Strona główna Blog Strona 115

Krótsza droga do zysku: Czy mlekomaty ratują budżety hodowców bydła?

0

Permanentna huśtawka cenowa w tradycyjnych skupach oraz lawinowo rosnące koszty pasz, energii i utrzymania stad sprawiają, że rolnicy coraz intensywniej szukają alternatywnych kanałów zbytu. Jednym z najbardziej obiecujących kierunków – coraz popularniejszym w krajach Europy Zachodniej – jest rezygnacja z tradycyjnych pośredników na rzecz sprzedaży bezpośredniej. Inwestycja we własny automat mleczny (mlekomat) pozwala na kilkukrotne zwiększenie marży za każdy litr surowca. Taki krok wymaga jednak biznesowego pragmatyzmu, żelaznej dyscypliny sanitarnej i precyzyjnej lokalizacji.

Międzynarodowe inspiracje: Jak robią to inni?

Koncept automatycznej sprzedaży świeżego mleka prosto od rolnika nie jest całkowitą nowością, ale jego dynamika zmienia się w zależności od regionu świata:

  • Włochy i Szwajcaria: To europejscy pionierzy w tej dziedzinie. Automaty stoją nie tylko na obrzeżach miast, ale często w ścisłych centrach, oferując obok mleka także lokalne sery czy masło. Tamtejsi rolnicy traktują mlekomaty jako podstawowe narzędzie budowania bezpośredniej relacji z konsumentem miejskim.
  • Niemcy i Austria: Rynek ten mocno ewoluował w stronę całodobowych „stodołowych sklepików samoobsługowych” (tzw. Ab-Hof-Verkauf), gdzie mlekomat jest centralnym punktem kompleksu oferującego całą gamę wyrobów zagrodowych.
  • Stany Zjednoczone: Choć w USA sprzedaż surowego, niepasteryzowanego mleka (raw milk) podlega bardzo restrykcyjnym, stanowym regulacjom prawnym, popyt na nie rośnie lawinowo w ramach trendu na żywność nieprzetworzoną (clean eating), co pozwala amerykańskim farmerom windować ceny do rekordowych poziomów.

Finansowa niezależność: Co zyskujesz?

Głównym motorem napędowym tego przedsięwzięcia jest chęć uniezależnienia się od kaprysów korporacji mleczarskich. Podczas gdy stawki w tradycyjnym skupie bywają rozczarowujące, sprzedaż z automatu pozwala osiągnąć cenę rzędu 4,50–6,00 zł za litr.

Najważniejsze korzyści z wdrożenia tego modelu obejmują:

  • Stały dopływ gotówki: Codzienne rozliczenia w automacie znacząco poprawiają płynność finansową gospodarstwa i eliminują problem odroczonych, 30- lub 60-dniowych terminów płatności ze skupu.
  • Elastyczność cenową: Cennik ustalasz samodzielnie, kalkulując go pod realia własnych kosztów operacyjnych.
  • Kreowanie własnej marki: Zamiast anonimowego surowca w cysternie, budujesz lojalność lokalnej społeczności wokół jakości pochodzącej z Twojej obory.

Bilans otwarcia: Ile kosztuje start i utrzymanie?

Przejście na model direct-to-consumer wiąże się ze sporym kapitałem początkowym. Zanim maszyna zacznie zarabiać, należy uwzględnić następujące wydatki:

  1. Koszty inwestycyjne (CAPEX):
    • Nowoczesny, fabrycznie nowy mlekomat wyposażony w system automatycznego mycia (CIP), wydajny agregat, mieszadło oraz terminal płatności kartą to koszt rzędu 50 000 – 85 000 zł netto. Urządzenia używane są tańsze, lecz mogą generować ryzyko awarii i wyższe koszty serwisowe.
    • Przygotowanie płyty betonowej, zadaszenia oraz podciągnięcie przyłącza energetycznego.
  2. Koszty operacyjne (OPEX):
    • Dzierżawa gruntu: Lokalizacja przy ruchliwym pasażu handlowym, markecie czy osiedlu to wydatek od kilkuset do ponad tysiąca złotych miesięcznie.
    • Zużycie energii: Urządzenie musi utrzymywać rygorystyczną temperaturę (2–4°C) przez 24 godziny na dobę.
    • Logistyka i czas: Codzienny serwis, higiena, transport schłodzonego udoju oraz uzupełnianie wkładów zajmują średnio od 1,5 do 2 godzin dziennie.

Bariera formalna: Wymagania Inspekcji Weterynaryjnej

Sprzedaż niepasteryzowanego mleka surowego nakłada na rolnika pełną odpowiedzialność sanitarną. Procedura ta wymaga dopełnienia kluczowych kroków urzędowych:

  • Zgłoszenie do PIW: Niezbędne jest uzyskanie oficjalnego wpisu do rejestru Powiatowego Lekarza Weterynarii dla działalności związanej ze sprzedażą bezpośrednią.
  • Zdrowie stada i badania: Krowy muszą posiadać urzędowe statusy wolnych od gruźlicy i brucelozy. Surowiec musi być regularnie badany pod kątem liczby komórek somatycznych, ogólnej liczby mikroorganizmów oraz braku antybiotyków.
  • System HACCP: Prowadzenie skrupulatnej dokumentacji potwierdzającej zachowanie łańcucha chłodniczego oraz cykli dezynfekcji.
  • Komunikacja z klientem: Na obudowie maszyny musi znaleźć się wyraźne ostrzeżenie o konieczności przegotowania mleka przed spożyciem oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny gospodarstwa.

Podsumowanie: Czy to gra warta świeczki?

Inwestycja w mlekomat to znakomita ścieżka dywersyfikacji przychodów dla małych i średnich gospodarstw, które chcą przejąć stery nad swoimi marżami. Kluczem do sukcesu – jak pokazują doświadczenia zagraniczne – nie jest sama technologia, lecz lokalizacja. Punkt musi znajdować się w miejscu o dużym natężeniu ruchu pieszych, z wygodnym dostępem dla zmotoryzowanych klientów szukających autentycznej, lokalnej żywności.

źródło: Ministerstvo Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW), Główny Urząd Statystyczny (GUS), Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (IERiGŻ-PIB), Główny Inspektorat Weterynarii (GIW)

Ponad 7 tys. kandydatów na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu. Które kierunki były najpopularniejsze?

0

Rekrutacja na studia pierwszego stopnia na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu potwierdza rosnące zainteresowanie ofertą Uczelni. W tegorocznym naborze zarejestrowało się ponad 7000 kandydatów, czyli znacznie więcej niż przed rokiem. Wyniki kwalifikacji zostaną ogłoszone 16 lipca, jednak już dziś wiadomo, które kierunki cieszyły się największą popularnością.

Najpopularniejsze kierunki na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu

Tradycyjnie największym zainteresowaniem kandydatów cieszą się weterynaria, dietetyka, biotechnologia, architektura krajobrazu oraz finanse i rachunkowość. Tegoroczna rekrutacja pokazuje także wyraźny wzrost popularności kierunków związanych z ochroną środowiska i zrównoważonym rozwojem.

Wysoką liczbę kandydatów odnotowały ochrona środowiska, inżynieria środowiska oraz gospodarka przestrzenna.

