzięki rekordowej produkcji w Indiach (wzrost o 12% r/r). Jednak przy ropie drożejącej o ponad jedną piątą w zaledwie tydzień i widmie dalszych podwyżek, nawet tak ogromne zapasy mogą zostać błyskawicznie „spalone” przez sektor energetyczny.
Wojna z Iranem: Szok naftowy i indyjski „czarny koń”
Gdyby nie fakt, że od piątku 27 lutego ropa WTI podrożała o astronomiczne +21%, ceny cukru prawdopodobnie kontynuowałyby trend spadkowy. Wojna z Iranem zmieniła jednak paradygmat rynkowy. W tym kontekście kluczowym graczem stają się Indie. Choć tamtejsze stowarzyszenie ISMA sugerowało wcześniej zwiększenie eksportu, drastycznie drożejąca ropa może zmusić rząd w Delhi do zmiany strategii.
Indie mogą stać się „czarnym koniem” tego sezonu, decydując się na gwałtowne zwiększenie przerobu soku z trzciny na etanol, aby ratować krajową gospodarkę przed kosztami importu paliw. Jeśli indyjski program etanolowy zostanie zintensyfikowany w odpowiedzi na wojnę, globalna nadwyżka cukru, o której mówią analitycy, może zniknąć szybciej, niż zakładano. W takim scenariuszu Indie zamiast eksportować tani cukier, „zużyją” go wewnętrznie jako paliwo, co usunie ostatni hamulec dla wzrostów cen na giełdach światowych.
Kluczowe czynniki wpływające na notowania (Marzec 2026):
Podsumowując: Rynek cukru znajduje się w klinczu. Z jednej strony mamy rekordowe dostawy z Azji i ogromne zapasy, a z drugiej – bezprecedensową podwyżkę cen ropy po wybuchu wojny z Iranem. To starcie sprawia, że konserwatywna prognoza ISO (International Sugar Organization) staje się nieaktualna. Jeśli Indie i Brazylia wspólnie uciekną w stronę etanolu przed drożejącą ropą, światowy rynek cukru może czekać gwałtowny szok podażowy.
Ta strona korzysta z plików cookies. Służą do tego, by strona działała prawidłowo a także do analizowania ruchu na stronie, a także, by wyświetlać Ci lepiej dopasowane treści i reklamy. Stosujemy również cookies podmiotów trzecich. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności i cookies.
Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić wrażenia podczas poruszania się po witrynie. Niektóre z nich są przechowywane w przeglądarce, bo są niezbędne do działania podstawowych funkcji witryny. Używamy również plików cookie podmiotów trzecich, które pomagają nam analizować i rozumieć, w jaki sposób korzystasz z tej witryny. Te pliki cookie oraz pliki stosowane w celach reklamowych będą przechowywane w Twojej przeglądarce tylko za Twoją zgodą. Masz również możliwość rezygnacji z tych plików cookie. Jednak rezygnacja z niektórych z tych plików cookie może wpłynąć na wygodę przeglądania.
Niezbędne pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania strony. Te pliki cookie zapewniają działanie podstawowych funkcji i zabezpieczeń witryny. Anonimowo.
Cookie
Duration
Description
cookielawinfo-checkbox-analytics
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Analityczne”.
cookielawinfo-checkbox-functional
11 months
To ciasteczko jest stosowane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent, aby udokumentować zgodę użytkownika na ciasteczka z kategorii "Funkcjonalne".
cookielawinfo-checkbox-necessary
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Niezbędne”.
cookielawinfo-checkbox-others
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Inne”.
cookielawinfo-checkbox-performance
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Jest stosowane, by przechowywać zgodę użytkownika na pliki cookies z kategorii „Wydajnościowe”.
viewed_cookie_policy
11 months
To ciasteczko jest używane przez wtyczkę GDPR Cookie Consent i służy do przechowywania informacji, czy użytkownik wyraził zgodę na korzystanie z plików cookie. Nie przechowuje żadnych danych osobowych.
Funkcjonalne pliki cookie wspierają niektóre funkcje tj. udostępnianie zawartości strony w mediach społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcjonalności podmiotów trzecich.
Analityczne pliki cookie są stosowane, by zrozumieć, w jaki sposób odwiedzjący wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki pomagają zbierać informacje o wskaźnikach dot. liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.
Reklamowe pliki cookie są stosowane, by wyświetlać użytkownikom odpowiednie reklamy i kampanie marketingowe. Te pliki śledzą użytkowników na stronach i zbierają informacje w celu dostarczania dostosowanych reklam.
