piątek, 21 czerwca, 2024
spot_img

Nie wszystkie nawozy siarkowe są takie same

spot_img

Siarka od dawna jest uważana za jeden z sześciu podstawowych składników odżywczych, choć w krajach uprzemysłowionych praktyczne użycie nawozów siarkowych nie było konieczne aż do lat 80. z powodu znacznych emisji dwutlenku siarki pochodzenia przemysłowego, które były wystarczające do zaopatrzenia upraw w ten składnik.

W Europie, w regionach uprzemysłowionych, średnia roczna emisja siarki wynosiła w latach 70. ok. 45 kg/ha. To powyżej zapotrzebowania nawet siarkolubnych upraw, jak np. rzepak czy kukurydza.

Jakie nawozy zawierają siarkę?

Od tego czasu wiele sie jednak zmieniło. Regulacje dotyczące emisji siarki spowodowały zmniejszenie ilości dwutlenku siarki w atmosferze do poziomu poniżej 10 kg S/ha, czyli ilości porównywalnych do emisji siarki na początku ery industrialnej. Równolegle, dzięki rozwojowi przemysłu produkcji nawozów sztucznych, popularność zaczęły zdobywać nawozy wysokoskoncentrowane, zawierające zazwyczaj znacznie mniej siarki niż nawozy tradycyjne: siarczan amonu (24% S) stracił na popularności na rzecz mocznika czy saletry amonowej, pojedynczy superfosfat (12% S) zastąpiony został przez potrójny superfosfat (1-2% S). Te czynniki dodatkowo zmniejszyły ilości siarki dostępnej dla upraw.

A nadto, postęp w rozwoju genetycznym oraz agrotechnicznym zaowocował rozwojem wysokowydajnych odmian, których zapotrzebowanie na składniki odżywcze, w tym oczywiście i siarkę – znacznie wzrosło.

Z tych powodów, od lat 90. w Europie zachodniej i od początku XXI wieku w Polsce spotykamy się z regularnymi niedoborami siarki poważnie ograniczającymi plonowanie upraw. Niekiedy rozbieżność pomiędzy zapotrzebowaniem na siarkę a jej dostępnością jest tak duża, że to siarka jest czynnikiem ograniczającym plonowanie.

Jaka jest zawartość siarki w glebie?

Zawartość siarki S w glebach zawiera się zazwyczaj w przedziale od 0,02% do 0,2%. Gleba macierzysta może być źródłem siarki dla upraw, dostarczając siarczków metali, które w dobrze napowietrzonych glebach podlegają z czasem przekształceniom do siarczanów przyswajalnych przez rośliny. Inne związki chemiczne zawierające siarkę, odpady roślinne, zwierzęce oraz materia organiczna również przyczyniają się do zwiększenia zasobu siarki. W nowoczesnej uprawie, stosowanie nawozów siarkowych jest niezbędne dla zapewnienia zbilansowanego nawożenia i dla uniknięcia zubożenia gleby w ten składnik. Jakakolwiek forma siarki zostałaby zastosowana na polu, to wyłącznie zmineralizowana, rozpuszczona forma siarczanowa (SO42-) jest pobierana przez rośliny.

Jaką formę nawozu siarkowego wybrać?

Mineralne nawozy siarkowe dostępne na rynku należą zasadniczo do dwóch głównych kategorii: siarka elementarna i siarczany. Ale jest jeszcze trzecia opcja: aktywna forma tiosiarczanowa, obecna w płynnym nawozie Thio-Sul® (tiosiarczan amonu), produkowanym przez Tessenderlo Kerley.

Nawozy siarkowe tabela
Różne nawozy zawierające siarkę

Siarka elementarna wysiana na glebę pozostaje na łasce czasu, temperatury i wilgotności do czasu utleninienia się przy pomocy bakterii glebowych do formy przyswajalnej przez rośliny. Przy suszy, zwięzłej glebie o wątłym życiu mikrobiologicznym, dostępność takiej siarki dla roślin będzie niska. Granulowana siarka elementarna wymaga dodatkowo rozpuszczenia granuli przed utlenienieniem siarki do formy siarczanowej. Proces ten związany jest z zakwaszeniem gleby. Powolne utlenianie siarki jest korzystne w glebach o jej dużej zawartości, gdzie nie ma potrzeby uzyskania wysokiej zawartości szybko. Także w glebach alkalicznych jest to korzystna forma siarki, ponieważ działa zakwaszająco. Z drugiej strony – powolne uwalnianie zapobiega wymywaniu siarki w głąb profilu glebowego.