Bardzo dobrze zadebiutował również nowy kierunek geodezja i kartografia, który już w pierwszym roku rekrutacji znalazł się w ścisłej czołówce zarówno pod względem liczby kandydatów, jak i konkurencji o miejsce.

Wyniki te mogą świadczyć o rosnącej świadomości młodych ludzi, którzy dostrzegają znaczenie kompetencji związanych z ochroną zasobów naturalnych, adaptacją do zmian klimatu oraz odpowiedzialnym planowaniem i kształtowaniem przestrzeni.

Coraz częściej wybierają oni studia przygotowujące do rozwiązywania współczesnych wyzwań środowiskowych, gospodarczych i społecznych.

Weterynaria najbardziej obleganym kierunkiem na UPP

Największą konkurencję odnotowano na kierunkach:

  • weterynaria – 10 osób na jedno miejsce,
  • architektura krajobrazu – 5,32 osoby na miejsce,
  • biologia stosowana – 5,16 osoby na miejsce,
  • dietetyka – 4,80 osoby na miejsce,
  • ochrona środowiska – 4,51 osoby na miejsce,
  • geodezja i kartografia – 4,37 osoby na miejsce,
  • gospodarka przestrzenna – 4,35 osoby na miejsce,
  • finanse i rachunkowość – 4,15 osoby na miejsce.

Ilu kandydatów zgłosiło się na weterynarię?

Najwięcej kandydatów zarejestrowało się na kierunki:

  • weterynaria – 1204 osoby,
  • finanse i rachunkowość – 498 osób,
  • dietetyka – 432 osoby,
  • ekonomia – 426 osób,
  • biotechnologia – 424 osoby,
  • architektura krajobrazu – 319 osób,
  • zootechnika – 280 osób,
  • leśnictwo – 274 osoby,
  • geodezja i kartografia – 262 osoby,
  • gospodarka przestrzenna – 261 osób.

Kiedy wyniki rekrutacji na UPP?

Kandydaci zakwalifikowani do przyjęcia będą mogli złożyć wymagane dokumenty po ogłoszeniu wyników 16 lipca. Osoby, które nie wezmą udziału w pierwszym etapie rekrutacji lub zdecydują się na studia w późniejszym terminie, będą mogły aplikować na kierunki z wolnymi miejscami podczas drugiej tury naboru, zaplanowanej na sierpień.

Źródło: Informacja prasowa UPP

Kredowe i pogrubione nogi u kur mogą oznaczać pasożyty. Tak rozpoznasz problem i pomożesz ptakom

0
kury

Kredowe, pogrubione i pokryte strupami nogi to problem, z którym spotyka się wielu hodowców kur. Zmiany bywają potocznie nazywane łuszczycą nóg, jednak najczęściej odpowiadają za nie roztocza Knemidocoptes mutans. Pasożyty zagnieżdżają się pod łuskami nóg, powodując swędzenie, podrażnienie skóry, ból oraz stopniowe pogorszenie sprawności ptaków.

Wczesne rozpoznanie objawów ma duże znaczenie. Nieleczona inwazja może się rozwijać, prowadząc do coraz większego pogrubienia nóg, trudności w poruszaniu się, a w ciężkich przypadkach nawet do kulawizny.

Jak rozpoznać roztocza na nogach kur?

Roztocza Knemidocoptes mutans należą do grupy roztoczy ryjących. Drążą niewielkie tunele pod łuskami na nogach ptaków, wywołując stan zapalny i charakterystyczne zmiany skórne.

Pierwszym sygnałem może być lekkie unoszenie się łusek. Z czasem nogi stają się nierówne, pogrubione i pokrywają się szarobiałymi lub kredowymi strupami. Kury mogą częściej podnosić nogi, unikać chodzenia albo mieć trudności ze wskakiwaniem na grzędy.

Regularna kontrola stada pozwala zauważyć problem, zanim zmiany staną się zaawansowane.

Jak pielęgnować zmiany?

Jednym z najczęściej stosowanych sposobów jest moczenie nóg w ciepłej wodzie. Zabieg pomaga zmiękczyć stwardniałą skórę i strupy. Nóg nie należy jednak szorować ani odrywać łusek na siłę, ponieważ może to spowodować ból, krwawienie i dodatkowe podrażnienie.

Po delikatnym osuszeniu na zmienione miejsca można nałożyć tłustą warstwę oliwy, oleju lub wazeliny. Ma ona ograniczyć dostęp powietrza do pasożytów, a jednocześnie zmiękczyć skórę i wspomóc jej regenerację.

Zabieg trzeba regularnie powtarzać co kilka dni. Jednorazowe zastosowanie preparatu zazwyczaj nie wystarcza, ponieważ pod łuskami mogą nadal znajdować się pasożyty oraz ich kolejne stadia rozwojowe.

Olej czy wazelina – co stosować?

Przy łagodnych zmianach hodowcy często sięgają po olej kuchenny lub oliwę z oliwek. Substancje te łatwo rozprowadzić na skórze i między łuskami. Wazelina tworzy grubszą i dłużej utrzymującą się warstwę, dlatego bywa stosowana przy bardziej widocznych zmianach.

Niektórzy wykorzystują także preparaty przeznaczone do pielęgnacji skóry zwierząt, lanolinę, propolis lub olej neem. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ nie każdy domowy sposób ma potwierdzoną skuteczność i bezpieczeństwo.

Nie powinno się stosować oleju napędowego, nafty ani innych drażniących substancji. Mogą one uszkodzić skórę, wywołać zatrucie lub pogorszyć stan ptaka.

Samo smarowanie nóg może nie wystarczyć

Roztocza mogą przenosić się pomiędzy ptakami przez bezpośredni kontakt oraz przez skażone elementy wyposażenia kurnika. Z tego względu pielęgnacja nóg powinna iść w parze z dokładnym sprzątaniem otoczenia.

Szczególną uwagę warto zwrócić na grzędy, budki lęgowe, szczeliny w ścianach oraz miejsca, w których kury odpoczywają. Powierzchnie należy starannie oczyścić, a ściółkę wymienić. Konieczne jest także sprawdzenie pozostałych ptaków, nawet jeśli nie mają jeszcze widocznych objawów.

Niektórzy hodowcy stosują profilaktycznie ziemię okrzemkową w kurniku, jednak trzeba używać jej ostrożnie, aby nie doprowadzić do nadmiernego zapylenia. Drobny pył może podrażniać drogi oddechowe ludzi i zwierząt.

Kiedy potrzebna jest pomoc weterynarza?

Domowa pielęgnacja może być pomocna przy łagodnych i wcześnie wykrytych zmianach. Konsultacja z lekarzem weterynarii jest jednak wskazana, gdy nogi są mocno pogrubione, pojawiają się rany, krwawienie, obrzęk lub wydzielina.

Pomocy specjalisty wymaga również sytuacja, w której kura kuleje, nie chce chodzić, przestaje jeść albo jej stan nie poprawia się mimo regularnych zabiegów. Weterynarz może ocenić, czy przyczyną zmian rzeczywiście są roztocza, oraz dobrać odpowiedni lek przeciwpasożytniczy.

