Nawożenie buraka cukrowego

  • dodano: 04.02.2018
  • przez: Agro Profil

Jednym z czynników pozwalającym uzyskać jednocześnie wysoki i dobrej jakości plon jest prawidłowo dobrana strategia nawożenia. | dr hab. Przemysław Barłóg, UP Poznań

W warunkach glebowo-klimatycznych Polski hodowlany potencjał plonowania buraka cukrowego kształtuje się na ponad 100 t/ha. W praktyce plony są jednak znacznie mniejsze. Efekt postępu biologicznego ujawnia się bowiem tylko w latach o optymalnym przebiegu pogody i na stanowiskach zapewniających odpowiednią ilość łatwo przyswajalnych form składników pokarmowych, w szczególności fosforu i potasu. Składniki te są odpowiedzialne za efektywność wykorzystania wody oraz azotu, a tym samym za wielkość i jakość plonu. Uzyskanie dużych plonów korzeni i cukru wymaga realizacji następujących zadań w układzie hierarchicznym:
– likwidacja czynników ograniczających wzrost korzeni i pobieranie składników pokarmowych z gleby, tzn. regulacja pH, tworzenie odpowiedniej struktury i poprawa właściwości wodnych gleby,
– regulacja w glebie zawartości przyswajalnego fosforu i potasu, głównych składników odpowiedzialnych za wykorzystanie azotu z nawozów,
–optymalizacja dawki i terminów stosowania azotu, głównego składnika odpowiedzialnego za wielkość i jakość plonu.


Nieprawidłowa budowa korzenia utrudnia pobieranie wody i składników pokarmowych. (fot. Przemysław Barłóg)

Potrzeby pokarmowe

Akumulacja składników pokarmowych przez buraka cukrowego na początku wegetacji przebiega stosunkowo wolno. Pomimo to, już na tym etapie budowy plonu bardzo ważne jest odpowiednie odżywienie roślin w składniki pokarmowe, zwłaszcza w azot, fosfor i potas. Zapewniają one roślinom odpowiedni wigor i rozwój systemu korzeniowego. W trakcie zwierania rzędów następuje przyspieszenie tempa wzrostu roślin, a jednocześnie pobierania potasu i azotu (ryc. 1). Dzienna akumulacja potasu może wynosić 10–12 kg K2O/ha. W fazie tej rozpoczyna się także duże zapotrzebowanie buraków na magnez, siarkę i mikroelementy. W trzeciej fazie, dojrzewania, rośliny zmniejszają tempo pobierania składników pokarmowych, zwłaszcza azotu i potasu. Pod koniec wegetacji stosunek podstawowych składników pokarmowych (N : P2O5 : K2O) dla wysoko plonujących plantacji buraków cukrowych kształtuje się na poziomie 1: 0,3 :1,4. Relacja ta pozwala orientacyjnie wyznaczyć dawki nawozów PK. Jeżeli dawkę azotu ustali się na poziomie 100 kg N/ha, to dawka P2O5 wyniesie 30 kg/ha, a K2O – 140 kg/ha. Standardowo potrzeby buraka cukrowego oblicza się jednak, wykorzystując wartości tzw. pobrania jednostkowego…

Cały artykuł przeczytacie w lutowym numerze magazynu rolniczego Agro Profil – tu kupisz Agro Profil 2/2018

W bieżącymnumerze 7/2018

  • Rośliny poplonowe
  • Wartość nawozowa obornika
  • Kukurydza – anomalie
  • Czy w glebie brakuje wapnia?
  • Nowe odmiany rzepaku
  • Ładowarka przegubowa – prawa ręka rolnika
  • Używane od dealera
  • Od kosiarki do owijarki
  • Przenośniki ślimakowe
  • Chip tuning
Agro Profil magazyn rolniczy nr 7/2018

Zapisz się do naszego newslettera