Cena pszenicy na światowych parkietach odbija w górę, mimo że najnowszy raport amerykańskiego Departamentu Rolnictwa (USDA WASDE) przyniósł prospadkowe informacje. Co istotne, cena pszenicy rośnie mocniej na europejskiej giełdzie Matif niż w Chicago. Poniżej wyjaśniamy powody tych różnych reakcji i kreślimy perspektywy na przyszłość.
Czytaj również:
Fundamentalny obraz rynku w raporcie USDA WASDE
- Korekta podaży w górę m/m: W listopadowym zestawieniu dla sezonu 2026/27 USDA podniosło prognozę globalnej produkcji pszenicy do 827,51 mln ton (wobec 822,39 mln ton w październiku) oraz zwiększyło szacunek końcowych zapasów do 280,82 mln ton.
- Perspektywa roczna (r/r): Mimo listopadowego zastrzyku optymizmu podażowego, w ujęciu całorocznym globalne zbiory pozostają niższe niż w sezonie 2025/26 (kiedy wynosiły 844,03 mln ton), co potwierdza długoterminowy trend stabilizacji lub delikatnego zacieśnienia bilansu.
- Popyt paszowy (Domestic Feed): Globalne zużycie paszowe wzrosło do 168,41 mln ton, co odzwierciedla mechanizm substytucji – drożejąca lub napięta podażowo kukurydza zmusza mieszalnie pasz do silniejszego angażowania tańszego ziarna.
Sytuacja u kluczowych producentów i eksporterów
- Region Czarnomorski (Rosja i Ukraina): Szacunek produkcji w Rosji pozostał na poziomie 88,0 mln ton, jednak eksport zredukowano z 40,0 do 39,0 mln ton. W Ukrainie zbiory skorygowano w górę do 26,5 mln ton, lecz eksport obniżono z 12,5 do 11,5 mln ton. Restrykcje i problemy logistyczne powodują, że nadwyżki zatrzymują się w krajach pochodzenia, windując ukraińskie zapasy końcowe do 7,3 mln ton.
- Unia Europejska (UE): Bilans unijny pozostał stabilny. Produkcja szacowana jest na 133,0 mln ton (znacząco mniej w porównaniu do 145,14 mln ton w sezonie 2025/26), eksport na 31,0 mln ton, a zapasy końcowe wynoszą 11,72 mln ton.
- Półkula Południowa: Odnotowano wzrost prognoz zbiorów m.in. w Argentynie (do 23,0 mln ton) oraz Australii (do 32,5 mln ton), co częściowo łagodzi napięcia podażowe.
Czytaj również:
Dlaczego cena pszenicy rośnie mimo „dużych zapasów”?
Paradoks polegający na tym, że rynek rośnie wbrew oficjalnym, wysokim stanom zapasów, wynika z nałożenia się kluczowych czynników rynkowych i makroekonomicznych:
- Relacje Rosji i Ukrainą: W okresie poprzedzającym ostatnie rozmowy dyplomatyczne fundusze inwestycyjne masowo budowały krótkie pozycje (grając na spadki) i zakładały szybkie odblokowanie bezpiecznych korytarzy eksportowych przez Morze Czarne. Kiedy okazało się, że szlaki pozostają zagrożone, a logistyka boryka się z barierami, spekulanci musieli gwałtownie odkupować kontrakty.
- Siła dolara a osłabienie euro: Paryski parkiet MATIF otrzymał potężny zastrzyk wzrostowy dzięki czynnikom walutowym. Osłabienie wspólnej waluty (EUR) względem dolara amerykańskiego automatycznie podniosło konkurencyjność europejskiego ziarna w eksporcie, windując notowania kontraktów denominowanych w euro.
- Fizyczna dostępność kontra papierowe statystyki: Rynek fizyczny szybko weryfikuje tabelaryczne nadwyżki USDA. Ograniczenia przepustowości portów bałtyckich, wysokie koszty energetyczne magazynowania oraz trudności transportowe w basenie Morza Czarnego sprawiają, że teoretyczne miliony ton zapasów zalegają w miejscach, z których trudno dostarczyć je do głównych importerów.
Podsumowanie perspektyw rynkowych
Aktualnie cena pszenicy znajduje się w strefie ścierania się dwóch sił: z jednej strony oficjalne, komfortowe zapasy globalne wywierają presję fundamentalną, z drugiej zaś realne ryzyka geopolityczne wokół basenu Morza Czarnego oraz zmienność kursowa EUR/USD nie pozwalają na kontynuowanie trendu spadkowego, prowokując dynamiczne korekty wzrostowe na giełdach, zwłaszcza w Paryżu.
Analiza Agro Profil