Regularne kontrole pomagają zapobiegać problemowi

Najlepszą metodą ograniczania inwazji roztoczy jest systematyczna obserwacja stada. Podczas kontroli warto dokładnie oglądać nogi kur, zwracając uwagę na unoszące się łuski, zgrubienia i jasne strupy.

Czyste grzędy, regularna wymiana ściółki, utrzymywanie higieny w kurniku oraz szybka reakcja na pierwsze objawy pomagają zahamować rozwój pasożytów. Dzięki temu można ograniczyć ból i dyskomfort ptaków, a także uniknąć rozprzestrzenienia się problemu na całe stado.

Krowa w jeziorze Łebsko: Relacja z akcji ratunkowej służb

0
Krowa ratowana w jeziorze Łebsko - ilustracja poglądowa

Krowa w jeziorze Łebsko: Niedzielna akcja na jeziorze Łebsko pokazała niezwykłą skuteczność współdziałania służb ratunkowych. Po raz pierwszy w historii regionu, strażacy oraz ratownicy Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa połączyli siły, by ocalić krowę uwięzioną w podmokłych szuwarach. Przedstawiamy szczegóły operacji, która zakończyła się szczęśliwym finałem.

Sytuacja, jakiej nie pamiętają najstarsi mieszkańcy wybrzeża. W niedzielę 12 lipca 2026 roku, spokojne wody jeziora Łebsko stały się areną skomplikowanej operacji ratunkowej. Służby stanęły przed niecodziennym wyzwaniem: ocaleniem krowy, która utknęła w podmokłym, trudnodostępnym terenie przybrzeżnym.

Przeczytaj również:

Nietypowy meldunek w raporcie służb

Zgłoszenie, które wpłynęło do służb ratunkowych, początkowo wydawało się być pomyłką. Informacja o topiącej się krowie na trzecim co do wielkości jeziorze w Polsce postawiła w stan gotowości nie tylko lokalne jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej, ale także wyspecjalizowane służby morskie.

W akcji wzięły udział zastępy OSP Łeba oraz OSP Łebieniec, wspierane przez załogę Brzegowej Stacji Ratowniczej (BSR) z Łeby, działającej w ramach Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa (SAR). To połączenie sił strażackich z ratownictwem morskim okazało się kluczowe w tak trudnym terenie.

Walka z czasem i „żywym” podłożem

Największym wyzwaniem dla ratowników nie była sama odległość od brzegu, lecz specyfika hydrologiczna jeziora Łebsko. Podmokłe grunty i muliste dno sprawiły, że zwierzę straciło możliwość samodzielnego wydostania się na ląd.

  • „Akcja była logistycznym wyzwaniem. Zwierzę było skrajnie wyczerpane, a teren uniemożliwiał standardowy hol” – relacjonują uczestnicy zdarzenia.

Po zlokalizowaniu krowy (w czym nieocenioną pomoc okazał się lokalny wędkarz), ratownicy musieli wykazać się precyzją. Zdecydowano o użyciu specjalistycznego sprzętu. Zwierzę, zabezpieczone i unieruchomione, zostało przetransportowane na bezpieczny, twardy grunt. Całość operacji, wymagającej zaangażowania 25 osób, trwała kilka godzin.

Lekcja dla hodowców: prewencja przede wszystkim

Choć finał historii jest szczęśliwy, zdarzenie to jest ważnym przypomnieniem dla hodowców prowadzących wypas na terenach nadwodnych i przyrodniczo cennych. Mimo że bydło wykazuje instynkt pływacki, nagłe wejście w muliste podłoże często kończy się utknięciem, z którego zwierzę nie jest w stanie się oswobodzić.

Akcja na jeziorze Łebsko pokazała, że profesjonalizm polskich służb – od strażaków ochotników po ratowników SAR – nie zna granic, nawet gdy „obiektem” akcji jest zwierzę gospodarskie.

Materiał przygotowano na podstawie relacji służb.

Polska utrzymywać będzie embargo na import zbóż i rzepaku z Ukrainy: Głos w Radzie AGRIFISH

0

Embargo na import zbóż i rzepaku z Ukrainy będzie utrzymane: Podczas ostatniego posiedzenia Rady UE ds. Rolnictwa i Rybołówstwa w Brukseli, polska delegacja zajęła twarde stanowisko w sprawie ochrony krajowego rynku. Podsekretarz stanu Adam Nowak potwierdził, że w obliczu bieżących wyzwań, Polska będzie utrzymywać jednostronne zakazy importu wybranych produktów rolnych z Ukrainy. Sytuacja ta staje się jednak coraz bardziej złożona: z jednej strony trwa walka o ochronę rolników, z drugiej – krajowa branża przetwórcza alarmuje, że restrykcje mogą doprowadzić do poważnego deficytu surowca.

Solidarność w regionie i ochrona granic

Polska, działając w koordynacji z krajami ościennymi, konsekwentnie wskazuje na konieczność ochrony unijnych rynków przed niekontrolowanym napływem towarów. Wiceminister Adam Nowak podkreślił, że jednostronne zakazy importu zbóż i rzepaku pozostają niezbędnym narzędziem stabilizacyjnym w obliczu światowych nadwyżek surowców, które zagrażają opłacalności krajowych gospodarstw.

Kontrowersje w branży: Embargo vs. deficyt surowca

Utrzymanie embarga budzi jednak coraz większe kontrowersje wewnątrz kraju. Polska branża zajmująca się przetwórstwem rzepaku wystosowała apel o zniesienie zakazu importu nasion. Przedstawiciele sektora ostrzegają przed przewidywanym dużym deficytem nasion w kraju, który może negatywnie wpłynąć na płynność operacyjną zakładów tłuszczowych.

Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że rynek jest wypierany przez gotowy olej rzepakowy pochodzenia ukraińskiego, który wjeżdża do kraju bez przeszkód. – Mamy do czynienia z paradoksalną sytuacją: blokujemy dostęp do surowca, który jest niezbędny dla naszych przetwórców, podczas gdy rynek zalewany jest tanim olejem o wysokiej wartości dodanej. To nieszczelność, która uderza w nasze przetwórstwo, a nie w import – wskazują eksperci branżowi. Wiceminister Nowak przyznał, że kwestia ta wymaga pilnego wyważenia interesów rolników, którzy potrzebują ochrony cen, oraz przetwórców, którzy potrzebują surowca do utrzymania mocy produkcyjnych. Polska oczekuje od Komisji Europejskiej propozycji, które zabezpieczą oba te filary rynku.

Strategia dla produkcji zwierzęcej i uczciwy handel

W szerszym kontekście debaty, Polska ponownie zaapelowała o skuteczniejsze monitorowanie importu produktów wrażliwych. Wiceminister Nowak przypomniał, że unijne rolnictwo nie może być obciążane kolejnymi kosztownymi wymogami, takimi jak wycofanie chowu klatkowego, w sytuacji, gdy producenci z zewnątrz – korzystający z mniej restrykcyjnych norm – rywalizują z unijnymi rolnikami.

Polska podtrzymała postulat wprowadzenia w umowach handlowych (m.in. z krajami Mercosur i USA) bilateralnych klauzul ochronnych, które nie byłyby ograniczone okresami przejściowymi, co jest kluczowe dla ochrony stabilności cen w obliczu globalnych wahań rynkowych.