Siarka w glinkach bentonitowych. Glinka bentonitowa jest higroskopijna i szybko pochłania wilgoć, uwalniając siarkę elementarną szybciej, niż z siarki elementarnej. W tych produktach siarka jest dostępna dla roślin trochę szybciej ale nadal wolno, zatem wadą tego rodzaju nawozów pozostaje nadal niemożność dostarczenia wystarczających ilości siarki dla upraw podczas dynamicznego wzrostu wiosennego. Z tego powodu, rozwiązania oparte o wolno uwalniany składnik są zapewne lepsze dla zbudowania zasobu siarki dla uprawy w kolejnym sezonie wegetacyjnym niż dla zapewniania siarki w perspektywie sezonu wegetacyjnego.

Siarczany w roztworze wodnym są natychmiast dostępne dla upraw i są świetnym rozwiązaniem na dostarczenie szybko dużych ilości siarki. Ale przy dużych opadach na lekkich glebach, ryzyko wymycia siarki w głębsze warstwy gleby jest spore. Za wyjątkiem siarczan amonu, który wykazuje lekkie właściwości zakwaszające, inne siarczany nie zakwaszają gleby. Spośród  siarczanów, dwa produkty zawierające siarczan wapnia: gips i polihalit charakteryzują się niską rozpuszczalnością i zbyt powolną dostępnością dla roślin.

Z płynnymi aktywnymi tiosiarczanami, jak Thio-Sul® (tiosiarczan amonu) plantatorzy otrzymują najlepsze  cechy obu przedstawionych powyżej rozwiązań. Dlaczego? Siarka w Thio-Sul®to siarka w formie tiosiarczanowej, gdzie występuje w dwóch postaciach: jedna to forma utleniona, czyli siarczanowa a druga to forma zredukowana, która swoim zachowaniem przypomina siarkę elementarną. W dodatku, tiosiarczan jest płynem, więc zaczyna działać, jak tylko znajdzie się w glebie.

Te dwie uzupełniające się formy siarki powodują, że siarka jest dostępna – i szybko – i o przedłużonym działaniu, kiedy siarka z Thio-Sul® zostanie utleniona do przyswajanej przez rośliny formy siarczanowej.

W ten sposób, uzyskujemy wyższą skuteczność nawożenia siarkowego – również w ujęciu finansowym. Dochodzi również do niewielkiego zakwaszenia rizosfery, co zwiększa dostępność niektórych makroelementów, jak np. fosfor, i mikroelementów – zapewniając ich najlepsze wykorzystanie.

Zyskiem jest lepsze wykorzystanie składników odżywczych i niższy koszt produkcji.

W procesie oksydacji, aktywne tiosiarczany redukują pierwiastki mikroelementów z wyższych stopni utlenienia na niższe, które są dostępne dla roślin. Oprócz zakwaszania gleby, również i ten proces zwiększa dostępność mikroelementów.

Są również naukowe potwierdzenia, że w pewnych warunkach rośliny mogą pobierać siarkę bezpośrednio z formy tiosiarczanowej.

Thio-Sul® sprawdza się szczególnie dobrze w mieszaninach z płynnymi nawozami azotowymi, jak np. RSM. Dodatek Thio-Sul® zapewnia nie tylko skuteczne nawożenie siarką ale też nawożenie we właściwym czasie. Drugą ważna zaletą stosowania Thio-Sul® wraz z RSM jest zapewnienie pożądanego stosunku azotu do siarki, który warunkuje najpełniejsze wykorzystanie zaaplikowanego azotu. Thio-Sul® łatwo jest zmieszać z RSM, ponieważ ma tą samą gęstość. Thio-Sul® z RSM stosuje się tak samo, jak sam RSM: poprzez końcówki do RSM lub węże rozlewowe.

Inne źródła azotu, które mogą być stosowane wraz z Thio-Sul® to poferment z biogazowni czy gnojowica.

Thio-Sul® Jest zarejestrowanym znakiem towarowym Tessenderlo Group NV

Agro Profil
Agro Profil
Magazyn rolniczy Agro Profil tworzony jest przez redaktorów rolników. Praktyczne podejście do problemów jest dla nas najważniejsze. Agro Wydawnictwo powstało w styczniu 2016 roku i od tego czasu regularnie przekazuje polskim rolnikom wiedzę ułatwiającą prowadzenie nowoczesnego gospodarstwa. Każdego roku Magazyn Agro Profil uczestniczy w wielu wydarzeniach branżowych - między innymi Agro Show, Agro Tech Kielce, Polagra Premiery, Agro-Park, Targi Książki i wielu innych. Wydawnictwo współpracuje z wieloma pracownikami naukowymi takich placówek jak np. Instytut Ochrony Roślin, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu czy też Politechniki Bydgoskiej.

Napisz komentarz

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Podobne artykuły

Bieżący Agro Profil

spot_img

Śledź nas

Ostatnie artykuły

Pogoda dla rolników

0
Would love your thoughts, please comment.x