Według najnowszych prognoz FAO, globalna produkcja zbóż w sezonie 2025/26 może po raz pierwszy przekroczyć poziom 3 miliardów ton, ustanawiając rekord w historii monitoringu. Wzrost ten jest napędzany głównie przez korzystne perspektywy w Argentynie, Kanadzie, Unii Europejskiej i USA, a także poprawę prognoz dla zbóż gruboziarnistych i ryżu w Azji.
Wykres – Globalna produkcja zbóż, zużycie i zapasy (rekord)
Perspektywy pszenicy i gruboziarnistych zbóż w 2026 roku
Na półkuli północnej pszenica ozima ma się na ogół dobrze. W USA 45% upraw oceniono jako dobre, nieco poniżej zeszłorocznych wyników z powodu suszy. W Europie warunki są przeważnie sprzyjające, choć deficyty opadów we Włoszech budzą pewne obawy. W Rosji i na Ukrainie nasadzenia zakończono przy ogólnie korzystnych warunkach, a w Azji rosną oczekiwania co do rekordowych nasadzeń w Indiach i Pakistanie.
Na półkuli południowej sadzone są gruboziarniste zboża. W Argentynie i Brazylii perspektywy są dobre dzięki sprzyjającym deszczom i rosnącemu popytowi, a w RPA nasadzenia kukurydzy rosną nieznacznie, wspierane przez korzystne prognozy pory deszczowej.
Przeczytaj również – Kanada: Zbiory pszenicy i canoli najwyższe w historii
Wykorzystanie zbóż i rekordowe zapasy
Światowe wykorzystanie zbóż w sezonie 2025/26 ma wzrosnąć o 2,1% w porównaniu do poprzedniego sezonu, głównie w przypadku kukurydzy i ryżu. Przewiduje się większe wykorzystanie kukurydzy do pasz oraz pszenicy paszowej jako ekonomicznie atrakcyjnej alternatywy dla innych składników paszowych.
FAO zrewidowało prognozę zapasów zbóż do końca sezonu 2025/26 w górę do 925,5 mln ton, czyli o 6,5% więcej niż na początku sezonu. Największy wzrost zapasów pszenicy spodziewany jest w Chinach i Indiach, natomiast główni eksporterzy odnotują umiarkowany wzrost. Zapasy ryżu mają osiągnąć 216,8 mln ton, co pozwoli pokryć 4,6 miesiąca globalnego zapotrzebowania.
Wnioski dla rolników:
Rekordowa globalna produkcja zbóż i wysoki poziom zapasów mogą stabilizować ceny, ale też wymuszają uważne planowanie sprzedaży i strategii eksportowej. Dla producentów pszenicy, kukurydzy i ryżu oznacza to konieczność monitorowania konkurencyjnych rynków i wykorzystania okazji na lokalnych i międzynarodowych giełdach.
Źródło: FAO