Kobiety w rolnictwie i przyszłość WPR

W części poświęconej roli kobiet w rolnictwie, polska delegacja wskazała na ich kluczową rolę w zarządzaniu gospodarstwami i rozwoju przedsiębiorczości wiejskiej, przypominając o wsparciu realizowanym w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-27.

Spotkanie zakończyło się deklaracją Polski o dalszej ścisłej współpracy w ramach Grupy Wyszehradzkiej (V4). Ministrowie rolnictwa Polski, Czech, Słowacji i Węgier zadeklarowali wspólne działanie na rzecz kształtowania przyszłej WPR po 2027 r. oraz wypracowania mechanizmów reagowania na kryzysy rynkowe, które w obliczu napiętej sytuacji geopolitycznej wymagają od Unii Europejskiej zdecydowanej i solidarnej odpowiedzi.

Źródła:

  • Oficjalne stanowisko: Komunikaty Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z posiedzenia Rady AGRIFISH (13.07.2026).
  • Polityka handlowa: Deklaracje MRiRW w sprawie utrzymania jednostronnych zakazów importu zbóż i rzepaku.
  • Analiza rynkowa: Bieżące dane dotyczące bilansu rzepaku oraz postulaty branży przetwórczej w zakresie deficytu surowca i importu oleju.
  • Współpraca V4: Ustalenia ze spotkania koordynacyjnego ministrów rolnictwa Polski, Czech, Słowacji i Węgier (13.07.2026).

Pogoda 15 lipca- kilka powiatów zagrożonych burzami z silną ulewą

0
Pogoda 15 lipca
Pogoda 15 lipca

Burzowa noc między Łodzią, Kaliszem, Wieluniem a Częstochową

Mamy sytuację w pogodzie nietypową. Nie mamy frontu ani chłodnego ani ciepłego nad głowami. To dobra wiadomość bo burze nie będą nieść ani wichur ani gradu.

Takie burze zwykle niosą silne ulewy ponieważ wolno się przemieszczają.

Według prognoz szanse na takie mocno ulewne burze wystąpią dziś w nocy między Koninem, Kaliszem, Łęczycą, Łodzią, Łaskiem, Sieradzem, Wieluniem, Mikstatem, Działoszynem, Częstochową, Piotrkowem Trybunalskim. Gdzie w tych regionach może spaść w kilka godzin ponad 70-80 mm deszczu. W tych regionach noc będzie najcieplejsza- około 16-19 stopni Celsjusza. Na Kaszubach przy pogodnym niebie około 10 stopni.

Od rana wiele burz nadal ma występować między Koninem a Częstochową ale są też szanse, że może coś powstanie w rejonie Kielc, Rzeszowa i Sandomierza.

Po południu burzowo może- ale nie musi być od całej Ziemi Łódzkiej po środkowe, południowe Mazowsze, Lubelskie, Podkarpacie, Małopolskę, Świętokrzyskie, Górny Śląsk. Z uwagi na to, że nie są to burze frontowe to ciężko przewidzieć ich rozmiar i lokalizacją ale można wysnuć przypuszczenie. Burze będą łatwo powstawać tam, gdzie są duże połacie wilgotnych lasów; gęsta siecz rzeczna i bagniste łąki.

Najchłodniej jutro będzie tam, gdzie spadnie najwięcej deszczu- zaledwie 18-20 stopni w ciągu dnia. Na wschód od Wisły na wschodzie Mazowsza w dzień pojawi się prawie upał.

Wiatr umiarkowany tylko na zachodzie, północnym zachodzie kraju. Nad resztą kraju będzie duszno, parno i chwilami nawet bezwietrznie.

Łączna suma opadów w ciągu 24 godzin lokalnie może wynieść około 100 mm.

Pogoda 15 lipca

Francja i rynki wschodnie: Dramatyczne cięcie prognoz zbiorów i zagrożenie logistyczne winduje ceny kukurydzy

0

Ceny kukurydzy: Francuski sektor rolny stoi w obliczu głębokiego załamania, które nakłada się na coraz bardziej niestabilną sytuację w handlu międzynarodowym. Choć jeszcze 25 czerwca prognozy Komisji Europejskiej wskazywały na zbiory kukurydzy w całej UE na poziomie 59,0 mln ton, lipcowe dane przynoszą zdecydowanie gorsze wieści. Aktualne szacunki USDA obniżyły prognozę zbiorów dla całej Unii Europejskiej do poziomu 53,78 mln ton, co stanowi wyraźny sygnał, że susza i ekstremalne upały drastycznie ograniczyły potencjał produkcyjny regionu.

Czytaj również:

Francja epicentrum problemów klimatycznych

W samym sercu francuskiego rolnictwa sytuacja jest wyjątkowo trudna. Obecnie analitycy prognozują zbiory na poziomie około 8,9 mln ton, a w pesymistycznych scenariuszach nawet poniżej 8 mln ton – co byłoby wynikiem najgorszym od pół wieku. Według danych FranceAgriMer, kondycja upraw znajduje się na najniższym poziomie od 2011 roku, co wyklucza szanse na szybką regenerację roślin.

Wojenna destabilizacja i zagrożenie importu

Problem niskich zbiorów w UE potęguje niebezpieczna sytuacja geopolityczna. Zaostrzenie wzajemnych ataków Rosji i Ukrainy na infrastrukturę portową i logistyczną w regionie Morza Czarnego stawia pod znakiem zapytania bezpieczeństwo dostaw. Ukraina, będąca dla UE kluczowym dostawcą kukurydzy, znajduje się w centrum tego konfliktu. Uszkodzenia infrastruktury eksportowej ograniczają możliwość wywozu ziarna, co w połączeniu z własnymi niedoborami Wspólnoty tworzyć może niebezpieczną lukę podażową.

Wpływ na rynek i gospodarkę

Gwałtowna rewizja prognoz oraz blokowanie logistyki portowej wywierają silną presję na rynek:

  • Presja cenowa: Spadek podaży kukurydzy – zarówno własnej, jak i importowanej – automatycznie winduje ceny pasz, uderzając w rentowność branży hodowlanej i przetwórczej.
  • Zmienne geopolityczne i makroekonomiczne: Ceny zbóż pozostają pod silnym wpływem niestabilnej sytuacji na Bliskim Wschodzie, w tym ponownej eskalacji konfliktu z Iranem, oraz zmienności kursu dolara.
  • Ryzyko łańcuchów dostaw: Utrudniony import z Ukrainy, dotychczasowego fundamentu zaopatrzenia UE, wymusza na europejskich importerach gorączkowe poszukiwanie alternatywnych kierunków dostaw, co dodatkowo kosztuje i destabilizuje rynek.

Sygnał do zmian w strategii

Rozbieżność między czerwcowymi prognozami a obecną rzeczywistością, przy jednoczesnym zagrożeniu infrastruktury portowej na Wschodzie, to dla europejskich producentów brutalna lekcja pokory. Eksperci zaznaczają, że bez pilnego wdrożenia nowoczesnych technologii nawadniania oraz uprawy odmian hybrydowych, odpornych na skrajne susze, stabilność dostaw będzie zagrożona w każdym kolejnym sezonie.

