Rekordy globalne uderzają w unijny eksport i ceny pszenicy! Najnowszy raport USDA (luty 2026) nie pozostawia złudzeń: globalna podaż rośnie szybciej niż popyt. Podczas gdy Kanada i Argentyna świętują rekordowe zbiory, zapasy w Unii Europejskiej i USA puchną w tempie dwucyfrowym. Rynek stał się „rynkiem kupującego”, co wywiera potężną presję na notowania na giełdach MATIF i CBOT, a w konsekwencji na ceny pszenicy w skupach.
Globalna akumulacja zapasów
Światowe zapasy końcowe wzrosły w tym sezonie o blisko 18 mln ton (+6,8% r/r), osiągając poziom 277,51 mln ton. Najbardziej niepokojący dla producentów jest fakt, że to ziarno gromadzi się głównie u kluczowych eksporterów. Taki nawis towarowy sprawia, że globalne ceny pszenicy pozostają w trendzie bocznym z tendencją spadkową.
(R) – rekord produkcji. Dane USDA Luty 2026.
Kluczowe wnioski dla rynku:
- Unia Europejska w kleszczach podaży: Mimo znacznie wyższej produkcji r/r (wzrost do 144 mln ton), unijny eksport wyhamował. Efektem jest wzrost zapasów końcowych o ponad 21%. Europa przegrywa walkę o rynki zbytu, co bezpośrednio uderza w ceny pszenicy na starym kontynencie.
- Rekordziści zmieniają układ sił: Rekordowe zbiory pszenicy w Kanadzie (główny dostawca do UE) i Argentynie (łącznie blisko 65 mln ton) oraz doskonałe w Australii zalewają rynek w momencie rosnącej aktywności Rosji. Zwiększona o 2 mln ton prognoza eksportu samej Argentyny to sygnał, że presja na ceny pszenicy w portach nie odpuści.
- Rosyjska dominacja kosztem marż: Rosja jako jedyna agresywnie „czyści” magazyny (spadek zapasów o 10% r/r). Realizując eksport na poziomie 44 mln ton, narzucać może minima, do których muszą równać pozostali gracze, jeśli chcą sprzedać ziarno.
- USA z największym „nawisem” (nie licząc Chin): Amerykanie trzymać będą na koniec sezonu w magazynach ponad 25 mln ton ziarna – to najwięcej od 6 lat. Tak wysoka akumulacja u głównego gracza giełdowego blokuje większe spekulacyjne odbicia, przez co ceny pszenicy na CBOT pozostają pod presją.
Prognoza: Przy tak silnym wzroście zapasów w Europie i USA, o trwałe i wysokie ceny pszenicy będzie w najbliższym czasie niezwykle trudno. Rekordowa podaż z Argentyny i Kanady, duża z Australii oraz dominacja Rosji skutecznie wypełnia luki popytowe, a rynek pozostaje pod dyktatem najtańszych dostawców.
Źródło danych USDA
