Przenieść moc na koła

  • dodano: 20.12.2017
  • przez: Agro Profil

Silnik w ciągniku ma za zadanie dostarczyć moc i moment obrotowy do układu przeniesienia napędu. Jego ostatnim elementem jest koło przekazujące moment obrotowy na podłoże. Poniżej o zadaniach układu napędowego, ich rodzajach i konstrukcji. | dr inż. Marek Brennensthul, Instytut Inżynierii Rolniczej,UP Wrocław

Współczesne ciągniki rolnicze charakteryzują się uniwersalnością stosowania – oczekuje się od nich efektywnego wykorzystania zarówno przy pracach polowych, jak i w transporcie. Z tego względu konieczne jest zapewnienie możliwie dużego zakresu prędkości jazdy oraz zdolności rozwijania dużych sił trakcyjnych. Źródłem energii w ciągniku rolniczym jest silnik spalinowy, który ma określony zakres prędkości obrotowych. Moc przenoszona z silnika na koła to iloczyn dwóch parametrów: momentu obrotowego (od którego zależy siła trakcyjna na kołach) oraz prędkości obrotowej (od której zależy prędkość jazdy). Zapewnienie możliwości zmiany proporcji pomiędzy tymi dwoma parametrami jest realne dzięki zastosowaniu w pojeździe układu napędowego. Innymi słowy, układ napędowy „dba” o to, aby silnik cały czas pracował w korzystnym zakresie prędkości obrotowych.

Do pozostałych zadań układu napędowego zalicza się: ––zapewnienie możliwości chwilowego rozłączenia napędu przy pracującym silniku, ––zabezpieczenie silnika przed przeciążeniem, ––umożliwienie jazdy do tyłu, –– rozdział momentu obrotowego na prawe i lewe koło napędowe, ––przekazywanie momentu obrotowego na WOM.

Trochę historii  

Pierwsze ciągniki rolnicze (z przełomu XIX i XX w.) były wyposażone w bardzo prymitywne układy napędowe; początkowo jednostopniowe (jeden bieg do przodu i jeden wsteczny). Z czasem dostrzeżono potrzebę wprowadzenia większej liczby przełożeń. Udoskonalenie konstrukcji układów jezdnych, a przede wszystkim wprowadzenie kół ogumionych pozwoliło na osiąganie większych prędkości jazdy w pracach transportowych i wymusiło dalsze udoskonalanie układów napędowych. W ciągnikach z lat trzydziestych XX w. powszechne były układy napędowe o 3 lub 4 przełożeniach do przodu i jednym wstecznym, niekiedy stosowano też reduktor, który podwajał liczbę podstawowych biegów i umożliwiał osiąganie dwóch zakresów prędkości (biegi szosowe i polowe). Przez kolejne dekady rozwój układów napędowych polegał głównie na zwiększaniu liczby biegów. Dawało to większą możliwość dostosowania do chwilowych warunków jazdy, dostrzeżono jednak pewną trudność w obsłudze, np. w ciągnikach z lat 70. XX w. występowały ręcznie przełączalne mechaniczne skrzynie biegów o co najmniej kilkunastu przełożeniach – mniej doświadczonym traktorzystom dobór odpowiedniego biegu mógł przysparzać pewnych trudności. Stąd też dalszy rozwój konstrukcji układów napędowych polegał na ich zautomatyzowaniu.

Cały artykuł ukazał się w magazynie Agro Profil nr 9/2016

W bieżącymnumerze 6/2018

  • Niemile widziani goście w kukurydzy
  • Rzepak gotowy do zbioru
  • Potęga glifosatu
  • Do tańca i do… ciężkiej roboty
  • Wilgotność pod kontrolą
  • Kiedy nabór na młodych rolników?
  • Od koszenia po prasoowijanie
  • Żniwna szkoła
  • Litewskie zboże w silosach BIN
  • Mistrz oszczędności i wydajności
Agro Profil magazyn rolniczy nr 6/2018

Zapisz się do naszego newslettera