Producentów czeka teraz trudny czas – precyzyjna ocena strat własnych oraz monitorowanie sytuacji logistycznej na Morzu Czarnym będą kluczowe dla opracowania długofalowych strategii rynkowych. Sektor przetwórczy musi z jeszcze większą uwagą monitorować sytuację, aby zabezpieczyć ciągłość produkcji w obliczu kurczącej się dostępności surowca.

Sytuacja na giełdzie MATIF: „Premia pogodowa” winduje ceny

Notowania kukurydzy na giełdzie MATIF wykazują obecnie silny trend wzrostowy, napędzany przede wszystkim obawami o tegoroczne zbiory we Francji. Rynek zareagował gwałtownie na doniesienia o suszy i ekstremalnych upałach, które znacząco pogorszyły kondycję upraw, co inwestorzy odczytują jako sygnał do ograniczonej podaży surowca w nadchodzącym sezonie. Na sesji z 13 lipca 2026 r. kontrakt na kukurydzę osiągnął poziom 239,00 EUR/t, utrzymując tendencję wzrostową. Wzrosty te mają charakter globalny, gdyż niepewność co do warunków agrometeorologicznych ma zasięg międzynarodowy. Dodatkowym czynnikiem podbijającym ceny jest zwiększona konkurencja o surowiec oraz destabilizacja łańcuchów dostaw spowodowana zaostrzeniem konfliktu na Morzu Czarnym, co utrudnia import z Ukrainy – kluczowego dostawcy dla krajów Unii Europejskiej. Inwestorzy, nie czekając na ostateczne dane o plonach, wliczają w cenę tzw. „premię pogodową”, co w połączeniu z przebiciem istotnych poziomów technicznych przyciąga na rynek kapitał funduszy inwestycyjnych.

Ceny pszenicy rosną, gdy Rosja wstrzymuje żeglugę na Morzu Azowskim

0
Cena pszenicy

Ceny pszenicy: Basen Morza Czarnego i Azowskiego ponownie stał się „beczką prochu”. Choć uwagę rynku przykuwa przede wszystkim logistyczny chaos wywołany wojną, wzrosty cen są obecnie napędzane przez dwa równoległe procesy: dramatyczną sytuację geopolityczną oraz fundamentalne dane o ograniczonej podaży.

Fundamenty USDA potwierdzają presję wzrostową Wbrew pozorom, ostatni raport Departamentu Rolnictwa USA (USDA) nie przyniósł rynkowi uspokojenia. Wręcz przeciwnie – dane te stały się paliwem dla wzrostów:

  • Rewizja zapasów w dół: Mimo wcześniejszych optymistycznych założeń, prognozy światowych zapasów końcowych na rok gospodarczy 2026/27 zostały zrewidowane w dół o 2,6 mln ton.
  • Problem z kukurydzą: USDA wskazało na spadek przewidywanych zapasów końcowych kukurydzy w USA o 3,2 mln ton w stosunku do wcześniejszych szacunków, co w połączeniu z cięciem europejskich prognoz produkcji o 3,7 mln ton (do 53,8 mln ton), stworzyło silną presję popytową.
  • Słabe zbiory w USA: Amerykańskie prognozy zbiorów pszenicy na rok 2025/26 zostały obniżone o kolejne 200 tys. ton (najmniej od ponad 50 lat), a zapasy spadły poniżej krytycznej granicy 20 mln ton – to najniższy poziom od trzech lat.

Logistyczna blokada eksportu Fundamenty rynkowe spotkały się z brutalną rzeczywistością wojenną. Cena pszenicy rośnie, gdy Rosja – w reakcji na ukraińskie działania obronne wymierzone w jej flotę transportową – paraliżuje żeglugę na Morzu Azowskim. Rosyjska decyzja o wstrzymaniu ruchu przez kanał Don-Azow i Cieśninę Kerczeńską stanowi bezpośredni impuls blokujący eksport rosyjskiego zboża. Jako agresor, Moskwa sama odcina ok. 25% własnego potencjału eksportowego, co w obliczu napiętych danych USDA wywołuje reakcję łańcuchową na giełdach.

Wzajemne uderzenia i „wojna na wyczerpanie” Obecna sytuacja to wynik otwartego konfliktu, w którym strony uderzają w potencjał eksportowy przeciwnika:

  • Ukraińska odpowiedź obronna: Ukraina, w ramach działań obronnych, systematycznie eliminuje jednostki rosyjskiej „floty cieni”, które finansują działania wojenne agresora zarówno z eksportu ropy, jak i surowców rolnych.
  • Rosyjski terror portowy: Rosja, atakując cywilne statki handlowe (m.in. jednostki przewożące nawozy) oraz infrastrukturę portową w obwodzie odeskim, dąży do zastraszenia międzynarodowych przewoźników i destabilizacji światowego handlu żywnością.

Wnioski dla rynku lokalnego Dla polskich rolników oznacza to skumulowany efekt: fundamenty (niskie zapasy, słabsze zbiory w UE i USA) nakładają się na gigantyczną „premię za ryzyko”. W sytuacji, gdy dane rynkowe potwierdzają niedobory, a geopolityka paraliżuje transport, rynek staje się wyjątkowo wrażliwy na każdy sygnał. Przy negocjowaniu kontraktów bezpośrednich ze skupami warto pamiętać, że rynek „nie widzi” już nadwyżek, lecz koncentruje się na ograniczonych zasobach, których fizyczne dotarcie do odbiorcy jest dziś dużym wyzwaniem.

Ceny paliw: Podwójny cios Trumpa i Rosji. Ropa i diesel ARA o 10% w górę, a w Orlenie diesel drożeje o blisko 50 groszy na litrze brutto w tydzień!

0
ceny paliw

Ceny paliw: Koszty nadchodzących żniw i wakacyjnych wyjazdów rosną w zastraszającym tempie. Spokój na giełdach paliw trwał zaledwie chwilę. Poniedziałkowe zamknięcie (13 lipca) oraz najnowsze, wtorkowe cenniki hurtowe PKN Orlen (z 14 lipca) przyniosły brutalne przebudzenie. Mamy do czynienia z potężnym, geopolitycznym wstrząsem podażowym, który natychmiast uderzył w polski rynek hurtowy.

Najnowsze dane z Orlenu: Szokujący wzrost cen diesla i benzyny

Wprowadzone we wtorek 14 lipca korekty w cennikach hurtowych PKN Orlen dla Oleju Napędowego Ekodiesel oraz benzyny Eurosuper 95 (ceny netto zawierające akcyzę) pokazują bezwzględną dynamikę drożyzny:

  • Ekstremalny skok diesla (ON): Jeszcze w sobotę 11 lipca metr sześcienny diesla kosztował 5825 zł. We wtorek 14 lipca cena ta wzrosła o kolejne 87 zł/m³, osiągając poziom 5912 zł/m³!
    • W ujęciu tygodniowym (od 7 lipca – 5556 zł/m³): Diesel w hurcie zdrożał o 356 zł/m³, czyli o 35,6 gr/l netto. Dla kupujących paliwo oznacza to wzrost o astronomiczne 43,8 gr/l brutto w zaledwie 7 dni!
    • Od początku lipca (od 1 lipca – 5495 zł/m³): W ciągu zaledwie dwóch tygodni hurtowa cena ON netto wzrosła o 417 zł/m³ (+51,3 gr/l brutto).
    • Długi dystans (od wybuchu wojny z Iranem): Porównując obecne stawki z końcówką lutego (4809 zł/m³), hurtowa cena netto diesla jest wyższa o 1103 zł/m³. Oznacza to, że sam surowiec z podatkiem akcyzowym podrożał od wybuchu konfliktu o 1,36 zł/l brutto (+22,9%).
  • Benzyna bezołowiowa (Pb95): We wtorek 14 lipca zdrożała do 5500 zł/m³ (z 5484 zł/m³ w sobotę). Od początku lipca to wzrost o 173 zł/m³ (+21,3 gr/l brutto), a od wybuchu wojny pod koniec lutego (4466 zł/m³) aż o 1034 zł/m³, czyli o 1,27 zł/l brutto (+23,1%).

Geopolityczny armagedon: Trump i Rosja dokręcają śrubę

Za panicznym rajdem cenowym na giełdach stoją dwa potężne wydarzenia polityczno-gospodarcze, które niemal jednocześnie odcięły rynki od stabilnych dostaw surowców i gotowych produktów:

  1. Zapowiedź Donalda Trumpa (blokada i myto w Ormuzie): Prezydent USA ogłosił całkowitą blokadę Iranu jako dostawcy ropy naftowej na rynki światowe. Co więcej, Trump zapowiedział wprowadzenie 20-procentowego myta (cła) za sam przepływ statków przez strategiczną Cieśninę Ormuz. Ponieważ przechodzi tędy aż 20% światowego transportu ropy, decyzja ta oznacza drastyczne i natychmiastowe podrożenie transportu morskiego.
  2. Rosyjski odwet na rynku diesla: W tym samym czasie Rosja zdecydowała o całkowitym zablokowaniu swojego eksportu diesla. Ponieważ Europa (mimo prób dywersyfikacji) wciąż dotkliwie odczuwa każdy ubytek gotowego średniego destylatu na kontynencie, ruch Moskwy uderzył w najczulszy punkt rynków.

Efekt na giełdach w poniedziałek 13 lipca był piorunujący:

  • Diesel na giełdzie ARA (gotowe paliwo): Wystrzelił aż o +9,52% (+95,99 USD) do poziomu 1103,99 USD za tonę! W stosunku do cen z końca lutego (ok. 756 USD/t) europejski diesel jest droższy już o ponad 46%!
  • Ropa Brent: Podrożała o +9,59% (+7,29 USD) do poziomu 83,30 USD za baryłkę (WTI wzrosła o +9,42% do 78,14 USD).

W Polsce sytuację importerów dobija słaby złoty. Kurs pary USD/PLN na stałe zagnieździł się powyżej psychologicznej bariery 3,80 zł, zamykając poniedziałek na poziomie 3,8023 zł – to najwyższe poziomy od 14 miesięcy.

Co to oznacza na stacjach?

Wygaśnięcie z końcem czerwca krajowego pakietu osłonowego „CPN” (który sztucznie zaniżał stawkę VAT z 23 do 8%, podczas gdy akcyza wzrosła w połowie czerwca) w połączeniu z gwałtownie rosnącym od tygodni hurtem doprowadziło do drastycznych zmian na pylonach stacji benzynowych.

Ceny detaliczne diesla i benzyny wzrosły w efekcie o ponad złotówkę na litrze w porównaniu do końcówki czerwca. Okazyjne oferty, takie jak Pb95 za 6,58 zł/l i ON za 6,78 zł/l, bezpowrotnie przeszły do historii. Na dużych stacjach sieciowych ceny paliw uciekają już wyraźnie w kierunku 7,15–7,25 zł/l, a wtorkowa reakcja Orlenu na poniedziałkowy paraliż giełdowy na świecie zapowiada, że granica 7,50 zł/l brutto na pylonach zostanie osiągnięta lada moment.

Głośne, wakacyjne promocje dużych koncernów (-30/-40 gr/l z aplikacjami) są jedynie oddaniem ułamka gigantycznych marż detalicznych wypracowanych w ubiegłych miesiącach. Ze względu na sztywne limity (najczęściej do 50 litrów), nie stanowią one żadnego ratunku dla gospodarstw rolnych ruszających w pole, dla których kluczowa jest wyłącznie czysta cena hurtowa netto. Z zapowiadanego przez rząd ewentualnego powrotu obniżek podatku VAT rolnicy-płatnicy oraz sektor transportowy również nie skorzystają, gdyż podatek ten w całości odliczają.

Źródło cen: PKN Orlen, Giełdy Towarowe

Nowoczesny komfort to wyższa rentowność. Jak John Deere zmienia warunki pracy na polskim polu?

0

Odpowiedzialna, ciężka, ale i dająca ogromną satysfakcję – tak swoją codzienność opisują polscy gospodarze w badaniu „Rolnik i praca na roli”. Choć miłość do ziemi i tradycji pozostaje niezmienna, to realia współczesnego agrobiznesu stawiają przed nami zupełnie nowe wyzwania. Zmiany klimatyczne, rosnące koszty produkcji oraz brak rąk do pracy sprawiają, że droga do sukcesu w rolnictwie stała się wyboista jak nigdy wcześniej.

Dzisiaj, aby zyskać przewagę konkurencyjną, nie wystarczy już tylko dbać o wysoki plon i odpowiednie nawożenie pszenicy czy kukurydzy. Kluczem do stabilnego dochodu staje się efektywność pracy, która zależy bezpośrednio od… samopoczucia operatora maszyny.

– Właściwie jedno bez drugiego nie ma racji bytu. Sukces gospodarstwa zależy przecież w dużej mierze od efektywności i zaangażowania operatorów. A te potrzebują konkretnego, technologicznego wsparcia – podkreśla Bartosz Białas, kierownik marketingu John Deere Polska.

Upał w kabinie to realna strata finansowa

Letnie żniwa czy jesienne uprawy to czas, kiedy termometry w Polsce regularnie przekraczają 30°C. Dla organizmu człowieka to ekstremalne warunki. Badacze z Loughborough University dowodzą, że praca w temperaturze 35°C (przy wilgotności 50%) powoduje spadek wydajności operatora aż o 35%. Gdy upał sięga 40°C, efektywność leci w dół o niewiarygodne 76%!

Co to oznacza dla portfela rolnika? Dane są bezwzględne: powyżej granicy 30°C każdy dodatkowy stopień Celsjusza generuje stratę produktywności na poziomie około 4,90 zł na godzinę. W skali kilkunastohektarowego gospodarstwa i całego sezonu, uciekające minuty i błędy zmęczonego traktorzysty kosztują tysiące złotych.

Ergonomia i technika rolnicza: Dobra kabina to podstawa

John Deere od lat udowadnia, że wygoda w ciągniku to nie luksus, a czysta kalkulacja ekonomiczna. Nowoczesne ciągniki i kombajny amerykańskiego producenta są projektowane tak, aby maksymalnie redukować stres i zmęczenie operatora.

Flagowe rozwiązania dla pełnej wygody:

  • Kabina CommandView™ 4 Plus: Dostępna m.in. w modelach 8RX. Oferuje o 20% lepszą widoczność na prawą stronę oraz o 15% większą przestrzeń podłogi. To obecnie największa kabina na rynku. Doskonałe wyciszenie pozwala poczuć się w niej jak w nowoczesnym aucie osobowym.
  • Fotel ActiveSeat™ II: Ból pleców po całym dniu w polu? Zapomnij o tym. Elektrohydrauliczna konstrukcja połączona z amortyzacją pneumatyczną izoluje do 90% ruchów pionowych. Dodatkowo funkcja masażu, wentylacja z nawiewem na kark oraz obrót fotela o 24° chronią szyję i kręgosłup podczas obserwacji maszyn towarzyszących.
  • Joystick CommandPRO™: Wielofunkcyjna dźwignia zintegrowana z podłokietnikiem CommandArm. Pozwala na intuicyjne sterowanie napędem, hydrauliką i rolnictwem precyzyjnym. Jedno pchnięcie wystarczy, by płynnie przyspieszyć od zera do prędkości maksymalnej.

Co ważne, wysoki komfort znany z flagowych modeli trafia też do mniejszych gospodarstw. Dzięki nowemu wyświetlaczowi CommandCenter™ G5, ciągniki serii 6M oferują teraz ergonomię i precyzję sterowania (od nawigacji AutoTrac™ po zawory eSCV) na poziomie wyższej serii 6R.

Rolnictwo precyzyjne i automatyzacja: Operator rozwija skrzydła

Wygoda to jednak nie tylko wygodny fotel, lodówka na napoje czy radio z Apple CarPlay®. To przede wszystkim odciążenie umysłu kierowcy poprzez inteligentne systemy.

Fundamentem zautomatyzowanego ekosystemu John Deere są odbiornik StarFire™ 7500 oraz wyświetlacz G5. Dzięki nim maszyna porusza się po polu z centymetrową dokładnością. Systemy AutoTrac™ czy AutoTrac™ Turn Automation (automatyczne nawroty) eliminują nakładki i omijaki. Przekłada się to bezpośrednio na mniejsze zużycie paliwa, nasion oraz drogich nawozów i środków ochrony roślin.

Rewolucja w zbiorach – Kombajny S7 i X9:

  1. Predictive Ground Speed Automation: Automatycznie dostosowuje prędkość kombajnu na podstawie satelitarnych danych o biomasie oraz obrazu z kamer. Maszyna zawsze jedzie z maksymalną, bezpieczną wydajnością.
  2. Harvest Settings Automation: Samoczynnie pilnuje czystości ziarna i poziomu jego uszkodzeń według zadanych parametrów.
  3. MachineSync: Kombajn automatycznie steruje prędkością jadącego obok ciągnika z przyczepą, eliminując ryzyko rozsypania ziarna podczas rozładunku w ruchu.

Protesty rolnicze 2026: Dziś spotkania OOPR, jutro protest Rolniczej Solidarności pod Ministerstwem Rolnictwa

0
Ilustracja poglądowa

Protesty rolnicze 2026: Polski sektor rolniczy znalazł się w punkcie krytycznym. Dzisiaj, 13 lipca 2026 roku, w Warszawie odbywa się pilne spotkanie zorganizowane przez Oddolny Ogólnopolski Protest Rolników (OOPR), poświęcone dramatycznemu spadkowi opłacalności produkcji rolnej. Wobec braku perspektyw na poprawę sytuacji, na jutro, 14 lipca (wtorek), zaplanowano ogólnopolski protest NSZZ RI „Solidarność” pod hasłem „Nie damy się zniszczyć” przed budynkiem Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi przy ul. Wspólnej.

Globalne tąpnięcie i sytuacja rynkowa

Sytuacja w kraju jest bezpośrednim odzwierciedleniem głębokiego kryzysu globalnego. Ceny skupu podstawowych produktów rolnych w lipcu 2026 roku pozostają na poziomach, które w wielu przypadkach nie pokrywają kosztów produkcji. Protesty rolnicze 2026 roku są wynikiem narastającej od miesięcy frustracji – niskie ceny skupu dotykają niemal wszystkich sektorów: od mleka, trzody chlewnej i bydła, po produkcję zbóż.

Rynek znajduje się pod presją ogromnych zapasów surowców, co skutecznie tłumi ceny. W sektorze mleczarskim wielu hodowców otrzymuje stawki w granicach 1,30–1,35 zł za litr, podczas gdy szacunkowe koszty wytworzenia – uwzględniające drożejące pasze i energię – przekraczają próg 1,70–1,80 zł za litr. Podobnie wygląda sytuacja w produkcji roślinnej; ceny jęczmienia w połowie lipca oscylują wokół 600–650 zł za tonę, co przy stale rosnących kosztach nawozów mineralnych i środków ochrony roślin czyni produkcję trwale nierentowną.

Przeczytaj także:

Presja kosztowa i eskalacja konfliktu z Iranem

Sytuację dodatkowo destabilizuje sytuacja geopolityczna. Od marca jesteśmy świadkami

konfliktu z Iranem, co wywołało natychmiastową reakcję na światowych rynkach surowców energetycznych. Wzrost cen ropy naftowej oraz niestabilność dolara stają się nowym, kluczowym obciążeniem dla polskich gospodarstw.

Ceny paliw, niezbędnych w całym cyklu produkcyjnym, a szczególnie w trwającym okresie żniw, osiągają poziomy rzędu 7,00–7,20 zł za litr. Konflikt na Bliskim Wschodzie przekłada się również na rynek nawozów – rosnące ceny gazu ziemnego i zakłócenia w łańcuchach dostaw surowców niezbędnych do ich produkcji (mocznik, amoniak) zwiastują kolejną falę podwyżek cen środków produkcji, które już teraz stanowią do 60% nakładów wielu gospodarstw.

Przeczytaj także:

Konsekwencje dla branży: „Nie damy się zniszczyć”

Rolnicy, zmuszeni do walki o płynność finansową, ograniczają zakupy kwalifikowanego materiału siewnego oraz redukują nawożenie mineralne. Choć przynosi to doraźne oszczędności, przedstawiciele organizacji rolniczych ostrzegają, że w dłuższej perspektywie doprowadzi to do spadku plonów, pogorszenia jakości surowca i trwałego osłabienia konkurencyjności polskiej żywności.

„Rolnictwo stało się po prostu nieopłacalne. Jeśli padnie rolnik, padnie cały łańcuch” – podkreślają organizatorzy spotkań. Rolnicy zwracają uwagę, że likwidacja stad oznacza nie tylko spadek krajowej produkcji żywności, ale także utratę naturalnego nawozu w postaci obornika, co negatywnie wpływa na strukturę gleb.

Jutrzejsza manifestacja (14 lipca, godz. 12:00) pod hasłem „Nie damy się zniszczyć” ma być bezpośrednim apelem do rządu o wdrożenie skutecznych mechanizmów wsparcia. Przedstawiciele rolników jednoznacznie wskazują, że bez zdecydowanych działań osłonowych, polskie rolnictwo czeka fala masowej likwidacji gospodarstw, co w obliczu niestabilnej sytuacji na świecie stawia pod znakiem zapytania bezpieczeństwo żywnościowe kraju.

Tempo podwyżek w sklepach wyhamowuje kolejny miesiąc z rzędu

0
Światowe ceny żywności wzrosły w 2021 roku o prawie 30%

Analiza blisko 100 tys. cen detalicznych pokazuje, że tempo podwyżek w sklepach wyhamowuje kolejny miesiąc z rzędu. W czerwcu br. codzienne zakupy zdrożały średnio o 2,7% rok do roku, wobec 3,4% w maju i 3,7% w kwietniu. Jeszcze wyraźniejszy trend widać w przypadku żywności, której ceny wzrosły w czerwcu o 1,9% rdr. Natomiast miesiąc wcześniej było to 2,4%, a w kwietniu – 3,3%. Oznacza to, że skala podwyżek w tej kategorii pozostaje niższa niż średnia dla wszystkich analizowanych segmentów. Autorzy raportu zwracają również uwagę, że najnowsze dane wskazują na znacznie słabszy od oczekiwanego wpływ napięć geopolitycznych na ceny. Jednocześnie zastrzegają, że ich pełne skutki mogą ujawnić się z opóźnieniem, ponieważ przenoszenie wzrostu kosztów na ceny detaliczne z reguły jest procesem rozłożonym w czasie.

We wcześniejszych miesiącach wzrosty rok do roku były wyższe

Z najnowszej edycji raportu pt. „INDEKS CEN W SKLEPACH DETALICZNYCH”, autorstwa UCE RESEARCH i Uniwersytetu WSB Merito, wynika, że w czerwcu br. codzienne zakupy Polaków były droższe średnio o 2,7% niż rok wcześniej. Dotyczyło to 17 najczęściej kupowanych kategorii produktów, w tym m.in. żywności, napojów, chemii gospodarczej i środków higieny osobistej. Analizą objęto ceny regularne i promocyjne. Stwierdzono, że we wcześniejszych miesiącach wzrosty rok do roku były wyższe – w maju o 3,4%, a w kwietniu – o 3,7%. 

– Tempo wzrostu cen w sklepach kolejny miesiąc z rzędu wyhamowuje. Tak jest z drobnym wyjątkiem już od roku. I jest to trend, który z grubsza odpowiada zmianom ogólnego wskaźnika inflacji. Warto tylko zwrócić uwagę na różnicę między obiema wielkościami. Wskaźnik cen w sklepach detalicznych w czerwcu 2026 roku był wyższy o 0,2 punktu procentowego od GUS-owskiego szybkiego odczytu inflacji. Jednak nawet ta rozbieżność się redukuje. Jeszcze kilka miesięcy temu różnica wynosiła ponad 1 punkt procentowy – zauważa dr Marek Szymański z Uniwersytetu WSB Merito. 

Z kolei dr Agnieszka Łopatka z Uniwersytetu WSB Merito przypomina, że różnica pomiędzy dynamiką cen w sklepach detalicznych a inflacją CPI wynika z odmiennej konstrukcji obu wskaźników. Powyższy raport obejmuje 17 kategorii produktów szybkozbywalnych, natomiast CPI mierzy ceny całego koszyka konsumpcyjnego, uwzględniając również paliwa, energię, odzież, transport czy usługi. W czerwcu to właśnie kategorie spoza sklepowej półki obniżały inflację CPI. Szczególnie istotny był spadek cen paliw – o 7,4% w ujęciu miesięcznym. Obniżona stawka VAT dodatkowo ograniczała koszty transportu i logistyki. 

– W segmencie żywności działały silne czynniki dezinflacyjne, tj. kilkunastoprocentowe spadki cen skupu produktów rolnych. Żywność przestała być głównym źródłem wzrostu cen. Większego znaczenia nabrały kategorie, których ceny zależą od kosztów pracy, regulacji, podatków czy kosztów usług. Można więc powiedzieć, że presja inflacyjna zmieniła swój charakter – z typowo spożywczej na kosztowo-regulacyjno-usługową – zwraca uwagę ekspertka.

Niższe ceny surowców stopniowo ograniczają koszty produkcji

Patrząc na wyniki ww. raportu, w zeszłym miesiącu sama żywność okazała się droższa niż rok wcześniej o 1,9%. Poprzednie wyniki na plusie to 2,4% i 3,3% w relacji rocznej. Jak komentuje dr Agnieszka Łopatka, niższe ceny surowców stopniowo ograniczają koszty produkcji żywności i przekładają się na wolniejsze tempo wzrostu cen detalicznych. Czerwiec to również okres pojawienia się na rynku krajowych warzyw i owoców nowego sezonu, co zwiększa podaż i naturalnie ogranicza presję na wzrost cen w wielu kategoriach żywności. 

– Ważnym elementem jest bardzo silna konkurencja pomiędzy sieciami handlowymi. Na rynku wciąż trwa otwarta wojna cenowa dyskontów, a podstawowe artykuły spożywcze, takie jak mąka, olej rzepakowy, masło, mleko czy mięso, są wykorzystywane w walce wizerunkowej o klienta. Coraz większa liczba promocji obniża średni poziom cen płaconych przez konsumentów. Jednocześnie przedstawiciele branży przetwórczej zwracają uwagę, że część cen promocyjnych nie odzwierciedla rzeczywistych kosztów surowców, produkcji, logistyki i energii. To pokazuje, jak silna jest obecnie presja konkurencyjna w handlu detalicznym. Istotnym czynnikiem jest także tzw. sezonowość – dodaje ekspertka. 

Jak wynika z raportu, w czerwcu dynamika wzrostu cen samej żywności ponownie była wyraźnie niższa w stosunku do wszystkich analizowanych kategorii. – Ten obraz może wydawać się miły dla oka, bo rzeczywiście od wielu miesięcy ceny żywności rosną wyraźnie wolniej niż wszystkie ogółem. Jednak podejrzewam, że marże sklepów na żywność w tym samym czasie wzrosły. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego, od października 2025 ceny produkcji sprzedanej przemysłu spożywczego maleją. W maju spadły o 4% rok do roku, a na półkach sklepowych mamy niewielki, ale jednak wzrost. Choć oczywiście nie możemy zapominać o importowanych produktach żywnościowych, które w GUS-owskich statystykach cen przemysłowych nie znajdują odzwierciedlenia – mówi dr Marek Szymański.

Analitycy z UCE RESEARCH przypominają, że w ostatnich miesiącach nie brakowało czynników, które mogły sprzyjać wzrostowi cen w handlu detalicznym, m.in. napięć geopolitycznych czy zmian na rynkach surowców. – Jednak ich wpływ na ceny detaliczne okazał się znacznie słabszy, niż obawiał się rynek. Wsparciem był mocny złoty, który obniżał koszty importu surowców energetycznych, żywności i opakowań. Patrząc na ww. dane, trzeba jednak pamiętać, że z reguły ceny detaliczne reagują z kilkumiesięcznym opóźnieniem. Dlatego czerwcowy odczyt odzwierciedla przede wszystkim korzystne warunki kosztowe z wiosny, a nie okres największych napięć geopolitycznych – podsumowuje dr Agnieszka Łopatka.

źródło: UCE Research